บทที่ 20 อัซมุธสติแตก อ้าแขนรับความอัปยศ การปรากฏตัวของวิลแกกซ์แห่งจักรวาลเลิฟวอทช์!
บทที่ 20 อัซมุธสติแตก อ้าแขนรับความอัปยศ การปรากฏตัวของวิลแกกซ์แห่งจักรวาลเลิฟวอทช์!
บทที่ 20 อัซมุธสติแตก อ้าแขนรับความอัปยศ การปรากฏตัวของวิลแกกซ์แห่งจักรวาลเลิฟวอทช์!
ไม่มีใครสามารถต้านทานเสน่ห์ของออมนิทริกซ์ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคุณเข้าใจว่ามันคืออะไร
แต่แม็กซ์กลับทำได้
ขณะที่เหล่าผู้กลายร่างนับไม่ถ้วนเฝ้ามองฉากนี้ ภาพลักษณ์ของแม็กซ์ในใจพวกเขาก็สูงส่งขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
เว้นแต่แบดเบ็น
"อ่า เอาล่ะ"
อัซมุธกล่าว "ถ้างั้น แกมีคำแนะนำอะไรสำหรับออมนิทริกซ์ของฉันไหมล่ะ"
แม็กซ์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "สำหรับคำแนะนำน่ะเหรอ... ออมนิทริกซ์ไม่ได้ช่วยให้คนแปลงร่างเป็นเอเลี่ยนได้หรอกเหรอครับ ถ้าเปลี่ยนการตั้งค่าเป็นการอัญเชิญเอเลี่ยนตัวอื่นๆ มาเป็นผู้ช่วย มันจะไม่ดีกว่าหรือครับ"
"อา ยอดเยี่ยมมาก! ฉันได้แรงบันดาลใจแล้ว!"
ดวงตาของอัซมุธเป็นประกายวาบขณะที่เขาเอ่ยอย่างเด็ดขาด
เขาเก็บออมนิทริกซ์เข้าที่ด้วยความพึงพอใจ และเดินไปส่งแม็กซ์ออกจากโกดังและห้องทดลองด้วยตัวเอง
หลังจากแม็กซ์จากไป
อัซมุธก็เอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน "อัลบีโด้ มาช่วยฉันทดลองต่อเร็วเข้า! ฉันคิดออกแล้วว่าจะดัดแปลงออมนิทริกซ์ยังไง!!"
"ดัดแปลงงั้นเหรอ หมายความว่าไง..."
อัลบีโด้ถึงกับงุนงง
"คำพูดของแม็กซ์ให้แรงบันดาลใจกับฉันไงล่ะ!" อัซมุธหัวเราะเบาๆ "ฉันวางแผนที่จะตั้งค่าออมนิทริกซ์ให้เป็นสีชมพู และเปลี่ยนการทำงานของมันจากการแปลงร่างเป็นการอัญเชิญเอเลี่ยนแทน!"
"แล้วมันจะยังถูกเรียกว่าออมนิทริกซ์อยู่อีกเหรอ"
อัลบีโด้ถามด้วยความสับสนมึนงงอย่างหนัก
"อืม... เรียกมันว่า เลิฟวอทช์ แล้วกัน!!"
อัซมุธเอ่ยชื่ออันโด่งดังนั้นออกมา!
พูดจบ เขาก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ราวกับว่ากำลังก่อหวอดแผนการอันยิ่งใหญ่อะไรบางอย่างอยู่!
"เลิฟวอทช์จะมีประโยชน์อย่างมหาศาล มันจะแบกรับแผนการอันยิ่งใหญ่สำหรับการดำรงอยู่ของเอเลี่ยนเผ่าพันธุ์ต่างๆ เอาไว้ด้วยซ้ำ!!"
