บทที่ 126 หลังจากหายนะ

เจียงนี่หลิวคิดถูกแล้ว!

ใช่แล้ว! เจียงอี้ไม่สามารถควบคุมร่างกายให้หลบการโจมตีของอีกฝ่ายได้จริงๆ เขาทำได้เพียงแค่มองอาวุธของพวกมันที่พุ่งเข้ามาหมายจะเอาชีวิตเขา นี่ยังไม่นับหน้าไม้สีแดงที่ถูกยิงออกมาด้วยความเร็วราวกับดาวตก!

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเจียงอี้จะไม่สามารถหลบมันได้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สามารถโจมตีสวนกลับไป จนถึงตอนนี้สีหน้าของเขาก็ไม่ได้เผยให้เห็นถึงความร้อนรน มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กน้อย

ในวินาทีเดียวกัน แก่นแท้พลังสีดำในตันเทียนของเจียงอี้ก็ไหลเวียนไปยังฝ่ามือข้างซ้ายอย่างบ้าคลั่งจนในที่สุดมันก็เกิดการบีบอัด คลื่นพลังของฝ่ามือระเบิดแก่แท้ค่อยๆไหลทะลักออกมา

“แย่แล้ว!”

ทันใดนั้นกลิ่นอายอันทรงพลังจากฝ่ามือระเบิดแก่นแท้ก็ทำให้ร่างของจ่างซุนอู๋จี้สั่นสะท้าน ลมหายใจต่อมาใบหน้าของเขาก็ปราศจากความลังเล เขารีบกระโจนออกจากรถม้าสงครามพร้อมกับหอกคู่ใจในมือและเปล่งเสียงตะโกน “นี่หลิว!!”

ม่านตาของเจียงนี่หลิวหดแคบลง เขาเองก็สัมผัสได้ถึงอันตรายจากจากฝ่ามือของเจียงอี้ซึ่งกลิ่นอายที่ถูกปลดปล่อยออกมาแทบจะไม่ต่างอะไรไปจากการโจมตีของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเสินโหยว!

ฟึบบ!

แน่นอนว่าเจียงนี่หลิวไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่าหากไม่ยอมหนีเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็คงจะมีเพียงความตายเท่านั้นที่รออยู่ เขาเบี่ยงตัวไปด้านข้างของรถม้าสงครามศักดิ์สิทธิ์โบราณและกระโดดลงมา ในเวลานี้นายน้อยจากตระกูลใหญ่ทั้งสองต่างก็ลอยตัวอยู่กลางอากาศห่างจากพื้นดินหลายร้อยเมตร

แม้ว่าพวกเขาจะมีพลังป้องกันที่ค่อนข้างเป็นเลิศ แต่ถึงกระนั้น การถูกบังคับให้ต้องกระโดดลงมาจากความสูงระดับนี้ก็ยังสร้างความเจ็บปวดให้พวกเขาไม่น้อย

แต่พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องกระโดดลงมา มิฉะนั้นพวกเขาจะต้องเผชิญกับความตายอย่างแน่นอน!

“ฮ่าฮ่า!”

เจียงอี้ระเบิดเสียงหัวเราะก่อนที่จะเก็บฝ่ามือระเบิดแก่นแท้กลับไป เขาใช้ฝ่ามืออีกข้างกระแทกลงไปในอากาศที่ว่างเปล่าและใช้แรงปะทะจากกระแสลมเบี่ยงเบนทิศทางเพื่อหลบเลี่ยงลูกศรที่ถูกยิงออกจากหน้าไม้สีแดง

เนื่องจากศัตรูคู่อาฆาตทั้งสองคนได้หลบหนีไปแล้ว เจียงอี้จึงไม่จำเป็นต้องปลดปล่อยฝ่ามือระเบิดแก่นแท้ออกมาจริงๆ มิฉะนั้นอาจจะพลาดไปโดนรถม้าสงครามศักดิ์สิทธิ์โบราณและเปลี่ยนทิศทางของมัน

หากว่าเขาไม่มีจุดพักกลางอากาศ เขาอาจจะต้องตกลงไปตายด้วยสภาพศพอันแหลกเหลว

ตู้มมม!

