ตอนที่ 46: ทีมบอดี้การ์ดสุดแกร่ง

งานประมูลเริ่มต้นขึ้นตามกำหนดการ และช่างประจวบเหมาะเหลือเกินที่ภารกิจเช็กอินของหร่วนชีชีในวันนี้อยู่ที่สถานที่จัดงานพอดี นั่นคือโรงแรมเทียนเหอ

เฉิงเหว่ยจัดแจงส่งทีมสไตลิสต์มืออาชีพมาดูแลหร่วนชีชีตั้งแต่บ่ายสามโมง จนกระทั่งเวลาหนึ่งทุ่มตรง เฉิงเหว่ยที่สวมบทสารถีชั่วคราวก็ค่อยๆ จอดรถแลมโบร์กินี ซีอานคันใหม่เอี่ยมของเจ้านายสาวลงที่หน้าทางเข้าโรงแรมเทียนเหออย่างนิ่มนวล

เมื่อยังไม่เห็นวี่แววของสองพี่น้องตระกูลกู้ หร่วนชีชีจึงยังไม่รีบร้อนลงจากรถ เธอต่อสายตรงหากู้หยุนเฟิงทันที

"ฮัลโหล ฉันถึงหน้าโรงแรมเทียนเหอแล้ว พวกคุณอยู่ไหนกันคะ?"

ส่วนเหตุผลที่เธอไม่โทรหากู้หยุนเซิงน่ะเหรอ? ก็เพราะกู้หยุนเฟิงน่ะหลอกง่ายกว่าเยอะไงล่ะ!

"พวกผมเพิ่งถึงครับ แต่มีรถขวางทางอยู่ข้างหน้า... โห ลูกพี่ รถแลมโบร์กินี ซีอานสีฟ้าสกายบลูคันนี้โครตเท่เลย! โคตรจะเด่น!"

หร่วนชีชี: "..." นายนี่นะ บอกชื่อฉันมาเลยยังจะง่ายกว่า

"นั่นรถฉันเอง เห็นแล้วก็ลงจากรถได้แล้วค่ะ"

"ห๊ะ! รถลูกพี่เหรอ?! ลูกพี่ชี!"

ในขณะที่หร่วนชีชีกำลังคุยสาย เฉิงเหว่ยก็ลงจากรถมาอ้อมเปิดประตูให้เธออย่างรู้งาน ส่วนที่รถมายบัค 62 เอสคันข้างหลัง กู้หยุนเฟิงก็รีบกระโดดลงมาอย่างไว

แม้ราคาของมายบัคจะสูสีกับแลมโบร์กินี ซีอานแต่สำหรับวัยรุ่นทรงอย่างแบดแบบเขา ย่อมเทใจให้ความโฉบเฉี่ยวของซูเปอร์คาร์มากกว่าอยู่แล้ว กู้หยุนเฟิงจ้องมองรถสปอร์ตสีฟ้าตาเป็นมันจนแทบน้ำลายหก

ทันทีที่หร่วนชีชีก้าวลงจากรถ เธอก็เห็นสีหน้าหิวกระหายนั้นทันที

มันขนาดนั้นเลยเหรอ? ก็แค่รถคันเดียวเองนะ

"ระวังหน่อยนะคะ อย่าให้น้ำลายหกใส่รถฉันล่ะ"

กู้หยุนเซิงก้าวลงจากรถตามมา เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นพาหนะของเด็กสาว ซูเปอร์คาร์ที่มีเพียง 63 คันทั่วโลก... ดูเหมือนหร่วนชีชีคนนี้จะมีเส้นสายไม่ธรรมดาเสียแล้ว ไม่อย่างนั้นต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะคว้าคันนี้มาครองได้

"ลูกพี่ชี ผมมีปอร์เช่ 918 สไปเดอร์สีแดงสดคันหนึ่ง เรามาลองสลับกันขับบ้างไหมครับ?"

ถึงราคามันจะห่างกันเกือบสิบล้าน แต่ก็นับว่าเป็นซูเปอร์คาร์เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? กู้หยุนเฟิงพยายามตื้อ

"อยากขับเหรอคะ?" หร่วนชีชีเหลือบมองเขาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

กู้หยุนเฟิงพยักหน้าหงึกๆ อย่างกระหาย ก็แหงล่ะ ตั้งแต่โดนระงับบัตรเครดิต เขาก็ต้องจำใจขับเจ้า 918 คันเดิมมาสองปีเต็มโดยไม่ได้อัปเกรดเลย!

