บทที่ 4: ดาบของสอง “หมี”

บทที่ 4: ดาบของสอง “หมี”

แนวคิดในการต่อสู้แบบตัวต่อตัวกับกลุ่ม คือการเปลี่ยนสถานการณ์แบบหนึ่งต่อหลายคน ให้กลายเป็นหนึ่งต่อหนึ่งหลายๆ ครั้ง

เนคเกอร์ไม่ใช่อสูรกายที่แข็งแกร่งมากนัก ชาวนาที่ถือคราดสำหรับโกยมูลสัตว์ด้ามยาว หากเยือกเย็นและกล้าหาญพอ ก็สามารถรอดชีวิตจากเนคเกอร์ตัวเดียวได้

กรงเล็บของพวกมันแหลมคมพอที่จะขุดดินได้จริง แต่คราดมูลสัตว์มีความได้เปรียบด้านระยะการโจมตีมากกว่ากรงเล็บมาก

แต่ทว่า แลนก็ได้ผ่านการต่อสู้มาบ้างแล้วในโลกยุคกลางสไตล์แฟนตาซีแห่งนี้

เขารู้ซึ้งดีว่าในการต่อสู้ด้วยดาบ ศัตรูที่เดิมทีสามารถจัดการได้อย่างง่ายดายแบบตัวต่อตัว หากกลายเป็นสถานการณ์หนึ่งต่อสองเมื่อใด

คนที่ถูก "จัดการอย่างง่ายดาย" ก็คือคุณเอง!

ความจริงคือ: มนุษย์ แม้กระทั่งวิทเชอร์ หลอดเลือดและเส้นเอ็นอยู่ห่างจากผิวหนังเพียงไม่กี่มิลลิเมตรถึงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น

และสำหรับกรงเล็บหรืออาวุธแล้ว เนื้อหนังหนาไม่กี่มิลลิเมตรก็ไม่ต่างอะไรกับการไม่มีอยู่เลย

แค่ครูดก็เป็นแผล เป็นแผลก็จะส่งผลต่อการเคลื่อนไหว

จากนั้น ความเสียเปรียบก็จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่ขึ้นอยู่กับเจตจำนงส่วนบุคคล และสุดท้ายก็ถูกตัดคออย่างสมเหตุสมผล

แลนยังไม่เคยประสบกับสถานการณ์เช่นนี้ และเขาก็ไม่อยากประสบกับมันเลยแม้แต่น้อย

ดังนั้น ถึงแม้ว่าสูตรการกลายพันธุ์ของวิทเชอร์แห่งสำนักหมีจะเน้นพละกำลังและความแข็งแกร่ง และรูปแบบเพลงดาบของสำนักหมีจะหนักแน่นมั่นคง

เขาก็ยังคงเปลี่ยนตำแหน่งที่ยืนของตนเองอยู่บ่อยครั้ง

เนคเกอร์สิบเจ็ดตัวกรูกันเข้ามาอย่างอึกทึกครึกโครม สายตาของอาจารย์ที่อยู่ด้านหลังเย็นชาราวน้ำแข็งไร้ซึ่งความอบอุ่นใดๆ

ชายหนุ่มทำได้เพียงเคลื่อนที่ไปด้านข้าง

เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกเนคเกอร์ที่รวมกลุ่มกันล้อมไว้ เขาจำเป็นต้องมีความเร็วมากกว่าเนคเกอร์ถึงสองเท่า! สำหรับชายหนุ่มที่อยู่ในสภาพหิวโหยแล้ว นี่เป็นไปได้หรือ?

—— ไม่ใช่แค่เป็นไปได้! แลนทำได้ดีกว่านั้น!

"ปัง!"

รองเท้าหนังวัวบางๆ เหยียบลงบนพื้นด้วยแรงประสานจากเส้นเอ็นและกระดูก ดินร่วนในหุบเขาถูกถีบจนฝุ่นดินฟุ้งกระจาย

ในเศษดินหินที่กระเด็นนั้นถึงกับมีรากหญ้าปะปนอยู่สองสามเส้น

ชายหนุ่มร่างไม่กำยำ ในขณะนี้ราวกับหมีป่าคลุ้มคลั่งพุ่งตรงไปยังช่องว่างด้านข้าง!

