Chapter 142: หมิงตู่ที่ถูกยั่วยุ

Chapter 142: หมิงตู่ที่ถูกยั่วยุ

หลังจากที่โดนรอบโจมตีไป ผู้เล่นนั้นก็ตื่นตัวมากยิ่งขึ้นกว่าแต่ก่อน หลังจากที่กวาดล้างพื้นที่ทั้งหมดและทำให้มั่นใจว่ามันไม่มีมอนสเตอร์ตัวอื่นมากกว่านี้ สุดท้ายแล้วพวกเขาก็นั่งลงพัก

หลังจากพักเสร็จ ผู้เล่นก็เริ่มที่จะเดินทางออกไปอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ในครั้งนี้ทัศนคติของพวกเขาต่อหวังหยู่และหมิงตู่นั้นเย็นชากว่าก่อนหน้านี้

ปฏิกิริยาพวกเขาต่อหวังหยู่นั้นเป็นเรื่องที่คาดไว้ สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้ยกนิ้วขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียวตั้งแต่ที่เควสเริ่มต้น

ในอีกทางหนึ่ง ลักษณะนิสัยของหมิงตู่นั้นเป็นสิ่งที่ถูกพาล การตายของนักเวทย์ในขณะต่อสู้นั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขา

พร้อมกับทัศนคติของเขาแล้ว หมิงตู่นั้นก็ยืนอยู่ด้านหลังสุดตลอดเวลา เมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น เนื่องจากเรื่องนี้ เขานั้นกลายเป็นหนึ่งในเป้าหมายของนักฆ่าแห่งความมืด เพียงแค่เขากำลังจะโดนฟัน หมิงตู่ก็ใช้เวทย์มนต์เปลี่ยนตำแหน่งของเขากับนักเวทย์อีกหนึ่งคน ซึ่งมันทำให้เขาตายลง แล้วคนอื่นจะยอมรับการกระทำที่ต่ำทรามแบบนี้ได้ยังไงกัน?

หมิงตู่นั้นเป็นเครื่องยืนยันว่าสมาชิกทั้งหมดของนิกายซวนเฉินนั้นต่ำทราม ไม่เพียงแต่เขาจะไม่ขอโทษจากการกระทำของเขา ภายใต้สายตาอันโกรธเคืองของผู้เล่นนับร้อยแล้ว เขานั้นดูพึงพอใจมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมเสียอีก!

เมื่อเมินเฉยต่อสายตาที่มองมายังเขา หมิงตู่ก็เดินสบายๆไปยังจุดปลอดภัยในทีมคุ้มกัน ด้านข้างนั้นคือหวังหยู่และสี่ลูกบอลศักดิ์สิทธิ์

“มาเถอะ ให้ฉันเข้าร่วมกับพวกนาย! มันค่อนข้างที่จะอันตรายแล้วในตอนนี้!”หมิงตู่กอดตัวเองเหมือนกับว่าเขานั้นอ่อนแอ

ในสายตาของหวังหยู่ การกระทำของหมิงตู่นั้นช่างเลวทรามและเขาก็ดูถูก “สกิลของนายนี่มันต่ำทรามจริงๆ!”

“เฮะเฮะเอธ...มันเป็นสกิลที่ฉันได้มาจากเควส มันเรียกว่า[การสลับเปลี่ยนเพื่อปกป้อง]! ฉันจำเป็นที่จะต้องหาเป้าหมายเพื่อทำการสลับ ทำไมนายไม่เป็นแพะของฉันละ”หมิงตู่หัวเราะ

“[การสลับเปลี่ยนเพื่อปกป้อง]? นั่นมันดูไม่เหมือนกับสกิลชั่วร้ายเลยนะ..”หวังหยู่พึมพำกับตัวเอง ไม่สำคัญว่าเขาจะมองไปที่ชื่อ [การสลับเปลี่ยนเพื่อปกป้อง]! เท่าใด มันก็ดูเป็นสกิลที่ไม่ได้ทำร้ายคนอื่น

“มันเป็นสกิลสำหรับอาชีพผู้พิทักษ์เพื่อที่จะให้พันธมิตรปลอดภัย! แต่ตั้งแต่ที่มันไม่มีความต้องการของอาชีพ ฉันก็เลยเรียนมัน!”