...จักรวาลปริศนาแห่งการกลายร่าง
มายาสกล่าวด้วยความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น "สิ่งที่แม็กซ์พูดคือการให้ออมนิทริกซ์อัญเชิญเอเลี่ยนมาต่อสู้! แต่คุณ คุณกลับเปลี่ยนออมนิทริกซ์ให้กลายเป็นเลิฟวอทช์ แล้วเอาไปอัญเชิญเอเลี่ยนสาวๆ เนี๊ยะนะ"
"บ้าเอ๊ย!!"
"ตัวฉันในจักรวาลนั้นกำลังคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย เขาทำฉันขายขี้หน้าป่นปี้หมดแล้ว!"
ใบหน้าเหี่ยวย่นของอัซมุธแดงก่ำขณะที่เขาตะโกนออกมาอย่างเสียสติ
ได้โปรดเถอะ ขออย่าให้มีคนดูอยู่เยอะเลย!
ไม่อย่างนั้น ภาพลักษณ์ของเขาคงป่นปี้ไม่มีชิ้นดีแน่!
"เอ๋ การอัญเชิญเอเลี่ยนสาวมันมีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ" เบ็น เท็นนีย์สัน ถามด้วยสีหน้าไร้เดียงสาอย่างแท้จริง "ฉันเข้าใจแล้ว เป็นเพราะเอเลี่ยนสาวอ่อนแอกว่าและต่อสู้ได้ไม่เก่งเท่าผู้ชายใช่ไหมล่ะ!"
คนอื่นๆ เลือกที่จะเงียบ
ไอ้เด็กนี่มันเกินเยียวยาแล้วจริงๆ... จักรวาลเอเรอร์วอทช์
เอเรอร์ฮีทบลาสท์มีสีหน้าอึดอัดใจ "ท่านอัซมุธแห่งจักรวาลนี้ทำไมถึงได้น่ารังเกียจขนาดนี้เนี่ย"
เอเรอร์วอทช์ของเขายอมจำนนต่อบุคคลเพียงคนเดียวเท่านั้น และนั่นก็คือผู้สร้างอย่างอัซมุธ!
แต่อัซมุธคนนี้กลับไม่มีความน่าเกรงขามเอาเสียเลย!
แถมยังดูโรคจิตนิดๆ อีกต่างหาก!
เกวน เท็นนีย์สัน ทำหน้าขยะแขยง "ท่านอัซมุธงั้นเหรอ เขาเป็นคนสร้างนายขึ้นมานี่... ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนโรคจิตแบบนี้!"
เธอพอจะเดาความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดของอัซมุธได้... บนเส้นเวลา
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์กำลังหัวเราะคิกคัก
"สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่ามีคนจากกี่จักรวาลที่ได้เห็นอัซมุธในสภาพแบบนี้... ฮ่าฮ่า"
เขาไม่ใช่คนเดียวที่ต้องทำตัวเป็นตัวตลกอีกต่อไปแล้ว~
คราวนี้แฟร์ๆ แล้ว ช่างน่าสะใจจริงๆ!
...จักรวาลสงครามศักดิ์สิทธิ์ข้ามมิติเวลา
อัลบีโด้กล่าวด้วยความเหยียดหยาม "ชิ อัซมุธ ทำตัวเหมือนเป็นนักบุญผู้ยิ่งใหญ่มาตลอด แต่แท้จริงแล้วก็มีความคิดซ่อนเร้นของตัวเองนี่หว่า!"
"ขนาดฉันยังทำเรื่องต่ำทรามแบบนี้ไม่ลงเลย!"
เขารู้สึกภาคภูมิใจอย่างประหลาด!
หน้าจอเปลี่ยนไปอีกครั้ง
บนโลก ท่ามกลางไฟป่า
เด็กสาวผมหางม้าสีส้ม
เธอกำลังแบกถังดับเพลิงและเดินฉีดดับไฟไปทั่วอย่างไร้ความหวาดกลัว!
