Chapter 133: ต้นกำเนิดของการปรับแต่ง

Chapter 133: ต้นกำเนิดของการปรับแต่ง

เมื่อหวังหยู่กลับมายังเมืองเฮอร์ริเคน เสือแห่งความท้าทายก็ยืนอยู่หน้าทางเข้าและรอคอยเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็นหวังหยู่ เสือแห่งความท้าทายก็รีบวิ่งมาในทันทีและยิ้มทักทาย “พี่ชายนิรนาม ในที่สุดพี่ก็กลับมา..”เมื่อเห็นเสือแห่งความท้าทายนั้นประจบประแจงเขาเหมือนกับคนที่เลียรองเท้าคนที่มีระดับสูงกว่ายังไงยังงั้น

หวังหยู่ไม่ใช่คนประเภทที่จะโจมใครก็ตามที่มีเจตนาไม่ดีกับเขา เมื่อเห็นเสือแห่งความท้าทายทำตัวแบบนี้กับเขา เขาก็รู้สึกค่อนข้างแย่ที่จะพูดถึงเรื่องเสือแห่งความท้าทายพยายามที่จะฆ่าเขา

“นี่เพื่อนาย!”หวังหยู่พยักหน้าและโยนนัยน์ตาแห่งวายุให้กับเสือแห่งความท้าทาย

เมื่อเขาได้รับเสือแห่งความท้าทายก็เตรียมที่จะทำลายสัญญาและพยายามหลบหนี แต่เขาก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนอย่างฉับพลัน

{แจ้งเตือนระบบ : กระทิงเหล็กส่งคำขอเป็นเพื่อนกับคุณ}

“กระ...กระทิงเหล็ก?!”ทันทีที่เขาเห็นสองคำนี้ แผนการของเสือแห่งความท้าทายก็จางหายไปในทันที เขานั้นยืนขึ้นมาและถาม “คุณเป็นเทพเจ้ากระทิงเหล็กงั้นเหรอ?”

เทพเจ้ากระทิงเหล็กนั้นเป็นหัวข้อที่ดุร้อนมากที่สุดในเว็บบอร์ดในเวลานี้ ตั้งแต่เขาได้ปรากฏขึ้นในการแจ้งเตือนโลกบ่อยครั้ง ตั้งแต่ที่เขานั้นเป็นคนแรกที่สังหารมังกรในเกม ชื่อเสียงของเขานั้นก็มากเกินกว่าผู้เล่นระดับสูงส่วนมากแล้ว

ส่วนที่น่ากลัวที่สุดของเทพเจ้ากระทิงเหล็กไม่ใช่ความสามารถที่ไม่น่าเชื่อที่เขามี มันเป็นเพราะว่าเขานั้นเป็นส่วนหนึ่งนิกายซวนเฉินที่ขึ้นชื่อ

นิกายซวนเฉินนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องเจ้าเล่ห์และกลยุทธ์ที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม แต่ในเกมเสมือนจริงแบบนี้ พวกเขาก็ยังคงสำเร็จในการเป็นกิลด์แรกที่ทำเควสป้องกันสำนักงานสำเร็จ พวกเขานั้นเคยนท้าทายกิลด์ระดับสูงใน {REBIRTH} กิลด์สวรรค์อันไร้ที่ติและชนะอีกด้วย!

