ตอนที่ 19 ไอ้แมงมุม

หลังมื้อเย็น

ทั้งสองก็กลับเข้ามาในค่ายอีกครั้ง

มินโฮถือคบเพลิง และมองไปรอบๆ ค่ายที่เงียบสงัด- และไร้วี่แววสิ่งมีชีวิต

“มินโฮไปทางนั้น เดียวฉันจัดการทางนี้ เสร็จแล้วกลับมาเจอกันตรงกลางค่าย”

มู่เหลียงเองก็ถือคบเพลิงด้วยเช่นเดียวกัน ก่อนที่จะพูดต่อ

“เดียวเสี่ยวไกจะตามมินโฮไปด้วย”

“ได้เลย”

มินโฮรู้สึกสบายใจขึ้นเมื่อมีเสี่ยวไกติดตามมาด้วย

“มินโฮ ไม่ต้องก่อกองไฟเยอะนะ”

มู่เหลียงเตือนอีกครั้ง

“รู้แล้วน่า”

มินโฮพยักหน้าก่อนจะเดินถือคบเพลิงไปอีกทาง

“เด็กน้อยคนนี้ ใจถึงว่าง่ายจริงๆ”

มู่เหลียงมองไปยังมินโฮด้วยสายตาที่ชื่นชม เด็กน้อยคนนี้มีความเด็ดเดี่ยวไม่ต่างจากผู้ใหญ่คนหนึ่ง

มู่เหลียงเดินไปอีกทางและเข้าไปในกระท่อมไม้บางหลังเพื่อก่อกองเพลิง

และฟืนก็ใช้จากเศษไม้ที่เหลือจากการรื้อบ้านมาเป็นเชื้อเพลิง

จากนั้นก็รอแค่ให้สายของโจรที่จะมาถึงได้เห็นสภาพของค่าย และรีบกลับไปรายงานเรื่องนี้

เมื่อไรที่พวกโจรเคราโลหิตติดกับ ก็มีแต่ฝุ่นเท่านั้นที่ให้พวกมันไล่ล่า

เวลาผ่านไปกองไฟยิ่งจุดเพิ่มมากขึ้น

“บ้านนี้ไม่มีคนอยู่นานแล้ว….”

มู่เหลียงเดินถือคบเพลิงเข้ามาในบ้านหลังหนึ่งที่เต็มไปด้วยฝุ่นและหยากไย่

เขาชะงักทันทีเมื่อเห็นแมงมุมตัวหนึ่งที่ห้อยลงมาจากมุมห้อง

“ถ้าจำไม่ผิดเรามี 10 แต้มของวันนี้ที่ยังไม่ได้ใช้ จะปล่อยมันเสียเปล่าไปดีหรือเลี้ยงแมงมุมตัวนี้ดี”

มู่เหลียงเอื้อมมือไปจับแมงมุมเอาไว้  ก่อนที่จะเกิดเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นในใจ

-ติ๊ง!! ตรวจพบสัตว์ที่ฝึกฝนเลี้ยงได้ ต้องการฝึกฝนหรือไม่-

มู่เหลียงตอบอย่างไม่สนใจเท่าไร

“เริ่มฝึก”

-ใช้แต้มฝึกฝน 10 แต้ม ทำการฝึกฝนแมงมุมผีแดงระดับ 0-

-ติ๊ง! ใช้ 10 แต้ม ในการฝึกฝนแมงมุมผีแดง-

มู่เหลียงแบมือออก และเห็นว่าตัวของแมงมุมจากขนาดเท่านิ้วก้อยก็ขยายใหญ่ขึ้นจนเต็มฝ่ามือของเขา

มันได้เผยลักษณะเด่นของมันคือตัวที่มีสีดำ แต่มีปลายขา และขอบลำตัวเป็นสีแดง

และที่เด่นชัดกว่าอะไรเลยคือมีลวดลายสีแดงคล้ายหน้าคนบนหลังของมัน

-ติ๊ง! ต้องการสืบทอดพลังมาจากแมงมุมผีแดง และรับทักษะ ใยแมงมุมวิญญาณหรือไม่-

“รับ”