เจียงนี่หลิวและจ่างซุนอู๋จี้กระโดดหนีไปแล้ว แต่รถม้าสงครามศักดิ์สิทธิ์โบราณก็ยังคงลอยอยู่กลางอากาศเช่นเดิม ไม่กี่ลมหายใจต่อมา ร่างของเจียงอี้ก็ชนเข้ามารถม้าสงคราม โชคดีที่มันมีการยับยั้งที่น่ากลัวทำให้มันถูกกระแทกจนร่วงลงไปเพียงไม่กี่สิบเมตรก่อนที่จะชะลอตัวลงและกลับมาคงที่อยู่กลางอากาศเช่นเดิม

“อักกก!”

แม้ว่าเจียงอี้จะตกลงใส่รถม้าสงครามศักดิ์สิทธิ์โบราณพอดี แต่เขาก็ยังต้องแบกรับความเจ็บปวดและเผลออุทานออกมา แต่สุดท้ายสีหน้าของเขาก็เผยให้เห็นความตื่นเต้น เขารีบลุกขึ้นมาและคำรามเสียงดังด้วยความดีใจที่ได้รอดพ้นจากความตาย ความรู้สึกนี้มันช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก!

ตู้มมม!

ทางด้านของเจียงนี่หลิวและจ่างซุนอู๋จี้เองก็ตกลงมากระแทกใส่พื้นในเวลาไล่เลี่ยกัน โชคดีนักที่ไม่มีก้อนหินขนาดใหญ่อยู่ด้านล่างและเป็นเพียงพื้นราบ หลังจากที่เรียกคืนสติได้แล้ว พวกเขาก็พยายามใช้มือยันพื้นเพื่อลุกขึ้นยืนด้วยความทุลักทุเล สีหน้าของพวกเขาเผยให้เห็นความเจ็บปวด แต่ก็เห็นได้ชัดว่าไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ฟึบ! ฟึบ! ฟึบ!

ร่างเงาของผู้ใต้บังคับบัญชาต่างก็รีบวิ่งตรงไปยังตำแหน่งของนายน้อยทั้งสอง กู้ซานเหอและหน่วยองครักษ์ทั้งหมดต่างก็รีบมาที่นี่ด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อให้แน่ใจว่าเจ้านายของพวกเขายังไม่ตาย

จากนั้นพวกเขาก็เงยหน้ามองไปบนฟ้าและเห็นร่างของเจียงอี้ที่อยู่บนรถม้าสงครามศักดิ์สิทธิ์ ความตื่นตกใจและสับสนอันยากจะปกปิดได้เผยให้เห็นอยู่ในดวงตาของพวกเขา!

ชายคนนี้ปรากฏตัวออกมาจากท้องฟ้าอันว่างเปล่าราวกับทวยเทพที่ลงมาจากสวรรค์ ฉากนี้ได้สร้างความสะเทือนใจให้กับจิตวิญญาณของทุกคนที่พบเห็น!

ไม่ใช่ว่ามันคือ… ปาฏิหาริย์?!

ซูรั่วเสวี่ยบนเปลหามเองก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น โชคร้ายที่พลังของนางถูกปิดกั้นไว้โดยผงผนึกแก่นแท้ซึ่งทำให้แม้แต่เปิดปากพูดก็ยังทำไม่ได้ ถึงกระนั้นนางก็ยังพยายามที่จะเพ่งมองเจียงอี้ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ไม่มีใครต้องการที่จะเผชิญหน้ากับความตาย ซูรั่วเสวี่ยก็เช่นกัน!

นั่นคือเจียงอี้?

อีกด้านหนึ่ง ณ ป่าที่อยู่ห่างออกไป จีทิงยวี่, เจียงเฮิ่นซุ่ยและคนที่เหลือต่างสั่นเทาด้วยความกลัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งจีทิงยวี่ สีหน้าของนางในตอนนี้ซีดขาวลงราวกับคนตาย นางหันไปรอบๆและรีบกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ก่อนที่จะซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้หนา

เมื่อเห็นเช่นนั้นเจียงเฮิ่นซุ่ยและหลิ่วเหอก็มองหน้ากันจากนั้นก็รีบหาที่ซ่อนตัวในทันที

“นั่นอะไรน่ะ?!”

การต่อสู้ทั้งหมดยุติลง แม้แต่จอมยุทธที่เฝ้าสังเกตการณ์อยู่รอบนอกต่างก็เผยตัวออกมา พวกเขามองไปยังเจียงอี้ที่อยู่กลางอากาศด้วยสีหน้าฉงนและตกตะลึง

มนุษย์เราสามารถปรากฏตัวกลางอากาศได้อย่างไร? ไม่ใช่ว่าด้านบนนั้นเป็นตำแหน่งของเจดีย์ทองคำ? หรือว่าเขาจะกระโดดลงมาจากที่นั่น? ไม่อย่างนั้นก็ไม่สามารถหาเหตุผลมาอธิบายได้แล้ว!

