Chapter 64: หมัดพื้นดิน

Chapter 64: หมัดพื้นดิน

แกซอลนั้นมีความต้านทานเวทย์ 30% และ ความต้านทานสกิลควบคุม 80% ไม่สำคัญหรอกว่าพวกเขานั้นแข็งแกร่งมากแค่ไหนในตอนนี้ ทั้งหมิงตู่และรัศมีฤดูใบไม้ผลิก็สามารถทำความเสียหายใส่แกซอลได้เพียงเล็กน้อย

ในชั่วพริบตา แกซอลก็พุ่งเข้าหาหวังหยู่อีกครั้งหนึ่ง

“มันจบแล้ว!”การแสดงออกของรัศมีฤดูใบไม้ผลินั้นกลายเป็นตึงเครียด เมื่อเขาสั่งให้ผีนั้นไปหาหวังหยู่ เพื่อที่จะให้พวกมันตายแทนหวังหยู่

พลังโจมตีอันแรงสูงของแกซอลนั้นสูงมากจนแม้กระทั่งขุนนางครอทก็ไม่สามารถที่จะรับมือกับมันได้

แกซอลนั้นฆ่าพวกเขาได้อย่างง่ายโดยหมัดสบายๆของมันเพียงหมัดเดียว

เมื่อหวังหยู่เพียงแค่จะโดนกัดจนตายต่อหน้าพวกเขา หวังหยู่ก็ก้มตัวลงต่ำอย่างฉับพลันและก็กลิ้งไปที่ด้านใต้ของแกซอล และก็ยกหมัดของเขาโจมตีใส่มัน

นี่เป็นเรื่องที่ไร้เหตุผลที่เป็นหนึ่งในหลายๆเรื่องในเกม หลังจากที่ถูกโจมตีโดย [ ความมืดแห่งการกัดกร่อน ] การเคลื่อนที่อันรวดเร็วของหวังหยู่นั้นก็ลดลงไปเป็นอย่างมาก แต่ความเร็วในการกลิ้งของเขานั้นไมได้รับผลกระทบและความเร็วการโจมตีของเขาก็ไม่ลดลงด้วยเช่นกัน

แกซอลนั้นที่กำลังโจมตีอยู่ ก็หาหวังหยู่ไม่เจอและมันก็เริ่มที่จะหาเขาอย่างเมามัน เมื่อมันได้รับการโจมตีจากด้านใต้อย่างลึกลับ

“อาวู้วววววว!!!”แกซอลนั้นตกอยู่ในความคลุ้มคลั่ง มันก็หันไปด้านล่างแล้วมันก็ข่วนไปพร้อมกับกงเล็บโหดเหี้ยมของมัน แต่หวังหยู่ก็กลิ้งไปอีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้เขานั้นกลิ้งไปต่ำกว่าช่องท้องของมันแล้วเขาก็ส่งลูกเตะอันรุนแรงที่ไร้ความเตะไปที่มันอีกครั้งหนึ่ง

-1562

สำหรับผู้เล่นที่ใช้โหมดอิสระ หวังหยู่นั้นก็ใช้ [เตะด้านข้าง] เมื่อเขานั้นใช้การโจมตีเมื่อกี้ และเขาก็โจมตีอย่างรุนแรงไปที่ขาหลังของแกซอล แม้กระทั่งมันก็ถูกยออกจากพื้นดิน

สไตล์ศิลปะการต่อสู้ของหวังหยู่ที่ใช้นั้นไม่ได้สร้างขึ้นมามั่วๆ มันถูกรู้จักกันในชื่อ หมัดพื้นดิน สไตล์ศิลปะการต่อสู้นี้นั้นมุ่งเน้นไปในกลางกลิ้ง ล่วงหล่น เตะ และกระแทก ซึ่งเป็นการโจมตีหลัก แม้ว่ามันจะมีชื่ออันเรียบง่ายอย่างมาก มันเป็นสไตล์ศิลปะการต่อสู้ที่ซับซ้อนเป็นอย่างมาก