"วันนี้เฉิงเหว่ยมีธุระด่วน อาจจะไม่มีเวลาไปรับฉันหลังจบงาน ถ้าคุณ... ยอมมาเป็นผู้ช่วยและคนขับรถให้ฉันหนึ่งวัน ฉันจะให้ลองขับดูนะ"

ถึงแม้เธอจะเช็กอินได้วัตถุดิบทำมาสก์หน้ามาเยอะ แต่ปริมาณแค่นั้นยังไม่พอสำหรับการทำธุรกิจระยะยาว ถ้าเธอสามารถหาสมุนไพรในโลกนี้มาทดแทนสูตรได้ครบ การผลิตจำนวนมากก็ไม่ใช่เรื่องยาก ด้วยเหตุนี้เฉิงเหว่ยเลยยุ่งจนหัวหมุน เพราะพวกเธอยังขาดเส้นสายในวงการสมุนไพรจีน

"ไม่มีปัญหาครับ! ผมรับประกันว่าจะปฏิบัติหน้าที่ให้ดีที่สุดครับ!"

"ไปกันได้แล้ว อย่ามัวแต่โอ้เอ้ งานประมูลจะเริ่มแล้วล่ะ" กู้หยุนเซิงเคาะหัวน้องชายเบาๆ ขัดจังหวะการเจรจา

หร่วนชีชียักไหล่แล้วเดินตามกู้หยุนเซิงเข้าไปในโรงแรมเทียนเหอ

ติ๊ง! เสียงระบบดังขึ้นในใจพร้อมน้ำเสียงนุ่มทุ้มชวนเคลิ้ม

"ยินดีด้วยครับโฮสต์ เช็กอินสำเร็จ! เนื่องจากคุณเช็กอินต่อเนื่องครบ 30 วัน รางวัลใหญ่ในวันนี้คือ... กรรมสิทธิ์ครอบครองโรงแรมเทียนเหอแห่งนี้ครับ! รบกวนตรวจสอบและกดยืนยันด้วยนะครับ"

"นอกจากนี้ ยังมีกล่องของขวัญเช็กอินต่อเนื่องมอบให้โฮสต์ด้วย... อยากจะเปิดตอนนี้เลยไหมครับคนเก่ง? [ตกลง / ปฏิเสธ]"

ตกลง! หร่วนชีชีตอบในใจอย่างว่องไว ในเมื่อไม่มีใครเห็นหน้าจอเสมือนจริงตรงหน้า เธอจึงแสดงอาการตื่นเต้นออกมาได้อย่างเต็มที่

"ติ๊ง! ยินดีด้วยครับโฮสต์ คุณได้รับ 'ทีมบอดี้การ์ดสุดยอดฝีมือ' จำนวน 12 คน!"

"บอดี้การ์ดกลุ่มนี้คือผู้มีความสามารถระดับอัจฉริยะที่ทำสัญญากับระบบในช่วงวินาทีสุดท้ายของชีวิต พวกเขาจะซื่อสัตย์ต่อโฮสต์เพียงผู้เดียว มีทักษะทุกอย่างที่คุณจะจินตนาการถึง (และจินตนาการไม่ถึง) พร้อมบัตรประชาชนพลเมืองของประเทศนี้ที่ถูกต้องตามกฎหมายทุกประการครับ"

ดวงตาของหร่วนชีชีเป็นประกายวาววับ บอดี้การ์ด 12 คน! แถมยังเก่งระดับเทพ ฟังดูเท่ระเบิดไปเลย!

พวกเขาจะมาตอนไหน? มายังไง? ฉันต้องไปรับไหม? เธอถามระบบอย่างตื่นเต้น

"โฮสต์ไม่ต้องกังวลครับ ตอนนี้ทีมบอดี้การ์ดแฝงตัวอยู่ตามมุมต่างๆ ของงานประมูลเพื่อดูแลความปลอดภัยให้คุณตลอดเวลา หลังจบงานพวกเขาจะไปรอรับคุณที่หน้าโรงแรมเพื่อส่งโฮสต์กลับบ้านอย่างปลอดภัยครับ"

ดีเลย! แบบนี้ต่อให้เธอทุ่มประมูลจนเป็นที่หมั่นไส้แค่ไหน ก็ไม่ต้องกลัวโดนดักปล้นกลางทางแล้ว

"ลูกพี่ชีทางนี้ครับ ที่นั่งของเราอยู่ชั้นสอง"

