บทที่ 15 กำเนิดเทพมารบนโลกมนุษย์—เอเรอร์เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนปรากฏตัว!!
บทที่ 15 กำเนิดเทพมารบนโลกมนุษย์—เอเรอร์เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนปรากฏตัว!!
บทที่ 15 กำเนิดเทพมารบนโลกมนุษย์—เอเรอร์เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนปรากฏตัว!!
"สัตว์ประหลาดเหรอ ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้นล่ะครับ"
เกวนถามด้วยความสงสัย
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสะบัดมือขวาเปิดประตูมิติที่สามารถมองทะลุไปยังอีกจักรวาลหนึ่งได้
เบื้องหลังประตูมิตินั้นคือโลกแห่งจักรวาลเอเรอร์วอทช์
ดินแดนรกร้างว่างเปล่า—ไม่มีสิ่งใดเติบโตได้เลย
ใบหน้าของเอเรอร์คล็อกคิงบิดเบี้ยวขณะที่พยายามกระโดดข้ามเวลาซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ฉันจะข้ามเวลาไป แล้วก็ฆ่า ฆ่า ฆ่า! ฉันจะกวาดล้างพวกแกให้หมด!!"
ความโหดเหี้ยมของมันแทบจะจับต้องได้
ทุกคนตกอยู่ในความเงียบงัน
พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลย
ผู้กลายร่างจะกลายเป็นคนชั่วร้ายได้ขนาดนี้เลยเชียวหรือ!!
"โลกในจักรวาลนี้ถูกเขาทำลายจนย่อยยับ!"
"และฉันสัมผัสได้... ผู้กลายร่างของจักรวาลนี้กำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส!!"
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์ค่อยๆ เอ่ยข้อสันนิษฐานของเขาออกมา "ดังนั้น ไม่เบ็นคนนี้ก็ป่วยทางจิตอย่างรุนแรง หรือไม่ก็ออมนิทริกซ์ของเขานั่นแหละที่เป็นตัวการ!"
เขาเข้าใกล้ความจริงมากกว่าที่เคยเป็นมา
"ซึ่งนั่นก็หมายความว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม"
"'ตัวฉัน' ในจักรวาลนี้ก็ถือเป็นเหยื่อด้วยเหมือนกันสินะครับ"
พี่เบ็นถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด!
"จะพูดแบบนั้นก็ได้"
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์ไม่ได้ปฏิเสธ
"ถ้าอย่างนั้น... เราจะตั้งเป้าไปที่การผลาญพลังงานของมันให้หมดก่อน แล้วค่อยมาดูว่าเขาอยู่ในสภาพไหนกัน!"
พี่เบ็นวางแผนกลยุทธ์ในทันที
ถ้าศาสตราจารย์พาราด็อกซ์คือผู้นำ พี่เบ็นก็คือผู้บัญชาการภาคสนาม!
ผู้กลายร่างคนอื่นๆ พยักหน้า เห็นพ้องกับ "กฎห้ามฆ่า" ของพี่เบ็นอย่างเต็มที่!
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์ชินกับเรื่องนี้เสียแล้ว
เขาพยักหน้าเล็กน้อย "ตกลง—เธอเป็นคนตัดสินใจเลย!"
"กฎห้ามฆ่า" ของเบ็นผู้ผดุงความยุติธรรมนั้นค่อนข้างจะตึงเปรี๊ยะไปสักหน่อย
แต่นั่นก็เป็นเหตุผลที่เขาไว้ใจคนกลุ่มนี้
...จักรวาลของพี่เบ็น
เควินยิ้มกริ่มให้พี่เบ็น "เบ็นน้อย ตัวนายในอนาคตยังคงคิดว่า... นี่เป็นแค่ภัยพิบัติอันเลวร้าย ไม่ใช่การสังหารหมู่อย่างโหดเหี้ยม!!"
"ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเอเรอร์วอทช์จะโหดเหี้ยมได้ขนาดนี้"
พี่เบ็นสวม "หน้ากากแห่งความเจ็บปวด" เอ่ยออกมาด้วยความยากลำบาก!
