Chapter 148: อย่าปล่อยเขาสวมชุด

Chapter 148: อย่าปล่อยเขาสวมชุด

อาติคัสนั้นไม่ได้ระวังตัวกับการโจมตีอย่างฉับพลันของหวังหยู่และเขาก็กรีดร้องออกมาอย่างตื่นตระหนก “จับกุมฆาตกรซะ!”

แม้ว่าเสียงกรีดร้องของอาติคัสนั้นจะไม่ได้ดัง ระบบนั้นก็ทำให้NPC ตัวอื่นในค่ายได้ยินเสียงตะโกนของเขา

อัศวินในค่ายก็รีบถาโถมเข้าหาในทันที เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงอาติคัสร้องออกมา

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ผู้เล่นทุกคนที่อยู่ในปาร์ตี้ก็ได้รับเควสที่คล้ายคลึงกันจากการแจ้งเตือนจากเอกรังสีรุ่งอรุณ

{จแงเตือนระบบ : คุณได้รับเควสจากหัวหน้าปาร์ตี้ของคุณ ยื้ออัศวินไว้จนกระทั่งอาติคัสจะถูกสังหาร รางวัล 10เหรียญทอง}

{อัศวิน (ระดับ25)(ชั้นยอด)}

พลังชีวิต : 50000

มานา : 20000

สกิล : [การฟาดฟันศักดิ์สิทธิ์] [การพุ่งเข้าชนของอัศวิน] [การรักษาอันยอดเยี่ยม]

ตั้งแต่ที่ผู้เล่นทั้งหมดนั้นทำเควสของพวกเขาเสร็จ มันก็ไม่สำคัญว่าพวกเขาจะตายหรือไม่ ไม่ต้องพูดถึงรางวัลที่จะได้รับเงิน 10เหรียญทองกับเควสหใม่นี้เลย ผู้เล่นก็ตั้งแถวป้องกันกับอัศวินที่บุกเข้ามาหา

อัศวินพวกนี้คล้ายคลึงกับมอนสเตอร์ในดันเจี้ยน พวกเขานั้นมีระดับขึ้นอยู่กับผู้เล่น

ตั้งแต่ที่ผู้เล่นทั้งหมดที่อยู่ที่นี่นั้นมีระดับ 20 อัศวินจึงเป็นมอนสเตอร์ ระดับ 25

แท็งค์ที่อยู่แถวหน้านั้นยกโล่ของเขาขึ้นเพื่อป้องกันการโจมตีระลอกแรกของอัศวิน ในขณะที่แถวหลังนั้นส่งเวทย์โจมตีกลับไป ผู้เล่นนั้นก็ปิดเส้นทางของอัศวินอย่างสบายๆ ป้องกันไม่ให้พวกมันเข้ามาด้านในได้

ด้านในเต็นท์ อาติคัสนั้นจ้องอย่างโกรธเคืองใส่หวังหยู่ เมื่อเขานั้นสั่นไปด้วยความกราดเกรี้ยว เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีวันที่ ‘ผู้ที่ศรัทธา’ จะเปลี่ยนกลายเป็นคนที่ทำตัวไร้มารยาทเช่นนี้

หวังหยู่นั้นออกจากปาร์ตี้ไปเมื่อเขาโจมตีอาติคัส ดังนั้นเขาจึงไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเอกรังสีรุ่งอรุณและคนที่เหลือ

ห้าคนที่อยู่รอบข้างอาติคัสก็เริ่มที่จะโจมตี!

{กัปตันอัศวิน อาติคัส (ระดับ 35)(บอสระดับเงิน)(ชั้นยอด)}

พลังชีวิต : 200000

มานา : 50000

สกิล : [สังหาร] [การฟาดฟันศักดิ์สิทธิ์]

หวังหยู่รู้สึกสับสนอย่างมากเมื่อเขามองไปยังค่าสถานะของอาติคัส เขานั้นเคยสู้กับบอสช่วงท้ายเกมแบบซุส สำหรับเควสนี้ แต่ในตอนนี้เขากำลังสู้กับบอสระดับเงิน ที่ไม่ได้สวมอุปกรณ์สักชิ้นเดียว…

เขานั้นไม่รู้ว่านี้คือความลับในการต่อสู้กับอาติคัส นักรบชั้นสูงแบบอาติคัสนั้นจะสวมชุดเกราะเมื่อเขาอยู่ในช่วงการต่อสู้ ถ้าหวังหยู่นั้นพยายามที่จะต่อสู้ตลอดทางไปยังเต็นท์ของอาติคัส เขาก็ยังคงมีเวลาในการสวมชุดเกราะในขณะที่หวังหยู่สู้กับอัศวินในค่าย เมื่อเขาสวมชุดเกราะเสร็จ อาติคัสนั้นจะกลายเป็นบอสระดับทอง

ด้วยเหตุนี้นี่เอง นี่จึงเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการลอบเข้าไปในค่ายแบบที่หวังหยู่ทำ….