เสียงร้องแหลมดังระงม สิ่งมีชีวิตกินซากศพที่อ้าปากแยกเขี้ยวหันกลับตามมาทันที

พละกำลังในการระเบิดพลังของเหล่าสิ่งมีชีวิตกินซากศพย่อมไม่อาจเทียบกับวิทเชอร์ได้

ในการประลองความเร็วในแนวเส้นตรง พวกมันถูกทิ้งห่างอย่างรวดเร็ว

แต่เนคเกอร์ที่เดิมทีเรียงกันเป็นแถวยาว ในตอนนี้เนคเกอร์สองสามตัวที่อยู่ท้ายแถวกลับมีโอกาสใช้เส้นทางที่สั้นที่สุด ดักหน้าแลนได้

ปากที่เหม็นคลุ้ง ฟันที่บิดเบี้ยวและน่าเกลียดน่ากลัวยังคงมีเศษเนื้อเน่าติดอยู่

เนคเกอร์ห้าตัวได้เข้ายึดเส้นทางการเคลื่อนที่ของแลนไว้ก่อนแล้ว ตอนนี้กำลังก้มตัวลงอย่างคาดหวัง ถูไถกรงเล็บของตนเอง

ส่วนสีหน้าของชายหนุ่มไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

ราวกับว่าสิ่งที่อยู่บนร่างของเขาไม่ใช่เกราะนวมราคาถูก แต่เป็นชุดเกราะประจำตระกูลของอัศวินหรือขุนนาง หรือราวกับว่ากรงเล็บห้าคู่ที่สามารถขุดอุโมงค์ใต้ดินได้นั้นไม่มีอยู่จริง

เขามองปากของเนคเกอร์ทั้งห้าตัวอ้ากว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเข้าใกล้เลือดเนื้อสดใหม่ จนกระทั่งพวกมันไม่อาจทนต่อสิ่งยั่วยวนนี้ได้อีกต่อไป

พวกมันทำตามสัญชาตญาณนักล่าของตน กระโจนขึ้น ร่างเตี้ยๆ ใช้ประโยชน์จากน้ำหนักตัวกลางอากาศ กรงเล็บแทงลงมาด้านล่าง

และดวงตาแมวทั้งสองข้างของแลน ก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยในชั่วพริบตานี้!

"Quen (เควน)!"

ญาณที่สามารถสร้างเกราะป้องกันทางกายภาพ สว่างวาบขึ้นพร้อมกับแสงเรืองรองของเวทมนตร์

โดยปกติแล้ว ญาณนี้จะล่องหนไปทันที และจะแสดงผลเฉพาะในชั่วขณะที่วิทเชอร์ถูกโจมตีเท่านั้น โดยจะปัดป้องการโจมตีออกไปแล้วแตกสลาย

แต่ภายใต้ความรู้ของสำนักหมี มันจะสร้างเกราะป้องกันทรงกลมสีส้มเหลืองขึ้นมา

นี่ไม่ใช่วิธีใช้ที่ลึกล้ำอะไร อันที่จริงแล้ว ระบบญาณทั้งหมดของวิทเชอร์ ในสายตาของพ่อมดแม่มดที่แท้จริงแล้ว ถือเป็นเพียงกลอุบายเท่านั้น

แม้จะเป็นเพียงการกระโจนโจมตีของเนคเกอร์ ญาณนี้อย่างมากก็ป้องกันได้เพียงตัวแรกเท่านั้น จากนั้นก็จะรับภาระเกินพิกัดและแตกสลายไป

แต่แลน ชายหนุ่มผู้ถูกโยนจากยุคสมัยที่สงบสุขมาสู่ยุคสมัยอันป่าเถื่อน ภายใต้ความรู้สึกถึงอันตราย ย่อมต้องใช้ประโยชน์จากพลังทุกอย่างที่เขาสามารถเข้าถึงได้อย่างเต็มที่

เกราะป้องกันทรงกลมเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป วิธีการสร้างที่ก่อตัวจากใต้ฝ่าเท้าแล้วมาบรรจบกันเหนือศีรษะก็พบเห็นได้ทั่วไปเช่นกัน แต่... ถ้า หากว่า... ข้าหมายถึงหากว่า

ศัตรูที่กระโจนลงมาจากกลางอากาศ ในชั่วขณะหนึ่งที่เวลาและพื้นที่ประจวบเหมาะพอดี ในระหว่างที่เกราะป้องกันกำลังก่อตัว เกราะป้องกันที่ยังไม่บรรจบกันเป็นทรงกลมนั้นไปสะกิดขาของมันเข้า... จะเกิดอะไรขึ้น?