"พูดก็พูดเถอะ... ถ้าเป็นนายในตอนนี้ นายจะลงมือฆ่าเอเรอร์วอทช์โดยไม่ลังเลเลยจริงๆ เหรอ"
เควินถามอย่างมีความนัย
"...ฆ่าเอเรอร์วอทช์ซะ แล้วหาทางชุบชีวิตเบ็น เท็นนีย์สันในจักรวาลนั้นขึ้นมาใหม่"
"ดีกว่าเอาชีวิตของพวกเราไปเสี่ยงเพื่อช่วยเบ็นคนนั้นด้วยการสูบพลังจากนาฬิกาตั้งไม่รู้กี่เท่า!!"
จู่ๆ พี่เบ็นก็โพล่งขึ้นมา ให้คำตอบของเขา!
ความยุติธรรมที่เคยบริสุทธิ์ผุดผ่องของเขา บัดนี้กลับเจือปนไปด้วยความเด็ดขาดดั่งเหล็กกล้า
...จักรวาลแบดเบ็น
แบดเบ็นทำหน้าเยาะเย้ยฉากที่เห็น "กฎห้ามฆ่าเหรอ? ทำตัวเป็นพ่อพระอีกแล้วสิเนี่ย..."
ไว้ชีวิตคนที่สมควรตาย แล้วเดี๋ยวแกจะเสียใจทีหลัง!
ทำไมคนแข็งแกร่งถึงต้องมาทำร้ายตัวเองด้วยล่ะ
...จักรวาลเอเรอร์วอทช์
เกวนรู้สึกเหมือนได้รับการไถ่บาป เธอตื่นเต้นดีใจสุดขีด "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเราก็มากันตั้งเยอะ! เราจัดการเอเรอร์วอทช์ได้โดยไม่ต้องฆ่าเขาใช่ไหมล่ะ!!"
แต่เอเรอร์ฮีทบลาสท์กลับฉีกยิ้มกว้าง
"หึ... มีคนเยอะไปแล้วจะได้อะไร"
"ฉันยังมีไพ่ตายอยู่อีกใบนะเว้ย!!"
...จักรวาลปริศนาแห่งการกลายร่าง
เบ็น เท็นนีย์สัน ดูสับสนเล็กน้อย "อัซมุธ คุณคิดว่าหลักการสำคัญกว่าทุกสิ่งทุกอย่างหรือเปล่าครับ"
"แต่ก่อนฉันคงบอกว่าหลักการต้องมาก่อน—ไม่มีอะไรมาสั่นคลอนมันได้"
"แต่ตอนนี้ฉันตระหนักแล้วว่า... เมื่อเรื่องราวมันบานปลายจนเกินควบคุม การยึดติดกับหลักการมันก็เป็นเรื่องยากจริงๆ"
อัซมุธตอบอย่างยากลำบาก
เขายึดติดกับกฎห้ามฆ่าก็เพราะเขายังไม่เคยเห็นความชั่วร้ายที่บริสุทธิ์ที่สุดต่างหากล่ะ
แต่ตอนนี้เขาได้เห็นแล้ว
แม้กระทั่ง... อัซมุธก็ยังรู้สึกถึงจิตสังหารที่วาบขึ้นมาในใจ!!
และเขาไม่ได้เป็นแค่คนเดียวหรอกนะ
ทั่วทั้งจักรวาล ผู้กลายร่างนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกถึงจิตสังหารที่พวยพุ่ง—ทุกคนต่างลังเลใจ!!
โดยรวมแล้ว
ทุกคนก็ยังคงมองโลกในแง่ดีอยู่!
ด้วยจำนวนคนที่มากขนาดนี้ในการต่อกรกับเอเรอร์วอทช์ พวกเขาคงจะสูบพลังของมันจนแห้งเหี่ยวตายได้แน่ๆ!
ถ้ามีใครได้รับบาดเจ็บ นั่นแหละถึงจะเรียกว่าไร้เทียมทานอย่างแท้จริง
ฟุ่บ!!
ภายในจักรวาลเอเรอร์วอทช์
ร่างของเอเรอร์คล็อกคิงกะพริบวาบ กลับคืนสู่สภาวะปกติอีกครั้ง
"ถึงเวลาแล้ว!!"
