ตอนที่ 50: บัตรเชิญทองคำ

“สรุปว่า... ฉันมีคุณสมบัติพอจะเข้าร่วมงานประมูลของคุณหรือยังคะ?”

คำถามที่ดูเหมือนราบเรียบของหร่วนชีชี กลับทำเอาผู้จัดการโรงประมูลถึงกับเหงื่อกาฬแตกพล่าน เขารีบก้มหัวจนแทบจะติดพื้น

“มีสิครับ... มีแน่นอน! นี่คือบัตรเชิญทองคำของโรงประมูลอวิ๋นตูครับ ต่อไปนี้เพียงแค่คุณผู้หญิงแสดงบัตรนี้ ก็สามารถเข้าร่วมงานประมูลของเราได้ทุกครั้งโดยไม่มีเงื่อนไขครับ!”

เหอชวนปาดเหงื่อบนหน้าผากพลางส่งยิ้มแหย ในใจนึกอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา ครั้งนี้เขาพลาดเองจริงๆ ที่ประเมินคนผิดไป จนต้องยอมควักบัตรเชิญทองคำที่มีเพียงสองใบในมือออกมามอบให้เพื่อรักษาชีวิตการทำงานไว้แท้ๆ!

เมื่อเหอชวนพูดถึง ‘บัตรเชิญทองคำ’ กู้หยุนเซิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับเปลี่ยนสีหน้าทันที

ในเมืองจิ่วเฉิงแห่งนี้ คนที่มีบัตรเชิญทองคำมีไม่ถึงห้าคนด้วยซ้ำ! ขนาดตัวเขาเองยังถือแค่บัตรเงิน ซึ่งแม้จะเข้างานได้ แต่ถ้าอยากได้ห้องรับรองชั้นสองยังต้องจองล่วงหน้าตั้งนาน

แต่บัตรเชิญทองคำนั่นมันระดับพระเจ้า! มันการันตีห้องรับรองพิเศษบนชั้นสามทันทีที่มาถึง ซึ่งในตระกูลกู้มีเพียงท่านผู้นำตระกูลคนเดียวเท่านั้นที่ครอบครองอยู่ และท่านก็หวงมันยิ่งกว่าอะไรดี

ยัยโก๊ะหร่วนชีชีคนนี้... ไปโชว์อะไรในโทรศัพท์ให้เหอชวนดู ถึงได้ทำเอาอีกฝ่ายตัวสั่นจนต้องประเคนของล้ำค่าขนาดนี้ให้กันนะ?

หร่วนชีชีมองบัตรสีทองระยิบระยับในมือเหอชวน ก่อนจะใช้นิ้วคีบมันมาแบบไม่ใส่ใจนัก “คราวหลังอย่าให้มีเรื่องแบบนี้อีกนะคะ”

เธอก็แค่ไม่อยากสร้างศัตรูโดยไม่จำเป็น เพราะโรงประมูลอวิ๋นตูมักจะเช่าชั้นบนสุดของโรงแรมเทียนเหอในการจัดงานเสมอ และตอนนี้เธอก็เพิ่งจะกลายเป็นเจ้าของโรงแรมเทียนเหอคนใหม่สดๆ ร้อนๆ การรักษาหน้าให้คู่ค้าไว้บ้างก็นับว่าเป็นการบริหารที่ฉลาด (มั้งนะ?)

“ขอบคุณครับคุณหร่วน! งั้นผมขอตัวไปจัดการแขกท่านอื่นก่อนนะครับ รับรองว่าเรื่องของคุณหร่วนจะเป็นความลับสุดยอดครับ!” เหอชวนโค้งคำนับอย่างนอบน้อมราวกับเจอเจ้าหญิงที่ปลอมตัวมาเที่ยวเล่น

พอเหอชวนลับสายตาไป กู้หยุนเฟิงก็พุ่งตัวเข้ามาหาหร่วนชีชีเหมือนพายุทันที

“บัตรทอง! ลูกพี่ชี พี่มันสุดยอดไปเลย! ขะ...ขอผมจับหน่อยได้ไหมครับ?”

หร่วนชีชีมองท่าทางตื่นเต้นเกินเหตุของเขาแล้วก็งง “มันพิเศษขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ต้องขออภัยจริงๆ ที่เธอเพิ่งจะกลายเป็นเศรษฐีนีหมื่นล้านภายในเดือนเดียวด้วยพลังของระบบ กฎเกณฑ์ลับๆ ของสังคมไฮโซพวกนี้ เธอแทบจะไม่ได้เมมโมรี่ไว้ในสมองเลยสักนิด

“พี่ไม่รู้จริงๆ เหรอ? ใครได้ครอบครองมันก็เหมือนได้เหรียญตราเกียรติยศสูงสุดของเมืองเลยนะพี่ ของแบบนี้มีเงินอย่างเดียวซื้อไม่ได้ ต้องมีทั้งเส้นสายและอำนาจด้วย!”