“นาย...นี่มัน.....”หวังหยู่พูดติดอ่าง เมื่อเขาได้ยินคำอธิบายของหมิงตู่ สุดท้ายแล้วเขาก็เข้าใจ

[การสลับเปลี่ยนเพื่อปกป้อง]! นั่นหมายถึงสำหรับแท็งค์ให้สลับตำแหน่งกับเพื่อนร่วมทีมเพื่อช่วยชีวิตพวกเขาจากการโจมตี อย่างไรก็ตามเมื่อมันมาอยู่ในมือของหมิงตู่แล้ว มันกลายเป็นสกิลที่ส่งคนอื่นไปตาย....สกิลที่ทั้งสง่างามและองอาจนั้นกลับกลายเป็นใช้สังหารผู้อื่น..

“ระยะสกิลนี้เท่าไหร่?”

“8เมตร!”

“ออกห่างไปผมหรือไม่งั้นผมจะฆ่านาย!”

ในขณะที่หวังหยู่และหมิงตู่กำลังโต้เถียงกันอยู่ นักรบเกราะทองและนักเวทย์ที่ทำหน้าที่เป็นคนนำผู้เล่นก็เดินมาหาพวกเขา

ทั้งคู่นั้นเมินเฉยหวังหยู่และหมิงตูและเดินไปหาเอกรังสีรุ่งอรุณและพูด “มาสเตอร์รุ่งอรุณ! ผมรู้ว่าคุณเป็นผู้นำของเควสคุ้มกันในครั้งนี้ แต่มันก็ยังเป็นเควสเลื่อนระดับของพวกเราด้วยเช่นกัน! พวกเรานั้นมีบางคำพูดที่อยากจะบอก มันไม่มีอะไรไม่โอเคใช่ไหม?”

“เอิ่ม…”เอกรังสีรุ่งอรุณนั้นตกใจอยู่ชั่วครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะตอบกลับ “ไม่มีปัญหา! ถ้ามันมีอะไรที่พี่ชายวีรบุรุษไม่พอใจละก็ ได้โปรดบอกมาเถอะ!”

เมื่อเป็นผู้นำของเควสคุ้มกันนี้ เอกรังสีรุ่งอรุณนั้นก็รู้จักชื่อของสมาชิกทุกคน นักรบนั้นชื่อวีรบุรุษแห่งสรวงสวรรค์ของโลกที่ไม่มีที่เปรียบ โลกที่ไม่มีที่เปรียบนั้นเป็นหนึ่งในกิลด์ใหญ่มากใน {REBIRTH} และก็ไม่มีทางที่มันจะอ่อนแอไปกว่ากิลด์รากจักรพรรดิ

นักเวทย์นั้นถูกเรียกว่า ฝุ่นอันล่องลอยและเขานั้นเป็นผู้นำของหนึ่งในกิลด์ที่เก่าแก่ที่สุด ดินแดนบริสุทธิ์ นักเวทย์ที่หมิงตู่พึ่งจะฆ่าไปนั้นถูกเรียกว่ามลพิษอันล่องลอย...เพียงแค่ดูชื่อของพวกเขาแล้ว แม้กระทั่งคนโง่ก็สามารถบอกได้ว่าพวกเขาทั้งคู่นั้นเกี่ยวข้องกัน

ทั้งคู่นั้นเป็นบุคคลที่มีความแข็งแกร่งอันน่าหวาดกลัวด้วยเช่นกัน และพื้นหลังของพวกเขาก็ไม่ได้พ่ายแพ้สี่ลูกบอลศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นพวกเขานั้นก็ไม่ใช่ใครบางคนที่เอกรังสีรุ่งอรุณสามารถที่จะยั่วยุได้ ด้วยเหตุนี้นี่เอง เขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากก้มหัวและรับฟังการโดนด่า