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เกวนกำลังดับไฟอยู่นั้น จู่ๆ เธอก็เดินไปชนเข้ากับร่างของใครบางคน
เธอหันกลับไปมอง
"สวัสดีจ้ะ"
เลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์หยุดดับไฟและหันไปทักทายเกวนด้วยรอยยิ้ม
"กรี๊ด!!"
เกวนกรีดร้องและบีบหัวฉีดถังดับเพลิงอย่างเด็ดขาด
สารดับเพลิงพุ่งกระจายออกไป ดับเปลวไฟหลายแห่งบนร่างกายของเลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์ในทันที!
"ฉันทนไม่ไหวแล้ว!"
เลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์ทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด
เธอยกแขนขึ้น พยายามจะป้องกันการจู่โจมจากถังดับเพลิง
แต่ถังดับเพลิงยังคงพ่นสารเคมีออกมาอย่างต่อเนื่อง มุ่งมั่นที่จะดับเปลวไฟทุกหย่อมหญ้าบนร่างกายของเธอ
"รับนี่ไปซะ ไอ้สัตว์ประหลาด!!"
เกวนใช้มือทั้งสองข้างเหวี่ยงถังดับเพลิงอย่างแรง เล็งไปที่เลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์ที่กำลังอ่อนแอ!
"เกวน หยุดนะ!!"
เบ็น เท็นนีย์สัน วิ่งหน้าตั้งเข้ามา
เขายกแขนขึ้น บังร่างของเลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์เอาไว้
เกวนตะโกน "เบ็น นายกำลังทำอะไรน่ะ มีสัตว์ประหลาดอยู่ข้างหลังนายนะ!!"
"เธอไม่ใช่สัตว์ประหลาด เธอเป็นเพื่อนของฉัน!"
เบ็น เท็นนีย์สัน ปกป้องเลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์ พลางกล่าวอย่างโกรธเคือง
ฟุ่บ
เปลวไฟลุกโชนขึ้นอีกครั้ง และเลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์ก็ฟื้นตัว
เธอดูไม่พอใจและกล่าวอย่างเย็นชา "นี่ การทำตัวแบบนั้นมันเสียมารยาทมากเลยนะ!"
เกวนตกตะลึงไปชั่วขณะ
เธอถือถังดับเพลิงค้างไว้และเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า "เบ็น นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่..."
"เรื่องมันเป็นแบบนี้"
เบ็น เท็นนีย์สัน โบกมือไปมาและอธิบาย "ฉันเจอดาวตก ดาวตกดวงหนึ่ง..."
เขาเล่าทุกอย่างให้ฟัง—ตั้งแต่การได้พบกับเลิฟวอทช์ ไปจนถึงการสั่งการเลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์
เกวนฟังอย่างเหม่อลอย เห็นได้ชัดว่ากำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด... จักรวาลเลิฟวอทช์
เลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์ดูจนปัญญา "การพบกันครั้งแรกของฉันกับเกวนมันค่อนข้างจะไม่น่าประทับใจจริงๆ นั่นแหละ"
เบ็น เท็นนีย์สัน พึมพำ "พอนึกย้อนกลับไปตอนนี้ เธอไปเอาความกล้าหาญมาจากไหนกันนะ ถึงกล้าไปดับไฟป่าแถมยังสู้กับเอเลี่ยนประหลาดอีก"
ยัยหนอนหนังสือคนนี้กล้าหาญพอๆ กับเขาเลยแฮะ... จักรวาลเบ็นผู้ไร้นาฬิกา
เบ็นผู้ไร้นาฬิกาอ้าปากค้างด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ "ไม่มีทาง พลังการต่อสู้ของเกวนสูงขนาดนั้นเลยเหรอ?? ขนาดฮีทบลาสท์ยังเกือบจะพ่ายแพ้ให้กับเธอเลยนะ!"
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นการลอบโจมตีก็เถอะ
แต่พลังการต่อสู้ของเกวนก็ยังน่าสะพรึงกลัวเกินไปอยู่ดี!
