80Y-ตอนที่ 43 ทักษะปรับแต่งต้นกำเนิดจิตวิญญาณ

หลังจากทะลวงผ่านขั้นเทพมนุษย์ หลินจิ่วเฟิง ก็ตระหนักได้ว่า เทพมนุษย์ เป็นเพียงสถานะของคนที่ยืนอยู่บนยอดเขาที่แตกต่างจากคนอื่น

อายุขัยที่ต่ำที่สุดของเทพมนุษย์คือ 800 ปี

หลินจิ่วเฟิง มีเวลามากพอสำหรับเขาในช่วงชีวิตนี้

ขณะที่ นิกายชาวพุทธในมณฑลเจียงหนาน ได้ปฏิบัติตามราชโองการแล้ว อีกสามเดือนข้างหน้าก็เป็นการรวมตัวกันของบรรดาผู้ที่ศรัทธาในพุทธศาสนาและผนวกดินแดนและทรัพย์สินของพวกเขาร่วมกัน

ร่วมกันสร้างพระพุทธรูปปิดทอง ปล่อยวางดินแดนที่ว่างเปล่า ให้สร้างเป็นทุ่งนาที่มีคุณภาพสูง ทำให้ มีประชากรหลายล้านคนมีงานทำ สิ่งนี้ช่วยเพิ่มรากฐานให้กับความแข็งแกร่งของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา

หลินเทียนหยวน ได้จัดการกับสิ่งเหล่านี้

หลังจากที่ภาพวาดทั้งสองปรากฏขึ้นในมณฑลเจียงหนานตอนนั้น ทั่วทั้งโลกก็พลันเงียบสงบลง

ในตอนแรก การมาของฝนแห่งยุคสมัยใหม่คือสัญญาณในการเกิดขึ้นของผู้บ่มเพาะพลังที่แข็งแกร่ง ทำให้มีปราชญ์การต่อสู้จำนวนมากปรากฏตัวขึ้นทั่วทั้งแผ่นดิน ดังนั้นการคุกคามของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาในสายตาของศัตรูจึงลดลง

ถ้าไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น พวกเขาย่อมรวมตัวกันก่อความโกลาหลและจัดการกับราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาในตอนนั้น

นอกจากนี้ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา ยังไม่มีความสามารถในการจัดการกับภัยพิบัติเหล่านี้

แต่ทันใดนั้น จู่ ๆ ก็มีเทพมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นและปราบปรามนิกายชาวพุทธสร้างชื่อเสียงไปทั่วทั้งโลก

การปรากฏตัวของเทพมนุษย์ ทำให้ผู้ที่คิดร้ายต่อราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาไม่กล้าเคลื่อนไหว

นี่คือสิ่งสุดท้ายที่ หลินจิ่วเฟิง ทำเพื่อ หลินเทียนหยวน

เขาให้เวลา หลินเทียนหยวน มากพอที่จะรวบรวมดินแดนและความแข็งแกร่งในการพัฒนารากฐานของราชวงศ์สำหรับโลกใหม่ในเวลานี้

แน่นอนว่า หลินจิ่วเฟิง ได้รับประกันการปฏิรูปที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นในตอนแรก

ช่วงนี้ หลินเทียนหยวน ก็ค่อนข้างยุ่งมาก

หลินจิ่วเฟิง ก็เช่นเดียวกัน

เขากำลังยุ่งอยู่กับการฝึกฝนของเขาหลังจากประสบความสำเร็จ ในการเข้าสู่ขั้นเทพมนุษย์ การบ่มเพาะพลังของเขาไม่ใช่แค่การ ฝึกฝนพลังปราณ,ดูดซับพลังปราณ,สะสมพลังปราณ และ เปิดจุดชีพจรใหม่อีกต่อไป

ถ้าเขาต้องการความก้าวหน้าในขั้นพลังปัจจุบัน เขาจำเป็นจะต้องบ่มเพาะพลังจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ สังเกตุพลังของโลก และ เข้าใจหลักการของโลกใหม่ด้วยตัวเอง

ด้วยเงื่อนไขเหล่านี้ทำให้ความยากในการฝึกฝนของเขาเพิ่มมากขึ้น

โชคดีที่ หลินจิ่วเฟิง สามารถบ่มเพาะพลังได้อย่างเงียบสงบ ดังนั้นเขาจึงไม่มีความกังวลใด ๆ

