เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 65: ราชินีนรกแอนเดรีย

Chapter 65: ราชินีนรกแอนเดรีย

Chapter 65: ราชินีนรกแอนเดรีย


Chapter 65: ราชินีนรกแอนเดรีย

หลังจากที่พวกเขาแตะตัวบอสเสร็จแล้ว สมาชิกของนิกายซวนเฉินก็รีบดื่มโพชั่นบางขวดเพื่อที่จะกลับไปยังสภาพที่ดีที่สุด และเข้าไปในโบสถ์ เมื่อพวกเขานั้นกำลังจะเข้าไป รัศมีฤดูใบไม้ผลิก็ดึงจอบเล็กๆออกมาและขุดพืชด้านข้างของกำแพงออกมา

พร้อมกับเสียงหัวเราะนั้น หวังหยู่ก็แสดงออกเหมือนกับเป็นคนที่มีความรู้อย่างมาก และเขาก็พูดขึ้น “ผมไม่คิดเลยนะว่าพี่จะเป็นนักปรุงยา! พี่กำลังเก็บพวกนี้ไปสร้างยาน้ำงั้นเหรอ?”

เมื่อตามสิ่งที่มู่จี่เซียนได้พูดเกี่ยวกับวันก่อนหน้านี้ สมุนไพรที่สามารถค้นพบในดันเจี้ยนนั้นสามารถที่จะสร้างยาน้ำได้ เมื่อเรียนเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว หวังหยู่ก็พยายามที่จะเอาความรู้นี้มาอวด

“ยาน้ำ?”รัศมีฤดูใบไม้ผลิมึนงงไปหลายชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะส่ายหัวรัวๆ “ไม่อย่างแน่นอน!”

“ถ้าอย่างงั้นทำไมพี่จะเก็บเกี่ยวพวกนี้ไปทำไมกัน?”หวังหยู่ถามอย่างสับสน

“สร้างยาพิษอยู่แล้ว! อีกอย่างหนึ่ง มันมีใครที่สามารถสร้างยาน้ำได้ด้วยเรอะในตอนนี้หน่ะ?”รัศมีฤดูใบไม้ผลิตอบกลับ

“โอ้วววว โอเค..”หวังหยู่พยักหน้าอย่างเข้าใจและหลังจากนั้นเขาก็นึกได้ถึงอะไรบางอย่าง “โอ้ ใช่ ผมมีเพื่อนบางคนที่ต้องการเข้าร่วมกิลด์ของพวกเรา”

“เพื่อน? เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้วยเช่นกันหรือเปล่า?”ไร้ความกลัว ตั้งแต่ที่นิกายซวนเฉินนั้นเล็ก ซึ่งสิ่งที่สำคัญที่สุดนั้นก็คือคุณภาพของสมาชิก ผู้คนที่อยู่ใกล้เคียงกับระดับของหวังหยู่นั้นจะเป็นที่ยินดีต้อนรับอย่างแน่นอน

“ไม่…”หวังหยู่ส่ายหัว ทั้งสี่สาวนั้นก็ไม่ได้มีความสามารถที่ยอดเยี่ยมอะไรเลย….พวกเธอนั้นก็พอๆกันกับผู้เล่นธรรมดาทั่วไปเท่านั้นเอง….

คำพูดของหวังหยู่นั้นทำให้ไร้ความกลัวตกอยู่ในจุดที่ยุ่งยาก แต่สำหรับการเป็นหัวหน้ากิลด์แล้ว ไร้ความกลัวนั้นจะต้องพูดกับสิ่งที่ถูกต้องและพูดว่า “พี่ชายกระทิง มันไม่ใช่ว่าผมนั้นพยายามที่จะทำให้มันเป็นเรื่องยากกับพี่นะ แต่พี่ก็รู้ว่านิกายซวนเฉินของเรานั้นทำงานกันยังไง ถ้าพวกเขาไม่ได้มีความสามารถละก็ ถ้าอย่างงั้นพวกเราก็จะเตะพวกเขาออกไป..”