ในฐานะตระกูลที่ติดท็อปเท็นของผู้มีอิทธิพลในเมืองจิ่วเฉิง การนั่งในห้องวีไอพีส่วนตัวถือเป็นเรื่องปกติ ส่วนพวกที่นั่งโถงข้างล่างน่ะเหรอ? ก็ได้แค่ประมูลของที่พวกตระกูลใหญ่ๆ เขาไม่เอากันนั่นแหละ

ไม่นานนัก พนักงานสาวหน้าตาสะอาดสะอ้านก็เดินนำทางพวกเขาไป โรงแรมเทียนเหอขึ้นชื่อเรื่องการบริการอยู่แล้ว หร่วนชีชีในฐานะเจ้าของคนใหม่รู้สึกประทับใจมาก เธอคิดในใจว่าเดี๋ยวค่อยจัดงานแลกเปลี่ยนระหว่างโรงแรมไอลิงตันกับที่นี่ เพื่อพัฒนาให้เป็นโรงแรมอันดับหนึ่งของประเทศไปเลย

"ลูกพี่ชี อยากดูรายการของประมูลก่อนไหมครับ? จะได้วางแผนถูก"

"ไม่จำเป็นค่ะ"

ตั้งแต่รู้เรื่องภารกิจลับ หร่วนชีชีก็ตั้งเป้าว่าจะใช้เงินให้หนักเข้าไว้ วันนี้เป้าหมายของเธอคือการใช้ให้ครบร้อยเป้าหมายเล็ก นี่มันงานประมูลนะ ใครจ่ายหนักกว่าก็ชนะไป เรื่องเงินน่ะเธอไม่เคยกลัวใครอยู่แล้ว!

กู้หยุนเซิงเมินทั้งคู่ราวกับอากาศธาตุ เขาเปิดโน้ตบุ๊กที่ผู้ช่วยเตรียมไว้ให้แล้วเริ่มจัดการงานทันที เมื่อเห็นเขาขยันขนาดนี้ หร่วนชีชียิ่งมั่นใจว่าเธอคิดถูกแล้วที่เลือกเป็นบอสสายเปย์ที่นั่งกินนอนกินอย่างเดียว

มีเฉิงเหว่ยอยู่ทั้งคน จะกลัวอะไรล่ะ?

"พี่ชายนาย... ขยันแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?" หร่วนชีชีถามด้วยสายตาเวทนาเล็กน้อย การนั่งเคลียร์งานในเวลาพักผ่อนแบบนี้มันช่างดูทรมานเหลือเกิน

"เอ่อ... พี่ผมเป็นพวกบ้างานน่ะครับ ไม่อย่างนั้นพี่ดูสิ อายุขนาดนี้ยังโสดซิงไม่เคยมีแฟนเลยสักคน"

กู้หยุนเฟิงรู้สึกโชคดีที่มีพี่ชายบ้างานแบบนี้ เขาถึงได้มีเวลาไปซนเป็นเพลย์บอยได้เต็มที่ (แม้จะโดนตัดบัตรเครดิตไปแล้วก็เถอะ)

"เห้อ... น่ากลัวจริงๆ เลยนะคะ"

"งานเริ่มแล้วครับ!" กู้หยุนเฟิงสะกิดให้เธอมองลงไปข้างล่าง

พิธีกรเริ่มกล่าวแนะนำของชิ้นแรก—มันคือภาพวาดของเฉิงจินหยาง นักศึกษาปีสี่จากคณะวิจิตรศิลป์มหาวิทยาลัยจิ่วเฉิง ผู้ชนะเลิศการประกวดภาพวาดจีนระดับประเทศปีนี้ ภาพที่นำมาประมูลก็คือภาพที่ได้รางวัลชนะเลิศนั่นเอง

"ภาพนี้ก็ดูดีนะครับ แต่เขาดังตั้งแต่ยังเด็ก ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง การซื้อเก็บไว้เก็งกำไรอาจจะมีความเสี่ยงหน่อย" กู้หยุนเฟิงวิเคราะห์

"ประมูลมาเถอะค่ะ จะขึ้นราคาหรือไม่ใครจะสน? ซื้อมาประดับบ้าน ถ้าวาดสวยก็ถือว่าคุ้มแล้ว"

หร่วนชีชีที่ได้รับทักษะการวาดภาพมาจากระบบมองปราดเดียวก็รู้ว่า ภาพของเฉิงจินหยางมีชีวิตชีวาและมีจิตวิญญาณแฝงอยู่ ขอแค่เจ้าตัวไม่ทิ้งฝีมือ การจะเป็นปรมาจารย์ในอนาคตก็อยู่แค่เอื้อมเท่านั้น