มู่เหลียงตอบอย่างไม่คิดอะไรเลย เขาสนใจแค่ความสามารถใหม่ที่จะได้รับ

-ทำการถ่ายทอดความสามารถสู่ร่างเจ้านาย ได้รับความสามารถ ใยแมงมุมวิญญาณ-

มู่เหลียงรู้สึกร้อนๆ ที่ปลายนิ้วเล็กน้อย และลามไปถึงฝ่ามือของเขา

“เป็นเพราะร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้นรึป่าวทำให้รู้สึกไม่ค่อยชัดเจนเหมือนก่อนหน้านี้”

มู่เหลียงคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและรู้สึกสงสัย

เขาเรียกดูค่าสถานะ และพบว่าค่าสถานะเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้นหลังจากได้รับการสืบทอดพลังจากแมงมุมผีแดง

“ระบบเพิ่มระดับให้แมงมุมผีแดงถึงระดับ 3 ที”

เพื่อจะยืนยันเรื่องนี้มู่เหลียงต้องลองวิวัฒนาการแมงมุมผีแดงนี้ไปถึงระดับ 3 ดู

-ติ๊ง! หากต้องการวิวัฒนาการแมงมุมผีแดงจากระดับ 1 ไป 3 จำเป็นต้องใช้แต้มทั้งหมด 110 แต้ม-

“ยืนยัน”

-แมงมุมผีแดงได้รับการวิวัฒนาการเป็นระดับ 3 -

-ทักษะแมงมุมผีแดงเป็นระดับ 3 วิวัฒนาการทักษะเป็นถักทอใยแมงมุม-

-ทำการถ่ายทอดความสามารถสู่ร่างเจ้านาย ได้รับความสามารถถักทอใยแมงมุมระดับ 3-

ครั้งนี้มู่เหลียงรู้สึกได้ถึงกระแสน้ำอุ่นที่ไหลผ่านร่างอีกครั้ง แต่ถึงอย่างงั้นค่าสถานะต่างๆ ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก

ผู้ฝึก : มู่เหลียง

ถึกทน 24

ว่องไว 23.5

กำลัง 24.2

ปราณ 35

อายุขัย 24 / 450 ปี

แต้มฝึกฝน 0 (คืนค่าทุกวัน และสะสมได้)

แต้มวิวัฒนาการ 109

ความสามารถ พสุธาถล่มระดับ 3 ลอบเร้นระดับ 3 กายมนุษย์ระดับ 1 ถักทอใยแมงมุม 3

…..

สิ่งที่ฝึกฝน เต่าหิน(ระดับ 3) ทักษะ พสุธาถล่มระดับ 3

กิ้งก่าสามสี(ระดับ 3) ทักษะ ลอบเร้นระดับ 3

แมงมุมผีแดง(ระดับ 3) ทักษะ ถักทอใยแมงมุม 3

…..

“ชัดเจนแล้วว่ามันมีข้อจำกัดในการเสริมพลังอยู่”

มู่เหลียงได้ดูค่าสถานะของเขา และรู้แล้วว่าหากเป็นสัตว์อสูรฝึกเลี้ยงระดับต่ำ หรือในระดับเดียวกันมีข้อจำกัดอยู่

เขาดึงสติกลับมาแล้วสนใจแมงมุมผีแดง ที่ตอนนี้มันได้ห้อยตัวอยู่กับแขนของเขา

“แก…ลงไปก่อนได้ไหม?”

มู่เหลียงพูดขึ้นพร้อมกับมุมปากที่ยกสูงแปลกๆ

ก็เพราะตอนนี้แมงมุมผีแดงนั้นตัวใหญ่ถึง 1 เมตร ทำให้เขารู้สึกกลัวเล็กน้อย

จี้….

แมงมุมผีแดงพ่นใยออกไปเกาะที่มุมหนึ่งของบ้าน และไต่ไปตามกำแพงอย่างง่ายดาย

จี้…..