สไตล์ศิลปะการต่อสู้นี้นั้นถูกสร้างขึ้นมาในอดีตโดยทหารราบนั้นได้ใช้ในการต่อสู้กับกองกำลังทหารม้า มุ่งเน้นในการใช้การเคลื่อนที่ที่อ่อนตัวของทหารราบในการโจมตีจุดอ่อนที่สุดของม้า แต่แม้จะเป็นแบบนั้น มันก็ไม่ได้มีความสามารถในการฆ่าล้างทหารม้าซะทีเดียว มันนั้นลดความสูญเสียของทหารราบให้ถึงจุดที่ต่ำที่สุดมากกว่า

สไตล์หมัดพื้นดินนั้นถูกส่งต่อมารุ่นต่อรุ่น จนกระทั่งถึงวันนี้

“อาวู้ววววว!!!”

แกซอลนั้นขู่คำรามแล้วมันก็ใช้ [ฮีโมฟีล] โจมตีหวังหยู่อีกครั้งหนึ่ง

หวังหยู่นั้นก็กลิ้งถอยหลังอย่างใจเย็น มันก็ไปถึงพื้นที่ด้านใต้ลำคอของแกซอลแล้วเขาก็ใช้การสนับสนุนของแขนทั้งสองข้างนั้นก็ส่งลูกเตะอันรุนแรงใส่ขาขวาของมัน

ลำคอของแกซอลนั้นเป็นจุดอ่อนของมัน มันก็รีบก้มหัวลงที่จะกัดหวังหยู่ แต่ในช่วงเวลานั้นเอง หวังหยู่ก็ปลดปล่อยการโจมตีของเขาไปแล้ว ทั้งคู่ก็ปะทะกันด้วยแรงต่อต้าน และในตอนสุดท้าย แกซอลนั้นก็ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง

-2173

เลขสีแดงนั้นลอยขึ้นไปบนหัวของแกซอล

“เหี้....อะไรวะ! ชายคนนี้นั้นเป็นคนงั้นเรอะ!”

เมื่อพวกเขามองไปที่การต่อสู้ระหว่างคนและสัตว์ป่าตัวนี้ ทุกคนที่พึ่งจะพูดไปว่าหวังหยู่จะตายนั้นก็ตกตะลึงกันอย่างมาก

แม้ว่า ก่อนหน้านี้หวังหยู่สามารถที่จะสู้กับวาร์ตันได้เพียงตัวคนเดียวก็ตามที กรณีนี้นั้นเป็นคนละเรื่องกันเลย

วาร์ตันนั้นเป็นบอสประเภทความแข็งแกร่ง การเคลื่อนที่ของเขานั้นช้าและเขาก็มีเพียงสามสกิล สิ่งที่คุณจะต้องทำก็คือการมองไปที่การเคลื่อนที่ของเขาอย่างระมัดระวังและคุณก็จะสามารถหลบการโจมตีของเขาได้ทั้งหมด

แต่หมาปีศาจแห่งนรกแกซอลนั้นแตกต่างออกไป ไม่เพียงแต่มันมีความเร็วระดับสูงมากและการโจมตีระดับสูง มันมีสกิลที่ทำให้คู่ต่อสู้ความเร็วนั้นลดลงไปอีกด้วย…

เมื่อพวกเขาเห็นหวังหยู่ติดอยู่ใน [ ความมืดแห่งการกัดกร่อน ] พวกเขาได้สันนิษฐานว่าหวังหยู่นั้นจะตายอย่างแน่นอน แต่ใครจะไปคิดว่าเมื่อเขานั้นยังคงน่าประทับใจ แม้กระทั่งหลังจากที่เขาสูญเสียความเร็วการเคลื่อนที่ไป 80% ละ?

