เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 40: พื้นที่ภูมิศาสตร์อันสมบูรณ์แบบ

Chapter 40: พื้นที่ภูมิศาสตร์อันสมบูรณ์แบบ

Chapter 40: พื้นที่ภูมิศาสตร์อันสมบูรณ์แบบ


หลังจากรวบรวมเงินแล้ว ดาบน้ำแข็งก็พูดพร้อมกับรอยยิ้ม “เฮะเฮะเฮะ....ตราบเท่าที่พวกเราป้องกันสำนักงานใหญ่ได้ละก็พวกเราจะกลายเป้นคนร่ำรวยเหี้...ๆเลย!!!”

“ถูกแล้ว! เงิน1000เหรียญทองของฉันจะใช้มันกับท่าลับทั้งหมด!”รัศมีฤดูใบไม้ผลิประกาศ

“ใช่... นี่คือโชคลาภทั้งหมดของฉัน! ถ้าพวกเราล้มเหลวในครั้งนี้ละก็ หลังจากนี้ไปฉันก็จะต้องไปนอนบนถนน…”

“ไม่ต้องกังวลไป โบซอนพวกเรานั้นอยู่ด้วยกัน ตราบเท่าที่พวกเรานั้นทำมันสำเร็จละก็ พวกเราจะไม่ทิ้งใครไว้ด้านหลัง! ตั้งแต่ที่พวกเราตัดสินใจที่จะเริ่มทำเควส ถ้าอย่างงั้นพวกเราก็จะต้องมีความมั่นใจกันแล้วละ!”หมิงตู่พยายามปลอบประโลมเขา

“ลอร์ดกระทิง ไม่ใช่ว่าคุณนั้นเว่อเกินจริงเหรอ…”ขุนนางครอทพูดพร้อมกับการแสดงออกที่ซับซ้อน เงิน200เหรียญทองนั้นไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆเลย มีเพียงแค่คนบางคนที่อยู่ในกิลด์ระดับสูงนั้นถึงสามารถใช้จ่ายเงินจำนวนนี้ได้ในช่วงนี้ของเกม

“พร้อมกับมีผมอยู่ด้วย พวกเราจะล้มเหลวกันได้ยังไง…”หวังหยู่หัวเราะอย่างมั่นใจ

เมื่อฟังคำพูดของหวังหยู่แล้ว สมาชิกที่เหลือของนิกายซวนเฉินก็มึนงง เขานั้นมีความมั่นใจมากยิ่งกว่าไร้ความกลัวซะอีก!

ไร้ความกลัวนั้นจิบเหล้าอีกแก้วหนึ่งและก็ยังคงอยู่เงียบๆตรงมุมห้อง

การตีแผ่สถานการณ์นี้อยู่ในการคำนวณของเขา การที่ให้รัศมีฤดูใบไม้ผลินั้นทำให้เว็บบอร์ดนั้นวุ่นวายนั้นก็เพื่อที่จะสร้างเหตุการณ์นี้

เรื่องเกี่ยวกับรังของการพนันนั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่สำคัญของไร้ความกลัว สิ่งที่สำคัญกว่าก็เพื่อที่จะเพิ่มความรู้สึกให้กับสมาชิกที่เหลือของนิกายซวนเฉิน การพ่ายแพ้จะพาพวกเขาไปยังจุดจบที่จะต้องนอนบนถนน ชัยชนะและพวกเขาก็จะมีชีวิตอยู่เยี่ยงราชา! เมื่อเวลามาถึงตอนทำเควส ไอ้พวกเลวร้ายพวกนี้นั้นจะสู้โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพัน!

เมื่อดูเวลาในเกมแล้ว ไร้ความกลัวก็สังเกตว่ามันเก้าโมงเช้าและเขาก็ยืนขึ้นและพูด “มันถึงเวลาแล้ว! พวกเราไปกันเถอะ!”

