บทที่ 22 เว็บบอร์ดลุกเป็นไฟ

น้ำยาตรึงวิญญาณมีคุณสมบัติหลักในการช่วยให้หญ้าวิญญาณปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ แต่สำหรับต้นหยาดน้ำค้างหยกที่ทนทานสู้หญ้าวิญญาณไม่ได้ พลังชีวิตอันมหาศาลในน้ำยาอาจจะเป็นตัวกระตุ้นให้มันกลายพันธุ์เกิดเป็นลายด่าง

โจวอวี่หยิบน้ำเต้าทองคำออกมาจากกระเป๋าพลางครุ่นคิด ถ้าพลังชีวิตในน้ำยาหนึ่งหยดมันแรงเกินไปจนทำให้ด่าง งั้นถ้าเจือจางมันลงล่ะ? มันอาจจะช่วยแค่ให้ปรับตัวได้ แต่ไม่ถึงขั้นกระตุ้นให้กลายพันธุ์

พอปิ๊งไอเดีย เขาก็รีบไปโยกน้ำบาดาลที่ลานบ้าน จากนั้นเข้าครัวไปหาชามกระเบื้องใบเล็กกับช้อน ตักน้ำใส่ชามพอปริ่มก้น แล้วค่อยๆ บรรจงหยดน้ำยาตรึงวิญญาณลงไปหนึ่งหยด

หยดน้ำยาสีเขียวมรกตตกลงไปในน้ำ ไม่ได้หายวับไปเหมือนตอนหยดใส่ใบไม้ แต่ค่อยๆ ละลายรวมเป็นเนื้อเดียวกับน้ำ ทำให้น้ำในชามเปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อนจางๆ ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกมา

โจวอวี่เคยลองชิมน้ำยานี้ไปหยดหนึ่งเมื่อหลายวันก่อน ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ก็ไม่รู้สึกอะไร แสดงว่ามันมีผลเฉพาะกับพืชตระกูลหญ้าวิญญาณจริงๆ

เมื่อได้น้ำยาเจือจางแล้ว ก็ถึงเวลาทดลอง เขาขุดหยาดน้ำค้างหยกผิวดำต้นหนึ่งออกจากค่ายกล ใส่กระถาง ตักน้ำยาเจือจางขึ้นมาประมาณ 1 ใน 5 ช้อน ราดลงไปบนใบ

น้ำยาสีเขียวอ่อนซึมหายเข้าไปในใบไม้ช้าๆ ไม่ได้หายวับไปทันทีเหมือนน้ำยาเข้มข้น

โจวอวี่นั่งเฝ้าสังเกตการณ์อย่างใจจดใจจ่อ ผ่านไปชั่วโมงกว่า ต้นไม้ยังดูสดชื่นแข็งแรงดี ไม่มีอาการเหี่ยวเฉา เขากำลังจะกระโดดโลดเต้นดีใจ แต่แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับสีชมพูจางๆ ที่เริ่มปรากฏขึ้นบนใบ

โธ่เอ๊ย! ยังด่างอีกเหรอเนี่ย! โจวอวี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอาต้นนั้นวางพักไว้ แล้วไปขุดมาอีกต้น คราวนี้ลดปริมาณน้ำยาลงให้น้อยกว่าเดิม

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง... สองชั่วโมง... ต้นไม้ยังเขียวสดใส และที่สำคัญ ไม่ด่าง!

"สำเร็จ!" โจวอวี่ชูกำปั้นร้องลั่นด้วยความดีใจ ในที่สุดก็หาจุดสมดุลเจอ

เขารีบคำนวณอัตราส่วน น้ำยาหนึ่งหยดสามารถเจือจางใช้ได้กับต้นไม้ประมาณ 10 ต้น โดยช่วยให้ปรับตัวได้แต่ไม่ทำให้กลายพันธุ์

ส่วนน้ำยาที่เหลือในชาม เขาเทราดต้นที่ด่างไปเมื่อกี้จนหมด แล้วเอากลับไปปลูกในค่ายกล

โจวอวี่มองหยาดน้ำค้างหยกผิวดำต้นที่ทดลองสำเร็จด้วยความโล่งใจ กว่าจะหาวิธีไม่ให้มันด่างได้ เล่นเอาเหนื่อย

เพื่อความชัวร์ เขาจะรอดูอาการต้นนี้ข้ามคืนก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเอามารวมในกระทู้ขายของพรุ่งนี้ดีไหม

ในขณะที่โจวอวี่กำลังง่วนอยู่กับการทดลอง กระทู้ของเขาในเว็บ "เซียนโร่วหยวน" กำลังระเบิดเถิดเทิง

แม้เว็บนี้จะเป็นแหล่งรวมคนรักไม้อวบน้ำระดับประเทศ มีเศรษฐีมากมายแฝงตัวอยู่ แต่ส่วนใหญ่ก็มาเพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้ หรือตามหาของหลุด QC ราคาถูก

ส่วนพวกมืออาชีพที่เพาะขาย ก็มักจะขายแต่ไม้เล็กหรือหน่อที่แยกออกมา นานทีปีหนถึงจะมีไม้ฟอร์มกอสวยๆ หลุดมาขาย ซึ่งส่วนใหญ่ก็มักจะขายกันเองในวงใน