“ตั้งแต่ที่ลุงกระทิงนั้นกำลังสู้กับบอสอยู่ตรงนั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีสำหรับพวกเราในการยืนดูเขาอยู่ที่นี่กันนะ….”ความทระนงตัวพึมพำแล้วเขาก็มองไปที่หวังหยู่ด้วยความประหม่า หลังจากที่มองไปที่การแสดงออกของเขาอย่างเท่ห์แบบนั้น ความทระนงตัวก็เริ่มที่จะรู้สึกว่าเลือดของเขานั้นกำลังเลือดระอุและต้องการต่อสู้

“แต่ถ้าพวกเราเข้าร่วมแบบนั้น ไม่ใช่ว่าพวกเราจะทำให้ค่าแอคโกรของบอสเปลี่ยนเป้าหมายกลายเป็นพวกเราคนใดคนหนึ่งแทนงั้นเหรอ?”ขุนนางครอทตอบกลับอย่างลังเล สำหรับผู้พิทักษ์แล้ว การดึงความสนใจของบอสนั้นเป็นหน้าที่ของขุนนางครอท และเป็นสิ่งที่เขากลัวมากที่สุดเมื่อบอสนั้นเปลี่ยนค่าแอคโกรเป็นใครคนหนึ่งในปาร์ตี้ แต่ในตอนนี้เขานั้นหวาดกลัวว่าจะเปลี่ยนค่าแอคโกรมาที่เขาแทน…

“ผ่อนคลายหน่า ความเสียหายที่กระทิงเหล็กทำได้นั้นสูงมาก ดังนั้นมันไม่มีทางหรอกที่บอสนั้นจะเปลี่ยนค่าแอคโกรมาที่คนใดคนหนึ่งในพวกเรา พวกเรานั้นโจมตีมันได้อย่างสบายๆ ตามที่ใจพวกเราต้องการเลย!”ไร้ความกลัวหัวเราะแล้วเขาก็ร่าย [วงกลมศักดิ์สิทธิ์] ใส่แกซอล

[วงกลมศักดิ์สิทธิ์] นั้นมีประสิทธิภาพมากกับการเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ประเภทมืด นั่นหมายความว่าแม้กระทั่งนักบวชแบบเขานั้นก็สามารถที่จะทำความเสียหายได้ในแผนที่นี้ และอนุญาตให้กับ ‘พยาบาล’ แบบพวกเขานั้นระเบิดพลังที่ถูกจำกัดไว้ออกมา

สำหรับสมาชิกคนอื่นในกิลด์นั้นก็รีบที่จะทำตามกันในทันที และก็มีความกล้าในการใช้สกิลของพวกเขาในการโจมตีใส่แกซอล

สิ่งที่ไร้ความกลัวพูดนั้นไม่ได้ผิดเลย ไม่มีคนใดในพวกเขาสามารถก้าวข้ามความเสียหายที่หวังหยู่ทำกับบอสได้เลยแม้แต่น้อย ในกลุ่มของพวกเขานั้น ดาบน้ำแข็งนั้นมีดาเมจมากที่สุด แต่แม้จะเป็นแบบนั้น เขาก็สามารถที่จะลดพลังชีวิตของบอสได้เพียงแค่800 และมันยากมากในการเปรียบเทียบกับหวังหยู่

หวังหยู่ก็ยังคงกลิ้งไปรอบๆต่อไป และก็โจมตีบอสต่อ และก็ทำให้มันมั่นใจว่าเป็นที่ที่เดิม เพื่อให้คนอื่นนั้นโจมตีได้อย่างสบายๆใส่แกซอล แม้กระทั่งถึงช่วงเวลาที่มันตายลง มันก็ยังคงไม่สังเกตเห็นถึงสมาชิกอีกเจ็ดคนของนิกายซวนเฉิน

“ฮ่าๆ เมื่อคิดว่ามันจะง่ายแบบนี้!”

