80Y-ตอนที่ 46 การเกษียณราชการที่ถูกบังคับ

การเปลี่ยนแปลงของจักรพรรดิหมิงทำให้ หลินจิ่วเฟิง รู้สึกผิดหวัง

แต่เมื่อพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว ก็มีสัญญาณของการเปลี่ยนแปลงนี้มานานแล้ว

แต่ไม่ว่าอย่างไร การเลือกนางสนมหรือปลดองค์จักรพรรดินีล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องครอบครัวของ หลินเทียนหยวน

หลินจิ่วเฟิง ไม่ต้องการมีส่วนร่วมในเรื่องนี้เพราะว่ามีเจ้าหน้าที่ในราชสำนักได้คัดค้านเพื่อหยุดการกระทำของ หลินเทียนหยวน ไม่ให้ล้มล้างอำนาจของจักรพรรดินี

อย่างน้อยในงานราชกิจ เขาก็ไม่ได้ละเลยในส่วนนี้

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวายังคงดีขึ้นในแต่ละวัน

หลินจิ่วเฟิง ได้อาศัยอยู่ในตำหนักเย็นอย่างเงียบสงบขณะที่เขาเพิกเฉยต่อการกระทำของ หลินเทียนหยวน

เขาเคยพูดก่อนหน้านี้ไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า เขาจะปล่อยให้ หลินเทียนหยวน เดินไปตามทางอนาคตของตัวเอง

ถ้าเขาเดินผิด มันก็คือความโชคร้ายของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา

ในช่วงเวลาสำคัญ หลินจิ่วเฟิง ก็อาจจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเขา

แต่ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาก็ยังอยู่ดี

ปัญหาที่เกิดขึ้นช่วงนี้ล้วนมาจากความใคร่ของหลินเทียนหยวนเท่านั้น

หลินจิ่วเฟิง ไม่คิดจะรบกวนอีกฝ่าย

ที่สำคัญก็คือเขากำลังปรับปรุงรากฐานการบ่มเพาะพลังของตนเอง

ในตำหนักเย็น เขาค่อย ๆ เข้าใจความหมายของช่วง ด่านไร้สิ้นสุด ของขั้นเทพมนุษย์แล้ว

…

ในพระราชวังต้องห้าม เหมยเหนียง ได้ปรนนิบัติ หลินเทียนหยวนอย่างดีที่สุด เพื่อทำให้อีกฝ่ายพึงพอใจ

นางมีใบหน้างดงามและเสน่ห์ในแบบของสาวน้อยไร้เดียงสา

นางดูบริสุทธิ์ผุดผ่องและมีรอยยิ้มที่น่ารักอย่างมาก

เสน่ห์ของนางล้วนทำให้บุรุษหลายคนล้วนหลงใหล

‘เหมย’ ชื่อนี้ค่อนข้างดี มันหมายถึง รักแรกของ บุรุษ!

เหตุผลที่นางชื่อ เหมยเหนียง อาจเป็นเพราะนางมีใบหน้าที่ไม่มีบุรุษใดปฏิเสธได้

นี่เป็นใบหน้าที่บุรุษมักจะตกหลุมรักนางยามพบเจอ

เพราะรูปร่างหน้าตานี้ทำให้องค์จักรพรรดิได้แต่งตั้งนางเป็นสนมเอก

สถานะของนางได้กลายเป็นภัยคุกคามต่อองค์จักรพรรดินีในปัจจุบัน

“ฝ่าบาท ราชสำนักและประชาชนกำลังก่อจราจล พวกเขาเรียกหม่อมฉันว่าเป็นนางจิ้งจอกที่คอยยั่วยวนพระองค์ ฝ่าบาท หากพระองค์คิดจะล้มล้างองค์จักรพรรดินีจริง หม่อมฉันคงไม่อาจทนอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ได้”

เหมยเหนียง ได้รินไวน์ให้กับ หลินเทียนหยวน ขณะที่นางพูดออกมา

นางกำลังใช้ความคิดริเริ่มในการพูดแทนองค์จักรพรรดินีราวกับว่านางไม่ต้องการให้ตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกไป

แต่คำพูดเหล่านี้ฟังดูไม่ค่อยถูกต้อง

“ตอนที่ข้าแต่งงานกับจักรพรรดินีในตอนนั้น ล้วนเป็นเสด็จพ่อที่เป็นผู้กำหนด ข้าไม่ได้มีความรู้สึกชอบพอนางเลย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นางได้ให้กำเนิดลูกสองคนให้ข้า ซึ่งข้ารู้สึกขอบคุณนางสำหรับสิ่งนั้น ดังนั้น ข้าจึงมอบตำแหน่งจักรพรรดินีให้แก่นาง”หลินเทียนหยวน กล่าวพูดด้วยท่าทางพึงพอใจ