สิ้นเสียงตะโกน รอยแยกขนาดใหญ่ก็ฉีกขาดกลางท้องฟ้าอย่างกะทันหัน!!
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์เป็นคนแรกที่พุ่งตัวผ่านรอยแยกเข้าสู่จักรวาลเอเรอร์วอทช์!
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!
ตามมาด้วย... พี่เบ็น เกวน เบ็นร่างวิวัฒนาการสมบูรณ์แบบ เบ็นเวอร์ชั่นสอง หรือแม้แต่อัลบีโด้... ผู้กลายร่างทุกรูปแบบแห่กันลงมายังโลกใบนี้ ก่อเกิดเป็นกองทัพพหุจักรวาลอันน่าตื่นตะลึง!!
"หืม?"
เบ็น เท็นนีย์สัน แห่งจักรวาลเอเรอร์วอทช์
เขาผมยาวรุงรัง ใบหน้าซูบผอมจนถึงขีดสุด ดูอิดโรย และทรุดตัวลงขณะเปล่งเสียงแหบพร่า "ฆ่า..."
"ฆ่าฉันที!! เดี๋ยวนี้เลย ฆ่าฉันที!!"
เขาแผดเสียงร้องสุดกำลัง!
"ใจเย็นๆ พวกเรามาช่วยนายแล้ว"
พี่เบ็นพูดปลอบโยน
ทันทีที่คำพูดเหล่านั้นหลุดออกจากปาก
ผู้กลายร่างนับไม่ถ้วนก็สบถด่ากันอย่างบ้าคลั่ง
"เลิกพูดปลอบใจบ้าๆ นั่นสักที—โจมตีเลยสิฟะ!!"
"พี่เบ็น ไอ้กวีเอก—กินนี่ซะ!"
แม้แต่พี่เบ็นก็แทบจะสติแตก "น่าอายชะมัด..."
"มัน—มันสายไปแล้ว!!"
ดวงตาแดงก่ำของเบ็นเบิกกว้างขณะที่เขาแผดเสียงคำราม!!
ฟุ่บ!!
แสงสีเลือดเจิดจ้าสาดส่องออกมา ห่อหุ้มร่างของเบ็นเอาไว้
"หึหึ"
"ตอนนี้คูลดาวน์ของฉันเหลือแค่... สามสิบวินาทีเท่านั้นแหละนะ รู้ไว้ซะด้วย!!"
เสียงหัวเราะชวนขนลุกของเอเรอร์วอทช์ดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้วงอวกาศ!
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์สูดหายใจเข้าลึก "ยืนยันแล้ว—เบ็นในจักรวาลนี้คือเหยื่อ ส่วนออมนิทริกซ์ของเขาคือตัวการ..."
"ทุกคนพร้อมใจกัน—ล้มไอ้... เอเรอร์วอทช์นี่ซะ!!"
พี่เบ็นชูแขนทั้งสองข้างขึ้น ออมนิทริกซ์สองเรือนไขว้เข้าหากัน!
เรือนหนึ่งเด้งออริจินัลเอเนอร์จีคองออกมา
อีกเรือนเด้งเอ็กซ์-ซูเปอร์แมนออกมา
ราชสีห์ย่อมทุ่มสุดตัวแม้แต่กับการตะครุบกระต่าย—นั่นคือสิ่งที่เขาคิด!
ผู้กลายร่างคนอื่นๆ ก็ยกมือขึ้นเช่นกัน แตะหน้าจอออมนิทริกซ์เพื่อแปลงร่าง
ถึงจะเป็นแค่คล็อกเวิร์กหรือออริจินัลเอเนอร์จีคอง... แต่ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า!
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!!
แสงสีเขียวนับไม่ถ้วนสว่างวาบขึ้นมา แต่ก็ไม่มีแสงใดเจิดจ้าไปกว่าแสงสีแดงเลือดนั่นเลย
เมื่อแสงสีเลือดค่อยๆ จางหายไป
ร่างของเทพมารที่ดูผอมบางเล็กน้อย ร่างกายดูดำมืดราวกับห้วงจักรวาล เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมเต็มปาก!!