“ถ้าอย่างงั้นละก็ ผมเดาว่าผมจะต้องบอกเธอเกี่ยวกับข่าวร้าย”หวังหยู่นั้นคาดเดาถึงผลลัพธ์พวกนี้ไว้แล้ว เขานั้นไม่ได้ปิดบังเกี่ยวกับการคาดการณ์นี้และพูดเพราะว่าจะลองเสี่ยงโชคดูเฉยๆ

“เธอ? เพื่อนของพี่เป็นผู้หญิงงั้นเหรอ?”ไร้ความกลัวก็ตื่นเต้นอย่างฉับพลัน

“ใช่แล้ว!”

“ที่จริงแล้ว....นิกายซวนเฉินของเรานั้นเล็กเกินไป เพิ่มสมาชิกอีกไม่กี่คนมันไม่เป็นอะไรไรหรอก!”ไร้ความกลัวประกาศ

“นายจะไม่สิ้นหวังแบบนั้นได้ไหม?”ใบหน้าของหวังหยู่นั้นดำมืด

“ก็ดี ตั้งแต่ที่พวกเรานั้นเป็นเพื่อนของพี่ชายกระทิ่ง ฉันก็มั่นใจว่าพวกเธอนั้นจะต้องมีเส้นทางที่สุดยอดของพวกเธออยู่!”โบซอนตกลง

“เธอสามารถสร้างยาน้ำได้!”หวังหยู่พยักหน้า

“ยาน้ำ?! มันมีอาชีพรองแบบนั้นด้วยเรอะ?”ทุกคนร้องออกมาด้วยความตกตะลึง

“มันเป็นอาชีพลับ นักเล่นแร่แปรธาตุ ผมพึ่งไปช่วยเธอทำเควสมาเมื่อวาน! เธอสามารถที่จะสร้างยาฟื้นฟูพลังระดับกลางได้อีกด้วย!”หวังหยู่ตอบกลับ

“เย็....เหี้.... นายจริงจังดิ??? เธอนั้นแม้กระทั่งที่จะสามารถสร้างยาฟื้นฟูระดับกลางได้อีกด้วยงั้นเหรอ?”

ตั้งแต่ที่ทุกคนที่อยู่ที่นี่เป็นผู้เชี่ยวชาญ พวกเขานั้นก็รับรู้ถึงคุณค่าของยาฟื้นฟูระดับกลางในช่วงเวลานี้เป็นอย่างดีและก็รีบพูด “รีบเพิ่มพวกเธอเข้ามาเลย! พวกเราจำเป็นที่จะต้องมีคนแบบพวกเธอ!”

เมื่อเห็นทุกคนนั้นตกลงกับคำขอของหวังหยู่ หวังหยู่ก็รีบพูด “แน่นอน! หลังจากที่พวกเราเคลียร์ดันเจี้ยนนี้เสร็จละกัน!”

ในช่วงสเตจสองของดันเจี้ยนนั้นเป็นห้องโถงกลางของโบสถ์ มอนสเตอร์ในระดับนี้นั้นเป็นค้างคาวดำและการ์กอย

{การ์กอย (ระดับ 22) (อีลิท)}

พลังชีวิต : 20000

มานา : 2000

สกิล : [บิน] [ผิวหนังที่เป็นหิน]

{ค้างคาวดำ (ระดับ 22) (อีลิท)}

พลังชีวิต : 5000

มานา : 2000

สกิล : [บิน] [ดูดเลือด]

สำหรับมอนสเตอร์ที่เกิดในสเตจนี้นั้นเป็นมอนสเตอร์ประเภทบิน สกิลการ์กอยที่เป็น [ผิวหนังที่เป็นหิน] นั้นทำให้สามารถป้องกันการโจมตีเวทย์มนต์ได้สมบูรณ์แบบ และทำให้เป็นเรื่องยากสำหรับนิกายซวนเฉินในการรับมือกับมัน ค้างคาวดำเร็วอย่างไม่น่าเชื่อและมันก็สามารถที่จะใช้ [ดูดเลือด] เพื่อดูดพลังชีวิตของผู้เล่นได้อีกด้วย