【“โฮสต์ครับ... บัตรใบนี้ก็แค่เศษเหล็กชุบทองใบหนึ่ง อย่าไปตื่นเต้นตามเขาสิครับ”】 เสียงทุ้มนุ่มลึกของระบบดังขึ้นในหัว

【“ถ้าโฮสต์ชอบทองจริงๆ ไว้ผมจะหาเหมืองทองมาให้โฮสต์ขุดเล่นที่หลังบ้านสักแห่ง ดีไหมครับ?”】

หร่วนชีชีแอบขำในใจกับความช่างเอาอกเอาใจของระบบ ก่อนจะถูกกู้หยุนเซิงดึงสติกลับมา “การประมูลที่ดินผืนนั้นกำลังจะจบลงแล้วนะ คุณจะไม่สู้ต่อเหรอ?”

เธอกดปุ่มประมูลอย่างชิลๆ ทันที “หกพันล้าน!”

เสียงฮือฮาดังไปทั่วทั้งงาน ราคาห้าพันห้าร้อยล้านเมื่อครู่ก็ว่าสูงจนน่ากลัวแล้ว แต่ตัวเลขหกพันล้านที่เป็นเงินสดไหลเวียนแบบนี้ ใครจะไปสู้ไหว!

“ห้องรับรองชั้น 2 หมายเลข 3 ประมูลที่หกพันล้านครับ! มีใครให้มากกว่านี้ไหม? หกพันล้านครั้งที่หนึ่ง... สอง... สาม... ขายครับ!”

และแล้ว ที่ดินรกร้างในย่านชานเมืองทางใต้ก็ตกเป็นของหร่วนชีชีด้วยราคาหกพันล้านบาท!

เธอยืดตัวขึ้นพลางเตรียมตัวไปจ่ายเงินหลังเวที ทันทีที่ก้าวเท้าออกจากห้อง ทีมบอดี้การ์ดส่วนตัวที่เธอเรียกมาก็จัดแถวคุ้มกันอย่างรวดเร็วและเป็นมืออาชีพ บรรยากาศรอบตัวพวกเขาแผ่ออร่าสังหารจนกู้หยุนเซิงและกู้หยุนเฟิงถึงกับหน้าซีดและหุบปากฉับ

“ใจเย็นๆ ค่ะทุกคน นี่บอดี้การ์ดของฉันเอง” หร่วนชีชีพูดกลั้วหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางเกร็งๆ ของสองพี่น้องตระกูลกู้

การจ่ายเงินผ่านไปอย่างราบรื่น (และรวดเร็วมากเพราะเหอชวนสั่งไว้เป็นพิเศษ) ทันทีที่รูดบัตร เสียงสวรรค์ที่เธอรอคอยก็ดังขึ้น

【ตึ๊ง! ยินดีด้วยครับโฮสต์ มียอดใช้จ่ายเกิน 100 ล้าน: รับเงินคืน 4 เท่า — ได้รับเงิน 400 ล้านบาท】

【ตึ๊ง! ยินดีด้วยครับโฮสต์ มียอดใช้จ่ายเกิน 1,000 ล้าน: รับเงินคืน 5 เท่า — ได้รับเงิน 5,000 ล้านบาท】

หร่วนชีชีแอบบ่นเสียดายในใจเบาๆ ถ้าเธอใช้ถึงหมื่นล้าน เธอคงได้เงินคืนตั้งหกหมื่นล้านเชียวนะ! แต่ไม่เป็นไร อีกเดี๋ยวตอนพัฒนาที่ดิน เงินก็คงไหลมาเทมาเหมือนเปิดก๊อกอยู่ดี

ขณะที่เธอกำลังจะเดินออกจากงานพร้อมทีมบอดี้การ์ด จู่ๆ ก็มีชายร่างท้วมที่พุงนำหน้ามาก่อนตัว วิ่งกระหืดกระหอบมาขวางทางไว้

“ท่านประธานหร่วน! ได้โปรดรอเดี๋ยวครับ!”

จะมีก็แต่ผู้จัดการอสังหาริมทรัพย์ของเธอเท่านั้นที่จะเรียกเธอแบบนี้ หร่วนชีชีหยุดกะทันหันจนเกือบชน

“เฉินต้าฟู่ รองผู้จัดการโรงแรมเทียนเหอ... คุณหร่วนรู้จักเขาด้วยเหรอครับ?” กู้หยุนเซิงถามด้วยความแปลกใจ เพราะเขารู้จักชายคนนี้ดีในฐานะผู้บริหารที่เก่งเรื่องการประจบประแจง (และพุงที่ใหญ่เป็นเอกลักษณ์)

หร่วนชีชีเลิกคิ้วมองชายที่กำลังหอบแฮกๆ ตรงหน้า “จะว่ารู้จัก... ก็ใช่ แต่จะว่าไม่รู้จัก... ก็ใช่อีกเหมือนกันค่ะ”

“หืม? หมายความว่ายังไงครับ?” กู้หยุนเซิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

++++++++++++ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ชื่นชอบผลงานเรื่องนี้นะครับ อย่าลืมกดเพิ่มลงในชั้นหนังสือด้วยนะครับ เพื่อไม่พลาดการแจ้งเตือนเมื่อมีการอัปเกรดตอนใหม่นะครับ ผลงานเรื่องนี้จะมีให้อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วยเลข 1 และ 2 นะครับ  ขอบคุณที่สนับสนุนนะครับ+++++++++++++++