ความสามารถที่ท้าสวรรค์และเหี้ยมโหดควบคู่ไปกับกลยุทธ์ที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมนั้นทำให้ผู้เล่นที่ไม่มีกิลด์ใน {REBIRTH} พิจารณาหวังว่าพวกเขาไม่ควรที่จะยั่วยุอย่างเด็ดขาด

เมื่อตระหนักถึงสิ่งที่เขาทำลงไป เสือแห่งความท้าทายก็เหงื่อแตกพลั่กๆ

“นั่นผมเอง!”หวังหยู่พยักหน้า

“ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย...ผมไม่ได้ตระหนักว่ามันเป็นคุณ....ผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งในนิกายซวนเฉินนั้นเป็นไอดอลผมอยู่เสมอๆ…”เสือแห่งความท้าทายก้มหน้าลงแนบกับพื้นดินและพูดอย่างจริงใจ

“ผมเห็นมันแล้ว!”หวังหยู่หัวเราะเบาๆ การกระทำที่หน้าด้านของเสือแห่งความท้าทายนั้นคล้ายคลึงอย่างไม่น่าเชื่อกับสมาชิกคนอื่นในนิกายซวนเฉินทำ

“ทางที่ดีนายไม่ควรพยายามและหลอกผมอีก มิฉะนั้น ผมมีวิธีมากมายที่ทำให้การมีชีวิตอยู่ของนายนั้นเลวร้ายกว่าตาย!”หวังหยู่ขู่ มันมีวิธีการทรมาณในศิลปะการต่อสู้จีนแบบดั้งเดิมมากมาย ยกตัวอย่างเช่น ทำลายกระดูกและกระชากเส้นเอ็นออกมานั้นเป็นหนึ่งในวิธีที่หวังหยู่พูดถึง

“ผม...ผมเข้าใจ…”เสือแห่งความท้าทายพึมพำอย่างอ่อนแอ เขานั้นรู้อย่างชัดเจนเกี่ยวกับวิธีการของนิกายซวนเฉิน ในอดีต มันมีกิลด์ระดับสูงที่เป็นรู้จักกันดีใน คฤหาสน์ที่สิ้นสุดนั้นถูกทรมาณโดยนิกายซวนเฉินอย่างรุนแรงจนพวกเขาเปลี่ยนหัวหน้ากิลด์ไปสี่ครั้ง ก่อนที่จะแยกกันเป็นกิลด์เล็กๆอีกสามกิลด์....กิลระดับสูงในเมืองเฮอร์ริเคนที่ชื่อทะเลทรายไร้ที่สิ้นสุดนั้นเป็นหนึ่งในกิลด์พวกนั้น

“นั่นดีเลย! โอ้ใช่ ผมมั่นใจว่านายเคยอ่านริมน้ำมาก่อนใช่ไหม? มันมีเรื่องราวเกี่ยวกับกระทิงเหล็กและเสือด้วยเช่นกัน! บางทีมันอาจจะเป็นโชคชะตา”หวังหยู่หัวเราะ

“…”

ในริมน้ำ กระทิงเหล็กนั้นก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเสือ....นั่นอาจจะเป็นปัญหาใช่ไหม?

หลังจากที่ตระหนักได้ว่าหวังหยู่นั้นเป็นใคร เสือแห่งความท้าทายก็ไม่กล้าที่จะโกงอีกต่อไป เขาทำเควสให้สำเร็จอย่างซื่อสัตย์และหลังจากนั้นก็สร้างกับดักให้กับหวังหยู่

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เสือแห่งความท้าทายก็ส่งคริสตัลขนาดเท่าเหรียญห้าเหรียญให้กับหวังหยู่

“พวกนี้คือกับดักงั้นเหรอ?”หวังหยู่ถามอย่างสงสัย เขานั้นจินตนาการว่ากับดักนั้นจะมีขนาดเท่ากับดักหมี

“มันคือบ่วงกับดัก ถ้าพวกมันนั้นเป็นปกติและไม่ได้ปรับแต่งมาเหมือนนักธนูละก็ มันก็จะน่าอับอายขี้หน้ามาก!”เสือแห่งความท้าทายตอบกลับอย่างภาคภูมิใจ

เมื่อได้รับคริสตัลจากเสือแห่งความท้าทาย หวังหยู่ก็ตรวจสอบพวกมันอีกครั้งและก็เก็บพวกมันเข้าช่องเก็บของ

