ตอนที่ 48: อยู่ๆ ก็ตาสว่างขึ้นมาเลยค่ะ!

ราคาสองล้านหยวนนั้นพุ่งทะลุเพดานมูลค่าที่แท้จริงของกี่เพ้าชุดนั้นไปไกลโข คู่แข่งที่เคยกัดไม่ปล่อยจนหน้าดำคร่ำเครียดถึงกับชะงัก เขาตวัดสายตาขุ่นเคืองมองมาทางห้องหมายเลข 3 บนชั้นสองอย่างยอมจำนน ในที่สุดก็ยอมวางป้ายประมูลลงแต่โดยดี

และแล้วหร่วนชีชีก็คว้ากี่เพ้าที่แพงหูฉี่และใช้เวลาผลิตยาวนานเป็นชาติมาครองได้สำเร็จ!

รายการถัดมาส่วนใหญ่เป็นพวกอสังหาริมทรัพย์ ไม่ว่าจะเป็นบ้านพักอาศัย อาคารสำนักงาน หรืออาคารพาณิชย์ แต่สำหรับชีชีแล้ว ถ้าไม่ได้เหมาทั้งตึกเธอก็ไม่ค่อยอินเท่าไหร่ ขนาดอาคารพาณิชย์สองคูหาในว่านหยวนพลาซ่า เธอยังซื้อมาเพียงเพื่อจะเอาไว้เปิดช็อปแบรนด์ตัวเองเท่านั้นเลย

หลังจบการประมูลอสังหาริมทรัพย์รายการที่ห้า ในที่สุดไอเทมที่กู้หยุนเฟิงพรีเซนต์นักหนาก็ปรากฏตัว... ชุดเครื่องประดับศีรษะทองคำจากราชวงศ์หมิง!

มันคือทองคำล้วนๆ ที่ส่องประกายระยิบระยับ ทั้งเซตมีทั้งหมด 19 ชิ้น ราคาเริ่มต้นที่ 1 ล้านหยวน และเพิ่มขั้นต่ำครั้งละห้าพันหยวน

ทันทีที่พนักงานดึงผ้าคลุมสีแดงออก เผยให้เห็นเครื่องทองโบราณภายใต้ตู้กระจก ช่างภาพก็รีบซูมภาพเข้าใกล้จนเห็นลวดลายอันวิจิตร ชีชีถึงกับอุทานในใจ 'ว้าว... ตกหลุมรักเข้าเต็มเปาเลยค่ะ!'

ถึงแม้ในชีวิตจริงจะมีโอกาสใส่น้อยมาก แต่แค่ได้เห็นของสวยๆ งามๆ วิบวับ แบบนี้วางอยู่ในตู้โชว์ที่บ้าน อารมณ์ของเธอก็จะพุ่งทะลุปรอททันที ใครล่ะจะปฏิเสธของสวยๆ แบบนี้ได้?

"สามล้าน!"

"สามล้านห้าหมื่น!"

เพียงสองนาที ราคาในโถงชั้นล่างก็พุ่งไปแตะสามล้านหยวน แต่ดูเหมือนหนุ่มๆ ทั้งหลายจะยังไม่ยอมแพ้ เพราะแต่ละคนพาสาวสวยมาด้วยทั้งนั้น งานนี้มันเรื่องของหน้าตาใครจะยอมเสียฟอร์มต่อหน้าสาวล่ะ?

งั้นขอให้ฉันเป็นคนปิดจ๊อบแล้วกันนะ

"ห้าล้านหยวนค่ะ"

แม้จะเป็นของเก่าราชวงศ์หมิง แต่เนื่องจากไม่ได้มีประวัติว่าเคยเป็นของบุคคลสำคัญระดับตำนาน ราคานี้จึงถือว่าสูงปรี๊ดเกินเบอร์ไปมาก แต่ก็นะ... ผู้หญิงเวลาจะเอาอะไรขึ้นมา ใครก็หยุดไม่ได้!

"หกล้าน!"

ป้ายหมายเลข 78 ถูกผู้หญิงข้างกายชายวัยกลางคนแย่งไปชู พร้อมตะโกนอัปราคาขึ้นอีกหนึ่งล้านหยวนทันที จนฝ่ายชายถึงกับสะดุ้งรีบแย่งป้ายคืนมา เหงื่อกาฬไหลพราก พลางสวดภาวนาในใจว่า 'ขอให้มีใครสักคนเกทับทีเถอะ!'