“นั่นมันถูกต้อง ชายแก่คนนี้นั้นไม่จำเป็นที่จะต้องใช้โพชั่นแม้แต่สักขวดเดียว…”

“มันต้องขอบคุณแก่พี่ชายกระทิงจริงๆ ถ้ามันเป็นฉันละก็ ฉันก็ไม่สามารถที่จะดึงดูดมันได้สมบูรณ์แบบนั้น”

คนอื่นนั้นเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าพวกเขานั้นสามารถจัดการฆ่าแกซอล โดยแทบไม่ได้ลงแรงเลยแม้แต่น้อย พร้อมกับรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของพวกเขา และลืมไปอย่างสมบูรณ์กับความจริงที่พวกเขานั้นหวาดกลัวในตอนเริ่มแรก

หวังหยู่นั้นก็ลุกขึ้นมาจากพื้นแล้วเขานั้นก็ยืดเอวผ่อนคลาย และก็เตะไปที่ศพของแกซอลแล้วเขาก็ถามขึ้น “หื้ม? ทำไมมันถึงไม่ดรอปอุปกรณ์กันละ? อย่าบอกฉันนะว่ามันยังคงมีเควสให้ทำอีก?”

หวังหยู่นั้นไม่เคยต่อสู้ในดันเจี้ยนมาก่อน และเขาก็ไม่รู้ว่าบอสในดันเจี้ยนนั้นได้ถูกตั้งโปรแกรมไว้ เขานั้นคิดว่าเขาจะตองเผชิญหน้ากับบอสอีกตัวที่เป็นแบบโฮวาร์ด

“ศพของบอสในดันเจี้ยนนั้นจะไม่หายไป พวกเราจำเป็นที่จะต้องค้นหาไอเทมของมันด้วยตัวเอง ไม่ว่าอะไรที่พวกเราจะได้นั้นขึ้นอยู่กับโชคของพวกเรา” โบซอนอธิบาย

“จริงดิ? มันน่าสนใจจริงๆ…”หวังหยู่ก็ก้มต่ำลงหลังจากที่เขาได้ยินคำอธิบายของโบซอน และก็เริ่มค้นไปที่ร่างกายของแกซอลเพื่อหาไอเทมของมัน

“กระทิงเหล็ก นายมั่นใจว่านายน่าเชื่อถือนะ ถ้านายไม่คิดว่านายนั้นโชคดีซักเท่าไหร่ละก็ ถ้าอย่างงั้นอย่าแตะไปที่ศพแบบไม่ระมัดระวัง”ทุกคนนั้นพูดอย่างกังวล

แต่ก่อนที่เสียงของพวกเขาจะส่งถึง หวังหยู่นั้นก็แตะไปที่ศพของแกซอลเรียบร้อยแล้ว

“หวังไว้ว่าเขานั้นจะมีโชคของมือใหม่นะ…”

ในเวลานั้นเอง หวังหยู่ก็ได้รับไอเทมชิ้นแรก

{ เขี้ยวนรก (หน้าไม้) (ทองแดง) }

พลังโจมตีกายภาพ : 25 – 37

พลังโจมตีเวทย์มนต์ : 0 – 5

+ค่าความคล่องแคล่ว

ผลกระทบ :

[เอ็นแทงเกิ้ล] (ติดตัว) : มีโอกาส 10% ที่จะทำให้เป้าหมายมีความเร็วลดลงไป 60%

ความต้องการของระดับ : 15

“….”