เพราะท้ายที่สุดก็ไม่มีใครมาที่นี่เพื่อรบกวนเขา

ในขณะที่โลกกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือดเกี่ยวกับการปรากฏตัวของเทพมนุษย์

หลินจิ่วเฟิง ก็ได้เข้าสู่ช่วงต่อไปในการฝึกฝนของเขาแล้ว

หลินจิ่วเฟิง มีความก้าวหน้าอย่างมากในการฝึกฝนของเขา

เขามีความสามารถในการทำความเข้าใจและฝึกฝนได้อย่างรวดเร็ว เขาวางแผนที่จะสั่งสมประสบการณ์ในการฝึกฝนให้มากพอที่จะก้าวไปข้างหน้าอย่างก้าวกระโดดในครั้งเดียว

ทำให้ หลินจิ่วเฟิง ไม่ได้ยินข่าวลือจากโลกภายนอก

เขาได้ลงชื่อเข้าใช้ตำหนักเย็นอย่างเงียบ ๆ

เพื่อนคนเดียวของเขาก็คือเจ้าแมวขาว

ในวันนี้ หลินจิ่วเฟิง ได้กล่าวถาม“เจ้าติดตาม จอมมาร คนสุดท้าย งั้นเจ้ารู้ข้อมูลเกี่ยวกับพลังขั้นเทพมนุษย์มากน้อยแค่ไหน?”

เจ้าแมวขาวได้ใช้อุ้งเท้าเล็ก ๆ และเขียนตัวอักษรในทันที“ข้าได้ยินมาจากจอมมารว่ามีอุปสรรคจำนวนมากในขั้นเทพมนุษย์”

“ดูเหมือนว่ามันจะเรียกอะไรบางอย่างเช่น ด่านสงบนิ่ง,ด่านไร้สิ้นสุด,ด่านกายาศักดิ์สิทธิ์ อะไรทำนองนั้น”เจ้าแมวขาวได้เขียนคำพูดจำนวนมาก

ดูเหมือนว่าความทรงจำของมันจะพร่ามัวขณะที่ลบคำบางคำและเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น

หลินจิ่วเฟิง รู้สึกพูดไม่ออก

ท้ายที่สุด เขาก็เลือกออกจากตำหนักเย็นไปที่หอสมุด

ที่นี่เขาสามารถตรวจสอบเอกสารที่มีความเกี่ยวข้องกับเทพมนุษย์ได้

เจ้าแมวขาวได้ติดตามมาด้วย

มันก็อยากจะรู้เห็นเกี่ยวกับอุปสรรคบางอย่างในขั้นเทพมนุษย์

เมื่อมาถึง หลินจิ่วเฟิง ได้เดินเข้าไปยังห้องสมุดที่มีการป้องกันแน่นหนาไม่มีใครค้นพบเขา

เมื่อ 2-3 ปีก่อนเขาได้มาเยี่ยมเยือนห้องสมุดในตอนนั้น ก็ไม่มีใครสังเกตุเห็นเขา

มาตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีใครสังเกตุเห็นเขา

ห้องสมุดมีขนาดใหญ่อย่างมาก มันมีบันทึกช่วงเวลาและยุคต่าง ๆ

หลินจิ่วเฟิง เคยตรวจสอบนิกายปีศาจมาก่อน

คราวนี้เขากำลังมองหาบันทึกเกี่ยวกับ ลัทธิเต๋า

ในแง่ของจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ลัทธิเต๋า นั้นเหนือกว่า ดังนั้น หลินจิ่วเฟิง จึงต้องการใช้วรรณกรรมของพวกเขาเป็นข้อมูลอ้างอิง

ข้อความหนึ่งได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของ หลินจิ่วเฟิง ขณะที่เขาก้าวเข้าไปในพื้นที่ที่มีการเก็บรักษาเกี่ยวกับบันทึกของลัทธิเต๋า

[คุณต้องการลงชื่อเข้าใช้ห้องสมุดเต๋าหรือไม่]

“ยืนยันการเข้าใช้!”หลินจิ่วเฟิง ได้ตอบตกลง

[ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ได้รับทักษะปรับแต่งต้นกำเนิดจิตวิญญาณ!]

