ตอนที่ 20: ถุงพลาสติกดำที่อัดแน่นไปด้วยโฉนด!

ทั้งสองคนนั่งลงประจำที่ จินลู่เจิงก็สลัดคราบหนุ่มเจ้าสำราญเข้าสู่โหมดการทำงานสุดเนี้ยบทันที

หลังจากหร่วนชีชีได้ลองอ่านร่างสัญญาที่ทนายจินเตรียมมา เธอก็ถึงกับแอบทึ่งในใจ สมแล้วที่เป็นมือหนึ่งของสำนักงานกฎหมายจวินหลิน เพราะเขารวบรวมรายละเอียดทุกเม็ดที่เธอคิดไม่ถึง แถมยังแบ่งขอบเขตความรับผิดชอบของทั้งสองฝ่ายไว้อย่างชัดเจนจนอุดรอยรั่วได้ทุกจุด

บอกเลยว่า... ปลื้มมากค่ะ!

จินลู่เจิงลอบสังเกตสีหน้าของหร่วนชีชีเขาก็รู้ทันทีว่าดีลนี้ผ่านฉลุย และเธอน่าจะกลายเป็นลูกค้าระดับ VVIP ของเขาไปอีกนานแน่นอน

“สมกับเป็นทนายมือทองจริงๆ ค่ะ ฉันพอใจกับสัญญาฉบับนี้มาก งั้นเดี๋ยวฉันติดต่อผู้จัดการเหรินของเวิลด์เรสซิเดนซ์เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

ทางด้านเหรินห่าว ตั้งแต่ได้รับสายวันนั้น เขาก็นั่งเฝ้าโทรศัพท์ประหนึ่งรอแฟนโทรมาง้อ พอผ่านไปสองวันเงียบกริบเขาก็เริ่มถอดใจ แต่พอเห็นเบอร์ของหร่วนชีชีโชว์หราขึ้นมา เขาก็แทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

พระเจ้า! ลูกค้ารายใหญ่โทรมาหาผมแล้ว!

เหรินห่าวรีบกดรับสายด้วยความเร็วแสง “คุณหนูหร่วน สวัสดียามเช้าครับ!”

หร่วนชีชีไม่ปล่อยให้เสียเวลา เธอเข้าประเด็นเรื่องการจ้างงานบริหารอสังหาริมทรัพย์ทันที ซึ่งเหรินห่าวก็ตอบตกลงแทบจะทันควัน พอวางสายปุ๊บ เขาก็รีบบึ่งออกจากสำนักงานที่โครงการเฟลอริชการ์เดนมานัดเจอเธอแบบไม่คิดชีวิต

ก็นะ ระดับลูกค้ารายใหญ่เรียกตัวทั้งที จะเดินทอดน่องไปได้ยังไง... เขาแทบจะควบสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคู่ใจเหาะมาเลยทีเดียว!

ไม่ถึงสิบนาที เหรินห่าวก็มาถึงร้านเอธเดย์คอฟฟี่

“คุณหนูหร่วน ทนายจิน!”

เหรินห่าวรีบเดินตรงเข้ามาทักทาย เขารู้จักชื่อเสียงของจินลู่เจิงเป็นอย่างดีในเมืองจิ่วเฉิง เมื่อเห็นคนระดับทนายมือทองมานั่งเป็นทนายส่วนตัวให้หร่วนชีชี เขาก็ยิ่งตระหนักว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาของจริง

“สวัสดีครับผู้จัดการเหริน นี่คือร่างสัญญาจ้างบริหารจัดการอสังหาริมทรัพย์ที่คุณหนูหร่วนมอบหมายให้ผมเป็นผู้ดูแล เชิญคุณตรวจสอบดูได้เลยครับ มีตรงไหนอยากค้านก็บอกได้เลย”

พูดจบจินลู่เจิงก็ขยับแว่นกรอบทองด้วยท่าทางที่ดูอันตรายเบาๆ เหรินห่าวรีบหยิบสัญญาขึ้นมาอ่านทุกตัวอักษรอย่างละเอียด เพราะสัญญาระดับทนายจิน... ถ้าอ่านไม่ดีมีหวังโดนต้อนจนจนมุมแน่

หร่วนชีชีสั่งกาแฟมาให้เหรินห่าวอย่างมีน้ำใจแล้วก็นั่งรอเงียบๆ อย่างไม่รีบร้อน หน้าที่เจรจาปล่อยให้ทนายมือโปรจัดการไป ส่วนเธอขอรับบทเป็นบอสสายเปย์ที่นั่งรอเซ็นชื่ออย่างเดียวก็พอ สบายใจจัง!