เมื่อฟังเรื่องนี้ สมาชิกที่เหลือก็ลุกขึ้นยืนในทันทีและเดินไปยังคฤหาสน์ของเจ้าเมือง

คฤหาสน์เจ้าเมืองนั้นเป็นสถานที่ที่รับเควส ตั้งแต่ที่เควสนี้ไม่สามารถที่จะแบ่งปันกันได้ ใครก็ตามที่ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของเควสนี้นั้นก็ต้องเข้าไปในคฤหาสน์ของท่านเจ้าเมืองเพื่อที่จะรับเควสนี้ด้วย

ในตอนนี้ ถนนรอบคฤหาสน์ของเจ้าเมืองนั้นเต็มไปด้วยฝูงผู้เล่น ฝูงผู้เล่นพวกนี้มากจากเมืองอื่นและวิ่งมาเมืองรัตติกาลเพื่อที่จะมาดูนิกายซวนเฉินอันเป็นตำนานนี้โดยเฉพาะเลย

เมื่อเคยอยู่ท่ามกลางฝูงคนนับไม่ถ้วน สมาชิกของนิกายซวนเฉินนั้นก็เคยชินกับสถานการณ์นี้ไปแล้ว

หวังหยู่นั้นเป็นผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้และเขานั้นไม่มีทางตัวสั่นกับฉากนี้เลยแม้แต่น้อย

ขุนนางครอทเป็นเพียงคนเดียวในกลุ่มที่กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้ การก้าวเท้าของเขานั้นอ่อนแอขึ้นและเขาก็รีบหยิงถุงผ้าเก่าๆมาบังใบหน้าของเขาและเขาก็กระซิบอย่างเจื่อนๆ “ผมก็ยังคิดว่าผมควรซ่อนใบหน้าไว้จะดีกว่า...ถ้าไม่ละก็…”

เมื่อเห็นถุงผ้าเก่าๆที่ปิดบังใบหน้านั้นเดินไปยังคฤหาสน์เจ้าเมือง ผู้ชมส่วนมากนั้นก็ไม่รู้ว่าพวกเขาทำอะไรในตอนแรก การที่จะทำอะไรแบบเควสป้องกันสำนักงานใหญ่นั้นจะต้องรับโดยผู้เล่นนับร้อยคน ทำไมคนโง่พวกนี้นั้นพยายามทำมันโดยสมาชิกเพียงแค่ 8คนละ?

“เหี้..? นี่คือนิกายซวนเฉิน?”

“นั่นไม่น่าใช่…ฉันคิดว่าทุกคนที่รับเควสนั้นจำเป็นที่จะต้องปรากฏตัวเป็นบุคคล ทำไมมีแค่พวกเขาแปดคนที่เดินไปยังคฤหาสน์เจ้าเมืองกันละ?”

“มันไม่ใช่ว่าพวกเขานั้นวางแผนที่จะทำเควสให้สำเร็จโดยใช้คนเพียงแค่8คนใช่ไหม? ไอ้พวกบ้าคลั่งพวกนี่แม่ง.....ถึงแม้ว่ามึงจะรวยก็ตามไม่ใช่ว่าพวกมึงจะต้องรู้ว่าควรจะใช้จ่ายเงินกับอะไรไม่ใช่เหรอ? บางทีอาจมีสมาชิกคนอื่นเข้าไปแล้วก่อนหน้านี้?”

