เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 134: ต่อสู้กับซุส

Chapter 134: ต่อสู้กับซุส

Chapter 134: ต่อสู้กับซุส


Chapter 134: ต่อสู้กับซุส

เมื่อหวังหยู่เห็นคำอธิบายใต้เควส เขาก็พูดไม่ออก ถึงแม้ว่าเขาจะได้ยินถึงคนแคระที่เป็นผู้กำเนิดการตีเหล็ก เขาก็ไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับการปรับแต่งที่เป็นสกิลลับของเผ่าพันธ์ไททัน....อย่างไรก็ตาม หลังจากคิดอยู่สักครู่หนึ่ง มันก็สมเหตุสมผล ตั้งแต่ที่โลกมันถูกสร้างมาด้วยความช่วยเหลือ การปรับแต่งนั้นก็ไม่ได้เป็นปัญหากับพวกเขา

“ท่านนักล่ามังกรที่ยอดเยี่ยม ขอบคุณอย่างมากในการช่วยเหลือผม!”เทียโบกค้อนอย่างร่าเริงและพุ่งเข้าไปกอดหวังหยู่

หวังหยู่ก็กระโดดถอยหลังด้วยความหวาดกลัวในทันที เนื่องจากความตื่นเต้นอันมากเกินไปที่อาจจะรัดเขาจนตายและเขาก็ตอบกลับว่า “มันแค่ยืมค้อน! ผมไม่ได้คิดว่าคนที่ตัวใหญ่แบบคุณนั้นจะขี้กลัวขนาดนี้!”

“คุณไม่เข้าใจมัน!”เทียส่ายหัวและพูดต่อ “ท่านนักล่ามังกรที่ยอดเยี่ยม ค้อนโยเนียร์นั้นเป็นอาวุธส่วนตัวของซุสและเป็นเครื่องหมายของผู้นำเผ่าพันธ์ไททัน! มันเป็นสมบัติที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเผ่าพันธ์ไททันของเราและไม่สามารถที่จะยืมมันได้อย่างง่ายดาย..”

“…”เมื่อได้ยินสิ่งที่เทียพูด หวังหยู่ก็พูดไม่ออก อาวุธนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญของนักรบเช่นเดียวกับชีวิตของเขา! เมื่อถามหาการยืมอาวุธของผู้นำไททันนั้นก็ไม่ได้แตกต่างไปจากขอชีวิตของเขา!

“ผมสามารถยกเลิกเควสนี้ได้ไหม?”หวังหยู่ถามขึ้น

“แน่นอน ว่านายสามารถ! ผมก็เพียงแค่เอา [การปรับปรุงระดับต่ำ] จากคุณคืนมาแค่นั้นเอง…”เทียหัวเราะอย่างใสซื่อ

“เฮ้ เฮ้ นายกำลังพูดอะไรอยู่กัน? มันไม่ใช่การยืมค้อนธรรมดาๆงั้นเหรอ? ผมจะเอามันมาให้กับนายแน่นอน!”หวังหยู่รีบตอบ

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง น้ำตาก็ไหลลงมาที่ใบหน้าของหวังหยู่ เกมนี้มันมากเกินไปจริงๆ...สกิลนี้เกี่ยวข้องกับเขาแล้วและพวกเขาก็ยังคงต้องการที่จะเอามันคืนอีก...ทำไมระบบถึงไม่ยอมให้เขาเล่นเกมอย่างสงบๆกันละ?

