ตอนที่ 381: เล่นเอาชีชีไปไม่เป็นเลยทีเดียว
ตอนที่ 381: เล่นเอาชีชีไปไม่เป็นเลยทีเดียว
เมื่อเทียบกับหร่วนชีชีแล้ว ในนาทีนี้สีหน้าของเจียงยี่เหรินเรียกได้ว่าดูไม่ได้สุดๆ
ในฐานะลูกคุณหนูที่คลุกคลีอยู่ในวงสังคมชั้นสูงมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ต่อให้เจียงยี่เหรินจะไม่ใช่คนฉลาดปราดเปรื่องอะไรนัก แต่เธอก็พอจะมีสายตาที่เฉียบคมอยู่บ้าง
ระหว่างหยกหรูอี้ขาวบริสุทธิ์กับชุดทักซิโด้ฝังเพชร ต่อให้เป็นคนโง่ก็ดูออกว่าของชิ้นไหนทรงคุณค่ามากกว่ากัน!
“แหม คุณหนูเจียงคะ ไม่ทราบว่ามีคำชี้แนะอะไรเกี่ยวกับของขวัญของฉันหรือเปล่า?”
หร่วนชีชีดูภายนอกเป็นสาวหวานหัวอ่อนก็จริง แต่เธอไม่ใช่คนที่ยอมให้ใครมาจิกหัวตบได้ง่ายๆ คำถามนี้ของเธอจึงเหมือนกับการเชือดนิ่มๆ ที่แทงใจดำคนฟังอย่างแรง
“เหอะ! ตลาดหยกน่ะมันลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้งหรอกนะ ใครจะไปรู้ว่าหยกของเธอเป็นของจริงหรือของปลอม!”
“สีสันดูสม่ำเสมอเกินไปแบบนี้ ฉันว่าโอกาสเป็นของเก๊ที่ทำเลียนแบบขึ้นมามีสูงถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์เลยล่ะ!”
ในตอนนี้ สิ่งเดียวบนร่างกายของเจียงยี่เหรินที่ยังแข็งแกร่งอยู่ก็เห็นจะมีแค่ปากของเธอนี่แหละที่ยังฝืนเถียงไม่ยอมลดละ
“คุณหนูเจียง พูดจาเลื่อนลอยแบบนี้ไม่ดีเลยนะคะ ฉันเชื่อว่าในที่นี้มีผู้เชี่ยวชาญอยู่หลายท่าน ฉันไม่รังเกียจหรอกค่ะถ้าจะให้ทุกคนช่วยกันตรวจสอบเดี๋ยวนี้เลย แต่คุณหนูเจียงเองก็ต้องรับผิดชอบต่อคำพูดและการกระทำของตัวเองด้วยนะคะ”
ในเมื่อตั้งใจมาหาเรื่องกันถึงที่ หร่วนชีชีก็ไม่คิดจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ ถ้าไม่ได้คำขอโทษต่อหน้าสาธารณชนล่ะก็ อย่าหวังว่าเธอจะยอมจบเรื่องนี้
“ฉันก็แค่ตั้งข้อสงสัยตามหลักเหตุผล ทำไมล่ะ? หรือว่าฉันจี้จุดเข้าให้จนเธอเริ่มจะอยู่ไม่สุขแล้ว?”
เจียงยี่เหรินหมั่นไส้หร่วนชีชีตั้งแต่แวบแรกที่เห็น ยิ่งเห็นหร่วนชีชีคุยกะหนุงกะหนิงกับฮั่วอวิ๋นซูเธอก็ยิ่งรู้สึกถึงสัญญาณอันตราย เธอทนไม่ได้จริงๆ ที่เห็นหร่วนชีชีได้ดีเกินหน้าเกินตา
“ฉันเองก็ไม่ขัดข้องถ้าทุกคนจะช่วยกันตรวจสอบตรงนี้เลย ในเมื่อคุณหนูเจียงตั้งข้อสงสัย เธอก็ต้องเตรียมใจที่จะขอโทษด้วยถึงจะถูก... ว่าไหมคะ?”
“ไม่อย่างนั้น ใครจะเดินเข้ามาสุ่มสี่สุ่มห้าแล้วตั้งคำถามกับฉันก็ได้ แล้วฉันต้องมานั่งพิสูจน์ให้ดูทีละคนๆ มันเสียเวลาและเปลืองพลังงานของฉันมากนะคะ ในขณะที่คนจุดประเด็นกลับไม่ต้องเสียอะไรเลย แบบนั้นมันไม่ยุติธรรมไปหน่อยเหรอ?”
พอได้ยินคำพูดของหร่วนชีชีเหล่าบรรดาแขกเหรื่อที่ยืนล้อมวงดูเหตุการณ์ต่างก็พยักหน้าเห็นพ้อง สิ่งที่คุณหนูหร่วนพูดมาน่ะ... ถูกต้องที่สุด!
