ตอนที่ 382: ธุรกิจรวยเงียบๆ แต่ฟาดเรียบนะคะ
ตอนที่ 382: ธุรกิจรวยเงียบๆ แต่ฟาดเรียบนะคะ
“อย่าไปสนใจยัยนั่นเลยชีชี! เออ... น้าได้ยินมาว่าคุณพ่อคุณแม่ของหนูก็มาด้วยไม่ใช่เหรอจ๊ะ? ทำไมน้ายังไม่เห็นท่านเลยล่ะ?”
ฮั่วอวิ๋นซูมองทะลุปรุโปร่งถึงแผนการเล็กๆ ของเจียงยี่เหริน แต่เธอก็ไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปยุ่ง เพราะถ้าเฟิงอวี่จะชอบแม่นั่นจริงๆ ก็คงชอบไปตั้งหลายปีแล้ว เธอเชื่อมั่นในสมองระดับอัจฉริยะของลูกชายตัวเองว่าไม่มีทางโดนผู้หญิงแบบนั้นปั่นหัวแน่นอน
“เมื่อกี้คุณน้าเจียงมาทักน่ะค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ก็เลยตามท่านไปทางโน้นแล้ว”
ถึงแม้บุคลิกของเจียงหย่าจวินจะดูแปลกๆ ไปบ้าง แต่ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้เธอกลับพึ่งพาได้มากทีเดียว
“หนูน่าจะบอกน้าให้เร็วกว่านี้หน่อยนะ ในเมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านเขาก็รู้จักกันอยู่แล้ว แถมตอนนี้ครอบครัวเราก็มาอยู่ในเมืองเดียวกันสักที น้าว่าเราควรจะหาเวลาไปทานข้าวด้วยกันนะ จะได้ทำความรู้จักกันไว้อย่างเป็นทางการ”
ฮั่วอวิ๋นซูรู้สึกถูกชะตากับตระกูลหร่วนที่ดูเข้าถึงง่าย เธอจึงอยากให้ตระกูลหร่วนกับตระกูลเฟิงไปมาหาสู่กันบ่อยๆ
“ได้เลยค่ะ เดี๋ยวหนูจะบอกคุณพ่อคุณแม่ให้นะคะ แต่คงต้องให้พวกท่านตัดสินใจเองอีกที”
หร่วนชีชีในตอนนี้อาจจะประสบความสำเร็จจนมีปากมีเสียงในบ้านพอสมควร แต่เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลใหญ่แบบนี้ เธอยังยกให้เป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่ตัดสินใจจะดีกว่า
“แน่นอนจ๊ะ ถ้ามีข่าวคราวยังไงก็รีบบอกน้าโดยตรงได้เลยนะ”
ปัจจุบันเฟิงกรุ๊ปอยู่ภายใต้การดูแลของคุณท่านเฟิง ซึ่งมีฐานะเป็นผู้นำตระกูลเฟิง และในฐานะภรรยาของเขา ฮั่วอวิ๋นซูจึงมีอำนาจในการตัดสินใจเรื่องสังคมไม่น้อย งานรวมตัวระดับนี้ส่วนใหญ่เธอก็เป็นคนจัดการทั้งนั้น
แต่ฮั่วอวิ๋นซูก็ชวนคุยเรื่องเครียดๆ แค่เเป๊บเดียว ก่อนจะวกเข้าเรื่องที่ผู้หญิงสามคนเจอกันเมื่อไหร่เป็นต้องไฟลุก... นั่นคือเรื่องแฟชั่น ความงาม และการดูแลผิวพรรณ!
แน่นอนว่าในหัวข้อนี้ ในฐานะเจ้าของแบรนด์ชีชีคอสเมติกส์ หร่วนชีชีคือตัวแม่ที่มีอิทธิพลที่สุดในวงสนทนา
“โอ๊ย! น้ารู้จักไอ้มาร์กหน้าขาวใสกับเซตมอยส์เจอไรเซอร์ที่หนูพูดถึงนะ น้าให้คนไปยืนต่อคิวรอหน้าช็อปทุกเช้าเลย!”
แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้มีแค่คนของเธอที่ไปรอ แขกเหรื่อคนอื่นก็ส่งคนไปจองคิวแต่เช้ามืดเหมือนกัน สุดท้ายจะได้ของมาครอบครองไหม มันขึ้นอยู่กับดวงและความไวของนิ้วล้วนๆ
“เห็นว่าช่วงนี้เพิ่มสต็อกแล้วไม่ใช่เหรอคะ? ยังซื้อยากอยู่อีกเหรอ?”