ทุกคนนั้นพูดไม่ออก สมาชิกทั้งแปดคนของนิกายซวนเฉิน พวกเขานั้นขาดเพียงแค่นักธนูและอัศวิน ทำไมเขาถึงได้หน้าไม้กัน โชคของเขานั้นไม่ดีจริงๆ

“ลุงกระทิง มันมีบางสิ่งที่ลุงสามารถทำมันได้หรือทำมันไม่ได้ ถ้าลุงยังคงทำแบบนี้ต่อละก็ แม้กระทั่งผมก็จะโกรธ…”ความทระนงตัวบ่น

“เลิกบ่นได้แล้ว…”

หลังจากที่ไอเทมขยะแบบนี้ แม้กระทั่งหวังหยู่นั้นก็ละอายใจ และก็หันไปจ้องความทระนงตัวก่อนที่จะค้นหาศพอีกครั้งหนึ่ง และก็หยิบหอกออกมาในครั้งนี้

ทุกคนก็ถอนหายใจ และเปิดเมนูมาขึ้นเพื่อดูค่าสถานะของหอกเล่มนี้

{ หอกนรก (หอก) (ทองแดง) }

พลังโจมตีกายภาพ : 12 – 50

พลังโจมตีเวทย์มนต์ : 12 – 25

พละกำลัง + 7

ความแข็งแกร่ง + 6

ผลกระทบ

[ความมืด] (ติดตัว) : เมื่อโจมตี คู่ต่อสู้จะได้รับความเสียหายจากความมืดเพิ่มอีกสิบหน่วย

ความต้องการของอาชีพ : ครูเซเดอร์

ความต้องการของระดับ : 15

“เหี้....อะไรวะ!!!”ทุกคนตะโกนออกมาพร้อมกัน

“กระทิงเหล็ก ทำไมโชคของพี่มันแย่จริง พี่ก็เห็นว่ามันมีอาชีพนักธนูหรืออัศวินในปาร์ตี้นี้ไหม? ทำไมพี่ยังคงต้องการที่จะเป็นผู้เล่นที่เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเรื่องโชคกัน…”ดาบน้ำแข็งถอนหายใจ

หวังหยู่จ้องไปที่ดาบน้ำแข็งแล้วเขาก็พูดขึ้น “ชายแก่คนนี้ยังมีเงิน!”

แต่หวังหยู่นั้นพูดถูก เขามีเหรียญทอง 20000 เหรียญ เขานั้นไม่ได้ขาดเงินไปซะทั้งหมด

“มันยังคงมีอีกครั้งหนึ่ง แต่หลังจากนี้ นายจะไม่ได้สิทธิ์ในการค้นศพของบอสอีกต่อไป!”ทุกคนตะโกนแล้วพวกเขาก็ส่ายหัว

“เอ่อ....”หวังหยู่ถอนหายใจ แล้วเขาก็เช็ดมืออีกครั้งแล้วเขาก็เตรียมตัวที่จะลองในครั้งสุดท้ายแล้วก็หยิบเสาออกมา

“เอ๋? เหี้...นี่มันอะไรกัน?”

ทุกคนนั้นประหลาดใจกับโชคอันเลวร้ายของหวังหยู่ เมื่อพวกเขาเห็นหยิบเสาออกมา

แม้กระทั่ง เมื่อคิดว่าพวกเขานั้นได้รับอุปกรณ์มาสองชิ้นที่เป็นของอาชีพอื่น อุปกรณ์สองชิ้นนั้นอย่างน้อยก็ยังขายได้ แต่ไอ้เสานี่มันคือนรกอะไรกัน? แล้วอาชีพไหนกันถึงสามารถที่จะใช้เสานี่?

หวังหยู่มองไปที่เสา แล้วเขาก็ตกใจเล็กน้อยเมื่อเขาเปิดเมนูขึ้นมาดูค่าสถานะของมัน

{ การอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ (เสา) (เงิน) }

พลังโจมตีกายภาพ : 30 – 40

พลังโจมตีเวทย์มนต์ : 20 – 30

ความแข็งแกร่ง + 7

ความคล่องแคล่ว – 5

ผลกระทบ :

[ความมุ่งมั่น] (ติดตัว) : ทุกครั้งที่ผู้เล่นสูญเสียพลังชีวิตไป 10% พลังป้องกันกายภาพ และ ความต้านทานเวทย์มนต์นั้นก็เพิ่มขึ้น 5%