“ไอ้นอกรีตโสโครก กล้าดียังไงที่ทรยศเทพเจ้าหลังจากความกรุณาของท่านที่แสดงต่อนาย!”อาติคัสชี้ไปที่หวังหยู่ แล้วเขาก็ตะโกนขึ้น

“นี่มันเหตุผลบ้าอะไรกันเนี่ย? นายคิดเหรอว่าคำพูดจะทำให้มันแตกต่างออกไปในตอนนี้หน่ะ?”หวังหยู่เยาะเย้ย

“เตรียมลิ้มรสความกราดเกรี้ยวของท่านลอร์ดผู้ทรงอำนาจซะ!”อาติคัสตะเบ็งเสียงออกมา และเขาก็หันกลับและพุ่งเข้าไปที่มุมของเต็นท์

มันคือมุมที่ชุดเกราะแลดาบยาวของเขาอยู่ แต่หวังหยู่จะปล่อยให้เขาสวมชุดเกราะได้ยังไงกัน? หวังหยู่ก็พุ่งไปด้านหน้าแล้วเขาก็ใช้ [หมัดกระแทก] จับไปที่อาติคัสอย่างแน่นหนา

ไม่สำคัญว่าอาติคัสจะพยายามมากแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถที่จะสะบัดหวังหยู่หลุดออกมาได้ มันเหมือนกับว่ามือของหวังหยู่นั้นกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาติคัส

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น อาติคัสก็หนักลับและพยายามที่จะสู้กับหวังหยู่ในการต่อสู้ระยะประชิด

ไม่ว่าจะ [สังหาร] หรือ [การฟาดฟันศักดิ์สิทธิ์] ทั้งสองสกิลนั้นก็จำเป็นที่จะต้องมีดาบยาว ก่อนที่เขาจะสามารถใช้งานพวกมันได้...

โดยปราศจากสกิลหรืออุปกรณ์ อาติคัสนั้นก็ไม่ได้แตกต่างไปจากเด็กน้อยที่ไม่มีอันตรายต่ออำนาจอันทรงพลังของหวังหยู่ เขาสามารถที่จะทำได้เพียงยอมรับการโดนทำร้ายอันรุนแรงของหวังหยู่เท่านั้น

หวังหยู่ก็รับหมัดของอาติคัสอย่างสบายๆ แล้วพลิกเขาทุ่มลงพื้นดินและก็เหยียบลงบนหน้าของเขาด้วย [เทพเจ้าสายฟ้าเหยียบย่ำ]

-2189

“เย็..เหี้..!”อาติคัสตะโกนอย่างโกรธเคือง เมื่อเขาพยายามที่จะลุกขึ้นยืนและโจมตีอีกครั้ง…

หวังหยู่ก็จับไปที่เอวของเขาอีกครั้งหนึ่ง และเตะเข้าใส่หน้าแข้งของเขา แล้วเขาก็พลิกอาติคัสอีกครั้งหนึ่ง…

-2164

หวังหยู่ก็กระทืบอาติคัสอีกครั้ง และเตะเข้าที่หัวของเขาอีกหลายครั้ง

-1687

-2222

-2342

-100

สามครั้งแล้ว…เขานั้นถูกโยนลงบนพื้นสามครั้ง…และซัดหมัดเข้าที่อกสองครั้ง

สี่ครั้ง..ที่ใบหน้าของเขา…

ห้าครั้ง…ที่หน้าแข้ง…

หวังหยู่ซัดอาติคัสอย่างโหดร้ายแล้วหลอดพลังชีวิตของเขาก็ค่อยๆลดลงอย่างช้าๆ…

สี่ลูกบอลศักดิ์สิทธิ์สับสนอย่างสมบูรณ์กับฉากที่เกิดขึ้น

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าหวังหยู่นั้นเป็นปีศาจที่ทรงพลัง พวกเขาก็ไม่ได้คิดว่าจะทรงพลังขนาดนี้! แม้กระทั่งบอสชั้นยอดระดับเงิน ก็ไม่ได้ต่างไปจากกระสอบทรายในสายตาของหวังหยู่...