เนคเกอร์อาจไม่เคยสัมผัสความรู้สึกของการก้าวพลาดตอนลงบันได หรือยกขาไม่สูงพอตอนขึ้นบันไดมาก่อน

วันนี้ มันได้สัมผัสแล้ว

จุดศูนย์ถ่วง ปัจจัยที่สำคัญอย่างยิ่งยวดในการต่อสู้และศิลปะการต่อสู้ใดๆ ก็ตาม ในโลกแห่งเวทมนตร์นั้น... มีวิธีเล่นกับมันมากมายทีเดียว

ดวงตาแมวของแลน สบเข้ากับดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกของเนคเกอร์อย่างใจเย็นชั่วครู่

ท่ามกลางการตีลังกากลางอากาศ ในบรรดาเนคเกอร์ห้าตัว มีถึงสามตัวที่ถูกเกราะป้องกันที่ก่อตัวขึ้น "อย่างพอดิบพอดี" สะกิดจนเสียศูนย์ถ่วง

พวกมันลอยข้ามศีรษะของชายหนุ่มไปโดยตรง ร่วงกระแทกลงไปในฝูงเนคเกอร์ที่กำลังไล่ตามเลือดเนื้อมา

ทันใดนั้นก็เกิดความโกลาหลอลหม่าน

เสียงเกราะป้องกันแตกสลายดัง "แปะ" แม้จะไม่ได้ปะทะโดยตรง แต่แรงกระแทกจากการชนของเนคเกอร์สามตัวก็เพียงพอที่จะทำลายญาณเควนได้

และในอากาศเบื้องหน้าแลน ยังมีสัตว์กินซากศพอีกสองตัวที่กางกรงเล็บเหยียดตรงพุ่งเข้ามาแล้ว

พวกมันไม่สนใจว่าพวกพ้องที่อยู่ข้างหน้าลอยออกไปได้อย่างไร พวกมันสนใจเพียงแค่ต้องการลิ้มรสเนื้อคำแรกเท่านั้น!

แต่แลนที่ไร้ซึ่งเกราะป้องกัน ในตอนนี้กลับมองพวกมันด้วยสายตาที่ไม่ต่างจากพวกมันเองเลย

ล้วนเหมือนมองก้อนเนื้อที่วางอยู่บนเขียงแล้ว

ญาณเควนเมื่อครู่นี้ เดิมทีก็ไม่ได้ร่ายออกมาเพื่อป้องกันอยู่แล้ว เจ้าพวกโง่

เสียง "ปัง" ดังขึ้น เกราะป้องกันสีส้มเหลืองแตกสลายกลายเป็นเศษเสี้ยวที่มีพลังงานจลน์จริง! "อูว๊า?"

เนคเกอร์สองตัวที่อยู่กลางอากาศยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น การระเบิดออกด้านนอกของเศษเสี้ยวก็กระแทกจนท่าทางของพวกมันเสียไป

จากนั้น แสงเย็นเยียบก็วาบผ่าน

"แคร้ง!"

เสียงคมดาบแหวกอากาศเย็นเยียบเข้ากระดูก! ดาบยาวแห่งเวเลนราคาถูกถูกแลนยกขึ้นข้างแก้ม ปลายดาบชี้ตรงไปยังร่างของเนคเกอร์

ดาบยาวสีเทาหม่นเล่มนี้ถูกจงใจวางในมุมที่แปลกประหลาด

ขณะที่แลนพุ่งเข้าใส่ ความรู้สึกในมือราวกับแทงเข้าไปในหนังฟอกที่เหนียวหนืด

หากเป็นอาวุธเงิน คงเหมือนกับการหั่นเนื้อปกติ

แม้จะใช้แรงมาก แต่ความหนาของร่างเนคเกอร์ที่บอบบางก็ยังไม่อาจต้านทานการแทงที่มาพร้อมกับแรงพุ่งและจุดศูนย์ถ่วงนี้ได้

ดาบแทงทะลุท้องของเนคเกอร์ตัวแรก ราวกับเป็นเรื่องบังเอิญ ปลายดาบพุ่งเข้าใส่ขากรรไกรล่างที่เต็มไปด้วยผิวหนังย่นๆ ของเนคเกอร์ตัวที่สองพอดี