"สิบล้านหยวนค่ะ"

เสียงของหร่วนชีชีหวานใสตามสไตล์สาวเมืองไห่เฉิง แต่ความมั่นใจที่แฝงความขี้เล่นอยู่ในทีนั้นทำให้ชายคนดังกล่าวถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก สิบล้านหยวนเพื่อเครื่องประดับโบราณชุดเดียว... ยัยคุณหนูคนนี้มีเงินเหลือใช้จนเอามาเผาเล่นได้เลยหรือไง!

ชีชีไม่ได้สนใจสายตาใคร เงินในบัญชีที่ได้จากค่าเช่าเซ็นจูรี่พลาซ่าและตึกจิ่วโจวอินเตอร์เนชันแนลมีตั้งกี่พันล้าน แค่สิบล้านน่ะ... จิ๊บๆ! แถมตอนนี้ถนนหย่งอันก็เริ่มมีผู้เช่าทยอยเข้าอยู่แล้ว เงินค่าเช่าไหลเข้าบัญชีรัวๆ เหมือนเปิดก๊อกน้ำแบบนี้ จะให้เธอลังเลเรื่องใช้เงินเหรอ? ไม่มีวันเสียหรอก!

"สิบล้านหยวนครั้งที่หนึ่ง! สิบล้านหยวนครั้งที่สอง! สิบล้านหยวนครั้งที่สาม... ปิดการประมูลครับ!"

รายการถัดมาเริ่มเปลี่ยนแนว เป็นการประมูลแผนโครงการลงทุนของบริษัทต่างๆ ใครประมูลชนะก็ได้เป็นนักลงทุนหลักในโปรเจกต์นั้นๆ ทันที ชีชีตั้งใจฟังมากแต่ก็ต้องทำหน้าเบ้ เพราะแต่ละโครงการฟังดูสวยหรูแต่น่าเบื่อ แถมดูท่าทางจะคืนทุนช้าสุดๆ

"โครงการอะไรเนี่ย? ขนาดฉันที่เป็นมือใหม่ยังดูออกเลยว่ามันไม่น่าลงทุนสักนิด แต่ทำไมคนพวกนั้นยังแย่งกันเคาะราคานะ หรือว่าเขาฉลาดไม่เท่าฉัน?" ชีชีพึมพำอย่างไม่เข้าใจ

"ลองดูชื่อบริษัทที่เสนอโครงการสิครับ" กู้หยุนเซิงเอ่ยขึ้นเรียบๆ

ชีชีเปิดดูคู่มือตามคำแนะนำแล้วก็ถึงบางอ้อ... ตระกูลเฟิง, กู้คอร์ปอเรชัน, ลู่คอร์ปอเรชัน... ล้วนเป็นบริษัทท็อป 30 ของเมืองจิ่วเฉิงทั้งนั้น!

"อ๋อ... ตีวัวกระทบคราดสินะคะ?" ชีชีเข้าใจทันที พวกเขาไม่ได้อยากได้โครงการหรอก แต่อยากได้คอนเนกชันกับยักษ์ใหญ่ต่างหาก แค่ได้ร่วมงานกันแล้วมีเศษเนื้อชิ้นปลามันหลุดมาให้ ก็รวยเละแล้ว

"พ่อค้าพวกนี้เนี่ย... เจ้าเล่ห์จังเลยนะคะ อย่างกับสุนัขจิ้งจอกพันปี!" ชีชีเริ่มกังวลนิดๆ ว่าสาวน้อยใสซื่ออย่างเธอจะโดนพวกนี้หลอกจนเหลือแต่กระดูกไหมนะ? แต่พอนึกถึงเฉิงเหว่ยผู้ช่วยคนเก่งขึ้นมา เธอก็ยืดอกอย่างมั่นใจ 'หึ มีเฉิงเหว่ยอยู่ กลัวที่ไหนล่ะ!'