“ก็ได้ ถ้างั้น ตั้งแต่ที่มันเป็นเควสแชร์มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องที่มีคนไม่ยอมมีส่วนร่วม!”วีรบุรุษแห่งสรวงสวรรค์นั้นพูดกับเอกรังสีรุ่งอรุณ มันเป็นเรื่องที่เด่นชัดว่าเขานั้นเล็งเป้าหมายไปที่หวังหยู่

แทนที่เขาจะมีปฏิกิริยา หวังหยู่นั้นก็ยังคงเมินเฉยเขาต่อไป เควสของหวังหยู่คือการขโมยวิญญาณนักฆ่า ตราบเท่าที่เขาต้องการ ผู้เล่นคนอื่นนั้นก็จะทำเควสเลื่อนระดับอาชีพของพวกเขาล้มเหลวในทันที!

เอกรังสีรุ่งอรุณก็รู้เควสของหวังหยู่ ดังนั้นเขาพยายามที่จะแก้ไขสถานการณ์นี้ “พี่ชายกระทิงนั้นไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำเควส...เขามาที่นี่เพื่อเป็นองครักษ์ส่วนตัวของผม!”

“โอ้ อะไรนะ? ดังนั้นมันเป็นแบบนี้นี่เอง…”วีรบุรุษแห่งสรวงสวรรค์นั้นก็ไม่ได้จู่โจมหวังหยู่ต่อ หลังจากที่เขาอธิบายเสร็จ ถ้าหวังหยู่นั้นกำลังทำเควสเลื่อนอาชีพของเขาอยู่แล้วละก็ การกระทำของเขานั้นก็เลวร้ายมากเกินไปแล้ว อย่างไรก็ตามตั้งแต่ที่เขามาที่นี่เพื่อเป็นองครักษ์ ถ้างั้นมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ผิดที่ไม่ได้พุ่งไปแถวหน้าเพื่อต่อสู้

“มันน่าเศร้า…”ถึงแม้ว่าวีรุบุรุษแห่งสรวงสวรรค์นั้นไม่ได้พูดอะไรเพิ่มมาอีก มันก็เป็นเรื่องที่เด่นชัดว่าเขานั้นดูถูกหวังหยู่มากกว่าเดิม ผู้เชี่ยวชาญแบบเขานั้นทำตัวต่ำต้อยจนเป็นองครักษ์ให้กับคนจ้างได้ยังไงกัน?

ไม่สำคัญว่าจะเก่งกาจแค่ไหน ทันทีที่พวกเขาพบว่าพวกเขาอยู่ภายใต้การจ้างของคนที่ร่ำรวย พวกเขาก็จะสูญเสียความเคารพไปทั้งหมดในทันที

หวังหยู่นั้นก็สามารถบอกได้ว่าวีรุบุรุษแห่งสรวงสวรรค์นั้นคิดอะไรอยู่ อย่างไรก็ตามตั้งแต่ที่เขานั้นไม่ต้องการที่จะสู้อย่างเปล่าประโยชน์แล้วละก็ เขาก็ยังคงเงียบงันต่อ

“แล้วเขาละ? เขาก็เป็นองครักษ์ด้วยเช่นกันงั้นเหรอ?”ฝุ่นล่องลอยนั้นถามขึ้นและหลังจากนั้นก็ชี้ไปที่หมิงตู่อย่างโกรธเคืองและตะโกนขึ้น “ไอ้แกะดำนั่นส่งเพื่อนร่วมทีมของฉันไปตาย!”

“นี่มัน…”เอกรังสีรุ่งอรุณไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดีกับเรื่องนี้ ส่วนตัวแล้ว เขานั้นไม่ชอบหมิงตู่แต่เขานั้นก็เป็นเพื่อนคนหนึ่งของหวังหยู่ ดังนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดอะไรในการยั่วยุเขาด้วยเช่นกัน..