ตลอดหนึ่งชั่วโมงต่อมา คือสงครามฝีปากและการปะทะคารมเชิงกฎหมายระหว่างจินลู่เจิงและเหรินห่าว แต่สุดท้ายทนายจินก็ชนะขาดลอยด้วยตรรกะที่เฉียบคมและลิ้นทองคำ

“ตกลงตามนี้ครับ รบกวนคุณหนูหร่วนกับทนายจินไปที่บริษัทเพื่อเซ็นสัญญาและประทับตราให้เป็นทางการอีกทีนะครับ และถ้าสะดวก รบกวนคุณหนูหร่วนเตรียมโฉนดมาเพื่อลงทะเบียนข้อมูลเจ้าของด้วยนะครับ”

“อ้อ พอดีเลยค่ะ ฉันเอาใส่ไว้ในท้ายรถแล้ว เดี๋ยวฉันหยิบเข้าไปให้ทีเดียวเลยนะคะ”

หร่วนชีชีตอบอย่างเป็นธรรมชาติ แต่จริงๆ แล้วโฉนดทั้งหมดน่ะเหรอ? อยู่ในกระเป๋ามิติของระบบต่างหาก! เดี๋ยวค่อยไปเนียนหยิบออกมาตอนอยู่ที่รถละกัน

ทั้งสามคนออกจากร้านกาแฟเพื่อไปที่รถของตัวเอง

หร่วนชีชีควานหาของในรถจนไปเจอถุงพลาสติกสีดำใบหนึ่ง เธอเลยรวบรวมโฉนดที่ดินจากย่านถนนหย่งอันทั้งหมดอัดยัดใส่ลงไปในถุงนั้นจนเต็ม

เธอขับรถตามสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าของเหรินห่าวเข้าไปในโครงการเฟลอริชการ์เดน เมื่อจอดรถเสร็จ หร่วนชีชีก็ลากเอาถุงพลาสติกสีดำที่อัดแน่นจนตุงออกมาจากท้ายรถ

“ใช้ถุงพลาสติกหิ้วโฉนดที่ดินเนี่ยนะ... คุณหนูหร่วนน่าจะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์โลกเลยนะครับที่ทำแบบนี้”

แม้แต่คนนิ่งๆ อย่างทนายจินยังถึงกับหลุดขำในความโก๊ะของลูกสาวเศรษฐีคนนี้

หร่วนชีชี: ฉันก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอกนะทนายจิน! แต่ในรถมันไม่มีกระเป๋าใบไหนใหญ่พอจะใส่โฉนดจากถนนหย่งอันได้หมดนอกจากถุงพลาสติกนี่นา!

“คุณหนูหร่วน ให้ผมช่วยถือดีกว่าครับ!” เหรินห่าวรีบวิ่งกุลีกุจอเข้ามาช่วย

“อ่ะ ฝากทีค่ะ มันค่อนข้างหนักเลยนะ” หร่วนชีชีไม่ได้แกล้งทำเป็นอ่อนแอ แต่มันหนักจริงๆ นะเนี่ย โฉนดทั้งย่านนะคุณ!

เมื่อตกลงกันจบ ขั้นตอนการเซ็นสัญญาก็รวดเร็วมาก เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาของหร่วนชีชี เหรินห่าวถึงกับระดมพนักงานทั้งบริษัทมาช่วยกันคีย์ข้อมูลเป็นการด่วน 40 นาทีต่อมา ทุกอย่างก็เสร็จสมบูรณ์

เมื่อเคลียร์เรื่องที่ถนนหย่งอันเสร็จสิ้น หร่วนชีชีก็เริ่มจองตั๋วเครื่องบินกลับเมืองไห่เฉิง

คนที่ไม่เคยสัมผัสการบินระดับเฟิร์สคลาสอย่างหร่วนชีชี คราวนี้แหละที่จะได้ใช้ชีวิตแบบคุณหนูตัวจริงเสียที!

เพื่อที่จะได้ใช้เงินอย่างเปิดเผยและไม่ดูน่าสงสัยจนเกินไป หร่วนชีชีเลือกโฉนดออกมาสามใบ ใบแรกจากถนนหย่งอัน ใบที่สองจากเซ็นจูรี่พลาซ่าและใบสุดท้ายจากตึกจิ่วโจวอินเตอร์เนชั่นแนล รวมๆ กันแล้วแค่สามใบนี้ก็ทำเงินค่าเช่าให้เธอเดือนละเกือบ 8 แสนหยวน!

ถ้าเธอจะใช้เงินเดือนละล้าน ก็คงไม่มีใครสงสัยหรอกมั้ง? เกินมาแค่ 2 แสนเอง พ่อกับแม่คงไม่สังเกตหรอก... มั้งนะ?

คิดได้ดังนั้น หร่วนชีชีก็รีบหากล่องของขวัญสุดหรูมาใส่โฉนดสามใบนี้แยกไว้ต่างหาก เพื่อเอาไปเซอร์ไพรส์พ่อกับแม่แบบเนียนๆ