“แต่ทว่าแทนที่จะจัดการฮาเร็มวังหลังของจักรพรรดิอย่างถูกต้อง นางกลับกลายเป็นคนอิจฉาและว่าร้ายเจ้าไปได้ สนมของข้า หญิงชั่วนางนี้จะเป็นมารดาแผ่นดินของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาได้อย่างไร?”หลินเทียนหยวน ได้ตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

ไม่นานมานี้ ขันทีข้างกายองค์จักรพรรดินีได้ลอบวางยาพิษสนมหมิง

ถ้า หลินเทียนหยวน ไม่ได้มาเยี่ยมนางตอนกลางคืนวันนั้น เกรงว่ามันคงสายเกินไปที่จะช่วยให้นางรอดพ้นจากความตาย เพราะนางได้หมดสติไปหลังจากดื่มยาพิษ ถ้า เหมยเหนียง ตายจริง ๆ ความโกรธของ หลินเทียนหยวน คงปะทุขึ้นจนไม่อาจควบคุมได้

ในฐานะจักรพรรดิ เขาได้สืบทอดเจตจำนงค์ของบรรพบุรุษมา-ปฏิรูปโลกและเปลี่ยนแปลงราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาให้ดีขึ้น

ด้วยคำสั่งเดียวของเขา ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต้องเสียชีวิต

แต่ทว่า หญิงสาวที่เขารักที่สุด เกือบจะต้องตายเพราะความหึงหวง

สิ่งนี้ทำให้ หลินเทียนหยวน รู้สึกโกรธจัด

“ฝ่าบาท โชคดีที่หม่อมฉันยังมีชีวิตอยู่ สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตล้วนหาใช่เรื่องสำคัญ อีกอย่างไม่มีหลักฐานชี้ชัดว่าองค์จักรพรรดินีเป็นผู้ลงมือทำ จุดประสงค์ของคนที่ทำเพียงเพื่อต้องการไม่ให้เราอยู่เคียงคู่กัน”

“ดังนั้นฝ่าบาท อย่าทรงพิโรธไปเลยเพคะ”

“หม่อมฉันเชื่อว่านี่ไม่มีทางเป็นฝีมือขององค์จักรพรรดินี”เหมยเหนียง ได้กล่าวอย่างอ่อนแรง

นางเป็นเพียงเด็กสาววัยแรกแย้มที่ไม่ได้มีรากฐานการบ่มเพาะพลังที่สูง

นางช่างดูเปราะบางและดูอ่อนแอ

ผนวกกับลักษณะนิสัยของนางทำให้นางกระตุ้นความปราถนาของบุรุษให้อยากจะปกป้องนางมากขึ้น

“ไม่ใช่ฝีมือของนาง?”หลินเทียนหยวน หัวเราะด้วยความรังเกียจ

เขาได้พูดขึ้น“ข้าแต่งงานกับนางมาเกือบจะ 20 ปีแล้ว”

“ข้าจะไม่รู้ความคิดหรือใจคอของนางได้อย่างไร”

“เอาล่ะเรื่องพูดเรื่องนี้กันสักที ข้าไม่ต้องการให้เจ้าหาคำแก้ตัวแทนนาง”

“ฝ่าบาท หม่อมฉันจะไม่พูดแล้ว”เหมยเหนียง ได้ใช้มือที่อ่อนนุ่มลูบไล้ร่างกายของ หลินเทียนหยวน ขณะที่นางพูดอย่างกังวล

“สนมที่รักของข้า ไม่ต้องกังวล ข้าจะทำให้ดีที่สุดอย่างแน่นอน ข้าใช้เวลาอย่างยาวนานไปกับการปฏิรูปโลกใบนี้ ข้าทุ่มเทแรงกายแรงใจไปมาก แต่ตอนนี้ ข้าต้องการส่งเสริมให้สนมที่ข้าชอบได้ขึ้นเป็นจักรพรรดินี ข้าไม่สนใจว่าคนเหล่านั้นจะพูดอะไร…”

“เพราะข้าจะไม่มีทางอ่อนข้อให้พวกเขาอย่างเด็ดขาด!”หลินเทียนหยวน ได้กล่าวอย่างเย็นชา