เป็นที่รู้กันดีว่ามีเพียงแค่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจินกังเท่านั้นที่สามารถเหาะเหินได้ตามใจปรารถนา แต่ปัญหาก็คือ… สุสานราชันสวรรค์แห่งนี้ปฏิเสธผู้ที่อยู่ในขอบเขตเสินโหยวขึ้นไป!

“เจียงอี้ หากว่ายังเป็นลูกผู้ชายก็เจ้าไสหัวลงมาเดี๋ยวนี้! ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการฆ่าข้าหรอกรึ? ข้าอยู่นี่แล้วไง รีบมาเด็ดหัวข้าสิ!”

เสียงตะโกนของเจียงนี่หลิวทำให้ผู้คนตกตะลึง คนผู้นั้นไม่ใช่เทพเทวดาแต่เป็นเพียงมนุษย์? หลังจากที่ตัดความสงสัยข้อนี้ออกไป พวกเขาก็เริ่มเชื่อในสมมติฐานที่ว่าเจียงอี้หล่นลงมาจากเจดีย์ทองคำ

หากเด็กหนุ่มผู้นี้โผล่ออกมาจากเจดีย์ทองคำ นั่นไม่ได้หมายความว่าเขามีสมบัติลำค่ามากมายหรอกหรือ? จากนั้นสายตาของฝูงชนก็เปลี่ยนไปและจับจ้องไปยังเจียงอี้ราวกับหมาป่าที่หิวกระหาย

เจียงอี้ไม่ได้ให้ความสนใจเจียงนี่หลิวแต่อย่างใด เขากวาดสายตาไปรอบๆและในที่สุดก็มองเห็นซูรั่วเสวี่ยซึ่งถูกหน่วยองครักษ์จากกองทัพทหารตะวันตกคุมตัวอยู่ ภายในใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดีอย่างที่สุด เพียงแค่ซูรั่วเสวี่ยยังไม่ตาย นั่นก็เป็นข่าวดีที่สุดสำหรับเขาแล้ว!

“อาจารย์ซู รอข้าก่อนนะ!”

เจียงอี้ไม่ต้องการที่จะเสียเวลาอีกต่อไป เขาระเบิดจิตสังหารออกมาและกระโดดลงมาจากรถม้าสงครามศักดิ์สิทธิ์โบราณพร้อมกับทะยานเข้าหาเจียงนี่หลิวโดยปราศจากความกลัว

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เจียงนี่หลิวและจ่างซุนอู๋จี้มองหน้ากันก่อนที่จะหัวเราะด้วยความเย้ยหยัน ไม่ว่าเจียงอี้จะมีพลังที่น่ากลัวขนาดไหน แต่มันจะสามารถเอาชนะคนทั้งหมดได้จริงๆหรือ?

แม้จะคำนึงถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด แต่ในเมื่อเจียงอี้ลงมาจากรถม้าสงครามศักดิ์สิทธิ์โบราณ นั่นก็หมายความว่าพวกเขายังมีช่องทางให้ใช้หลบหนีอยู่!

ฟิ้งงง!

เครื่องรางหยกในมือของเจียงนี่หลิวส่องแสง วินาทีต่อมารถม้าสงครามศักดิสิทธิ์โบราณก็บินเข้ามาหาเขาในทันที จากนั้นนายน้อยทั้งสองก็กระโดดขึ้นไป ก่อนที่เจียงอี้จะลงมาถึงพื้น พวกเขาก็เข้าไปนั่งในรถม้าสงครามแล้ว

ก่อนที่จะบรรลุถึงขอบเขตเสินโหยว มันก็ไม่มีทางเลยที่เจียงอี้จะสามารถปลดปล่อยการโจมตีระยะไกลได้ นับตั้งแต่ที่เจียงนี่หลิวและจ่างซุนอู๋จี้ขึ้นรถม้าได้สำเร็จ เขาก็ไม่สามารถสังหารทั้งคู่ได้อีกต่อไป

“ฆ่ามัน!”

เจียงนี่หลิวคำราม องครักษ์นับไม่ถ้วนชักกระบี่ออกมาและโคจรแก่นแท้พลังเพื่อเตรียมรับมือเจียงอี้ที่กำลังหล่นลงมาจากฟ้า

“บ้าจริง!”

