80Y-ตอนที่ 96 เร่งความเร็ว

หลินจิ่วเฟิง กำลังรอฝนฤดูใบไม้ผลิอีกครั้งแต่เขาไม่ได้บอกเจ้าแมวขาวว่าทำไม

ฤดูใบไม้ผลิเป็นช่วงเวลาแห่งการฟื้นฟูทุกสิ่งในโลก

ในช่วงเวลานี้ หลินจิ่วเฟิง ได้เนินกิจวัตรประจำวันอย่างสงบสุขภายในตำหนักเย็น

วันรุ่งขึ้นเขาได้เข้าไปในพระาชวังใต้ดินและเปิดผนึกถ้ำปีศาจโดยตรง

โดยไม่จำเป็นจะต้องให้เขาพูดอะไร

หนึ่งในปีศาจเก้าตัวที่เหลือได้พุ่งออกมา

บูม!

หลินจิ่วเฟิง ได้เหวี่ยงฝ่ามือและตบอีกฝ่ายจนกระเด็นออกไป

การโจมตีของเขาส่งผลให้ปีศาจตัวนี้ลงไปนอนกองกับพื้น

จากนั้นเขาก็ลงชื่อเข้าใช้

[ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ได้รับกระบี่อสูร 36 เล่ม!]

หลินจิ่วเฟิง มองไปด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นกระบี่ 36 เล่มปรากฏขึ้นในอากาศ

พวกมันมีสีดำสนิท แต่ละเล่มสลักลวดลายมังกรเอาไว้บนพื้นผิว เมื่อ รวม กระบี่อสูร 36 เล่มเข้าด้วยกัน พวกมันก็กลายเป็นมังกรที่ปีศาจที่น่ากลัวที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศ

“นี่คือรูปแบบกระบี่อสูร 36 เล่ม เมื่อหลอมรวมกันจะกลายเป็น มังกรปีศาจ หากสิ่งนี้ปรากฏขึ้นสู่โลกหล้าแล้วย่อมทำให้หลายคนรู้สึกแตกตื่น”

หลังจาก หลินจิ่วเฟิง เข้าใจถึงพลังของมันแล้ว เขาก็เก็บกระบี่อสูรเข้าไปอย่างมีความสุขและวางมันลงในกล่องเก็บกระบี่

เขาคิดจะหล่อเลี้ยงและปรับปรุงคุณภาพของพวกมัน

เนื่องจากในตอนนี้พวกมันยังไม่มีประโยชน์สำหรับเขา เขาจึงตั้งใจจะเก็บมันไว้ก่อน

หลินจิ่วเฟิง มักจะออกจากถ้ำปีศาจหลังจากทุบตีพวกปีศาจเสร็จ

ซึ่งปีศาจในถ้ำก็คิดเช่นนั้น

ปีศาจที่ถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส มันไม่ได้สนใจ เพราะ หลินจิ่วเฟิง เลือกที่จะโจมตีมันเพียงครั้งเดียว มันไม่ใช่ปัญหาสำหรับมันที่จะฟื้นคืนสู่สภาพสมบูรณ์อย่างช้า ๆ

ปีศาจในถ้ำได้พูดคุยกันและระลึกหวนคิดถึงอดีตอีกครั้ง

พวกเขาเหมือนกับชายสูงอายุที่นั่งอยู่ในบ้านและจับกลุ่มพูดคุยกัน…

พวกเขามองหน้ากันด้วยสีหน้าที่หวนคิดถึง

ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความปราถนา

แต่ขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน หลินจิ่วเฟิง ก็เคาะที่ประตูทางเข้าถ้ำ

ตึง!

สิ่งนี้ทำให้ ปีศาจจำนวนมากมองไปที่ หลินจิ่วเฟิง ด้วยความสับสน

ไม่ใช่ว่าหลังจากจัดการพวกมันเสร็จอีกฝ่ายจะต้องออกไปหรอกเหรอ?

หรือว่า หลินจิ่วเฟิง วางแผนที่จะทำให้พวกมันอับอายมากขึ้นหรือไม่?

หัวใจของปีศาจเหล่านี้รู้สึกหนักอึ้งโดยไม่มีเหตุผล

พวกมันมองไปที่เขาอย่างประหม่า

เพียงแต่ หลินจิ่วเฟิง ไม่ได้ทำการโจมตีอีกต่อไป

เขาได้กล่าวถามอย่างใจเย็น“ใครคือมหาปราชญ์จุติสวรรค์?”

ปีศาจในถ้ำปีศาจทั้งหมดต่างตกตะลึง

เขากำลังมองหา มหาปราชญ์จุติสวรรค์?

ทุกคนได้จ้องมองไปที่ ปีศาจกระทิง ที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อวานนี้

“เป็นข้าเอง”ราชาปีศาจผิงเทียนได้ตอบกลับและมองไปที่ หลินจิ่วเฟิง อย่างสับสน

เขาคิดจะทำอะไร?

คิดจะทุบตีตนเองหรือไม่?

ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงก็คงจะไร้เหตุผลเกินไป

เพราะ หลินจิ่วเฟิง ได้เอาชนะ เขาเมื่อวานนี้

“เจ้าคือ 1 ใน 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าอสูรและปีศาจ?”

หลินจิ่วเฟิง ยังคงถามต่อไป

เขาไม่ได้โจมตีหรือเคลื่อนไหวใด ๆ

สิ่งนี้ทำให้ปีศาจภายในถ้ำปีศาจได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

“ถูกต้อง”ราชาปีศาจผิงเทียนได้พยักหน้า

“เจ้ารู้จักสมาชิกคนอื่น ๆ ของ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าอสูรและปีศาจหรือไม่?”หลินจิ่วเฟิง ได้กล่าวถาม

“แน่นอน พวกเราเคยเป็นพี่น้องกัน”ราชาปีศาจผิงเทียนได้ตอบกลับ

“เกิดอะไรขึ้น?”ราชาปีศาจผิงเทียนได้กล่าวถาม

“ก็ไม่มีอะไรมากหรอก”

น้ำเสียงของ หลินจิ่วเฟิง ที่ฟังดูสบายทำให้ในใจของ ราชาปีศาจผิงเทียน รู้สึกหนักอึ้ง

“มหาปราชญ์แห่งพื้นสมุทร-ราชาปีศาจเจียว ,มหาปราชญ์แห่งความโกลาหล-ราชาปีศาจต้าเผิง ก็แค่กำลังยั่วยุข้าคนนี้”

“หากพวกเขาคิดจะทำลายราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา? เช่นนั้นเจ้าวางแผนจะทำอย่างไร?”ราชาปีศาจผิงเทียนได้กล่าวถาม

“ฆ่าพวกเขา”หลินจิ่วเฟิง ได้ตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา

ราชาปีศาจผิงเทียนรู้สึกประหม่า

บุรุษผู้ดุร้ายคนนี้กำลังวางแผนที่จะฆ่าพวกเขาจริง ๆ

แต่ก็มีปีศาจตัวหนึ่งคัดค้าน“ตั้งแต่ที่ มหาปราชญ์แห่งพื้นสมุทร-ราชาปีศาจเจียว ,มหาปราชญ์แห่งความโกลาหล-ราชาปีศาจต้าเผิง ปรากฏตัว แสดงว่าพวกเข้าได้ดูดซับพลังงานทางโลกและฟื้นคืนความแข็งแกร่งกลับมาแล้ว เจ้าคิดว่าตนเองสามารถทำได้? สามารถเอาชนะทั้งสองได้โดยลำพัง?”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ปีศาจตัวอื่น ๆ รู้สึกตื่นเต้น

หาก หลินจิ่วเฟิง พ่ายแพ้หรือถูกสังหาร พวกเขาก็จะมีโอกาสที่จะหลบหนี

“เจ้าคิดว่าพวกเขาจะเอาชนะข้าในช่วงเริ่มต้นของการฟื้นฟูพลังงานทางโลกหลังจากดูดซับพลังงานทางโลกอันน้อยนิดไปได้งั้นหรือไม่?”

