ตอนที่ 331 : ความตื่นเต้นที่ฉุดไม่อยู่!!

อีกด้านหนึ่ง ผู้จัดการร้านชีชีคอสเมติกส์ที่เพิ่งได้รับข้อความจากหร่วนชีชีถึงกับยิ้มแก้มปริขณะจ้องมองหน้าจอวีแชต

พูดกันตามตรงเลยนะ ตั้งแต่ที่ใช้กลยุทธ์การตลาดแบบจำกัดจำนวน จำกัดการขายมาสก์หน้าขาวใสแค่เพียงวันละ 100 ขวด เธอแทบไม่รู้เลยว่าในแต่ละวันต้องรองรับสายตาอาฆาตจากลูกค้าที่พลาดหวังไปกี่คน!

ถึงแม้เธอจะอยากเติมสต็อกใจจะขาด เพราะมันหมายถึงยอดขายและโบนัสเน้นๆ ของพนักงานทุกคน แต่ถ้าท่านประธานใหญ่ไม่ส่งของมาให้ เธอก็ทำอะไรไม่ได้จริงๆ!

แต่ตอนนี้มีของมาเพิ่มอีก 300 ขวดแล้ว! ผู้จัดการสาวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

‘เอาล่ะ เพื่อความทั่วถึง พรุ่งนี้ฉันจะเอาขึ้นชั้นวางสัก 130 ขวดก่อนแล้วกัน!’

เธอคิดในใจพลางจินตนาการถึงใบหน้าของลูกค้าประจำที่ต้องตื่นเต้นจนเนื้อเต้นแน่ๆ เมื่อเห็นของวางอยู่บนเชลฟ์

...

08.00 น.

【 ติ๊ด! วันนี้ยังมีภารกิจเช็กอินที่ยังไม่ได้ทำนะครับโฮสต์~ 】

หร่วนชีชีปรือตาตื่นขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างเกียจคร้าน

“เช็กอินจ้ะ”

เธอเอ่ยปากด้วยความเคยชินจนแทบจะไร้ความรู้สึกไปแล้ว

【 ติ๊ด! ยินดีด้วยครับโฮสต์ เช็กอินสำเร็จ! รางวัลสำหรับวันนี้คือ: คัมภีร์โกลาหล 1 เล่ม และคะแนนสะสมอีก 200 แต้ม (8/10) ยอดคะแนนคงเหลือปัจจุบัน: 3,550 แต้มครับ 】

【 ติ๊งต่อง! ยินดีด้วยนะครับที่โฮสต์ได้รับวิชาบำเพ็ญเพียรระดับพระเจ้าอย่าง "คัมภีร์โกลาหล" ชิ้นนี้เข้าคู่กับรากปราณโกลาหลบรรพกาลในตัวโฮสต์ได้แบบเพอร์เฟกต์ที่สุดเลยล่ะครับ~ 】

“อืม... ก็ถือว่าไม่เลวนะ”

หร่วนชีชีพึมพำเบาๆ

เธอไม่ได้รีบร้อนจะเปิดดูคัมภีร์นั่นทันที แต่เลือกที่จะลุกไปล้างหน้าแปรงฟันก่อน เพราะเดี๋ยวเธอต้องไปรับของที่ร้านชีชีเฟรชฟู้ดบนถนนหย่งอัน ขืนมัวแต่เพลินกับวิชาจนลืมเวลา มีหวังได้สายแน่ๆ

พอหร่วนชีชีจัดการตัวเองเสร็จและเดินออกมา ก็พบว่าเฉิงเหว่ยทานมื้อเช้าเรียบร้อยและออกไปทำงานแล้ว... ยัยคนนี้คือยัยบ้างานตัวจริงเสียงจริงเลยแฮะ

ชีชีอดสงสัยไม่ได้ว่า หรือเพราะเฉิงเหว่ยเป็นหุ่นยนต์ระบบเลยไม่รู้จักคำว่าเหนื่อยกันนะ? แล้วนี่เธอใช้งานลูกน้องหนักเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?