โชคดีที่ จำนวนของมอนสเตอร์ในพื้นที่นี้ไม่ได้มีเป็นจำนวนมาก หลังจากที่หวังหยู่และที่เหลือเคลียร์มอนสเตอร์ บอสของสเตจสองก็เริ่มที่จะเกิดขึ้น

{นักบวชที่ล่วงหล่น เดวิด (ระดับ 27) (บอส)}

พลังชีวิต : 100000

มานา : 50000

สกิล : [ซัมมอน] [ต้นกำเนิดของความมืด] [รีเบิร์ท]

นักบวชที่ล่วงหล่นเดวิดนั้นที่จริงแล้วนั้นคล้ายกันกับหมอผีกันอย่างมาก นอกจากพลังโจมตีที่ต่ำแล้ว เขาก็สามารถที่จะเรียกมอนสเตอร์ตัวอื่นและฮีลตัวของเขาเองได้ (ความสามารถในการฮีลของหมอผีนั้นจะเปลี่ยนเป็น [ต้นกำเนิดของความมืด] หลังจากที่เปลี่ยนคลาสแล้ว และพวกเขาสามารถฮีลได้เพียงตัวของพวกเขาเองอีกด้วย)

มันก็เหมือนกับเดวิดในดันเจี้ยนระดับปกติ มันนั้นร่ายสกิลสายควบคุมฝูงชนไปเรื่อยๆ ทีละเวทย์ ทีละเวทย์ มันก็ทำให้นิกายซวนเฉินต้องการที่จะสาปแช่งแม่ของนักออกแบบ เขานั้นเป็นเวอร์ชั่นที่แข็งแกร่งกว่าของรัศมีฤดูใบไม้ผลิ

โชคดีที่เดวิดนั้นสวมใส่เกราะผ้า ซึ่งมันทำให้พลังป้องกันกายภาพของเขานั้นต่ำมาก หลังจากที่เขานั้นถูกฆ่าเป็นรอบที่สอง สุดท้ายแล้วบอสตัวที่สองก็ตายลง

คนที่ไปแตะศพในรอบนี้นั้นก็คือดาบน้ำแข็ง

เดวิชนั้นใจกว้างมาก และก็ดรอปสกิลที่หาไม่ได้ทั่วไปของหมอผี [ส่งเสริมพละกำลัง]

สกิลนี้หมายถึงการบัฟพวกผีจาก [เรียกวอยด์] ตั้งแต่ที่มันเป็นหนึ่งในก็อปปี้ของ [เรียกวอยด์] มันเป็นสกิลส่งเสริมที่เป็นเอกลักษณ์

เมื่อเขาเห็นหนังสือสกิลเล่มนี้ รัศมีฤดูใบไม้ผลิก็ไม่สามารถที่จะหยุดตัวของเขาเองไม่ให้ตื่นเต้นได้ เขานั้นมองหาสกิลส่งเสริมนี้มาเป็นเวลานานแล้ว และในตอนนี้มันก็ตกลงมาหาเขา! มันมีคุณค่ามากกับโบนัสการฆ่าตัวแรกจริงๆ

เมื่อเห็นนักบวชที่ล่วงหล่นเดวิดนั้นดรอปสกิลที่หาไม่ได้ทั่วไป ตาของหมิงตู่นั้นก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวด้วยความอิจฉาและเขาก็จับไปที่คทาของเขาอย่างตื่นเต้น

บอสตัวต่อไป แอนเดรียนั้นเป็นบอสประเภทนักเวทย์ ดังนั้นการฆ่าครั้งแรกนั้นจะให้รางวัลที่เกี่ยวข้องกับไอเทมเวทย์มนต์อย่างแน่นอน

การฆ่าพวกมันตลอดทางในโบสถ์นั้น นิกายซวนเฉินก็สามารถที่จะกวาดล้างมอนสเตอร์ในเส้นทางได้อย่างง่ายดาย และก็ทำให้เกิดกระแสน้ำวนบนพื้นดิน

“ไอ้พวกนอกศาสนา! นายกล้าที่จะรบกวนการนอนหลับของราชินีแอนเดรียอย่างงั้นเหรอ???”

เมื่อกระแสน้ำวนนั้นจางหายไป มันก็เปิดเผยให้เห็นถึงผู้หญิงที่มีผมอันยุ่งเหยิงและมีดวงตาที่บ้าคลั่ง

{แม่ชีที่ล่วงหล่น แอนเดรีย (ระดับ 30) (บอส)}

พลังชีวิต : 200000

มานา : 100000

สกิล : [เฮล อินเฟอโน] [เฟลมมิ่ง บาเรจ] [ อารมณ์ของราชีนีแห่งนรก]

เมื่อแม่ชีนั้นเลือกที่จะใช้พลังงานความมืด แอนเดรียนั้นก็สวยงามอย่างไม่น่าเชื่อ เพียงแค่เสื้อผ้าของเธอนั้นแปลกประหลาด

ปัญหาก็คือเสื้อผ้าของเธอนั้นน่าเกลียด มันไม่มีเสื้อผ้าแบบนี้อยู่จริง! เธอมีเพียงเสื้อผ้าแค่สามชิ้นปกป้องส่วนลับของเธอ!

ไม่สงสัยเลยที่เด็กน้อยความทระนงตัวนั้นเกือบที่จะทำให้ทั้งปาร์ตี้ถูกกวาดล้าง ฉากประเภทนี้นั้นมากเกินไปสำหรับเด็ก

เมื่อมองไปที่แอนเดรีย หวังหยู่ก็พึมพำอย่างช่วยไม่ได้ “คุณไม่สามารถที่จะทำแบบนี้ได้.... ไม่ใช่ว่ามันเปิดเผยมากเกินไปอย่างงั้นเหรอ?”

“มันเล็กน้อยหน่า….ฉันชอบมันนะ!”ไร้ความกลัวยิ้มกว้าง

คนที่เหลือนั้นก็ยังคงจ้องไปที่ร่างกายของเธอต่อไปในขณะที่ก็พยักหน้าตกลงกับคำพูดของไร้ความกลัว คนที่ตื่นเต้นมากที่สุดก็ยังคงเป็นความทระนงตัวที่ดูเหมือนเขานั้นกำลังจะเลือดกำเดาไหล

พวกเขานั้นเป็นฝูงหมาป่าที่หิวกระหาย….. หวังหยู่นั้นสามารถทำได้เพียงถอนหายใจออกมา

“ลิ้มรสไฟนรกของฉันซะ!”

ในขณะที่พวกเขานั้นยังคงพูดคุยและสอดส่องแอนเดรียนั้น เธอก็พูดประโยคของเธอได้เสร็จลงแล้วและเริ่มที่จะโจมตี ไฟแล้วไฟเล่าปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าและถูกยิงมาใส่พวกเขาทั้งแปดคน

ขุนนางครอทรีบยกโล่ของเขาขึ้นบล็อก ในขณะที่ไร้ความกลัวนั้นเริ่มที่จะร่าย [ฮีล] และทำให้พลังชีวิตมีมากกว่า 80%

หลังจากสิบวินาทีผ่านไป ฝนแห่งเปลวไฟนั้นก็ยังคงไม่หยุดและทั้งแปดคนก็ถูกผลักดันไปด้านหลัง มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าสกิลของเธอนั้นไม่มีวันจบ!

“ไม่ใช่ว่ามันดุร้ายเกินไปงั้นเหรอ? สกิล [เฟลมมิ่ง บาเรจ] นั้นยิงลูกศรเพียงแค่ยี่สิบดอกในครั้งที่แล้ว แต่ในตอนนี้มันมากกว่าสี่สิบแล้วและเธอก็ยังไม่หยุด!”ขุนนางครอทร้องออกมา

“เลิกทำตัวเป็นนักสืบได้แล้ว! แน่นอนว่าระดับชั้นอีลิทนั้นมันจะต้องดุร้ายมากกว่าระดับปกติ! ไม่ต้องกังวลไป ขีดจำกัดของเธอก็คือลูกศรห้าสิบดอกเท่านั้น!”ไร้ความกลัวตอบกลับ

เพียงแค่ไร้ความกลัวนั้นพูดเสร็จ สกิลของแอนเดรีย [เฟลมมิ่ง บาเรจ] นั้นก็หยุดไปพร้อมๆกัน ก่อนที่พวกเขานั้นจะมีเวลาได้พักหายใจ พื้นดินก็เริ่มที่จะร้อนขึ้นก่อนที่จะระเบิดออกมาเป็นทะเลเพลิง!

“เหี้...!”เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีภาคพื้นดินแบบนี้ มันก็ไม่มีทางที่ขุนนางครอทจะบล็อกมันด้วยโล่ของเขาได้ หลังจากที่ด่าแล้วเขาก็วิ่งออกมาจากทะเลเพลิงในทันที

เมื่อทำตามเขาที่เป็นตัวอย่าง คนที่เหลือก็ใช้สกิลเคลื่อนที่ส่วนตัวหลบหนีออกมาจากแอนเดรีย [เฮล อินเฟอโน]

คนที่สบายมากที่สุดก็คือรัศมีฤดูใบไม้ผลิ [บิดเบือน] นั้นเป็นยิ่งกว่าสกิลหมู่ที่ทำให้เกิดสถานะผิดปติ มันยังคงมีผลกระทบที่ต่อต้านเวทย์มนต์ทุกอย่างในพื้นที่นั้นๆ! ในพื้นที่ไม่มีเปลวเพลิงไหนที่สามารถเห็นได้ พร้อมกับ [บิดเบือน] ที่อยู่ด้านใต้ของเขา รัศมีฤดูใบไม้ผลิก็เดินออกมาจาก [เฮลอินเฟอโน] อย่างสบายๆ

โดยปราศจากการเคลื่อนที่ของพวกเขาเอง หมิงตู่และไร้ความกลัวนั้นก็ไม่สามารถที่จะหลบหนีจากสกิลหมู่ของแอนเดรียได้ และพวกเขาก็โดนย่างจนแทบจะร้องไห้ออกมา

ต้องขอบคุณหวังหยู่ที่กระโดดไปด้านหลังไร้ความกลัวและเตะเขาออกมาจากพื้นที่นั้นและใช้ [ฝ่ามือพลังวอยด์] ดึงหมิงตู่ให้ปลอดภัย

“ไอ้คนน่ารังเกียจ! ไปตายในนรกซะ ไอ้พวกนอกศาสนา!”

เมื่อเห็นว่าพวกเขาหลบหนีออกมาจากทะเลเพลิงได้ เธอก็ร่าย [เฟลมมิ่งบาเรจ] อีกครั้ง

ไร้ความกลัวก็รีบร่าย [ฮีล] ใส่ปาร์ตี้และทำให้พวกเขานั้นมีพลังชีวิตเต็มอีกครั้งหนึ่งแล้วเขาก็ตะโกนขึ้น “เหี้...! สองสกิลนี้มีเวลานานมากและคูลดาวน์ของพวกมันก็ยังคงน้อย! ในอัตรานี้ พวกเราจะถูกย่างจนตาย! ถ้าพวกเราสามารถที่จะขัดขวางสกิลของเธอไม่ได้นะ!”

“ขัดขวางเธอ? โอ้นั่นมันสบายเลย!”ตาของหวังหยู่ก็สว่างขึ้นอย่างฉับพลัน

จบบทที่ Chapter 65: ราชินีนรกแอนเดรีย

คัดลอกลิงก์แล้ว