หลินจิ่วเฟิง ได้กล่าวถามอย่างประชดประชัน

เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับปัญหานี้เลย

ดูเหมือนว่าปีศาจที่ดูตื่นเต้นเหล่านั้นคล้ายกับกำลังถูกรัดคอพวกมันได้สำลักพร้อมกัน

เมื่อคิดถึงความแข็งแกร่งของ หลินจิ่วเฟิง ในปัจจุบัน 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ที่เพิ่งปรากฏตัวย่อมไม่สามารถที่จะเอาชนะเขาได้

“เหตุใด เจ้าถึงบอกข้าเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้?”ราชาปีศาจผิงเทียนได้กล่าวถาม

ในเมื่อ หลินจิ่วเฟิง สามารถเอาชนะได้ เหตุใดจะต้องมาพูดกับเขาเรื่องนี้ด้วย?

“ข้าคิดจะให้เจ้าออกไปชักชวนให้ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ๆ หยุดความทะนงตนของพวกเขาและอย่าได้สร้างปัญหาให้กับราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา”หลินจิ่วเฟิง ได้อธิบายอย่างใจเย็น

ปีศาจทุกตัวในถ้ำปีศาจรู้สึกตื่นเต้นโดยทันที

โดยเฉพาะ มหาปราชญ์จุติสวรรค์-ราชาปีศาจผิงเทียน

เขาได้ชี้ไปที่ตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตา“เจ้าคิดจะปล่อยข้าออกไป?”

เขาเกือบจะน้ำตาไหลออกมา

10 ปี.

เป็นระยะเวลากว่า 10 ปีเต็ม

หลินจิ่วเฟิง ได้ปราบปรามพวกเขาเป็นเวลา 10 ปี

ในช่วง 10 ปีมานี้ อีกฝ่ายได้ทุบตีพวกเขาทีละคน

เกือบ…

เรียกได้ว่าปีศาจทุกตัวที่นี่มีชีวิตตกต่ำจนถึงขีดสุด

แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่ได้ยอมแพ้ต่อตนเอง

ดังนั้นพวกเขาจึงครุ่นคิดถึงช่วงเวลาที่พวกเขาจะได้ออกไป

เมื่อพลังงานทางโลกฟื้นตัวขึ้น ผู้บ่มเพาะพลังที่แข็งแกร่งจะปรากฏออกมา

และจะมีคนมาปราบปราม หลินจิ่วเฟิง หรือ ฆ่าเขาในสักวันนึง…

หากเป็นอย่างนั้นพวกเขาก็ยังมีโอกาสที่จะหนีออกไปได้

แต่ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า หลินจิ่วเฟิง กำลังริเริ่มที่จะปล่อยพวกเขา

“อะไร ไม่อยากออกไปงั้นเหรอ?”หลินจิ่วเฟิง ได้กล่าวถาม

“ไม่...ข้าอยากออกไป”มหาปราชญ์จุติสวรรค์-ราชาปีศาจผิงเทียน ได้ตอบกลับอย่างเร่งรีบ

“เพียงแต่ เจ้าไม่กลัวว่าหลังจากข้าออกไป จะไปร่วมมือกับ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ๆ มาทำลายราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาของเจ้า?”มหาปราชญ์จุติสวรรค์-ราชาปีศาจผิงเทียน ได้กล่าวถาม

ปีศาจตัวอื่นก็รู้สึกสงสัย

เหตุใด หลินจิ่วเฟิง ถึงทำเช่นนี้?