นั่นคือเซเลสเทียลซาเปียน
เบ็น เท็นนีย์สัน ขนานนามมันว่า เอ็กซ์-ซูเปอร์แมน
ส่วนในเวอร์ชั่นของเอเรอร์วอทช์... มันถูกเรียกว่า เอเรอร์เอ็กซ์-ซูเปอร์แมน!!
"เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนเหรอ"
"ไอ้งั่งเอ๊ย—ใช้ร่างนั้นก็จบเห่สิ!"
"เซเรน่ากับเบลลิคัสไม่มีทางยอมให้ไอ้โรคจิตอย่างแกออกมาสู้หรอกน่า!"
"ฝันไปเถอะ!"
ออริจินัลเอเนอร์จีคองตัวแล้วตัวเล่า รวมไปถึงคล็อกเวิร์ก ต่างเฝ้ามองเอเรอร์เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนอย่างสงบนิ่ง!
บางคนถึงกับแปลงร่างเป็นสติงก์ฟลาย ฮีทบลาสท์... ยิ้มแฉ่งราวกับว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อเล่นสนุก!!
เอ็กซ์-คิงคองที่แปลงร่างโดยพี่เบ็น ยืนอยู่แถวหน้าสุดและค่อยๆ พ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
"งานนี้กินหมูแน่"
...จักรวาลของพี่เบ็น
ใบหน้าของพี่เบ็นนิ่งงันราวกับคนตาย
เขารู้จักเอเรอร์วอทช์ดีเกินไป
เจ้านั่นไม่มีทางใช้ดีเอ็นเอที่ตัวเองเสียเปรียบหรอก
"มันจะ... ใช้เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนได้จริงๆ งั้นเหรอ"
...บนเส้นเวลา
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์จ้องมองหน้าจอ หัวใจเต้นระรัว "เอเรอร์วอทช์สามารถควบคุมพลังของเซเลสเทียลซาเปียนได้จริงๆ เหรอเนี่ย"
"หรือว่านี่จะเป็นแค่การยอมจำนนกันแน่!!"
...จักรวาลออมนิทริกซ์
เบ็นร่างวิวัฒนาการสมบูรณ์แบบแทบอยากจะเอาหน้าแนบติดกับหน้าจอแสง "ปกติต้องมีการโหวตก่อนสิ! เกิดอะไรขึ้นกับเอเรอร์วอทช์กันเนี่ย!!"
ผู้กลายร่างทุกคน
ทุกคนที่ครอบครองเอ็กซ์-ซูเปอร์แมน
ต่างรู้ดีอยู่แก่ใจว่า
การจะใช้เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนได้นั้น จำเป็นต้องได้รับคะแนนเสียงเป็นเอกฉันท์ มิฉะนั้นก็จะไม่สามารถใช้งานได้
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเอ็กซ์-ซูเปอร์แมนถึงมีข้อจำกัดที่หนักหนาขนาดนั้น
แต่... ไม่มีใครรู้เลยว่าสถานการณ์ของเอเรอร์เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนเป็นยังไงกันแน่!!
"ทุกคน"
เอเรอร์เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เผยรอยยิ้มวิกลจริตขณะที่มันลอยตัวขึ้นไปในความว่างเปล่า "ในเมื่อพวกแกมากันแล้ว ก็อย่าเพิ่งกลับไปเลย ทิ้งศพพวกแกเอาไว้ที่นี่แหละ"
วินาทีที่มันเอ่ยปาก
ความหวาดกลัวก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งสนามราวกับเกลียวคลื่น ทะลุทะลวงผ่านหน้าจอแสงเพื่อถาโถมเข้าใส่ผู้ชมทุกคน!!
ให้ตายเถอะ... เอ็กซ์-ซูเปอร์แมนที่ไร้ข้อจำกัดงั้นเหรอ???
...จักรวาลอัลตร้า-สเปซ-ไทม์
อัลบีโด้ฉีกยิ้มกว้างไปถึงหู
"เอเรอร์วอทช์เป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง!!"
"ฉันต้องดึงมันมาเป็นพวกแล้วบดขยี้ทุกจักรวาลให้แหลกคามือ!"
เขามั่นใจว่าเขาสามารถควบคุมเอเรอร์วอทช์ได้!