มู่เหลียงก็ลองทำตามดู เขาชี้นิ้วออกไป ก่อนที่จะมีใยพุ่งออกมาจากนิ้วของเขาไปติดกับกำแพงบ้าน

ใยที่พ่นออกมานั้นสีใส และลุกติดไฟได้ง่าย

“เรารู้สึกได้ถึงน้ำหนัก และขนาดทิศทางของใยพวกนี้ได้หมดเลย”

ความสามารถใหม่ที่มู่เหลียงได้รับมาจากแมงมุมผีแดงนั้น ทำให้นิ้วของเขารู้สึกแปลกๆ ไปด้วย

“ทั้งเหนี่ยว และทนทาน ดีกว่าเชือกเป็นไหนๆ”

“ความเหนียวของใยพวกนี้เกิดจากเส้นใยเล็กๆ มัดรวมกัน ยิ่งทนต่อแรงดึง”

“และตัวใยก็โปร่งแสง เหมาะมากที่จะเอาไว้ทำกับดักสัตว์หรือสัตว์อสูร”

หลังจากที่ทดลองพลังเล็กน้อย มู่เหลียงก็คิดวิธีการใช้ประโยชน์จากใยนี้ได้มากมาย

เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังแมงมุมผีแดงที่ไต่อยู่บนเพดาน และคุยกับมันผ่านกระแสจิต

“ต่อจากนี้แกมีชื่อว่าเซียวหง แล้วฉันมีงานให้แกทำ ไปชักใยไว้รอบๆ นอกค่าย และหากว่ามีอะไรเคลื่อนไหว ให้แกรีบกลับมาบอกฉันทันที”

แคร็ก

แมงมุมผีแดงขูดผนังหนึ่งครั้งเพื่อแสดงว่ามันเข้าใจสิ่งที่มู่เหลียงพูด

แล้วมู่เหลียงก็ออกคำสั่งเพิ่มอีกเล็กน้อย

“หากเจอคนไม่ต้องจับ ให้กลับมาบอกฉันพอ”

มันคงไม่ดีแน่หากว่าเซียวหงจับสายของโจรกลับมาให้เขา มันจะทำให้แผนที่วางเอาไว้ล้มทั้งหมด

จี้!!

เซียวหงพ่นใยและโหนตัวเองออกไปจากบ้าน และยิงใยไปเกาะบ้านอีกหลังก่อนที่จะโหนตัวต่อไป ราวกับมันบินได้

“สไปเดอร์แมน…งั้นหรอ??”

มู่เหลียงกระพริบตาหลายครั้ง และอยากลองทำแบบนั้นดูบ้าง

เขามองไปยังคบไฟที่อยู่ในมือ ก่อนที่จะหยุดความคิดที่จะทำตัวเป็นสไปเดอร์แมนเพื่อนบ้านที่แสนดีจากหนังซุปเปอร์ฮีโร่ค่ายดัง

เขาเดินออกไปก่อกองไฟต่อไป

“มู่เหลียง!?”

เสียงที่ดูประหม่าของเด็กสาวดังขึ้นจากที่ไม่ไกล

“ใช่ ฉันเอง”

มู่เหลียงตอบก่อนที่จะเดินไปหาต้นเสียงนั้น

“เดี๋ยวแปบหนึ่งนะ ฉันอยู่หลังถัดไปนี้เอง”

มินโฮวิ่งเหยาะๆ ออกมาและเข้ามาหามู่เหลียงด้วยท่าทางโล่งอก

“รีบจัดการให้เสร็จแล้วกลับบ้านกันเถอะ”

มู่เหลียงมองดูหูกระต่ายของมินโฮที่กระดิกไปมาอีกครั้ง ดูเหมือนเธอจะไม่ระวังตัวแล้ว?

“อื้อ!”

มินโฮพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง

ไม่ถึงสิบนาที ทั้งสองก็จุดกองไฟไปทั่วค่าย

ก่อนที่ทั้งสองจะเดินข้างกันในความมืด เพราะคืนนี้เป็นคืนเดือนดับทำให้ทุกอย่างมืดไปหมด แม้แต่ดวงดาวบนฟ้าก็ยังไม่มีให้เห็น

“รีบกลับกันเถอะ อากาศเริ่มหนาวแล้ว!”

มู่เหลียงได้ยินเสียงหอบหายใจที่หนาวสั่นของมินโฮ

เขาจึงยื่นมือออกไปจับมือของมินโฮเอาไว้ และวิ่งไปหาเต่าทมิฬ

“อื้อ….”

มินโฮเพียงขานรับและวิ่งตามไป พร้อมกับมุมปากที่ยิ้มออกมาน้อยๆ โดยที่เธอไม่รู้ตัว พร้อมกับมือของเธอที่ถูกกุมไว้แน่น