ตอนที่ 251: ชื่อที่สลักไว้... ต้องเป็นของชีชีเท่านั้น!
ตอนที่ 251: ชื่อที่สลักไว้... ต้องเป็นของชีชีเท่านั้น!
ที่วอเตอร์ฟรอนต์ ไบรท์ แคปิตอล คุณปู่หร่วนฝึกซ้อมลำดับการกดรหัสผ่านมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน จนตอนนี้นิ้วมือของเขาขยับไปตามแป้นพิมพ์เองโดยสัญชาตญาณ ท่ามกลางสายตาของเฟิงทั่วที่จ้องมองทุกลำดับการกดรหัสด้วยความลุ้นระทึกจนตัวเกร็ง
“นายไม่ต้องพยายามทำความเข้าใจเนื้อหาข้างในหรอก แค่อ่านหัวข้อในแต่ละหน้าก็พอ”
คุณปู่หร่วนเอ่ยขรึมๆ
ชายชราทั้งสองคนต่างก็เป็นอดีตนักรบผู้ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน เรื่องงานวิจัยน่ะเหรอ? สำหรับพวกเขาแล้ว วิทยาศาสตร์มันก็ไม่ต่างอะไรกับเวทมนตร์หรอก!
ทว่า...หร่วนชีชีกลับเขียนอธิบายข้อมูลเหล่านั้นด้วยภาษาที่เข้าใจง่ายสุดๆ ง่ายชนิดที่ว่าต่อให้คนที่ไม่เคยได้ยินชื่อเครื่องลิโธกราฟี (เครื่องผลิตชิป) มาก่อนในชีวิต ก็ยังดูออกทันทีว่าข้อมูลชุดนี้มันคือขุมทรัพย์ทางเทคโนโลยีชัดๆ!
วินาทีนั้นเองที่เฟิงทั่วเข้าใจกระจ่างแจ้งว่า ทำไมเพื่อนเก่าของเขาถึงต้องถ่อมาหาถึงที่นี่
“ข้อมูลนี้... ยังไม่มีใครเห็นใช่ไหม?”
เฟิงทั่วถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ในฐานะพี่น้องที่เคยร่วมเป็นร่วมตายกันมา เขาไม่จำเป็นต้องถามด้วยซ้ำว่าข้อมูลระดับประเทศแบบนี้ได้มายังไง
“ชีชีเป็นคนให้ฉันมา และความหมายของฉันคือ... ของพวกนี้เป็นสิทธิขาดของชีชี ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นยังไง ชื่อเดียวที่จะปรากฏบนผลงานชิ้นนี้ได้ ต้องเป็นชื่อของหร่วนชีชีเท่านั้น!”
คุณปู่หร่วนย้ำชัด เพราะชีชีตั้งใจเขียนขั้นตอนการวิเคราะห์มาให้แบบละเอียดยิบชนิดที่ว่าจับมือทำ ถ้าพวกนักวิจัยยังสร้างเครื่องนี้ออกมาไม่ได้ ก็สมควรกลับไปเรียนประถมใหม่ให้หมด!
เฟิงทั่วพยักหน้าอย่างหนักแน่น เขารู้ทันทีว่าต้องจัดการยังไงต่อ ในเมื่อเขายังอยู่ตรงนี้ ใครหน้าไหนก็อย่าหวังจะมาฉกฉวยผลประโยชน์ไปจากแม่หนูชีชีได้
“เอาเอกสารมา แล้วตามฉันมานี่ อ้อ... ไปรับแม่หนูชีชีมาด้วย ไม่ต้องส่งที่อยู่ให้เสียเวลาหรอก พวกหน่วยบอดี้การ์ดของยัยหนูนั่นน่ะ เขามีวิธีติดต่อกันเองอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง?”
ก็นะ... ขนาดกู่สัจจะที่ทำให้คนพูดความจริงได้ยัยหนูนั่นยังเอาออกมาได้เลย เรื่องอื่นก็คงไม่ธรรมดาแล้วล่ะ
“ตกลง เดี๋ยวฉันจะรีบบอกพวกนั้น”
คุณปู่หร่วนเห็นด้วย เพราะในฐานะเจ้าของข้อมูล ชีชีควรจะอยู่ตรงนั้นด้วยเผื่อมีเจ้าหน้าที่ระดับสูงอยากจะซักถามอะไร
ในขณะเดียวกัน ณ ห้องน้ำชาอันเงียบสงบ หร่วนชีชีที่กำลังตั้งใจกับศิลปะการชงชาแบบผาดโผนอยู่กับคุณย่าโจว ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนจากระบบขึ้นมาเบาๆ
[ติ๊ง! โฮสต์ครับ... มีความเคลื่อนไหวจากจ้านอี้ครับ ดูเหมือนคุณปู่ทั้งสองท่านกำลังต้องการตัวคนเก่งอย่างโฮสต์ไปช่วยปิดดีลระดับโลกแล้วล่ะครับ~] เสียงทุ้มนุ่มนวลของระบบดังขึ้นในหัว แฝงไปด้วยความขี้เล่นจนชีชีเผลออมยิ้ม
“มีอะไรหรือเปล่าลูก?”
โจวซูฮวาเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเมื่อเห็นสีหน้าของหลานสาวเปลี่ยนไป
“ไม่มีอะไรค่ะคุณย่า พอดีคุณปู่ไปหาปู่เฟิงมาค่ะ แล้วพี่จ้านอี้เพิ่งส่งข่าวมาบอกว่าคุณปู่ทั้งสองคนมีเรื่องอยากให้ชีชีช่วยนิดหน่อย”
“แล้วทิ้งย่าไว้คนเดียวเนี่ยนะ? จะดีเหรอ?”
“ชีชีจะทิ้งบอดี้การ์ดไว้ดูแลคุณย่าสักสองสามคนนะคะ”
“จะทิ้งไว้ทำไมกัน ย่าก็อยู่ของย่ายังงี้แหละ รอยัยหนูน้อยกลับมา ย่าไม่ไปไหนหรอกลูก”
“ไม่ได้ค่ะ ชีชีไม่สบายใจ” หร่วนชีชีรีบขัด
“ชีชีจะให้จ้านเจ๋อกับจ้านอู่อยู่เฝ้าคุณย่า ถ้าคุณย่าจะออกไปข้างนอก ต้องให้พวกเขาตามไปด้วยนะคะ ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด! คิดซะว่าจ้างคนมาช่วยถือถุงช้อปปิ้งก็ได้ค่ะ”
ชีชีกลัวเหลือเกินว่าคุณย่าผู้น่ารักจะเกิดนึกสนุก แอบสลัดบอดี้การ์ดทิ้งเหมือนนางเอกในละครหลังข่าว ถึงแม้เธอจะรู้อยู่เต็มอกว่า ฝีมือระดับจ้านเจ๋อกับจ้านอู่น่ะ... ต่อให้คุณย่าจะหายตัวได้ก็หนีพวกเขาไม่พ้นหรอก!