[โพรเท็คชั่น] (ใช้งาน) : เรียกโล่ขึ้นมาบล็อก 40% ของความเสียหายที่กำลังจะเกิดขึ้น ใช้ 50 มานา และมีคูลดาวน์ 15 วินาที

ความต้องการของอาชีพ : ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้

ความต้องการของระดับ : 1

“เหี้...อะไรวะ!!! ระดับเงิน!!! และสำหรับอาชีพลับ!!!”ความทระนงตัวตะโกนอย่างตื่นเต้น

โบสถ์อันโชกเลือดนั้นเป็นดันเจี้ยนระดับ 15 อุปกรณที่สามารถพบเจอได้มากที่สุดก็คืออุปกรณ์ระดับทองแดง ซึ่งมันจะเป็นกรณีสำหรับอุปกรณ์ที่มาจากบอสแอนเดรีย แล้วอุปกรณ์ระดับเงินมันออกมาในตอนนี้ได้ยังไงกัน และมันสำหรับผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้อีกด้วย?

“กระทิง ครั้งนี้นี่นายนี่มัน…”

หลังจากที่เขาโชคร้ายไปสองครั้ง สุดท้ายแล้วหวังหยู่ก็โชคดีและจัดการที่จะได้รับอุปกรณ์สำหรับตัวเขาได้เอง

“ฮ่าๆ ผมละสงสัยว่าเสานี่มันมีค่ามากแค่ไหนกัน?”หวังหยู่โบกเสาไปรอบๆและจะลองมัน เมื่อเขาถามดาบน้ำแข็ง

“แม้ว่าเสานี่จะเป็นอุปกรณ์ระดับเงิน แต่มันก็ไม่สามารถที่จะขายออกไปได้ แต่ ตั้งแต่ที่มันเป็นบางสิ่งที่พี่เกี่ยวข้องกับมัน ผมเดาว่ามันสามารถที่จะขายได้สิบทอง”ดาบน้ำแข็งตอบกลับ

“อ๊า?”นายหมายความว่ามันมีค่ามากกว่า 10000 ดอลลาร์ในชีวิตจริงงั้นเหรอ?” หวังหยู่ค่อนข้างประหลายใจ เขานั้นนึกไปถึงกริชที่เขาขายไปให้ดาบน้ำแข็งที่มีค่า 20000

เขาไม่ได้สังเกตว่าอาชีพโจรนั้นโด่งดังเป็นอย่างมากใน {REBIRTH} ผู้เล่นสามสิบเปอร์เซ็นต์นั้นกำลังเล่นอาชีพโจร แต่มันจะแตกต่างออกไปในกรณีอาชีพนักต่อสู้ ซึ่งมันได้รับการเรียกว่าเป็นขยะ ในขณะที่ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้นั้นเป็นอาชีพลับ เหตุผลเพียงอย่างเดียวที่มันจะขายได้นั้นก็คือมันมีคุณค่าในการเก็บสะสม ไม่ใช่มีประโยชน์

“เสานี้จะกลายเป็นของล้ำค่าสำหรับพี่ แต่มันไม่ได้แตกต่างไปจากขยะในสายตาของผู้คน เหตุผลเดียวที่มันจะขายได้สิบเหรียญทองนั้นก็คือมันมีคุณค่าในการเก็บสะสม…”ดาบน้ำแข็งตอบกลับ

“อ๊า มันน่าเสียดายอะไรแบบนั้น…”หวังหยู่ส่ายหัวอย่างผิดหวังแล้วเขาก็เก็บเสาไว้ และก็หันไปหาคนอื่นแล้วเขาก็พูด “ให้ผมไปหาบอสตัวหน้าละกัน....ผมยังต้องการหมวก ซึ่งมันเป็นของสำหรับผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ด้วยเช่นกัน หลังจากนั้นผมก็จะสามารถสร้างเซตของมันได้”

“ไอ้เหี้...! นี่มันหน้าด้านชิบxาย!”