“มันไม่น่าใช่….ฉันมารอดูด้านนอกนี้เป็นเวลานานมากแล้ว…”

ในขณะที่ฝูงชนด้านนอกนั้นกำลังคุยกันอย่างกราดเกรี้ยวเกี่ยวกับจำนวนคนของพวกเขา สมาชิกของนิกายซวนเฉินก็รับเควสเสร็จเรียบร้อยแล้วและจะออกจากคฤหาสน์จากเจ้าเมือง เมื่อพวกเขาเห็นสมาชิกของนิกายซวนเฉินอีกครั้ง ฝูงชนก็เริ่มที่จะนับจำนวนสมาชิกใหม่อีกครั้งหนึ่ง

ผู้เล่นจำนวนแปดคนนั้นทำให้ผู้ชมนั้นรู้สึกผิดหวัง

นี่มันทีมอะไรกัน…

นักบวช นักฆ่า เจ้าแห่งอาวุธ ผู้พิทักษ์ พวกเขานั้นไม่มีอาชีพระยะไกลอื่นนอกจากนักบวชเลย.... สิ่งที่ทำให้ฝูงชนนั้นบ้าคลั่งนั้นก็คือนิกายซวนเฉินนั้นมีนักต่อสู้สองคนและหมอผีอีก และผลงานของนักต่อสู้มันไร้ประโยชน์มาก...

หนึ่งในผู้เล่นพูดอย่างดูถูก “เหี้...ไรวะ? นายกำลังจะบอกว่าพวกเขาต้องการทำเควสโดยใช้คนแค่นี้? ถ้าพวกเขาทำมันสำเร็จละก็ฉันจะตัดไอ้นั่นของฉันเลย!!”

ถ้าใครบางคนพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนหน้านี้ละก็ จะมีคนบางคนที่ไม่ตกลงกับเขาอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามในตอนนี้ไม่มีใครพูดขัดขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

เหตุผลหลักที่ผู้คนจำนวนมากมาที่นี่ก็เพื่อที่จะดู “การแสดง” ที่พวกเขานั้นได้หลงรักในการพนันม้ามืด ตั้งแต่ที่พวกเขานั้นพนันข้างนิกายซวนเฉินว่าจะป้องกันสำนักงานใหญ่ได้สำเร็จ พวกเขาก็มาสอดส่องว่านิกายซวนเฉินจะทำมันได้สำเร็จหรือไม่

ใครจะไปคิดว่านิกายซวนเฉินนั้นจะบ้าคลั่งและดุเดือดเหมือนกันกับที่เว็บบอร์ดได้พูดกัน...

สายของพวกเขาที่เห็นจำนวนคนของนิกายซวนเฉินนั้นทำให้หัวใจของนักพนันนั้นแหลกสลาย

ถ้าพวกเขานั้นรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อนละก็ พวกเขาก็จะไม่มีทางพนันข้างนิกายซวนเฉินอย่างแน่นอน...

ในขณะเดียวกัน พวกที่พนันว่านิกายซวนเฉินจะล้มเหลวนั้นก็ปลาบปลื้มเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าพวกเขานั้นจะไม่ได้เงินมากสักเท่าไหร่ พวกเขาก็สามารถที่จะการันตีชัยชนะได้!

“ทุกคนได้เตรียมยาเพิ่มพลังชีวิตและยาเพิ่มมานาพอหริอยัง?”ไร้ความกลัวถาม

“ใช่! พวกเรากว้านซื้อในร้านค้าจนมันเกลี้ยงเลยในตอนเช้า!”

“ถ้าอย่างงั้นก็เยี่ยมไปเลย! เมื่อเวลานั้นมาถึง ก็เปิดแชทกิลด์และรับคำสั่งของฉันจากในนั้น!”ไร้ความกลัวออกคำสั่ง

“เข้าใจแล้ว!”ทุกคนตะโกนออกมาพร้อมๆกัน พลังของเงินนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดูถูกได้เลย…

“เอาละ ไปกันเถอะ!”