คลื่นแห่งความทรงจำได้หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงสำนึกของหลินจิ่วเฟิง

ตอนนี้เขาได้คุ้นเคยกับมันแล้ว ดังนั้นเขาจึงรักษาความสงบนิ่งในใจของเขาได้

มีหนังสือแปลก ๆ ปรากฏขึ้น

ความคลุมเครือของคำบางอย่างที่อยู่ในจิตใจของคนธรรมดาอาจจะค่อนข้างสับสนวุ่นวาย แต่ด้วยคลื่นความทรงจำที่ หลินจิ่วเฟิง ได้รับ ทำให้เขาไม่มีปัญหาในการทำความเข้าใจเนื้อห้าที่เขาถืออยู่

“นี่เป็นทักษะบ่มเพาะพลังจิตวิญญาณที่เหมาะสมกับข้าอย่างสมบูรณ์แบบ”

หลินจิ่วเฟิง รู้สึกพึงพอใจมาก

เมี้ยว!

เจ้าแมวขาวได้ปรากฏตัวข้าง หลินจิ่วเฟิง มันร้องออกมาอย่างแผ่วเบา

และไม่เข้าใจว่าทำไม หลินจิ่วเฟิง ถึงยืนนิ่ง

หลินจิ่วเฟิง ได้ตื่นจากภวังค์และไม่ได้พูดอะไร

เขาได้ยิ้มเบา ๆ ให้กับแมวขาว ก่อนที่จะเดินเข้าไปยังพื้นที่วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเต๋า

สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยหนังสือที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเต๋า

ในช่วง 400 ปีที่ผ่านมา หนังสือที่มีความเกี่ยวข้องกับลัทธิเต๋าส่วนใหญ่ ได้เก็บเอาไว้ในห้องสมุดแห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาแห่งนี้

ส่วนที่เหลืออีก 1-2 ส่วน ที่เป็นหนังสือและมรดกอันล้ำค่าของลัทธิเต๋า ส่วนใหญ่ถูกซ่อนไว้โดยลัทธิเต๋า ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาไม่สามารถคว้าเอาพวกมันมาได้

อย่างไรก็ตาม นี่ก็เพียงพอแล้วสำหรับ หลินจิ่วเฟิง ที่จะศึกษามัน

เขาได้ละทิ้งความสนใจทักษะบ่มเพาะพลังจิตวิญญาณของเขาและมุ่งเน้นไปที่หนังสือลัทธิเต๋า

หนังสือเหล่านี้มีบันทึกหลายอย่างเกี่ยวกับขั้นเทพมนุษย์

ยังมีหลายอย่างที่แมวขาวพูดไว้เช่น ด่านสงบนิ่ง,ด่านไร้สิ้นสุด,ด่านกายาศักดิ์สิทธิ์ และ อื่น ๆ

ในที่สุด หลินจิ่วเฟิง ก็เข้าใจ

คำว่า ‘เทพมนุษย์’ เป็นคำเรียกทั่วไป เช่นเดียวกับ ‘ปราชญ์การต่อสู้’

ขั้นปราชญ์การต่อสู้แบ่งออกเป็น ทำความเข้าใจ,ตระหนักรู้ในชีวิต,ข้ามผ่าน และ เส้นทางการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่

ขั้นเทพมนุษย์แบ่งออกเป็น ด่านสงบนิ่ง,ด่านไร้สิ้นสุด,ด่านกายาศักดิ์สิทธิ์ และ ด่านจุติใหม่

หลินจิ่วเฟิงอยู่ในช่วง ด่านสงบนิ่ง

สงบนิ่งเป็นคำเปรียบเทียบ

สิ่งนี้คือห้องลับอันดำมืดที่สงบเงียบอย่างมาก

เทพมนุษย์ที่ให้กำเนิดจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์พลังของพวกเขาจะถูกขังในห้องลับแห่งนี้และไม่สามารถหลุดพ้นออกไปได้

จิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์จะดำรงอยู่ในห้องลับอันมืดมิดแห่งนี้

ในการทะลวงผ่านช่วงต่อไปของขั้นเทพมนุษย์-เราจะต้องทำให้จิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเราหลุดพ้นจากห้องลับแห่งนี้เพื่อที่จะได้มองโลก

