ตอนที่ 45: เมื่อน้องชายโตแล้ว พี่ชายก็คุมไม่อยู่แล้วล่ะ

เพื่ออิสรภาพของตัวเอง กู้หยุนเฟิงยอมทำทุกวิถีทางเพื่อรบเร้าให้พี่ชายของเขาพาสาวน้อยอย่างหร่วนชีชีไปร่วมงานประมูลให้ได้

มันไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ เพราะวันงานใกล้เข้ามาทุกที บัตรเชิญก็ถูกส่งออกไปหมดแล้ว จะไปเสกบัตรใหม่ขึ้นมาในเวลาอันสั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่โชคยังดีที่บัตรเชิญแต่ละใบสามารถพาผู้ติดตามเข้าไปได้หนึ่งถึงสองคน ถ้าไม่มีบัตรเชิญส่วนตัว แค่ให้เธอเข้าไปในฐานะผู้ติดตามก็นับว่าแก้ปัญหาได้ตรงจุด

ขอแค่ก้าวเท้าเข้าไปในงานได้ หลังจากนั้นเธอจะประมูลอะไร มันก็เรื่องของเธอแล้ว!

กู้หยุนเฟิงจึงรับหน้าที่เป็นแม่งานนัดทั้งสองฝ่ายมาเจอหน้ากันที่คาเฟ่แห่งหนึ่งในอีกสองวันถัดมา

กู้หยุนเซิง พี่ชายผู้สุขุมไม่คาดคิดเลยว่าคนที่ทำให้เจ้าน้องชายจอมแสบของเขายอมก้มหัวขอโทษและยอมชดใช้ค่าเสียหายมหาศาล จะเป็นเพียงเด็กสาวที่ดูเหมือนยังไม่บรรลุนิติภาวะเสียด้วยซ้ำ สายตาที่เขามองน้องชายเปลี่ยนไปในทันที

"นี่แก... รังแกเด็กเหรอ?"

กู้หยุนเฟิงแทบจะกระอักเลือด "ผมเนี่ยนะรังแกเธอ! พี่ดูให้ดีๆ ว่าใครรังแกใครกันแน่!"

เขาอยู่บ้านของเขาดีๆ แท้ๆ พอรับโทรศัพท์สายเดียวเขาก็กลายเป็นคุณชายตกอับที่มีหนี้ติดตัวถึงสามสิบล้านไปซะอย่างนั้น ถ้าเขารู้ว่าไอ้เจ้าหวังเปียวมันไม่มีปัญญาหาเงินมาคืน เขาคงจะรีดไถมันให้หมดตัวก่อนจะส่งตัวไปสถานีตำรวจด้วยซ้ำ!

"เมื่อคอนเฟิร์มเวลาและสถานที่เรียบร้อยแล้ว ฉันจะไปให้ตรงเวลาค่ะ ขอแค่คุณชายกู้รักษาคำพูด พาสถานที่และเปิดทางให้ฉันได้ประมูล หนี้ของคุณชายรองก็จะหายไปทันทีสิบล้านค่ะ"

หร่วนชีชีเอ่ยด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์ "นี่เป็นดีลที่มีแต่ได้กับได้ทั้งสองฝ่าย ไม่ใช่เหรอคะ?"

หลังจากกลับจากบาร์วันนั้น เฉิงเหว่ยก็ได้ส่งข้อมูลของกู้หยุนเฟิงและพี่ชายมาให้เธอเรียบเรียงเรียบร้อยแล้ว สิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้คือ กู้หยุนเซิงนั้นรักและตามใจน้องชายมาก นั่นคือเหตุผลที่เธอตอบตกลงมาเจอในครั้งนี้

"เสี่ยวเฟิงติดหนี้คุณเท่าไหร่? บอกมาเถอะ ผมจะจ่ายแทนเขาเอง"

ในสายตาของกู้หยุนเซิง จุดประสงค์ที่หร่วนชีชีเข้าหาอาเฟิงนั้นดูชัดเจนเกินไป เขาชอบที่จะกำจัดปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ให้สิ้นซากตั้งแต่ต้นลม

"คุณชายกู้จะบอกให้คุณชายรองผิดสัญญาเหรอคะ? ฉันไม่ถือหรอกค่ะ แต่ค่าปรับการผิดสัญญามันไม่ถูกเลยนะ"

สัญญาที่มีทนายจินลู่เจิงเป็นคนร่าง มีหรือจะเหลือช่องโหว่ใหญ่ขนาดนั้นให้ใครมาเอาเปรียบได้? การลดหย่อนหนี้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และตอนนี้ถึงเวลาที่กู้หยุนเฟิงต้องทำตามสัญญาที่เซ็นกันไว้แบบขาวสะอาด มีทนายเซ็นรับรองมีผลทางกฎหมายร้อยเปอร์เซ็นต์!