[บ่วงกับดักลึกลับ] : กักขังศัตรูอีกสี่สิบห้าวินาทีและกักขังสกิลอีกสามนาที

ถึงแม้ว่าประสิทธิภาพของกับดักที่ใช้กับสัตว์ป่าแห่งหุบเขานั้นจะดีกว่านี้และการไม่สามารถเคลื่อนที่ของมันนั้นน้อยลงกว่าปกติอีกถึงสิบเท่า หวังหยู่นั้นก็ยังพึงพอใจอย่างมาก หวังหยู่นั้นก็ไม่สนใจที่จะโจมตีเป้าหมายที่ไม่สามารถต่อต้านได้ ดังนั้นส่วนที่สำคัญมากที่สุดก็คือมันปิดกั้นสกิลได้นานแค่ไหน

หลังจากที่แยกกับเสือแห่งความท้าทาย หวังหยู่ก็ไปยังตู้ไปรษณีย์และส่งก้อนหินศักดิ์สิทธิ์ให้กับหยางนัว หลังจากนั้นเขาก็ขึ้นเรือเหาะไปยังเมืองไททัน

ถึงแม้ว่ามันจะเรียกว่าเมือง เมืองไททันก็เกือบที่จะเป็นหมู่บ้าน มันไม่มีแม้กระทั่งกำแพงเมืองรอบๆมันด้วยซ้ำ! มันมีแค่ถนนไม่กี่เส้น หวังหยู่ก็เห็นNPCที่สูงสามเมตรพยายามที่จะหลอกลวงเครื่องปั้นดินเผาเขาของเขา แม้ว่ามันจะไม่มีผู้เล่นอยู่รอบข้างก็ตาม

เมืองไททันนั้นเรียบง่ายอย่างไม่น่าเชื่อและโครงสร้างของมันก็หยาบและมันก็ปราศจากผู้เล่นคนอื่น พูดตามจริงแล้ว แม้ว่ามันจะเป็นหมู่บ้านเริ่มต้นนั้นก็มีสภาพที่ดีกว่าที่นี่ซะอีก..

ในเนื้อเรื่องหลักของเกม ไททันนั้นเป็นลูกหลานของเทพเจ้าที่สร้างโลกขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ผู้สร้างนั้นหวาดกลัวความแข็งแกร่งของไททันและได้ให้ ‘รางวัล’ กับพวกมันคืออาณาเขตตอนเหนือ ต้องขอบคุณการช่วยเหลือของคนสร้างโลกใบนี้

แน่นอนว่า เหตุผลที่พระเจ้านั้นทำแบบนี้เนื่องจากว่าไททันนั้นก็ไม่ใช่คนดีด้วยเช่นกัน ระบบนั้นไม่ได้บอกรายละเอียดเกี่ยวกับส่วนนี้ นอกจากนี้ ความแข็งแกร่งของไททันนั้นก็ไม่ต้องสงสัยเลย

ผู้เล่นในเมืองไททันนั้นมีน้อยมาก เนื่องจากอากาศของมัน อุณหภูมิในเมืองไททันนั้น -30 ตลอดทั้งปี มันหนาวอย่างมาก ในโลกความเป็นจริงมันเป็นฤดูหนาว ดังนั้นมันจึงมีผู้เล่นน้อยมากที่ทำเควสที่นี่ พวกเขานั้นคิดว่าจะมาดีไหม

ตั้งแต่ที่มันแทบไม่มีผู้เล่น หวังหยู่รู้ว่าเขาไม่สามารถที่จะหาใครคนอื่นที่รวบรวมเควสของเขาได้ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากคุยกับ NPC

ถึงแม้ว่าตระกูลไททันนั้นจะเป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายกลาง ความสัมพันธุ์ของพวกเขากับเผ่าพันธ์มังกรนั้นไม่ค่อยดี ด้วยเหตุนี้นี่เอง ความสัมพันธ์ด้านลบกับเผ่าพันธ์มังกรทำให้เขานั้นค่อนข้างโด่งดังในที่แห่งนี้

