ตอนที่ 121: บอดี้การ์ดบอยแบนด์ เสน่ห์แรงไม่มีแผ่ว
ตอนที่ 121: บอดี้การ์ดบอยแบนด์ เสน่ห์แรงไม่มีแผ่ว
หลังจากส่งเจ้าพวกเด็กแสบกลับไปแล้วหร่วนชีชีพร้อมกับเพื่อนสาวทั้งสองก็บอกลาหนิงอวี่ซูแล้วเดินออกจากร้านหนังสือด้วยอารมณ์เบิกบาน
“ในเมื่อวันนี้ออกมากันครบองค์ประชุมแล้ว พวกเราไปเดินเล่นช้อปปิ้งกันหน่อยไหม?”
ก็นานแล้วนะที่พวกเธอสามคนไม่ได้มาลั้ลลาในเมืองด้วยกันแบบนี้ โจวเหวินกับเยี่ยนเกอแน่นอนว่าไม่มีทางปฏิเสธคำชวนของเพื่อนรักอยู่แล้ว เพราะเป้าหมายหลักของวันนี้คือการมาเที่ยวปลดปล่อย หลังจากจมกองหนังสือเตรียมสอบปริญญาโทมานานจนสมองแทบระเบิด การได้ออกไปสูดอากาศข้างนอกบ้างถือเป็นรางวัลที่ดีที่สุด
แต่พอเดินมาถึงลานจอดรถแล้วเห็นลูกรักคันใหม่ หร่วนชีชีก็เพิ่งนึกขึ้นได้... วันนี้เธอขับเฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่ที่ระบบเพิ่งประทานมาให้ ถึงมันจะแพงหูฉี่และสวยสบัดขนาดไหน แต่มันนั่งได้แค่สองที่นั่งนี่นา!
“เอ่อ... ถ้าพวกเธอไม่ถือสา เรานั่งรถไปกับพวกบอดี้การ์ดก่อนไหม แล้วเราค่อยไปหาข้าวกินกัน”
ส่วนลูกรักคันนี้ของเธอ ไม่ต้องห่วงเลย บอดี้การ์ดที่ตามมาตั้งสองคันรถ ใครสักคนต้องขับมันได้แน่ๆ
“ไม่ถือเลยจ้า! ไม่ถือแน่นอน!” สองสาวรีบพยักหน้าหงึกหงัก
ต่อให้จะเป็นรถที่บอดี้การ์ดขับ แต่มันก็คือรถหรูระดับซูเปอร์คาร์ที่พวกเธอทำงานทั้งชาติก็อาจจะซื้อไม่ได้อยู่ดี
“งั้นไปกันเถอะ จ้านอีนายช่วยขับรถคันนี้ตามหลังพวกเราไปนะ”
คืนนี้หลังจากไปส่งเพื่อนที่หอพักแล้ว เธอจะได้ขับรถคันโปรดกลับไปที่วิลล่าหมายเลข 1 ได้เลย
“ครับ คุณหนู”
ตั้งแต่เปลี่ยนรูปแบบการอารักขาจากแบบเปิดเผยมาเป็นแบบลับๆ หน้าที่ของจ้านอีก็ดูจะชิลขึ้นเยอะ แค่คอยดูแลให้หร่วนชีชีอยู่ในสายตาและปลอดภัยจากอันตรายก็พอ
แต่พอได้เห็นทีมบอดี้การ์ดของหร่วนชีชีแบบใกล้ชิดอีกครั้ง โจวเหวินกับเยี่ยนเกอก็ยังอดตะลึงไม่ได้อยู่ดี ผู้ชายพวกนี้ไม่เพียงแต่หน้าตาหล่อระดับทำลายล้าง แต่ละคนยังดูแข็งแกร่งและดุดันจนน่าเกรงขาม ไม่รู้จริงๆ ว่ายัยชีชีไปขุดหาหนุ่มงานดีขนาดนี้มาจากไหน
นี่มันฟอร์มทีมเป็นวงบอยแบนด์เดบิวต์พรุ่งนี้ได้เลยนะเนี่ย!
แถมหุ่นแต่ละคน... อื้อหือ ประเภทที่ว่าใส่เสื้อผ้าแล้วดูเพรียวบางแต่ข้างในต้องแน่นปึ้กแน่ๆ ใครเห็นเป็นต้องเคลิ้ม!