"พี่ครับ พาลูกพี่ชีไปงานประมูลเถอะ สัญญานั่นไอ้หมอทนายจินเป็นคนร่าง เราไม่มีทางชนะหรอก"

กู้หยุนเฟิงอยากจะบอกพี่ชายดังๆ ว่าให้ถอยไปตั้งหลักก่อนเถอะ นอกจากเรื่องหนี้ก้อนโตแล้ว เขาก็ยอมรับในตัวหร่วนชีชีอยู่ไม่น้อย

อายุแค่นี้—เหอะ! สามารถสร้างธุรกิจและครอบครองอสังหาริมทรัพย์ได้มากมายขนาดนี้ เก่งกว่านักธุรกิจหลายคนในเมืองจิ่วเฉิงเสียอีก ที่สำคัญนั่นคือทรัพย์สินที่นอนกินค่าเช่าได้สบายๆ ซึ่งมันต่างจากธุรกิจครอบครัวของเขาอย่างสิ้นเชิง

กู้หยุนเซิงถลึงตาใส่น้องชายที่เข้าข้างคนนอก นี่ฉันทำเพื่อใครกันล่ะเนี่ย!

"ตกลง ผมพาคุณไปได้ แต่หนี้ค่าเสียหายของเจ้านี่ต้องยกเลิกทั้งหมด และคุณต้องตามผมเข้าไปในห้องวีไอพีส่วนตัวของตระกูลกู้เพื่อเข้าร่วมประมูลนะ"

เขาขู่กลายๆ เพราะถ้าไม่มีเขานำทาง ต่อให้หร่วนชีชีเข้างานไปได้ เธอก็อาจจะไม่มีสิทธิ์ร่วมประมูล ได้แต่นั่งมองตาปริบๆ เพราะไม่มีเครดิตรับรอง

"ไม่ได้ค่ะ เงื่อนไขตกลงกันไว้แล้ว กู้หยุนเฟิงรับปากว่าคุณจะพาฉันไป รวมถึงสิทธิ์ในการประมูลด้วย ส่วนฉันจะประมูลได้หรือไม่ นั่นมันเรื่องของฉัน"

ถ้าหักหนี้ให้หมดตอนนี้ เธอก็หลอกใช้กู้หยุนเฟิงให้ไปเป็นผู้ช่วยเฉิงเหว่ยไม่ได้น่ะสิ ขาดทุนแย่เลย!

"ไม่ต้องห่วงนะลูกพี่ชี ผมจะไปด้วยแน่นอน! ผมจะรับรองให้เองว่าลูกพี่จะได้ประมูลอย่างราบรื่นชัวร์ๆ!"

กู้หยุนเฟิงกลายเป็นสายลับสองหน้าให้หร่วนชีชีไปเรียบร้อยแล้ว

กู้หยุนเซิงมองน้องชายตัวเองด้วยความรู้สึกว่าสมองของหมอนี่คงพังไปแล้วจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะความเป็นห่วง เขาคงไม่มานั่งทนอารมณ์เด็กสาวคนนี้หรอก

"ตามใจ... วันศุกร์หน้า ทุ่มตรง ที่โรงแรมเทียนเหอ"

กู้หยุนเซิงไม่อยากเสวนาต่อ เขาพูจบก็ลุกเดินออกไปทันที อ้อ... แต่ก็ไม่ลืมที่จะจ่ายบิลค่ากาแฟให้เรียบร้อย ในฐานะคุณชายกู้ผู้สูงศักดิ์ ไม่มีทางให้ผู้หญิงจ่ายเงินตอนออกไปข้างนอกด้วยกันแน่ และเขาก็ไม่มีนิสัยให้คนเป็นน้องควักกระเป๋าด้วย

หร่วนชีชีไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของกู้หยุนเซิงนัก หลังจากเขาไป เธอก็ยกแก้วกาแฟขึ้นชนแก้วทิพย์กับกู้หยุนเฟิง

"คุณนี่ก็รู้ความดีนะคุณชาย ถ้าฉันประมูลที่ดินผืนนั้นได้สำเร็จ เดี๋ยวจะส่งไวน์ดีๆ ไปให้แล้วกัน"

ตอนนี้เธอเป็นเจ้าของโรงบ่มไวน์แล้วนี่นา และในเมื่อกู้หยุนเฟิงเปิดบาร์ เขาก็คงจะชอบดื่ม การผูกมิตรด้วยสิ่งที่คนอื่นชอบคือพื้นฐานของการเข้าสังคมใช่ไหมล่ะ?

"สุดยอด! ลูกพี่ชีนี่ใจป้ำจริงๆ เลยครับ!"

หลังจากรู้ทรัพย์สินของหร่วนชีชี กู้หยุนเฟิงก็ไม่คิดว่าเธอจะงกขนาดส่งไวน์ราคาถูกๆ หลักพันมาให้หรอก อย่างน้อยมันต้องเป็นไวน์ตัวท็อปจากโรงบ่มดังๆ ของโลกแน่ๆ แค่คิดเขาก็ตั้งตารอแล้ว!