เมื่อตามร่องรอยเควสของแผนที่ หวังหยู่ก็มาถึงที่พักของซุสในเวลาไม่นาน

ถึงแม้ว่าซุสนั้นจะเป็นผู้นำของไททัน การเป็นอยู่ของเขานั้นก็ไม่ได้แตกต่างไปจากไททันตนอื่นซักเท่าไหร่ เฟอร์นิเจอร์ของเขาอยู่กระจัดกระจายกันอย่างมาก มีเพียงแค่สิ่งเดียวที่โดดเด่นออกมานั้นก็คือความใหญ่ของบ้าน ถึงแม้ว่ามันจะใหญ่ อาจจะเป็นเพราะส่วนสูงของเขา…

ซุสนั้นเป็นคนที่พูดเก่งอย่างน่าประหลาดใจ

เมื่อเห็นหวังหยู่นั้นเดินเข้ามาในบ้านของเขาอย่างมั่วซั่ว ไม่เพียงซุสนั้นจะไม่บ้าคลั่งใส่เขา เขานั้นยิ้มอย่างมีความสุขด้วย “นักล่ามังกรที่ยอดเยี่ยม! นี่เป็นเกียรติอย่างมาก! มีอะไรที่ผมสามารถช่วยท่านได้ไหม?”

“คุณรู้จักหัวใจของไททันไหม?”หวังหยู่ถามอย่างชื่นชม

“แน่นอน ผมรู้!”ซุสพยักหน้า

“ผมสามารถที่จะยืมมันจากคุณได้ไหม?”หวังหยู่ถามอย่างตื่นเต้น ก่อนที่เขาจะจัดลำดับความสำคัญ เขาก็กังวลว่าซุสนั้นจะไม่รู้จักไอเทมของมัน

“นี่มัน…”การแสดงออกของซุสนั้นอึดอัดขึ้นและเขาก็ตอบกลับอย่างอึดอัด “ผมกลัวว่าผมไม่สามารถทำมันได้..”

“ตอบตามตรงอะไรแบบนั้น…”หวังหยู่ถอนหายใจ อย่างไรก็ตาม เขาก็คาดเดาคำตอบนี้มาจากเริ่มแรก ถ้ามันได้รับหัวใจไททันง่ายดายแบบนี้ละก็ หัวใจแห่งความกล้าหาญคงไม่ได้เป็นเควสระดับ S...

หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง หวังหยู่ก็ถามอีกครั้ง “แล้วค้อนโยเนียร์ของคุณละ? สามารถให้ผมยืมมันได้หรือไม่?”

เหตุผลที่หวังหยู่นั้นนั้นถามคำถามนี้ เนื่องจากมันเป็นเควสอีกเควสหนึ่งของเขา หัวใจแห่งไททันนั้นน่าจะเป็นไอเทมที่ได้จากการฆ่าบอสแบบขนนกศักดิ์สิทธิ์และเลือดเทพเจ้ามังกร ถ้าเขานั้นยั่วยุเผ่าพันธุ์ไททันแบบนั้นละก็ เขาต้องทำอีกเควสหนึ่งให้เสร็จก่อน

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้คิดว่าซุสนั้นจะปฏิเสธเขาอีกครั้ง “ผมกลัวว่าผมไม่สามารถทำได้เช่นกัน..”

ในตอนนี้มันก็เริ่มอึดอัดเล็กน้อย…หวังหยู่ไม่มีทางเลือกแต่กัดฟันถามอย่างหน้าด้าน “แต่ผมยังคงเป็นนักล่ามังกร ไว้หน้าผมซักนิดได้ไหม?”

“ฮ่าๆๆ ค้อนโยเนียร์นั้นเป็นสมบัติของเผ่าพันธุ์ไททันของเรา! มันไม่ใช่บางสิ่งที่ผมสามารถให้มันยืมได้อย่างง่ายๆกับทุกคน! แม้ว่าคุณจะเป็นเทพเจ้า ผมก็ยังคงไม่สามารถให้คุณยืมมันไปได้!”ซุสหัวเราะ