แทงทะลุจากขากรรไกรล่างเข้าสู่สมองโดยตรง! ดูเหมือนนักดาบที่ตื่นตระหนกคนหนึ่ง หลังจากอะดรีนาลีนพลุ่งพล่านแล้วโชคก็เข้าข้าง ทำให้เกิดความผิดพลาดไม่ได้ฆ่าตัวแรก แต่กลับจัดการตัวที่สองได้แทน

แต่ภายใต้ภาพลักษณ์นี้ ความแม่นยำ การออกแรง และการควบคุมคมดาบของแลนล้วนสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

เพียงแต่ในชั่ววินาทีสุดท้าย ง่ามมือของเขาดูเหมือนจะบังเอิญไปกระแทกเข้ากับการ์ดดาบรูปกากบาทที่อยู่หน้าด้ามจับ

แรงแทงนั้นมหาศาล แรงต้านจากร่างของเนคเกอร์ก็แข็งแกร่งมาก จนการ์ดดาบรูปกากบาทถึงกับหลวมคลอนท่ามกลางเสียง "แกรก"

ภายใต้แรงกดนี้ ด้ามจับไม้ก็เกิดรอยร้าวขึ้นด้วย

ง่ามมือแตก เลือดสาดกระเซ็น

แต่ที่ร้ายแรงกว่านั้นคือ ดาบยาวที่การ์ดดาบหลวมคลอนนั้นยังพอใช้สู้กับคนธรรมดาได้

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอสูรกาย แม้จะเป็นเนคเกอร์ นั่นก็คือการหาที่ตาย!

แลนเท่ากับสูญเสียอาวุธเพียงชิ้นเดียวไปแล้ว

และในขณะเดียวกัน เนคเกอร์สิบห้าตัวที่อยู่ด้านหลังเขาก็ลุกขึ้นมาใหม่ พุ่งเข้าใส่เขา

แต่แลนกลับดูเหมือนทำงานเสร็จสิ้นแล้ว คลายกล้ามเนื้อแขนลง

วางดาบยาวและเนคเกอร์ที่เสียบคาอยู่ราวกับเนื้อเสียบไม้ลง

เขาไม่ได้มองไปด้านหลัง แต่ท่ามกลางเสียงฝีเท้าอันอึกทึกของเหล่าเนคเกอร์ เขาได้ยินเสียงที่ตนเองต้องการได้ยินแล้ว

นั่นคือเสียงฝีเท้าที่เบาราวกับแมว ซึ่งเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเมื่อใครก็ตามบรรลุถึงความสำเร็จในศิลปะการต่อสู้

ในม่านหมอกด้านหลังเนคเกอร์สิบห้าตัว เงาดำสูงใหญ่กำยำปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน

เย็นชาและไร้เสียง

สำหรับโบลดอนแล้ว ความปลอดภัยได้รับการยืนยันแล้ว ที่นี่ไม่มีหมอกทมิฬ

ประกายดาบเงินวาบผ่านไปในพริบตา

แตกต่างจากเพลงดาบที่แม่นยำและเหี้ยมโหดของแลน เพลงดาบของโบลดอนยึดถือคุณลักษณะอันเป็นเอกลักษณ์ของสำนักหมีมาโดยตลอด

—— ความรู้สึกถึงพลังอันหนักแน่นมั่นคง! "ฟุ่บ!"

เสียงเลือดสาดผสมกับเสียงกระดูกถูกทุบจนแตกหัก

ดาบเงินของโบลดอนที่เปื้อนเลือดเหม็นคาวของเนคเกอร์ วาดผ่านเป็นวงโค้งอันน่าสะพรึงกลัว

เนคเกอร์สี่ตัวเนื่องจากยืนอยู่ใกล้กัน ถูกฟันขาดครึ่งอกโดยตรง

ตัวที่ห้าหน้าอกถูกฟันเปิดออกไปครึ่งหนึ่ง ดาบเงินติดคาอยู่บนกระดูกอก พลังมหาศาลพัดพาร่างเล็กๆ ปลิวไป

ปลายดาบที่ทะลุออกมาจากอกของมัน เฉือนเปิดกะโหลกศีรษะครึ่งหนึ่งของเนคเกอร์ตัวที่หกไปด้วย

เนคเกอร์สิบห้าตัวที่รวมกลุ่มกัน เผยแผ่นหลังออกมา

สำหรับโบลดอนแล้ว เพียงแค่ตวัดดาบไม่กี่ครั้งก็เพียงพอที่จะจัดการ

การ "ใช้งาน" แลนในครั้งนี้ —— คุ้มค่าเกินราคา

(จบบท)