ใบหน้าของเจียงยี่เหรินเดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดงสลับกันไปมา ตอนนี้สมาชิกในตระกูลฮั่วต่างก็ยืนหยัดอยู่ข้างหร่วนชีชีอย่างชัดเจน การแบ่งพรรคแบ่งพวกมันเห็นกันชัดๆ อยู่แล้ว
เมื่อคิดถึงชายหนุ่มที่เธอแอบปลื้มมานานหลายปี แล้วย้อนกลับมามองดูสภาพตัวเองที่โดดเดี่ยวไร้คนช่วยในตอนนี้ เจียงยี่เหรินก็รู้สึกขมขื่นขึ้นมาในใจ
ทุกสิ่งที่เธอทำลงไปก็เพื่อให้ตัวเองคู่ควรที่จะยืนเคียงข้างเขาได้มากขึ้นแท้ๆ แต่ทำไมถึงไม่มีใครเข้าใจเธอเลยล่ะ? ทุกคนรุมต่อต้านเธอไปหมด แม้แต่แม่ของชายคนนั้นก็ด้วย!
ช่างประชดประชันสิ้นดี...
“คุณน้าฮั่วคะ คุณน้าก็คิดว่าหนูไม่มีเหตุผลเหมือนกันเหรอคะ?”
นาทีนี้เจียงยี่เหรินไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว นอกจากขอให้ฮั่วอวิ๋นซูช่วยพูดแก้ต่างให้เธอสักคำสองคำ
“แล้วหนูคิดว่ายังไงล่ะ?”
ฮั่วอวิ๋นซูไม่ได้ตอบคำถามตรงๆ แต่ความหมายในคำพูดนั้นชัดเจนยิ่งกว่าอะไรดี
ถึงจุดนี้ เจียงยี่เหรินรู้ตัวแล้วว่าเธอพ่ายแพ้ในยกนี้อย่างยับเยิน... แต่มันยังไม่จบหรอก! เธออดทนมาตั้งหลายปี ผู้หญิงอย่างหร่วนชีชีที่จู่ๆ ก็โผล่มาจากไหนไม่รู้จะไปเข้าตา พี่อวี่ได้ยังไง?
วันนี้พี่อวี่ไม่อยู่ เธออาจจะทำพลาดไปหน่อย แต่ถ้าพี่อวี่กลับมาเมื่อไหร่ เธอจะกระชากหน้ากากผู้หญิงคนนี้ออกให้ดู จะได้รู้กันไปเลยว่าเนื้อแท้เป็นยังไง!
“เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นความผิดของฉันเองค่ะ ฉันไม่ควรไปวิจารณ์ของขวัญที่คุณหนูหร่วนอุตส่าห์ลำบากหามา ฉันต้องขอโทษคุณหนูหร่วนตรงนี้ด้วยนะคะ”
“พอดีเพื่อนของฉันเรียกหาน่ะค่ะ คงต้องขอตัวไม่รบกวนทุกคนแล้ว... ขอตัวนะคะ!”
จู่ๆ เจียงยี่เหรินก็ดูเหมือนจะคิดได้ขึ้นมาซะอย่างนั้น เธอรีบเอ่ยปากขอโทษแล้วเดินจ้ำอ้าวออกไปอย่างรวดเร็ว
เล่นเอาหร่วนชีชีถึงกับยืนงงเป็นไก่ตาแตก
นี่มันอะไรกันเนี่ย? บทจะจบก็จบดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ? ทำไมมันรู้สึกเหมือนท่าดีทีเหลวยังไงก็ไม่รู้แฮะ...
“คือว่า... สมองของเธอมีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?”
หร่วนชีชีพึมพำ
แบบว่าเป็นบ้าชั่วคราว พออาการสงบลงก็กลับมาเป็นคนปกติงี้เหรอ?
เมื่อได้ยินสิ่งที่หร่วนชีชีพูด ทั้งฮั่วอวิ๋นซู ฮั่วฉีเหวินและเหวินหว่านต่างก็พากันอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย พวกเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน!
“ฉันก็ไม่เคยได้ยินว่าลูกสาวคนเล็กของตระกูลเจียงจะมีปัญหาทางจิตอะไรนะ”
“บางทีตระกูลเจียงอาจจะปิดข่าวไว้แน่นหนา จนพวกเราไม่ระคายหูเลยก็ได้”
ฮั่วฉีเหวินและเหวินหว่านต่างออกความเห็น ส่วนแขกคนอื่นๆ ที่เหลือจะคิดยังไงนั้น ก็คงแล้วแต่มุมมองของแต่ละคนแล้วล่ะ