หร่วนชีชีนึกถึงโรงงานในระบบฟาร์มสเตดของเธอที่เดินเครื่องทำงานสายตัวแทบขาดทุกวัน...
“ไอ้ที่เพิ่มมาน่ะมันไม่พอหรอกจ้ะ! ต่อให้มีอีกสักพันเซต พวกเราก็เหมาเรียบอยู่ดี”
“ใช่จ้ะ เพิ่มมาแค่สัปดาห์ละ 300 ขวดเอง มันไม่พอกับความต้องการของตลาดหรอกนะ”
เหวินหว่านพูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย ถึงชื่อเธอจะฟังดูอ่อนหวานเรียบร้อย แต่บุคลิกจริงๆ ของเธอนั้นขัดกับชื่อสุดๆ
“ช่วยไม่ได้จริงๆ ค่ะ ทางโรงงานส่งมาให้เท่าไหร่เราก็ขายเท่านั้น ไม่มีของแถมเกินมาเลยจริงๆ”
ไม่ใช่ว่าไม่มีหรอกนะ จริงๆ น่ะมีเหลือเฟือเลยล่ะ แต่หร่วนชีชีไม่อยากเร่งการผลิตมากเกินไป
ในตลาดมีสกินแคร์หลายแบรนด์ที่อ้างสรรพคุณคล้ายๆ กัน ส่วนต่างของราคาก็อยู่ที่ชื่อแบรนด์ แต่หร่วนชีชีกล้าการันตีว่าของจากชีชีคอสเมติกส์น่ะเห็นผลที่สุด ถ้าเธออัดจำนวนสินค้าลงตลาดจนล้น เธอครองตลาดได้แน่...
แต่การทำแบบนั้นจะทำให้ชีชีคอสเมติกส์กลายเป็นหนามยอกอกของแบรนด์ยักษ์ใหญ่ และโดนรุมสกัดขาแน่นอน
ถึงหร่วนชีชีจะไม่กลัวปัญหา แต่เธอก็ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัวโดยไม่จำเป็น สู้เปิดขายแบบลิมิเตทจำกัดจำนวนทุกวันแบบนี้ ได้เงินเข้ากระเป๋าเน้นๆ แถมไม่ต้องเหนื่อยสู้กับใครมากด้วย
“ระยะทางหมื่นลี้ เริ่มต้นที่ก้าวแรก... สายน้ำนับพันสาย มารวมเป็นมหาสมุทร”
คติประจำใจในการทำธุรกิจของชีชีคือการเก็บเล็กผสมน้อยให้กลายเป็นก้อนใหญ่นั่นเอง
พอได้ยินหร่วนชีชีพูดแบบนั้น เหวินหว่านก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างเสียดาย เธออยากจะกวาดซื้อมาตุนไว้ที่บ้านใจจะขาด ถ้าวันไหนกดซื้อไม่ทันแล้วต้องหยุดใช้ล่ะก็... เธอรับไม่ได้จริงๆ!
“ถ้าคุณพี่เหวินหว่านอยากได้จริงๆ หนูพอจะมีสต็อกส่วนตัวที่เก็บไว้ใช้เองอยู่นิดหน่อยนะคะ พอจะแบ่งให้พี่ได้บ้างค่ะ”
เห็นว่าเหวินหว่านชอบมาร์กหน้าขาวใสกับชุดทำความสะอาดสูตรเข้มข้นนั่นจริงๆ หร่วนชีชีก็เลยยอมให้สิทธิพิเศษสักหน่อย
ตาของเหวินหว่านลุกวาวทันทีที่ได้ยินคำนั้น
“จริงเหรอชีชี! จะดีเหรอจ๊ะ?”
“แน่นอนค่ะ หนูเก็บไว้เองอยู่บ้าง แบ่งให้พี่สักเซตสองเซตไม่มีปัญหาเลย”
“พี่เอา! พี่ให้สองเท่าของราคาประมูลเลยจ้ะ ขอบใจน้องชีชีมากนะ”
เธอกลั้นความดีใจไว้ไม่อยู่จริงๆ ตั้งแต่มีลูก สภาพผิวของเธอก็แย่ลงฮวบฮาบ ถ้าไม่ได้สินค้าจากชีชีคอสเมติกส์ช่วยไว้ล่ะก็ เธอคงกลายเป็นคุณแม่ลูกอ่อนที่หน้าโทรมสุดๆ ไปแล้ว