“แต่มันเป็นใครบางคนจากเผ่าพันธุ์ของคุณที่ถามผมให้ยืมมันมานะ!”หวังหยู่สวนกลับ

“ถ้าเป็นเทียต้องการให้ท่านยืมค้อนโยเนียร์ใช่ไหม....เขานั้นเคยถามผมเป็นการส่วนตัวหลายครั้งแล้ว แต่ผมไม่สามารถที่จะทำมันได้จริงๆ เนื่องจากเขาไม่ใช่ผู้นำของเผ่าไททัน! ถ้าท่านต้องการที่จะยืมอาวุธจากผม ละก็ คุณจำเป็นที่จะต้องทำเงื่อนไขให้สำเร็จเสียก่อน!”ซุสตอบกลับ

“เงื่อนไข? เงื่อนไขอะไร?”หวังหยู่ถาม

“มันธรรมดามาก! เพียงแค่จัดการผมก็พอ!”ซุสแสยะยิ้ม

“ระดับของคุณคืออะไร?”หวังหยู่ถาม เมื่อเขาเข้ามา เขาก็พยายามที่จะสำรวจค่าสถานะของซุส อย่างไรก็ตาม ระดับของเขาและข้อมูลทั้งหมดของเขานั้นเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

“200!”

“เหี้..อะไรวะเนี่ย…”

ไอ้หมอนี่เป็นบอสระดับ200 งั้นเหรอ? มันไม่ยุติธรรมไปหน่อยเหรอ? ถ้าหวังหยู่สามารถจัดการเขาได้จริงๆละก็ ถ้างั้นเขาจำเป็นต้องใช้เวลาในการเก็บระดับและเลื่อนระดับในเกมนี้ก่อนงั้นเหรอ?

“มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ นักล่ามังกรอันทรงเกียรติ?”ซุสหัวเราะ

“มันไม่มีอะไร ผมคิดว่าเทียน้อยที่น่าสงสารนั้นน่าเศร้าเกินไปจริงๆ...พวกเราจำเป็นต้องสู้กันจริงๆงั้นเหรอ? พวกเราไม่สามารถพูดคุยกันอย่างสงบสุขใช่ไหม?”หวังหยู่ถาม ในช่วงเวลานี้ ความประทับใจของไททันสองหน้าด้านหน้าเขานั้นเริ่มที่จะเลวร้ายลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคำพูด “นักล่ามังกรอันทรงเกียรติ” เส้นทางที่ซุสพูดนั้นคมกริบและมันหมายถึงการเยาะเย้ยเขาอย่างแน่นอน

“เผ่าพันธุ์ไททันนั้นให้ค่ากับความแข็งแกร่งมากกว่าสิ่งใด! พวกเราไม่พูดคุยกับเผ่าพันธุ์ที่ต้อยต่ำกว่า!”

“ถ้าผมระดับ200 ผมก็สามารถพูดแบบเดียวกันได้! แต่ผมพึ่งจะระดับ 20เองในตอนนี้!”หวังหยู่ตะโกนอย่างโกรธเคือง

“ผมยังพูดไม่เสร็จ! ถ้าท่านสู้กับผมด้วยระดับของท่านละก็ ผมจะไม่เอาเปรียบท่าน!”ซุสตอบกลับ

เมื่อได้ยินคำพูดแบบนี้ สุดท้ายแล้วหวังหยู่ก็ถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง “ดังนั้นนายจะปรับระดับให้เหมาะสมกับระดับของผมใช่ไหม?”

“ถ้ามันเป็นแค่เพียงเควสของเทียละก็ ใช่ อย่างไรก็ตาม ผมรู้ว่าท่านยังมีเควสพิเศษอีกเควสหนึ่งด้วยเช่นกัน ดังนั้นผมจึงไม่สามารถลดระดับต่ำกว่า 35 ได้... แน่นอน ถ้าท่านสามารถเอาชนะผมได้ ผมจะให้ค้อนโยเนียร์และหัวใจของไททันไปทั้งคู่!”ซุสอธิบาย

หวังหยู่นั้นถอนหายใจกับคำพูดของซุสอย่างช่วยไม่ได้ การต่อสู้กับเขาในระดับสามสิบห้านั้นไม่ได้ถูกพิจารณาว่าเอาเปรียบแล้วเหรอ?