...จักรวาลของพี่เบ็น
เกวนกล่าว "เบ็น ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก นายเอาชนะหนูแฮมสเตอร์กลายพันธุ์ได้โดยไม่ต้องแปลงร่างด้วยซ้ำ... แล้วลูกพี่ลูกน้องของนาย เกวน เท็นนีย์สัน ก็ยังกล้าสู้กับฮีทบลาสท์อีก! ครอบครัวของนายดุร้ายกันทั้งบ้านเลยเหรอเนี่ย!"
ให้ตายสิ ตอนนั้นเขาต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดประเภทไหนกันเนี่ย!
พี่เบ็นเริ่มกระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด "เดี๋ยวก่อน ทำไมพวกเขายังยืนคุยกันอยู่อีก ไฟป่ายังลุกไหม้อยู่นะ!!"
ไฟป่ากำลังลุกโชนรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ!
เปลวไฟเริ่มลุกลามโอบล้อม เบ็น เท็นนีย์สัน และ เกวน ทีละน้อย
แต่พวกเขากลับเอาแต่คิดไม่ก็มัวแต่อธิบาย!
สามคนนี้มารวมตัวกันแล้วมันช่างเหลือเชื่อจริงๆ!!
"เกวน เบ็น! พวกหลานกำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ!"
น้ำเสียงอันหนักแน่นและทำให้รู้สึกอุ่นใจดังกังวานขึ้น
ไม่ไกลออกไปนัก
แม็กซ์วิ่งกระหืดกระหอบมาหา โดยสวมเสื้อกั๊กกันไฟมาเป็นพิเศษ!
เขามองไปที่เกวนและถามอย่างร้อนรน "เกวน หลานไม่เป็นอะไรใช่ไหม??"
"หนูไม่เป็นไรค่ะ"
เกวนมองตรงไปข้างหน้าด้วยสายตาแปลกๆ และแม็กซ์ก็มองตามสายตาของเธอไป
"ไงครับปู่"
เบ็น เท็นนีย์สัน ทักทายเขา รู้สึกผิดเล็กน้อยราวกับเป็นหัวขโมยที่ถูกจับได้
"ไงครับปู่"
เลิฟวอทช์ฮีทบลาสท์เลียนแบบเขา ร้องเรียกด้วยน้ำเสียงใสแจ๋ว
บอกตามตรง... แม็กซ์ถึงกับชะงักไปชั่วครู่
เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองเคยมีซัมติงกับชาวไพโรไนต์เลยนะ ไม่ใช่เหรอ
ไม่ ไม่ ไม่!
เขาไม่มีหลานสาวคนนี้นะ!!
"อะแฮ่ม เลิกพูดได้แล้วน่า!"
เบ็น เท็นนีย์สัน โพล่งขึ้นมาอย่างรู้สึกผิด กลัวจะถูกจับได้ว่าเป็นต้นเหตุของไฟป่า
ในวินาทีนี้ แม็กซ์มีสีหน้าตกตะลึง สายตาของเขาจับจ้องไปที่เลิฟวอทช์บนข้อมือของเบ็นอย่างไม่วางตา!
ทว่าฉากกลับถูกตัดสลับไปอีกครั้ง... กลับคืนสู่ห้วงลึกของอวกาศอันเวิ้งว้าง
สิ่งที่ปรากฏขึ้นในครั้งนี้ไม่ใช่ดาวเคราะห์ของเอเลี่ยน
แต่เป็นยานอวกาศลำมหึมา
ยานอวกาศของวิลแกกซ์!!
...จักรวาลหลัก
วิลแกกซ์หรี่ตาลง "ในเวลานี้ ฉันกำลังหารือเรื่องการรุกรานโลกและชิงออมนิทริกซ์กลับคืนมาอยู่! ดูเหมือนว่าหน้าจอจัดอันดับจะบันทึกทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้หมดเลยสินะ!"