แม้กระทั่งผู้เล่นที่ชาญฉลาดแบบเอกรังสีรุ่งอรุณก็ไม่กล้าที่จะพูดว่าเขาเคยเห็นอะไรแบบนี้ในชีวิตเขามาก่อน

อาติคัสนั้นมีรูปแบบการโจมตีเพยีงรูปแบบเดียวโดยปราศจากดาบของเขา...แต่การโจมตีที่หยาบและตื้นเขินแบบนั้นมันยากมากที่จะทำร้ายหวังหยู่...

“นี่มันบอสเหี้..อะไรเนี่ย…มันเป็นขยะชัดๆ!”หวังหยู่พึมพำอย่างไม่มีความสุข

“เหี้...พี่มันเป็นปีศาจ!”สี่ลูกบอลศักดิ์สิทธิ์ตะโกนออกมาพร้อมกัน พวกเขานั้นถอนหายใจอย่างโล่งอกที่รับรู้ว่าพวกเขานั้นไม่ได้เป็นศัตรูกับหวังหยู่ มิฉะนั้นชะตากรรมของพวกเขาก็คงไม่ได้ดีไปกว่าอาติคัส

“ฮ่า!”

อาติคัสก็ตะเบ็งเสียงออกมาอย่างดังก้อง เมื่อพลังชีวิตของเขาต่ำกว่า 30% แต่หวังหยู่ก็กระโดดถอยหลังออกมาเมื่อเขาตะโกนเสียงดัง

“เขากำลังจะเปลี่ยนร่าง!”หวังหยู่รีบตะโกน

มันแตกต่างจากที่เขาคาดการณ์ไว้ อาติคัสนั้นไม่ได้แปลงร่าง แต่เขานั้นหันกลับและวิ่งเข้าหาชุดเกราะและอาวุธของเขาอีกครั้งหนึ่ง…

“…”

บอสตัวนี้ช่างดื้อรั้นจริงๆ…เขายังพยายามที่จะสวมชุดอุปกรณ์หลังจากโดนหวังหยู่ทำร้ายอย่างรุนแรง

แต่มันแสดงให้เห็นว่าอุปกรณ์ที่อยู่ตรงมุมเต็นท์นั้นสำคัญขนาดไหน และหวังหยู่ก็จะไม่ปล่อยโอกาสให้เขาได้สวมมัน หวังหยู่ก็ใช้ [การเคลื่อนย้ายแห่งพระอาทิตย์ตกดิน] ปรากฏขึ้นด้านหน้าอาติคัสและพยายามที่จะขว้างเขาลงบนพื้นอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่ได้คาดว่าเขาไม่สามารถที่จะขยับอาติคัสได้แม้แต่นิดเดียว

“อะ!”หวังหยู่ประเมินความแข็งแกร่งของอาติคัสต่ำไปและแทบจะถูกเขาลากไปพร้อมๆกัน

แม้ว่าสกิล [เข่าลอย] ของนักต่อสู้นั้นจะสามารถขัดเวทย์และการกระทำของศัตรูได้ มันก็จำเป็นที่จะต้องมีชุดการกระทำเพื่อใช้งานมัน มันจำเป็นที่จะต้องให้ผู้เล่นยกเข่าของพวกเขาขึ้นและทำท่าเพื่อที่จะทำให้มันใช้งานได้!

ตามปกติแล้ว มันเป็นเรื่องที่ง่ายมากสำหรับมอนสเตอร์ที่พุ่งเข้าใส่ผู้เล่น นอกจากมันจะวิ่งหนี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีอาติคัสที่กำลังวิ่งหนีด้วยความเร็วสูงสุด หวังหยู่ก็ไม่มีทางอื่นที่จะตามจับเขาได้ทัน ไม่ต้องพูดถึง [เข่าลอย] เลย…

เมื่อเห็นอาติคัสกำลังวิ่งเข้าหาชุดเกราะของเขา หวังหยู่ก็ตะโกนอย่างไม่รีรอ “พวกนายกำลังดูอะไรอยู่? รีบหยุดเขาเร็วเข้า! อย่าปล่อยเขาสวมชุดได้!”