“เหตุผลที่ข้าปล่อยเจ้าออกไปเพราะข้าไม่ต้องการจะสู้กับใครในตอนนี้ และ ยิ่งไม่ต้องการสู้กับ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ๆ ดังนั้นข้าจึงคิดจะปล่อยให้เจ้าไปชักชวนพวกเขา”

“สำหรับคำถามของเจ้าที่ว่าข้าจะรู้สึกกังวลหรือไม่หลังจากปล่อยเจ้าออกไป”

“ข้าขอตอบเลยว่าย่อมไม่อย่างแน่นอน ไม่ใช่เพียงแค่เจ้าเท่านั้น ข้ายังคิดจะปล่อยปีศาจตัวอื่น ๆ ด้วย ข้าวางแผนจะปล่อยพวกเขาทั้งหมดในอนาคตอันใกล้นี้”

“ถ้าพวกเจ้าสามารถจัดการข้าได้ ข้าจะรู้สึกยินดีอย่างมาก”

หลินจิ่วเฟิง ได้ประกาศอย่างเข้มงวด

ในอีกไม่กี่วัน ปีศาจเหล่านี้ก็จะไม่มีประโยชน์กับเขาอีกต่อไป

หลินจิ่วเฟิง จะไม่สามารถลงชื่อเข้าใช้ถ้ำปีศาจแห่งนี้ได้

แน่นอนว่าการกักขังพวกเขาเอาไว้ก็ไม่ได้อะไรเลย

อีกทั้งเขาไม่ได้มีเจตนาที่จะทำเช่นนั้น

เมื่อปีศาจด้านล่างได้ยินพวกมันก็ตื่นเต้นทันทีเพราะคิดว่า หลินจิ่วเฟิง กำลังวางแผนที่จะปล่อยพวกมันออกไป

“เจ้าไม่กลัวว่าปีศาจกว่า 3,000 ตัวของพวกเราจะทำลายราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาของเจ้าหลังจากพวกเราออกไป?”เทพปีศาจตัวนึงได้กล่าวถาม

“หลังจากที่ปล่อยพวกเจ้าออกไปแล้วพวกเจ้าคิดจะใช้โอกาสนี้เพื่อดูดซับพลังงานทางโลกเพื่อฟื้นคืนพลังของตัวเอง หรือมาหาข้าเพื่อล้างแค้น?”หลินจิ่วเฟิง ได้กล่าวถาม

“พูดตามตรง หลังจาก 10 ปีมานี้ พวกเจ้าไม่มีประโยชน์อะไรกับข้าอีกต่อไป และ ข้าได้คิดเกี่ยวกับมันอย่างจริงจังแล้วว่าจะปล่อยพวกเจ้าทั้งหมด”

“โลกใบนี้อ่อนแอเกินไป!”

“มันช้าเกินไปที่จะปล่อยให้คนในโลกนี้เติบโตกันด้วยตัวเอง การปล่อยพวกเจ้าออกไป จะทำให้โลกหล้ากดดันหนักยิ่งขึ้น พวกเขาจะสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากพวกเจ้า”

“จากนั้นพลังงานทางโลกก็จะฟื้นตัวกลับมาเร็วขึ้นอีกด้วย”

“แม้จะเป็นเช่นนั้น ข้าก็ยังเหมือนเดิม ข้าก็ยังคงเป็นตัวตนที่กดขี่ทุกคนบนโลกนี้ได้”

“ดังนั้นข้าเพียงแค่ไม่พอใจกับความเร็วในการฟื้นฟูพลังงานทางโลกในปัจจุบัน”

หลินจิ่วเฟิง ได้อธิบายความคิดของเขา

เขารู้สึกว่าโลกนี้เปรียบเสมือกรงขังสำหรับเขา

การฟื้นตัวของพลังงานทางโลกเชื่องช้าเกินไปอย่างไม่น่าเชื่อสำหรับเขา

ดังนั้นเขาจึงต้องการทำให้โลกรับรู้ถึงแรงกดดัน

เขากำลังผลักดันให้โลกฟื้นฟูพลังงานทางโลกกลับมาอย่างรวดเร็วกว่าที่เคยมีอยู่