"ลูกพี่ชีไม่ประมูลหน่อยเหรอครับ? ไหนว่าอยากเปิดบริษัทไง ถ้าประมูลโครงการของกู้คอร์ป พี่ก็ได้ดีลกับตระกูลผมโดยตรงเลยนะ" กู้หยุนเฟิงรีบเสนอขายของ

"ไม่เอาอะ ฉันมีเงินเยอะแล้ว ไม่ต้องการนักลงทุนร่วมหรอก" ชีชีตอบหน้าตาย แถมรากฐานของเธอคือสูตรลับจากระบบ ซึ่งเหนือชั้นกว่าโครงการพวกนี้ไม่รู้กี่เท่า

กู้หยุนเฟิง: "..." (โอเคครับ ผมขอโทษที่ถาม)

หลังจากการประมูลโครงการอันน่าเบื่อจบลง ในที่สุดไฮไลต์ของงานก็มาถึง... การประมูลสิทธิการใช้ที่ดิน!

"ตาสว่างเลยค่ะ!" ชีชีดีดตัวขึ้นนั่งตัวตรง ความง่วงหายไปเป็นปลิดทิ้ง!

ที่ดินผืนแรก: พื้นที่โรงงานร้างทางใต้ของเมือง ขนาด 300 หมู่ ราคาเริ่มต้น 100 ล้านหยวน เพิ่มขั้นต่ำครั้งละห้าแสนหยวน

ชีชีเปิดแผนที่เช็กดูก็พบว่ามันอยู่ติดกับโซนเมืองมหาวิทยาลัยพอดิบพอดี ถ้าได้ผืนนี้มามันจะเติมเต็มช่องว่างที่ขาดหายไปจนที่ดินของเธอกลายเป็นผืนใหญ่ที่สวยงามและสมบูรณ์แบบที่สุด

ในขณะที่เธอเช็กแผนที่ ราคาพุ่งไปถึง 300 ล้านหยวนแล้ว

"คุณชายกู้คะ ฉันขอจองที่ดินสองผืนนี้ ส่วนที่เหลือคุณเลือกได้ตามสบายเลยนะคะ บอกตามตรง... ถ้าสู้กันด้วยเงินสดในกระเป๋าตอนนี้ คุณสู้ฉันไม่ได้แน่ๆ ค่ะ"

แม้ตระกูลใหญ่จะมีทรัพย์สินเป็นหมื่นล้าน แต่นั่นคือมูลค่าหุ้นและกองทุน ส่วนเงินสดที่พร้อมฟาดน่ะมีไม่เท่าไหร่หรอก แต่สำหรับชีชีที่เป็นเจ้าแม่เจ้าของที่ดิน เงินสดไหลเข้าบัญชีทุกวินาที! เธอเลือกที่จะเตือนด้วยความหวังดี ก่อนจะใช้เงินฟาดเพื่อไม่ให้ผิดใจกับคนกันเอง

กู้หยุนเซิงเริ่มปวดขมับ เขาหันไปค้อนใส่น้องชายตัวแสบที่พายัยตัวจ้อยจอมโหดคนนี้มาแบ่งเค้ก แถมเผลอๆ เขาอาจจะไม่ได้กินแม้แต่คำเดียวด้วยซ้ำ!

"สายตาคุณหร่วนแหลมคมมากครับ" เพราะนี่คือที่ดินผืนที่เขากะจะสอยมาให้ได้เหมือนกัน

"ขอบคุณที่ชมค่ะ แต่ถ้าคุณชายกู้ไม่ยอมแพ้ จะลองแข่งกับฉันดูก็ได้นะ... แต่บอกไว้ก่อนว่า ผู้ชนะต้องเป็นฉันแน่นอน"

"ก็ลองดูครับ" กู้หยุนเซิงไม่เชื่อหรอกว่า บารมีตระกูลกู้จะแพ้เด็กสาวคนเดียว!

"สี่ร้อยล้าน!"

ชีชีขี้เกียจฟังเสียงเคาะทีละนิดทีละหน่อย เธอโดดข้ามไปอีก 80 ล้านหยวนทันที จนคนทั้งโถงชั้นล่างถึงกับถอยกรูด แต่บรรดาห้องรับรองชั้นสองเริ่มขยับตัวสู้กันอย่างดุเดือดขึ้นมาแล้ว!