แต่พอคิดอีกที เธอก็เคยบอกไปแล้วนี่นาว่าถ้าไม่มีงานด่วนจะมาสายหรือกลับก่อนก็ได้ ไม่ต้องเป๊ะขนาดนั้น แต่ในเมื่อเจ้าตัวขยันเอง เธอก็คงห้ามไม่ได้

หร่วนชีชีเลิกคิดฟุ้งซ่าน หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ เธอก็เดินเฉิดฉายออกไปขึ้นรถ โดยมีจ้านอีและทีมบอดี้การ์ดคอยดูแลอย่างแน่นหนา

“ไปถนนหย่งอันกันเลย!”

ระหว่างทาง หร่วนชีชีก็หยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความหาโจวเหวินและเพื่อนๆ เพื่อแจ้งข่าวใหญ่ว่า... แอปเปิลรูบี้วางขายอย่างเป็นทางการแล้ว!!

เช้านี้ไม่มีเรียน คนที่ตื่นเช้าขนาดนี้จึงมีแค่โจวเหวินกับเยี่ยนเกอสองสาวผู้โชคร้ายที่ต้องปั่นอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้าเรียนปริญญาโท

ทันทีที่เห็นข้อความ ทั้งคู่แทบจะกรีดร้องออกมากลางหอพัก! ข่าวนี้มันตื่นเต้นเกินไปแล้ว ถ้ายังไม่ได้กินแอปเปิลรูบี้พวกเธอคงไม่มีสมาธิอ่านหนังสือต่อแน่ๆ!

ชีชีที่ไม่ใช่เลขเจ็ด: ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ ฉันเก็บส่วนของพวกเธอไว้ให้แล้ว แต่เพราะราคาแอปเปิลค่อนข้างสูง ฉันเลยกั๊กไว้ให้คนละ 5 ลูกก่อนนะ ราคาลูกละ 120 หยวน แต่ถ้าโชว์บัตรนักศึกษา ลดให้ 10% เหลือ 5 ลูก 540 หยวน โอเคกันไหมเอ่ย? @โจวเหวินผู้ไม่นิ่งเฉย @เยี่ยนเกอผู้ไม่เข้มงวด @สมาชิกทุกคน

โจวเหวินผู้ไม่นิ่งเฉย: โอเคที่สุด! ตราบใดที่มันช่วยให้สมองฉันแล่นปรู๊ดปร๊าด ต่อให้แพงกว่านี้ฉันก็ยอมจ่าย!

เยี่ยนเกอผู้ไม่เข้มงวด: เห็นด้วยอย่างยิ่งจ้ะ ราคานี้คุ้มค่ามาก!!

สำหรับพวกเธอแล้ว เงินแค่นี้แลกกับการสอบติด ป.โท ถือเป็นการลงทุนที่คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!

ชีชีที่ไม่ใช่เลขเจ็ด: โอเคจ้า! งั้นล็อกไว้ให้คนละ 5 ลูกนะ กระซิบเบาๆ ว่าวันนี้มีของแค่ 1,000 ลูกเอง ใครอยากได้เพิ่มต้องรีบมานะจ๊ะ ส่วนจะบอกต่อเพื่อนคนอื่นไหม... แล้วแต่พวกเธอเลย!

วันนี้หร่วนชีชีตั้งใจจะเฝ้าร้านเพื่อดูสถานการณ์การขายด้วยตัวเอง แถมเดี๋ยวคนจากชีชีกรุ๊ปจะเอาโปสเตอร์รับสมัครงานมาส่งให้ด้วย

ฝั่งโจวเหวินกับเยี่ยนเกอกรีดร้องอีกรอบเมื่อเห็นข้อความทิ้งท้าย ทั้งคู่รีบพุ่งตัวออกจากหอพักทันที จนไปสวนกับเพื่อนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เพิ่งตื่นและกำลังจะออกไปหาอะไรกิน

“พวกเธอเป็นอะไรไปน่ะ?!”

เพื่อนคนหนึ่งถามอย่างตกใจ

หรือว่า... สองคนนี้จะอ่านหนังสือสอบจนสติหลุดไปแล้ว?