เขารู้สึกโกรธมาก

เขาไม่เพียงแต่โกรธจักรพรรดินีเท่านั้น แต่ยังโกรธเหล่าเจ้าหน้าที่ในราชสำนักที่คอยขัดแข้งขัดขาเขาอีกด้วย

สิ่งที่พวกเขาพึงบอกคือขนมธรรมเนียมและศักดิ์ศรี-ว่าตนเองไม่ควรปลดองค์จักรพรรดินีในปัจจุบัน

“การปลดจักรพรรดินีในปัจจุบันเป็นความปราถนาของข้า ไม่มีใครสามารถหยุดข้าได้”

“หึ่ม ข้าจะไปที่ตำหนักของจักรพรรดินีโดยตรงและบอกนางว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นางจะถูกปลดจากตำแหน่งจักรพรรดินีและถูกลดขั้นเป็นนางสนมของจักรพรรดิ”

“สิ่งนี้จะช่วยให้นางไตร่ตรองถึงสถานะของตัวเองเพื่อไม่ให้เกิดความอิจฉาริษยาคนอื่น”หลินเทียนหยวน ได้กล่าวอย่างเย็นชา

เขาไม่ได้แสดงความเมตตาต่อจักรพรรดินีเลย

“ฝ่าบาท…”เหมยเหนียง มองไปที่ หลินเทียนหยวน ด้วยความประหลาดใจ นางกระพริบตาตาด้วยใบหน้าแดงก่ำ ซึ่งเผยลักษณะที่อ่อนโยนออกมา

การเคลื่อนไหวอย่างไม่เป็นทางการของสนมหมิงล้วนทำให้เกิดความรู้สึกเย้าหยวน ดูจากใบหน้าที่ใสซื่อบริสุทธิ์ของนางแล้ว ทุกคนที่ได้เผชิญล้วนรับรู้ได้ว่านางเป็นคนดีมีเมตตาขนาดไหน

“สนมที่รักของข้า รอข้าอีกสัก 2-3 เดือน ข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นจักรพรรดินีอย่างเต็มตัว ข้าจะอยู่ดัวยกันกับเจ้าในทุก ๆ วัน ก่อนหน้านี้ข้ายุ่งมาก แต่ตอนนี้ทางราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มมั่นคงแล้ว ในที่สุดข้าก็ควรปล่อยวางและเริ่มใช้ชีวิตสนุกของตัวเองเสียที”หลินเทียนหยวน มองไปที่ เหมยเหนียง ด้วยความรัก

“หม่อมฉันจะอยู่กับพระองค์ตลอดไป”

เหมยเหนียง น้ำตาไหลขณะที่นางเอนร่างกายซบลงในอ้อมแขนของ หลินเทียนหยวน

…

การปลดจักรพรรดินีได้กลายเป็นความจริง

จักรพรรดินีที่ได้รับการยอมรับจากทางราชสำนักว่ามีคุณธรรม ได้ถูกลดขั้นกลายเป็นสนมของจักรพรรดิ นางได้รับคำสั่งให้ไตร่ตรองการกระทำของนาง

คืนนั้นเจ้าหน้าที่ในราชสำนักต่างมารวมตัวกันที่ห้องโถงใหญ่เพื่อโน้มน้าวให้องค์จักรพรรดิถอนรับคำสั่ง

พวกเขาไม่ต้องการให้องค์จักรพรรดินีถูกปลด

การหายตัวไปของนางจะทำให้เกิดความโกลาหลในวังหลังของจักรพรรดิ

หากวังหลังของจักรพรรดิตกอยู่ในความโกลาหล ทางราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาก็จะได้รับผลกระทบเช่นเดียวกัน

ดังนั้นการตัดสินใจครั้งนี้ล้วนเป็นเรื่องสำคัญมาก

ใบหน้าของ หลินเทียนหยวน รู้สึกเย็นชาเมื่อรับฟัง ความอดทนของเขาค่อย ๆ หมดลง

“ฝ่าบาท ต้นตอของปัญหาก็คือนางจิ้งจอก เหมยเหนียง!”

“ตั้งแต่นางเข้าวังหลังมา ฮาเร็มของจักรพรรดิก็ตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย…”

“หญิงนางนี้เป็นตัวหายนะอย่างแท้จริง นางมาเพื่อทำลายราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา!”

“ฝ่าบาท โปรดลงทันฑ์หญิงชั่วนางนี้!”