สมาชิกทั้งแปดคนนั้นเหมือนกับฮีโร่ในหนังและเดินอย่างเฉิดฉายออกจากเมืองภายใต้สายตาอันมากมายของฝูงคน

พระอาทิตย์ตกในเมืองรัตติกาลนั้นทำให้เงาของสมาชิกนิกายซวนเฉินนั้นยาวมากยิ่งขึ้นและทำให้เกิดบรรยากาศอันตึงเครียด ไม่ว่าช่วงเวลาไหนของวัน พระอาทิตย์ในเมืองรัตติกาลก็กำลังจะตกดิน

ตั้งแต่ที่มอนสเตอร์ในหุบเขาอันธกาลนั้นมีระดับมากกว่า20 มันก็ไม่มีผู้เล่นคนอื่นที่ออกล่าพวกมันนอกจากหวังหยู่เลย

หลังจากที่นิกายซวนเฉินรับเควสป้องกันสำนักงานใหญ่แล้ว มอนสเตอร์ที่กระจัดกระจายก็จะได้รับการจัดระเบียบ มันเหมือนกับว่ามอนสเตอร์ที่กำลังเดินเล่นไปรอบๆนั้นยังคงเพิ่มขึ้นอีกด้วย!

หลังจากผ่านป่าพงไพรแห่งความลับ สมาชิกของนิกายซวนเฉินก็มาถึงหุบเขาอันธกาล เมื่อพวกเขาเห็นพวกมอนสเตอร์นั้นจัดระเบียบของพวกมันเอง พวกเขาก็มึนงงอย่างช่วยไม่ได้

“หัวหน้าไร้ความกลัว พร้อมกับมอนสเตอร์จำนวนมากรอบๆแบบนี้ พวกเราจะทำเควสได้จริงๆเหรอ?”ขุนนางครอทถามด้วยความตกตะลึง

“ไม่! ไม่แน่นอน!”ไร้ความกลัวตอบกลับสบายๆ

“เหี้..! ถ้าอย่างงั้นทำไมคุณยังคง…”

“นั่นคือเหตุผลว่าทำไมพวกเราถึงไม่ปะทะกับพวกมันตรงๆยังไงละ! ถ้าพวกนายทำตามแผนของฉันละก็ พวกเราสามารถที่จะป้องกันสำนักงานใหญ่ได้จริงๆ!”ไร้ความกลัวหัวเราะ

“....”เมื่อฟังดังนี้ ขุนนางครอทก็สูญเสียคำพูดไปอย่างสมบูรณ์แบบ

ผู้เล่นที่ปฏิเสธในการยอมแพ้กับนิกายซวนเฉินก็ตามพวกเขามายังหุบเขาอันธกาลแล้วก็มองไปอย่างมึนงงเมื่อพวกเขาเห็นพวกมอนสเตอร์

พวกมันมีจำนวนมาก......เมื่อบอสเกิดขึ้นแล้วก็ใช้บัฟ หลังจากนั้นผู้เล่นนับร้อยก็ยังไม่เพียงพอในการป้องกันด้วยซ้ำ...

อย่างไรก็ตาม ไร้ความกลัวนั้นไม่ได้เร่งรีบในการสร้างสำนักงานใหญ่ เขานั้นพาสมาชิกกิลด์ทั้งหมดนั้นเดินไปรอบๆหุบเขาก่อนที่จะหยุดอยู่ตรงมุมมุมหนึ่ง

“พวกเราจะสร้างมันตรงนี้แหละ!” หลังจากที่เขาตรวจสอบพื้นที่เป็นครั้งสุดท้าย ไร้ความกลัวก็ชี้ไปที่พื้นและก็ประกาศ

หลังจากที่มองไปรอบๆ รัศมีฤดูใบไม้ผลิก็พยักหน้าด้วยเช่นกันและพูด “ใช่ ที่นี่เป็นที่ที่ดีเลย!”