มันมีระดับที่ต่างกันเพียงแค่สิบห้าระดับ ถึงแม้ว่ามันค่อนข้างยากสำหรับหวังหยู่ มันก็ยังคงเป็นสิ่งที่ทำได้สำหรับเขา

“ก็ได้ ถ้างั้นละก็! พวกเราจะสู้กันที่นี่เลยเหรอ?”หวังหยู่ถาม สำหรับผู้ที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ เขานั้นก็ชื่นชอบในการต่อสู้กับอีกฝ่ายในบ้านของพวกเขา นอกจากนี้ บ้านของซุสนั้นกว้างขวางอย่างมาก ดังนั้นมันจึงเป็นสถานที่ที่เหมาะสมในความคิดของเขา

“ไม่! ท่านจะทำลายเฟอร์นิเจอร์ของผม! ตามผมมา!”ซุสส่ายหัวและยืนขึ้น

พร้อมกันนั้นเอง ซุสก็โบกมือและแสงสว่างวาบปกคลุมเข้ากับหวังหยู่และเทเลพอร์ตเขาไปในถ้ำที่ว่างเปล่า

สถานที่ที่หวังหยู่นั้นอยู่ในตอนนี้นั้นก็คือมินิดันเจี้ยน มันเป็นความสามารถของบอสท้ายเกมทุกตัวที่จะมีมัน

เมื่อหวังหยู่มองไปยังซุสอีกครั้ง เขาก็สามารถมองค่าสถานะของเขาได้สักที

{เทพเจ้าสายฟ้าซุส (ระดับ 35) (อัคนี)(อ่อนแอ)(ชั้นยอด)}

พลังชีวิต : 50000

มานา : 50000

สกิล : [แรงสั่นสะเทือนอันล้างผลาญ] [พลังกระแทกแห่งสายฟ้า] [สะบั้น] [ค้อนแห่งไกอา]

“พลังชีวิตและมานา 50000 งั้นเหรอ? มันไม่ต่ำเกินไปสำหรับบอสที่ใช้โหมดอิสระ 35 งั้นเหรอ? แม้กระทั่งบอสระดับเงินก็ยังมีพลังชีวิตมากกว่าบอสอัคนีเสียอีก…”หวังหยู่พึมพำอย่างเงียบงัน

“มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอท่านลอร์ดนักล่ามังกร? ท่านไม่พอใจอะไรเหรอ?”ซุสถามอย่างมีความสุข

“นายกำลังช่วยผมโกงหรืออะไร?”หวังหยู่ถามอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์ เอไอระดับสูงตัวนี้นั้นเป็นบางสิ่งที่แตกต่างออกไป มันสามารถตัดสินใจด้วยตัวเองแบบนี้ได้!

“ไม่ ไม่ ท่านนักล่ามังกรอันทรงเกียรติ พลังชีวิตแค่นี้ก็พอที่จะจัดการกับท่านแล้ว!”ซุสหัวเราะ

“เหี้...! นายกำลังดูถูกผมอยู่ใช่ไหม?”หวังหยู่ด่า เขานั้นกำลังโดนดูถูกโดยโปรแกรมคอมพิวเตอร์!

“แน่นอนว่าไม่! ความแข็งแกร่งของท่านนั้นสามารถสังหารมังกรได้ ดังนั้นผมจะกล้าได้ยังไงกัน? ผมนั้นแตกต่างไปจากบอสพวกนั้นที่มีรูปร่างที่สอง ผมนั้นเป็นบอสช่วงสุดท้ายของเกม ดังนั้นผมตัดสินใจที่จะสู้กับคุณด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้น!”

“นายหมายความว่าอะไร?”

“ผมเสียสละพลังชีวิต เพื่อให้ได้พลังและความเร็วมากขึ้นตั้งแต่เริ่มต้น!”

จบบทที่ Chapter 134: ต่อสู้กับซุส

คัดลอกลิงก์แล้ว