พร้อมกับเสียงหัวเราะอันเยือกเย็น หมิงตู่ก็มองไปที่เอกรังสีรุ่งอรุณและยักไหล่ “มาสเตอร์รุ่งอรุณจะไม่มีปัญหาอะไรครับ! ครั้งหน้าที่พวกเราเจอกลุ่มมอนสเตอร์ ฉันจะเป็นคนแรกที่พุ่งไปด้านหน้าเอง!”

“พี่ชายหมิงตู่นั้นใจกว้างมากจริงๆ!”เอกรังสีรุ่งอรุณตอบกลับอย่างมีความสุข เขานั้นหวาดกลัวลักษณะส่วนตัวของหมิงตู่ว่าจะเกิดการต่อสู้ขึ้น

“นายจะต้องจ่ายค่าทดแทนให้ฉันสักเล็กน้อยละ…”หมิงตู่ส่งข้อความส่วนตัวกับเอกรังสีรุ่งอรุณแล้วเขาก็พยายามที่จะเป็นลูกจ้าง

“อึ้ก...ผมเข้าใจ...แต่ไม่คิดเหรอว่าสิ่งที่คุณทำนั้นมันเลวทรามหน่ะ?”เอกรังสีรุ่งอรุณกัดฟันตอบกลับ

“มันก็เป็นแค่เกมหน่า! ใครจะไปสนใจว่ามันเลวทรามกัน?”หมิงตู่ตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ

“นี่มัน...คุณชนะ...ตราบเท่าที่คุณจะช่วย ถ้างั้นพวกเราก็จะไม่เปลี่ยนแปลงคุณ”เอกรังสีรุ่งอรุณตอบกลับอย่างสิ้นหวัง

“เฮะเฮะเฮะ มาสเตอร์รุ่งอรุณนั้นใจกว้างมากจริงๆ!”

“ใจกว้างแม่มึงสิ! รีบหุบปากของมึงไปเลยนะ!”เอกรังสีรุ่งอรุณสาปแช่ง แล้วเขาก็ยกนิ้วกลางให้กับหมิงตู่ ถึงแม้ว่าวีรบุรุษแห่งสรวงสวรรค์และฝุ่นล่องลอยนั้นไม่ได้ขาดแคลนเงิน ผู้เล่นคนอื่นนั้นแตกต่างออกไป ถ้าพวกเขาพบว่าเขานั้นจ่ายเงินให้หมิงตู่ไม่ให้สร้างปัญหาแล้วละก็ สถานการณ์จะกลายเป็นโกลาหลอย่างรวดเร็ว

หลังจากเรื่องนี้ หมิงตู่ก็ไปแถวหน้าของทีมคุ้มกันอย่างรวดเร็วและรีบทักทายฝุ่นอันล่องลอย

สำหรับฝุ่นอันล่องลอยแล้วการกระทำแบบนี้นั้นแสดงให้เห็นว่าหมิงตู่นั้นหวาดกลัวเขาและเขาก็อารมณ์ดีขึ้นเลย

“ใครกันที่เป็นนักเวทย์ระดับสูงในนิกายซวนเฉิน? เขาเป็นแค่ขอทานซกมกแค่นั้นแหละ! เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำ ท่านลอร์ดคนนี้ก็ทำให้เขากลัวแล้ว!”ฝุ่นอันล่องลอยส่งเข้าไปในแชทกิลด์

ผู้เล่นที่เหลือนั้นพยักหน้ารัวๆและเห็นด้วย หวังหยู่รู้ว่าฝุ่นอันล่องลอยนั้นกำลังจะตาย สุดท้ายแล้วหมิงตู่ก็ส่งข้อความให้กับเขา “รอดูฉันทำให้ไอ้บัดซบนี่เละละกัน!”