“เลิกน้ำลายหกได้แล้วจ้าเพื่อนรัก เก็บอาการหน่อย พวกเขาไม่ใช่มีไว้ให้พวกเธอแทะโลมนะ” หร่วนชีชีเอ่ยขำๆ
ก็นะ บอดี้การ์ดพวกนี้เป็นของขวัญจากระบบ จะไปมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับคนในโลกนี้ได้ยังไงล่ะ
“โธ่ชีชี ผู้ชายหล่อคือทรัพยากรของโลกนะจ๊ะ ถึงครอบครองไม่ได้ แต่ขอแค่ได้มองเป็นบุญตาก็ยังดี!” โจวเหวินตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจังราวกับเป็นเรื่องระดับชาติ
“...จ้า เอาที่สบายใจเลย” หร่วนชีชีส่ายหน้าขำๆ
เอาเถอะ ถ้าไม่กลัวว่าหลังจากนี้จะหาแฟนไม่ได้เพราะมาตรฐานพุ่งสูงปรี๊ดเกินไป เธอก็ไม่ขัดศรัทธาหรอก
“ฮิๆ... ชีชี ฉันขอถ่ายรูปคู่กับพวกเขาหน่อยได้ไหม? มีแต่สเปกฉันทั้งนั้นเลย!” โจวเหวินรู้สึกว่าแค่ตามองมันไม่พอจริงๆ
“เช็ดน้ำลายก่อนจ้ะแม่คุณ ถึงว่านหยวนพลาซ่าแล้วเนี่ย”
ไม่ทันที่หร่วนชีชีจะขยับตัว จ้านเอ้อก็ก้าวลงมาเปิดประตูรถให้เธออย่างนอบน้อม
“พวกนายคอยคุมอยู่ห่างๆ ก็พอนะ ฉันจะไปเดินช้อปปิ้งกับเพื่อน”
ปกติเธอมาที่นี่บ่อยก็จริง แต่มักจะมาแบบรีบๆ ไม่เคยได้เดินทอดน่องสำรวจจริงๆ จังๆ สักที
“ครับ คุณหนู”
ในยุคสมัยที่บ้านเมืองสงบสุขแบบนี้ โอกาสจะเกิดอันตรายกลางที่สาธารณะแทบจะเป็นศูนย์ จ้านอีและคนอื่นๆ จึงยอมปล่อยให้หร่วนชีชีไปเดินเล่นอย่างอิสระ
โจวเหวิน & เยี่ยนเกอ: “อ้าว แล้วพวกฉันสองคนไม่นับเป็นคนเหรอจ๊ะ ทำไมจ้านอีคุยเหมือนยัยชีชีไปคนเดียวล่ะนั่น!”
กองทัพต้องเดินด้วยท้อง หร่วนชีชีเปิดหน้าจอแผนที่ของห้าง มองหาโซนร้านอาหารแล้วลากเพื่อนรักทั้งสองพุ่งตัวไปทันที
“ชั้นห้ามีแต่ของอร่อยเพียบ เติมพลังก่อนค่อยลุยโอเคไหม?”
สามสาวตกลงปลงใจเลือกเข้าร้านปลากะพงต้มผักกาดดองชื่อดังที่เป็นร้านแนะนำในเน็ต และด้วยความที่รู้ดีว่าตอนนี้หร่วนชีชีรวยล้นฟ้าขนาดไหน โจวเหวินกับเยี่ยนเกอจึงสั่งอาหารกันแบบจัดเต็มไม่มีกั๊ก
วัยรุ่นใจถึงเขาไม่มาเกรงใจกันให้เสียเวลาหรอก!
เห็นเพื่อนๆ กินอิ่มนอนหลับแบบนี้ หร่วนชีชีก็แฮปปี้สุดๆ เธอชอบความตรงไปตรงมาแบบนี้แหละ ไม่ต้องมานั่งเกรงใจกันจนเหนื่อย
“แต่จะว่าไปนะชีชี ถ้าจะช้อปปิ้ง ทำไมไม่พาไปที่เซ็นจูรี่พลาซ่าล่ะ? นั่นมันถิ่นเธอนี่นา”
ที่นั่นหร่วนชีชีเป็นเจ้าถิ่นชัดๆ
“เดินห้างตัวเองมันจะไปสนุกอะไรล่ะจ๊ะ ฉันกำลังมาสืบข้อมูลคู่แข่งอยู่นะเนี่ย ไม่ได้มาเดินเล่นเฉยๆ สักหน่อย!” หร่วนชีชีตอบพร้อมขยิบตาอย่างมีเลศนัย