เมื่อเจียงอี้เห็นว่าทั้งสองหลบหนีไปได้ สีหน้าของเขาก็มืดมนลงในทันที เนื่องจากความกังวลที่มีต่อซูรั่วเสวี่ยทำให้เขาหลงลืมไปว่าเจียงนี่หลิวสามารถควบคุมรถม้าสงครามจากระยะไกลได้

แต่ในตอนนี้ เจียงอี้ไม่มีเวลาให้คิดเกี่ยวกับเรื่องนั้นอีกต่อไป เขาเห็นกระบี่ที่ชี้มาทางเขา จิตสังหารที่อยู่ในร่างกายก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิตและโคจรแก่นแท้พลังสีดำไปที่ฝ่ามือเพื่อเตรียมปลดปล่อยฝ่ามือระเบิดแก่นแท้

“เจตจำนงแห่งการสังหาร!”

กู้ซานเหออุทานและรีบหันไปมองกลุ่มคนที่อยู่ด้านล่างเจียงอี้จากนั้นก็ตะโกน “รีบถอยมาเร็ว!”

“นั่นมัน…”

ผู้คนจำนวนมากที่อยู่ด้านล่างของเจียงอี้ต่างก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันน่าหวาดกลัวและรู้สึกว่าร่างกายของพวกเขากำลังอ่อนแอลง แม้แต่พลังก็ถูกสะกดข่ม พวกเขาต่างต้องการที่จะหลบหนี แต่ก็ดูเหมือนว่าจะสายไปเสียแล้ว

ฟิ้ววว

ร่างของเจียงอี้พุ่งลงมาราวกับสายฟ้า ในขณะที่อยู่ห่างจากฝูงชนเบื้องล่างเพียงไม่กี่เมตร เขาก็ซัดฝ่ามือระเบิดแก่นแท้ใส่พวกมันในทันที!

ปังงงง!

แรงระเบิดอันหนักหน่วงทำให้กระบี่รวมถึงร่างของผู้คนจำนวนมากลอยเคว้งไปในอากาศ ผู้คนมากมายได้รับบาดเจ็บสาหัส

มีมากกว่าสิบคนไม่สามารถหลบหนีได้ทันทำให้รับการโจมตีจากฝ่ามือระเบิดแก่นแท้ไปเต็มๆ ร่างของพวกเขาถูกระเบิดเป็นจุณพร้อมทั้งเศษอวัยวะที่กระจัดกระจายไปทั่ว แต่ที่ทุกคนไม่รู้ก็คือ ฝ่ามือระเบิดแก่นแท้ระลอกนี้ถูกเจียงอี้ยับยั้งพลังไว้แล้ว หากไม่เช่นนั้น ความเสียหายย่อมกระจายวงกว้างกว่านี้แน่!

ปัง! ปัง! ปัง!

คลื่นกระแทกจากแรงระเบิดได้ขยายตัวออกไปและทำให้บริเวณโดยรอบตกอยู่ในความโกลาหล

ตู้มมมม!

เดิมทีเจียงอี้ก็ตกลงมาด้วยความเร็วสูง แต่เพราะผลจากแรงระเบิดจึงทำให้ร่างของเขาถูกซัดกระเด็นไปอีกด้านจนม้วนเป็นวงกลมอยู่กลางอากาศ มิฉะนั้นหากเขาตกลงพื้นเป็นเส้นตรง กระดูกในร่างกายคงแหลกละเอียดและอวัยวะภายในฉีกขาด

“อั๊กก!”

ถึงอย่างนั้น อาการบาดเจ็บของเจียงอี้ก็ไม่ธรรมดา เขาลุกขึ้นยืนและกระอักเลือดออกมาคำหนึ่งจากนั้นก็ทรุดลงไปกับพื้นอีกครั้ง เสื้อคลุมที่ด้านหลังของเขาฉีกขาดพร้อมทั้งมีเลือดไหลออกมา!

เจียงอี้คาดว่ากระดูกซี่โครงของเขาหักหนึ่งถึงสองท่อน ทำให้สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวด แต่โชคดีที่การคำนวณของเขาค่อนข้างแม่นยำจึงเสริมพลังให้กับฝ่ามือระเบิดแก่นแท้ด้วยแก่นแท้พลังสีดำเพียงแค่สิบเส้น มิฉะนั้นร่างของเขาคงจะกลายเป็นเนื้อบดไปแล้ว!