ถึงแม้ว่าที่เหลือนั้นจะไม่รู้ว่ารัศมีฤดุใบไม้ผลิและไร้ความกลัวนั้นคิดอะไรอยู่ หลังจากที่ตรวจสอบพื้นที่โดยตัวของพวกเขาเอง พวกเขาก็ตระหนักได้ว่ามันเป็นความคิดที่ดีมากกับเควสนี้

หุบเขาอันธกาลนั้นมีชื่อเป็นข้อแนะนำ สำหรับหุบเขานั้นทั้งสองข้างก็เป็นเขาชันและหินสูงชันอีกด้วย

ความลาดชันของหุบเขานั้นไม่ได้คงที่ บางส่วนอาจจะแคบกว่าส่วนอื่น บางส่วนก็อาจจะกว้างกว่า หุบเขาอันธกาลนั้นมีรูปร่างเหมือนกับมะระ!

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมทางเข้าของสำนักงานใหญ่นั้นจะต้องถูกสร้างในที่ๆแคบมาก แต่พื้นที่ด้านในนั้นยังคงกว้างขวาง นั่นคือเหตุผลว่าจะมีจำนวนมอนสเตอร์เพียงเล็กน้อยที่สามารถเข้ามาโจมตีสำนักงานใหญ่ได้ในช่วงเวลานี้ ด้วยเหตุนี้นี่เองการป้องกันสำนักงานใหญ่จะทำได้ง่ายขึ้น

ตั้งแต่ที่นี่เป็นเกม ตราบเท่าที่มอนสเตอร์นั้นทำลายประตูเข้ามาและบุกเข้ามายังจุดเกิด เควสนี้ก็สามารถถูกพิจารณาได้ว่าล้มเหลว โดยการสร้างสำนักงานใหญ่ในบริเวณนี้ ความยากของเควสนั้นก็จะลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

“ไปกันเถอะ!”

หลังจากที่เลือกตำแหน่งแล้ว ไร้ความกลัวก็พาสมาชิกที่เหลือเข้าไปยังส่วนลึกของหุบเขา

มอนสเตอร์พวกนี้นั้นเป็นทาสของระบบอย่างแท้จริง ถึงแม้ว่าพวกมันจะเห็นว่าสมาชิกของนิกายซวนเฉินนั้นกำลังเดินอยู่ พวกมันก็ไม่มีใครเริ่มโจมตี

หลังจากเดินมาถึงคอขวด ไร้ความกลัวก็หยิบโมเดลเล็กๆออกมาและแผ่นไม้ออกมาจากกระเป๋าของเขา

โมเดลเล็กๆและแผ่นไม้นั้นได้รับมาจากเจ้าเมือง ตามปกติแล้ว เกมนั้นไม่ได้ต้องการให้ผู้เล่นนั้นสร้างสำนักงานใหญ่ขึ้นมาจากศูนย์ ไอเทมพวกนี้จะสามารถสร้างสำนักงานใหญ่ขึ้นมาทันทียังตำแหน่งที่ได้ถูกเลือก!

ถึงแม้ว่ามันจะไม่สมจริงอย่างมาก มันก็ทำให้ลดเวลาได้อย่างมาก ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีสิ่งใดสำคัญนอกจากว่าพวกมันได้สร้างเสร็จ

“ดูเวทย์มนตร์อันน่ามหัศจรรย์ของฉันซะ!”

พร้อมกับตะโกน ไร้ความกลัวก็โยนโมเดลเล็กๆออกมาและสำนักงานใหญ่ของกิลด์ก็ปรากฏขึ้นมาบนพื้นดิน!

“ไฮ้......ถ้าการก่อสร้างนี้มันง่ายดายในโลกจริงละก็.....ไอ้พวกบริษัทก่อสร้างอันร้ายกาจนั้นก็จะกลายเป็นฝุ่นเลย..”ทุกคนถอนหายใจอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์

ในเวลานั้นเอง ผู้เล่นที่อยู่ด้านบนหุบเขาอันธกาลที่มาเป็นผู้ชมนั้นก็มึนงง ใครบางคนนั้นก็ดูแผนการของไร้ความกลัววออก

“นิกายซวนเฉินนั้นไม่ใช่พวกปัญญาอ่อนเลย....ถ้าพวกเขาป้องกันตรงนี้ละก็มันจะเป็นเรื่องที่ง่ายขึ้นอย่างมากสำหรับพวกเขา…”

“นายหมายความว่าอะไร?”ใครบางคนที่ยังไม่เข้าใจก็ถามขึ้นมา

“ดูทางเข้าของพวกเขาสิ!”