แต่กระทู้ของโจวอวี่ที่โชว์รูปพานเติงด่างฟอร์มแม่พันธุ์ขนาด 7 เซนติเมตร ถือเป็นปรากฏการณ์ที่หาได้ยากยิ่งในประวัติศาสตร์การประมูลของเว็บ ใครเลี้ยงได้ขนาดนี้ ปกติเขาไม่เอามาขายกันง่ายๆ หรอก

พอเหล่าสาวกไม้อวบน้ำเห็นรูปพานเติงด่างต้นนั้น ก็แทบจะกราบกรานหน้าจอคอม มันสวยงามราวกับงานศิลปะชั้นสูง สวยกว่าพานเติงทุกต้นที่เคยเห็นมาในชีวิต

หน้าต่างใบใสแจ๋วเหมือนโคมไฟน้ำแข็ง ลายด่างสีเหลืองทองที่กระจายตัวอย่างงดงาม กินพื้นที่ไปกว่า 1 ใน 3 ของต้น มันช่างเจิดจรัสสะกดทุกสายตา

"จองเม้นแรก! หน้าต่างใสกิ๊ง ลายด่างเทพมาก ขอคารวะ! แต่เดี๋ยวนะ นี่รูปตัดต่อหรือเปล่าเนี่ย?" สมาชิกคนแรกเม้นด้วยความตื่นตะลึงปนสงสัย

"ของดีขนาดนี้เอามาขายทำไม! เอามาขายทำไมมม!" สมาชิกคนที่สองเม้นอย่างเสียดายแทน

"ล้อกันเล่นหรือเปล่า ของระดับเทพขนาดนี้เอามาขายในบอร์ดเนี่ยนะ มันควรจะไปอยู่ในงานประกวดระดับโลกโน่น!"

"วิเคราะห์จากแสงเงาและความเป็นธรรมชาติของลายด่าง ไม่น่าใช่รูปตัดต่อ อีกอย่างเจ้าของกระทู้เป็นสมาชิกระดับปรมาจารย์ คงไม่เอาชื่อเสียงมาทิ้งเล่นๆ หรอก" เซียนคีย์บอร์ดสายวิเคราะห์ฟันธง

"ลูกพี่! ขนหน้าแข้งร่วงสักเส้นไหมครับ หรือขอแค่ใบเดียวก็ได้ ใบเดียวก็พอ!"

ส่วนบรรดาเศรษฐีกระเป๋าหนัก พอเห็นกระทู้นี้ก็ตาลุกวาวเหมือนหมาป่าเห็นลูกแกะ หลายคนอ้างว่าเลี้ยงไม้อวบน้ำเพื่อจรรโลงใจ แต่พูดภาษาชาวบ้านก็คือ "รวยแล้วอยากหาของแพงๆ มาประดับบารมี" นั่นแหละ

แต่ปัญหาก็คือ มีเงินแต่ไม่มีของจะให้ซื้อ ส่วนใหญ่เจอแต่ไม้เล็กไม้หน่อ พอมาเจอไม้ฟอร์มกอระดับเทพแบบนี้ ความหวังที่จะได้ครอบครองของวิเศษก็ลุกโชน

"ต้นนี้ผมจอง! ใครหน้าไหนอย่ามาแย่ง!" ลูกเศรษฐีคนหนึ่งประกาศกร้าว

"ผมไม่แย่งหรอกครับ เพราะต้นนี้มันต้องเป็นของผมอยู่แล้ว" เศรษฐีอีกคนตอบกลับอย่างเยือกเย็น

ไม่นานหลังจากกระทู้ถูกโพสต์ หวังหมิงหยวน ชายวัยกลางคนในออฟฟิศหรูกลางเมืองใหญ่ ก็เปิดเข้าเว็บเซียนโร่วหยวนตามความเคยชิน เขาเป็นคนรักไม้อวบน้ำมา 5-6 ปี และเป็นผู้ดูแลบอร์ดหมวดพืชตระกูลลิ้นมังกรที่ฮอตที่สุดในเว็บ

เขากวาดตาดูอันดับกระทู้ฮิต แล้วสะดุดตากับหัวข้ออันดับหนึ่ง "โชว์รูปพานเติงด่างต้นแม่ เตรียมเปิดประมูล!"

คงมีใครมาปั่นกระทู้เล่นอีกล่ะมั้ง หวังหมิงหยวนส่ายหน้า เตรียมจะเข้าไปกดลบและตัดคะแนนข้อหาก่อกวน แต่พอกดเข้าไปดูรูป...

มือที่ถือถ้วยชาชะงักค้าง ตาเบิกกว้างแทบถลน

พานเติงด่างที่สมบูรณ์แบบขนาด 7 เซนติเมตร! ตั้งแต่เล่นไม้อวบน้ำมา เขาไม่เคยเห็นอะไรสวยงามขนาดนี้มาก่อน จากประสบการณ์บอกได้เลยว่า นี่ไม่ใช่รูปตัดต่อแน่นอน!

เขาลองเลื่อนลงมาดูคอมเมนต์ บอร์ดแทบแตก โพสต์ไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ยอดวิวปาไปเกือบพัน คอมเมนต์อีกหลายร้อย!