หัวหน้าคณะรัฐมนตรีและเป็นอาจารย์ของจักรพรรดิหยวน เขาได้ทำงานรับใช้จักรพรรดิมาสามชั่วอายุคน ได้คุกเข่าลงในขณะนี้

หลินเทียนหยวน ได้มองไปที่ หัวหน้าคณะรัฐมนตรีและตอบกลับอย่างเย็นชา

“ท่านผู้อาวุโส ท่านกำลังสอนข้าจับพู่กันหรือไม่?”หลินเทียนหยวน ได้กัดฟันแน่นและกล่าวพูดอย่างโกรธเคือง

“ฝ่าบาทโปรดพิจารณา! นี่ไม่ใช่เพื่อความสงบสุขของประเทศเพียงเท่านั้น แต่ยังเป็นความมั่นคงของวังหลังจักรพรรดิอีกด้วย”หัวหน้าคณะรัฐมนตรีได้ชักชวนอย่างขมขื่น

หลินเทียนหยวน เคยฟังคำแนะนำของเขาในอดีต

ในเวลานั้น อีกฝ่ายยังคงเป็นจักรพรรดิที่ไร้อำนาจ

เขาต้องการคำแนะนำเพื่อให้บรรลุผลลัพธ์โดยเร็วที่สุด

แต่ปัจจุบัน หลินเทียนหยวน รู้สึกว่าตัวเขามีอิทธิพลต่อราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาอย่างมาก

ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นจะต้องฟังคำแนะนำจากอีกฝ่ายอีกต่อไปโดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากทนรับฟังคำแนะนำมาตลอด 10 กว่าปี เขาได้ทำท่าทีราวกับเบื่อหน่ายมัน

“ท่านผู้อาวุโส ท่านเองก็ชราภาพมากแล้ว ท่านไม่จำเป็นจะต้องคุกเข่าอยู่ที่นี่ ข้าจะอนุญาติให้ท่านเกษียณตัวเองกลับไปยังบ้านเกิดและใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างมีความสุข”หลินเทียนหยวน ได้กล่าวอย่างเย็นชา

เจ้าหน้าที่ในราชสำนักต่างตกตะลึง

เพื่อนางสนมคนนึง หลินเทียนหยวน กลับปลดหัวหน้าคณะรัฐมนตรีออก ทั้ง ๆ ที่คนผู้นี้ทุ่มเทการเสียสละทั้งชีวิตเพื่อราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา?

ร่างของหัวหน้าคณะรัฐมนตรีก็สั่นเทาเช่นเดียวกัน

ความทุกข์ระทมได้ไหลออกมาจากใจของเขา เขาอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น“ฝ่าบาท กระหม่อมยินดีที่จะกลับไปใช้ชีวิตที่บ้านเกิด เพียงแต่ ขอให้ฝ่าบาททรงพิจารณาความมั่นคงของราชสำนักและวังหลังของจักรพรรดิด้วย! โปรดลงทัณฑ์นางจิ้งจอกเหมยเหนียง!”

“ฝ่าบาทโปรด พิจารณาความมั่นคงของราชสำนักและวังหลังของจักรพรรดิด้วย! โปรดลงทัณฑ์นางจิ้งจอกเหมยเหนียง!”

“ฝ่าบาทโปรด พิจารณาความมั่นคงของราชสำนักและวังหลังของจักรพรรดิด้วย! โปรดลงทัณฑ์นางจิ้งจอกเหมยเหนียง!”

“ฝ่าบาทโปรด พิจารณาความมั่นคงของราชสำนักและวังหลังของจักรพรรดิด้วย! โปรดลงทัณฑ์นางจิ้งจอกเหมยเหนียง!”

เหล่าเจ้าหน้าที่ในราชสำนักทุกคนได้คุกเข่าลงและตะโกนเสียงดัง

“พวกเจ้าคิดจะก่อกบฏหรือไม่?”

“ข้าคือจักรพรรดิ หรือว่า พวกเจ้าเป็นจักรพรรดิทั้งหมด?”หลินเทียนหยวน รู้สึกโกรธจัด

“พวกเจ้าทุกคน ใสหัวกลับไปยังบ้านเกิดซะ การปฏิรูปเสร็จสิ้นแล้ว ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาจะจำความภักดีของพวกเจ้าไม่ลืมเลือน”

หลินเทียนหยวน ตะโกนขึ้นด้วยความโกรธ เขาได้ปลดเจ้าหน้าที่ในราชสำนักทั้งหมดที่จักรพรรดิหยวนบิดาของเขาทิ้งเอาไว้

พระองค์ทรงคิดจะเกษียนงานราชการของคนเหล่านี้ทั้งหมด