"วันนี้พอแค่นี้ก่อน เจอกันที่งานประมูลวันศุกร์หน้าค่ะ"

พูดจบหร่วนชีชีก็ลุกออกไป เมื่อวานเธอเช็กอินได้วัตถุดิบสำหรับทำมาสก์หน้าขาวใสมา 500 ชุด ส่วนภารกิจเช็กอินวันนี้ยังไม่ได้ทำ ซึ่งสถานที่คือศูนย์จัดแสดงรถยนต์แถบชานเมือง

มันค่อนข้างไกล และเธอไม่ชอบขับรถตอนกลางคืน ดังนั้นต้องรีบทำภารกิจแล้วกลับวิลล่าหมายเลข 1 ก่อนมืด

เสียงคำรามของลัมโบร์กินีดังกระหึ่มบนท้องถนน รถคันอื่นต่างพากันแหวกทางให้ทันที แน่นอนว่ามีพวกลูกคนรวยนิสัยเสียบางคนพยายามจะซิ่งรถมาตีคู่เป่านกหวีดหลีเธอ แต่หร่วนชีชีเมินคนพวกนั้นสนิท เธอเหยียบคันเร่งแซงขึ้นไปเพียงไม่กี่นาทีก็ทิ้งห่างพวกนั้นจนไม่เห็นฝุ่น

รถก็ไม่แรงเท่า สกิลการขับก็ยังห่างชั้น สะบัดทิ้งง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เธอก็มาถึงศูนย์จัดแสดงรถยนต์ วันนี้ดูเหมือนคนจะเยอะเป็นพิเศษ เพราะมีการจัดกิจกรรมอะไรบางอย่างอยู่ ทันทีที่เธอก้าวเท้าเข้าไปในศูนย์ เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว

【ติ๊ง! ยินดีด้วยครับโฮสต์ เช็กอินสำเร็จ! คุณเช็กอินต่อเนื่องเป็นวันที่ 26 แล้ว รางวัลสำหรับวันนี้คือ... รถยนต์ แลมโบร์กินี ซีอาน จำนวน 1 คัน! รบกวนตรวจสอบด้วยนะครับ】

"สปอร์ตคาร์อีกแล้วเหรอ? รถจากระบบสองคันหลังนี่เป็นลัมโบร์กินีหมดเลย ระบบมีความฝังใจอะไรกับแบรนด์นี้หรือเปล่าเนี่ย? คราวหน้าจะส่งลัมโบร์กินี เวเนโน่มาให้ด้วยเลยไหม?"

แต่ก็นะ... ถือว่าสะสมแต้มบุญให้ครบคอลเลกชันแล้วกัน

จังหวะที่เธอกำลังเดารางวัลเช็กอินครั้งหน้า มือถือในกระเป๋าก็แผดเสียงดังขึ้น

มาได้จังหวะเป๊ะ สงสัยจะเป็นพนักงานส่งรถล่ะมั้ง?

หร่วนชีชีกดรับสายทันที "ฮัลโหลค่ะ..."

"สวัสดีครับ ใช่คุณหร่วนชีชีไหมครับ?"

"ใช่ค่ะ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ศูนย์จัดแสดงรถยนต์ทางใต้ แต่ฉันขับรถมาเอง คุณช่วยส่งรถไปที่วิลล่าหมายเลข 1 หมู่บ้านเซิ่งซื่อเทียนจิ่งเลยนะคะ ฉันกำลังจะกลับแล้ว"

หร่วนชีชีชิงตอบคำถามก่อนที่ปลายสายจะอ้าปากถามเสียอีก

"อ๊ะ? อ้อ... ได้ครับ!"

เมื่อรู้ว่ามีคนไปส่งรถให้แล้ว หร่วนชีชีก็ไม่เสียเวลาเดินเที่ยวต่อ เธอควงกุญแจรถคู่ใจขึ้นรถแล้วเหยียบคันเร่งกลับบ้านทันที...

ที่วิลล่าหมายเลข 1  เฉิงเหว่ยกลับมาจากข้างนอกด้วยท่าทางเหนื่อยล้าจากการเดินทาง เธอหยิบกระดาษแผ่นบางออกมาจากแฟ้มในมือ

มันคือรายงานผลการทดสอบมาสก์หน้าขาวใส จากสถาบันวิจัยหมายเลข 1 พร้อมตราประทับยืนยันคุณภาพอย่างเป็นทางการ! แถมเฉิงเหว่ยยังจัดการซื้อร้านค้าสองคูหานั้นที่ห้างว่านหยวนพลาซ่าในชื่อของหร่วนชีชีเรียบเอยแล้วด้วย

ทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว เหลือเพียงจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่สำคัญที่สุด...

ตราบใดที่หร่วนชีชีประมูลที่ดินข้างเมืองมหาวิทยาลัยมาได้ บริษัทชีชีคอสเมติกส์เมืองจิ่วเฉิงจำกัดก็จะได้ฤกษ์เปิดตัวอย่างเป็นทางการเสียที!