เจ้าแมวขาวได้อ่านบันทึกเช่นเดียวกัน

ทันใดนั้นมันก็เริ่มมีความหวังสำหรับอนาคตของตัวเอง

บางทีถ้ามันฝึกฝนอย่างจริงจัง มันจะสามารถพัฒนาให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นได้

ถ้ามันพยายามหนันกขึ้นจนสามารถเอาชนะหลินจิ่วเฟิงได้ มันจะน่าพอใจขนาดไหนกัน?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของเจ้าแมวขาวก็ได้โค้งเป็นรอยยิ้ม ซึ่งมันดูน่ารักมาก

หลินจิ่วเฟิง ได้หันกลับมาและมองไปที่การแสดงออกบนใบหน้าของเจ้าแมวขาว

ใบหน้าของเขาไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง

เมื่อแมวขาวลืมตาและเห็นใบหน้าไร้อารมณ์ของหลินจิ่วเฟิง มันก็หยุดชะงักในทันทีและรีบเขียน“อ่านต่อไป”

หลินจิ่วเฟิง ได้สั่นศีรษะและตอบกลับ“ข้าไม่รู้หรอกว่าเจ้ากำลังมีความสุขเรื่องอะไร”

“เพียงแต่แมวโง่ ๆ เช่นเจ้าก็คงมีความสุขกับเรื่องโง่ ๆ เท่านั้นแหละ?”หลินจิ่วเฟิง ได้พึมพัมอย่างสับสน

เจ้าแมวขาวรู้สึกโกรธมาก

มันได้กางกรงเล็บออกมาและยกอุ้งเท้าชี้ไปที่ด้านหน้าของ หลินจิ่วเฟิง

อย่างไรก็ตาม มันรู้สึกกังวลมาก ถ้ามันไม่สามารถตัดผ่านผิวหนังของ หลินจิ่วเฟิง ได้ มันคงรู้สึกอับอายอย่างมาก และ จบลงด้วยการที่ตนเองถูกอีกฝ่ายทำให้บาดเจ็บ

ดังนั้นมันจึงหดเล็บของมันกลับไป

หลังจากอ่านหนังสือลัทธิเต๋าทุกเล่มในห้องสมุดแล้ว หลินจิ่วเฟิง ก็ได้รู้ข้อมูลมากมายเกี่ยวกับขั้นเทพมนุษย์

“หนทางการบ่มเพาะพลังยังอีกยาวไกล”

หลินจิ่วเฟิง ได้ถอนหายใจออกมาและออกจากห้องสมุดราชวงศ์

หลังจากนั้นเขาก็กลับไปที่เตียงหยกน้ำแข็งและครุ่นคิดอย่างเงียบ ๆ

แม้ว่าเตียงหยกน้ำแข็งจะไม่ช่วยเขาอีกต่อไปแต่ หลินจิ่วเฟิง ก็ชอบนอนบนนี้

เพราะมันให้ความรู้สึกเย็นสบาย

มันค่อนข้างให้ความสบายและรู้สึกเพลิดเพลินอย่างแท้จริง

แม้แต่เจ้าแมวขาวก็ยังติดใจมันหลังจากบังเอิญค้นพบความอัศจรรย์นี้

เมื่อมันไม่มีอะไรทำ มันก็จะเข้ามานอนที่นี่ มันได้ขดตัวเป็นลูกบอล เป็นก้อนเล็ก ๆ ซึ่งกินพื้นที่ไม่มาก

มันได้หันหน้าไปทางเดี่ยวกับ หลินจิ่วเฟิง และ นอนกับเขา

คราวนี้ มันได้ขดตัวอยู่บนเตียงและมองไปที่ หลินจิ่วเฟิง

จากนั้นมันก็หลับตาลงและพยายามอย่างหนักในการฝึกฝนเพื่อที่สักวันหนึ่งมันจะได้มีโอกาสจัดการ หลินจิ่วเฟิง ด้วยเล็บของมัน

“มาลองฝึกทักษะปรับแต่งต้นกำเนิดจิตวิญญาณนี้กันเถอะ”

ไม่นาน หลินจิ่วเฟิง ก็หลับตาลง