เมื่อผู้เล่นพวกนี้มองไปยังสำนักงานใหญ่กิลด์ พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าทางเข้านั้นอยู่ระหว่างเนินเขาและก็ทำให้เป็นเหมือนกับธรรมชาตินั้นกำลังป้องกันพวกเขาอยู่!

“เย็...เหี้…! เรื่องแบบนี้เป็นไปได้ด้วยเหรอ? พวกเขานั้นไปตรวจสอบสถานที่ในป่ามาแล้วจริงๆ! ฉันเดาว่าเหรียญทองของฉันจะกลายเป็นหลายเท่าแล้ว!”

“อย่าพึง่รีบดีใจไป บอสยังคงมีสกิลการต่อสู้อยู่อีก เมื่อค่าสถานะของพวกมอนสเตอร์นั้นเพิ่มขึ้น มันก็ไม่ใช่อะไรที่คนจำนวน8คนจะป้องกันได้!”

“นั่นมันถูกแล้ว....ฉันคิดว่าโชคของพวกเขาจะดีนะ…”ผู้เล่นหลายคนพึมพำจากก้นบึ้งของหัวใจ

ในขณะเดียวกันในแชทกิลด์นั้นรัศมีฤดูใบไม้ผลิกำลังก่นด่าไร้ความกลัวอยู่

รัศมีฤดูใบไม้ผลิ “ไร้ความกลัว นายเป็นไอ้เหี้...ตาบอดงั้นเหรอ? ทำไมทางเข้าของพวกเรานั้นหันเข้าด้านใน? นายกำลังพยายามให้พวกมอนสเตอร์อัดตูดพวกเรางั้นเรอะ?”

ไร้ความกลัว “นายคิดว่าระบบจะเป็นพระเจ้าหรืออะไรแบบนั้นงั้นเหรอ? มอนสเตอร์นั้นไม่สามารถที่จะข้ามกำแพงได้…”

หมิงตู่ “ถ้านายไม่เคยลองมันมาก่อน ทำไมนายถึงรู้มันละ? ไอ้ปัญญาอ่อนเอ้ย..”

ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ขึ้นมาขัดจังหวะการโต้แย้งของพวกเขา

{ แจ้งเตือนระบบ : กิลด์นิกายนั้นทำเควสป้องกันสำนักงานใหญ่กิลด์ ความยากระดับ A }

เงื่อนไขในการทำให้สำเร็จ :

1.ฆ่ามอนสเตอร์ที่อยู่ล้อมรอบ 0/400 วาร์ตัน 0/1 สำหรับ ความสำเร็จ 100%

2.ป้องกันสำนักงานใหญ่ สำหรับ 0/240 นาที สำหรับ ความสำเร็จ 60%

เงื่อนไขในการล้มเหลว :

1.ผู้เล่นทั้งหมดถูกจัดการในเวลาเดียวกัน

2.มอนสเตอร์เข้ามายึดครองจุดเกิดกิลด์ได้

เควสสำเร็จ : รางวัลคืออาณาเขต หุบเขาอันธกาล รางวัลเพิ่มเติมนั้นขึ้นอยู่กับเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จ

เควสล้มเหลว : สูญเสียสิทธิ์ในการยึดครองสำนักงานใหญ่และพื้นที่ ผู้เล่นทุกคนระดับลดลง 3 ระดับ

เวลาที่ภารกิจจะเริ่มต้นขึ้น : 8นาที 43วินาที

จบบทที่ Chapter 40: พื้นที่ภูมิศาสตร์อันสมบูรณ์แบบ

คัดลอกลิงก์แล้ว