หลังจากที่เดินเล่นไปรอบหมูบ้าน หวังหยู่ก็ตัดสินใจที่จะตรวจสอบร้านตีเหล็กก่อนเป็นอันดับแรก ตั้งแต่ที่อาชีพรองของเขานั้นเกี่ยวข้องกับช่างตีเหล็กธรรมดา เขาต้องการที่จะพยายามใช้สกิลตีเหล็กของเขาเอง นอกจากนี้ มันเป็นร้านช่างตีเหล็ก ดังนั้นมันจึงมีไฟและมันอุ่น...

เมื่อเข้าไปยังร้านช่างตีเหล็ก หวังหยู่ก็เห็นไททันเปลือยท่อนบนกำลังทุบชิ้นเหล็กอยู่

“สวัสดี!”หวังหยู่ทักทาย

เมื่อมองขึ้นไป ไททันก็วางค้อนเขาลงและยิ้มอย่างอบอุ่น “นักล่ามังกรที่มีเกียรติ ให้ผมช่วยอะไรท่านไหม?”

“คุณรู้อะไรเกี่ยวกับหัวใจของไททันไหมครับ?”

“ผมขอโทษจริง ๆ แต่ผมไม่รู้...บางทีคุณอาจจะถามซุสได้?”

“ซุส? เขาคือใครกัน?”หวังหยู่ถาม

“เขาคือหัวหน้าของพวกเรา! อำนาจของเขาไม่มีที่เปรียบ…”

“ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือนะครับ..”หวังหยู่ตอบกลับและหันหลังเตรียมที่จะเดินจากไป

“นายไม่ต้องการที่จะซื้ออะไรเลยงั้นเหรอ?”ไททันถาม

“ไม่...ไม่จริงๆครับ…”หวังหยู่ตอบกลับอย่างอึดอัด เมื่อเขาเดินเข้ามาในร้าน หวังหยู่มองไปที่เครื่องมือของเขาและพวกมันก็เป็นขยะกันทั้งหมด

“มันช่างน่าเศร้า....ผมนั้นเป็นช่างตีเหล็กที่ดีที่สุดในเมืองไททัน คุณก็รู้นี่…”ไททันถอนหายใจ

“ถ้านายอยู่ในเมือง นายก็จะรู้ว่านายมีความสามารถแค่เพียงลูกศิษย์ด้วยระดับความสามารถของนาย…”หวังหยู่หัวเราะ

“มันไม่ใช่ความผิดของฉัน ค้อนที่ผู้คนสร้างมันขึ้นมามันไม่สามารถทนความแข็งแกร่งของฉันไหว... ถ้าผมนั้นมีค้อนที่คุณภาพดีละก็ผมสามารถที่จะแสดงความที่แท้จริงของเผ่าพันธ์ไททันที่สามารถปรับแต่งได้!”

“ปรับแต่ง?”หวังหยู่พึมพำและหลังจากนั้นเขาก็ถามขึ้น “ค้อนแบบไหนกันที่นายจำเป็นต้องใช้มัน?”

“ซุสนั้นมีค้อนที่ดีกับเขา คุณสามารถช่วยผมยืมมันมาได้ไหม?”

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้กระตุ้นเควส “การปรับแต่งแห่งไททัน” คุณต้องการรับมันไหม?}

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้กระตุ้นเควส “การปรับแต่งแห่งไททัน” ความยากระดับ : A ช่วยไททันเทียยืมค้อนโยเนียร์ 0/1}

{แจ้งเตือนเควส : การปรับแต่งนั้นเป็นศิปละลับของเผ่าพันธ์ไททัน ผู้เล่นที่สามารถใช้ [ปรับแต่ง] ได้นั้นอาจจะมีส่วนร่วมกับเควสนี้}