340 - เข้าใจทุกอย่าง แล้วอย่างไร?!
340 - เข้าใจทุกอย่าง แล้วอย่างไร?!
ภายใต้การต้อนรับอันอบอุ่นของเหยียนซื่อฝานและคนอื่น ๆ จูผิงอันยกมือคารวะผู้ที่นั่งอยู่ในที่นั้นทีละคน ก่อนจะทำท่าทางเหมือน "ได้รับเกียรติอย่างสูง" และนั่งลงที่โต๊ะ แต่พอได้นั่งลงแล้ว จูผิงอันก็สังเกตเห็นบางอย่าง...
"โอวหยางไม่ได้อยู่ที่งานเลี้ยง!"
นี่ไม่ใช่ "งานเลี้ยงส่งก่อนสอบเตี้ยนซื่อ" หรอกหรือ? ในเมื่อโอวหยางก็ต้องสอบวันพรุ่งนี้เหมือนกัน ทำไมเขาไม่มางานเลี้ยงนี้ล่ะ?! เมื่อลองเชื่อมโยงทุกเรื่องเข้าด้วยกัน...ก็ยิ่งแน่ใจว่างานเลี้ยงวันนี้ คือ "งานเลี้ยงหงเหมิน" (งานเลี้ยงที่ซ่อนแผนการร้าย) อย่างไม่ต้องสงสัย!
เหยียนซื่อฝาน เป็นถึง รองเสนาบดีกระทรวงโยธา ขุนนางตำแหน่ง "เจิ้งซานผิ่น" (ขุนนาระดับสามขั้นสูงสุด)
พ่อของเขาเหยียนซง เป็นถึง
• มหาเสนาบดีแห่งสำนักมหาอาลักษณ์
• อัครมหาเสนาบดีแห่งหออิงอู่
• อาจารย์ผู้ช่วยของไท่จื่อ
• อัครมหาเสนาบดีแห่งหอฮวาก่าย
กล่าวได้ว่าเป็น "คนที่อยู่ใต้ฮ่องเต้เพียงคนเดียว แต่มีอำนาจเหนือคนทั้งใต้หล้า"
แม้แต่คนที่มาร่วมงานเลี้ยงในวันนี้ ก็ล้วนแต่เป็นขุนนางระดับสูงของกลุ่มพรรคพวกของเขา เป็นบุคคลที่ไม่มีใครมองข้ามในราชสำนัก! แม้ว่า จูผิงอันจะเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วว่านี่คืองานเลี้ยงหงเหมิน แต่ต่อให้รู้ เขาก็ไม่มีทางไม่มา!
"เข้าใจหมดทุกอย่าง"
"แต่ถึงอย่างนั้น ก็ต้องมาอยู่ดี!"
ปฏิเสธ?
ลองปฏิเสธดูสิ!
คนในห้องนี้ ต่อให้แค่ขยับนิ้วก้อย ก็ใหญ่กว่าต้นขาของเขาเสียอีก เขาจะปฏิเสธได้สักแค่ไหนกัน?!
ลองคิดกลับกัน ถ้าคุณอยู่ในยุคปัจจุบันแล้วได้รับบัตรเชิญจากผู้ว่าฯ หรือท่านนายกเทศมนตรี หรือกระทั่ง อาจารย์ใหญ่ หรือเจ้านายของคุณเองแถมพวกเขายังส่งคนมาเชิญถึงสี่ครั้งห้าครั้ง ถึงขั้นบอกว่า "ถ้าคุณไม่มา ข้าจะไปเชิญด้วยตัวเอง" คุณลองปฏิเสธดูสิ!
"โอวหยางเขาไม่สบายเล็กน้อย วันนี้จึงพักรักษาตัวที่บ้าน ร่างกายไม่ค่อยดี จึงไม่สามารถมาร่วมงานเลี้ยงนี้ได้ ไม่เช่นนั้น เขาคงอยากมาขอคำชี้แนะจากท่านฮุ่ยหยวนเป็นแน่"
เหยียนซื่อฝานเป็นคนฉลาดมาก เพียงแค่มองแวบเดียว ก็อ่านออกว่าจูผิงอันกำลังสงสัยอะไร เขาจึงยิ้มพลางกล่าวอธิบาย
"ช่างโชคร้ายจริง ๆ"
"แต่โอวหยางท่านเป็นคนมีวาสนา แน่นอนว่าพรุ่งนี้จะต้องหายดีอย่างแน่นอน"
จูผิงอันรับคำของเหยียนซื่อฝานมาต่อ ทำท่าทางห่วงใยอย่างจริงใจ แต่ในใจกลับ เต็มไปด้วยความประชดประชัน!
แต่คนเราก็ต้องรู้จัก "เก็บความจริงไว้ในใจ ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาให้แตกหรอก!"
"ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิด! ในฐานะพี่ชายของโอวหยาง ข้าขอดื่มอวยพรแทนเขาสักหนึ่งจอก"
เหยียนซื่อฝานกล่าวพลางยกจอกเหล้าขึ้นยืน
"บ้าจริง!" นี่คิดจะมอมเหล้ากันใช่ไหม?! พรุ่งนี้ต้องสอบเตี้ยนซื่อ แต่คืนนี้จะมอมเหล้ากันก่อนงั้นหรือ?! แบบนี้จะให้ข้าไปสอบยังไงกัน?!
จูผิงอันมองเหยียนซื่อฝานที่ยกจอกเหล้าอยู่ตรงหน้า รวมถึง สายตาของคนอื่น ๆ ในโต๊ะ ที่กำลังรอคอยให้เขาดื่ม ในใจเขา มีม้าป่าหมื่นตัวกำลังพุ่งชนกันไปมา!
"นี่มันกดขี่กันชัด ๆ!"
ณ วินาทีนั้นความทะเยอทะยานในอำนาจของจูผิงอัน ก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า! วันนี้ที่เขาอยู่ในสถานะนี้ ก็เพราะอำนาจของเขาสู้คนอื่นไม่ได้! แต่... เขารู้ดีว่าอนาคตของราชวงศ์หมิงจะเป็นเช่นไร ถึงแม้ว่าตอนนี้เหยียนซงยังมีอำนาจและอาจจะเป็นมหาเสนาบดีต่อไปอีกสิบปี แต่... เพื่อเป้าหมายและอุดมการณ์ของเขาเอง เขาต้องอดทนให้ถึงที่สุด! เขาจะไม่เป็นเพียง "ตัวหมาก" ที่ถูกบดขยี้
"สวี่เจีย ยังอดทนได้ แล้วทำไมข้าจะอดทนไม่ได้?!"
("ผู้มีปัญญา ซ่อนคมไว้ในตัว รอโอกาสลงมือ") จูผิงอันคิดในใจ
"ข้าจะรับจอกเหล้าจากท่านได้อย่างไร ต้องเป็นข้าสิ ที่ต้องคารวะท่านก่อน!"
จูผิงอันกล่าวพลาง ยกจอกเหล้าขึ้นยืน ปลายจอกของเขาอยู่ต่ำกว่าของเหยียนซื่อฝานเล็กน้อย ตามมารยาท ขณะเดียวกัน เขาก็ใช้แขนเสื้อบังไว้เล็กน้อย พลางปล่อยปิ่นเงินลงไปในจอกเหล้าอย่างแนบเนียน เขาแอบมองดู... ปิ่นเงินไม่ได้เปลี่ยนสีเป็นดำ หรือเปลี่ยนเป็นสีอื่น แสดงว่า... เหล้าไม่มีพิษ! เขารู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย
"แต่ว่า..."
"พรุ่งนี้น้องผิงอันต้องสอบเตี้ยนซื่อ จึงไม่ควรดื่มมาก" เหยียนซื่อฝานกล่าวด้วยรอยยิ้ม เขาดูพอใจกับกิริยามารยาทของจูผิงอันมาก และไม่ได้สังเกตเห็นท่าทีลับ ๆ ของเขาเลย
"ทุกคนก็เหมือนกัน"
"อย่าทำให้น้องผิงอันดื่มเยอะเกินไป เราจัดงานเลี้ยงเพื่อให้กำลังใจ ไม่ใช่เพื่อขัดขวางเขา! เหล้าวันนี้ น้องผิงอันดื่มแค่จอกเดียวก็พอ!"
เมื่อเหยียนซื่อฝานพูดจบ ทุกคนรอบโต๊ะก็พยักหน้ารับ และกล่าวสนับสนุน
"ท่านเหยียนวางใจเถิด"
"ท่านฮุ่ยหยวนแม้อายุยังน้อย แต่ก็มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ เขาเป็นตัวหลักของการสอบเตี้ยนซื่อ เราจะมาเสียมารยาทได้อย่างไร"
เรื่องนี้กลับเกินความคาดหมายของจูผิงอันเล็กน้อย หลังจากคารวะเหล้ากับเหยียนซื่อฝานแล้ว เขากลับมานั่งลงที่โต๊ะ พลางรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
"วันนี้เป็นงานเลี้ยงส่งน้องผิงอันสอบเตี้ยนซื่อ พวกเจ้าทุกคนเคยผ่านการสอบมาแล้ว...ก็อย่าเก็บอะไรไว้ มีเคล็ดลับอะไรก็บอกน้องผิงอันมาเถิด!"
เมื่อได้ฟังเช่นนี้ จูผิงอันก็เข้าใจทันที! นี่ไม่ใช่งานเลี้ยงหงเหมิน แต่ก็ไม่ใช่งานเลี้ยงที่ดีนักเช่นกัน!
(ขอคะแนนจากทุกท่านด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ)