ทาสแห่งเงา บทที่ 2339 บุกรุกรังน้ำแข็ง

ซันนี่พบว่าตนเองอยู่ในถ้ำที่ทำจากน้ำแข็ง

ความคิดที่วุ่นวายของเขาค่อยๆ สงบลง แทนที่ด้วยสภาวะที่เย็นเยือกและสงบนิ่งของความแจ่มชัดแห่งการต่อสู้

มีพวกต่อคริสตัลเหลืออยู่ในรังนี้อีกประมาณห้าสิบตัว — ซึ่งแต่ละตัวต่างก็เป็นสัตว์อสูรเกรท เครือข่ายของอุโมงค์และโถงถ้ำใต้ดินเหล่านี้คือป้อมปราการของพวกมัน ขณะที่ซันนี่อ่อนแอลงในฐานะผู้บุกรุกเข้าไปในโดเมนแห่งหิมะ สิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายแต่ละตัวล้วนทรงพลังกว่าเขาเนื่องด้วยกฎของเกมของแอเรียล ทว่านั่นเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ซันนี่ก้าวมาไกลถึงเพียงนี้ได้ก็ด้วยการเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลังกว่าเขามาก แม้ว่าช่วงหลังมานี้เขาจะได้เพลิดเพลินกับสิทธิพิเศษสูงสุดในการเป็นสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งที่สุดในสมรภูมิ ทว่าความทรหดของนักฆ่าผู้น่าเกรงขามก็ยังคงไหลเวียนอยู่ในเลือดของเขา

พวกต่อคริสตัลเป็นเพียงสัตว์อสูร — แม้จะเป็นระดับเกรท ทว่าก็ยังเป็นแค่สัตว์อสูรอยู่ดี พวกมันคือเครื่องจักรสังหารที่ไร้สำนึกซึ่งรู้จักเพียงความคลุ้มคลั่งที่บ้าคลั่งของความกระหายเลือดเท่านั้น สติปัญญาของเขาคืออาวุธที่ร้ายกาจกว่า ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลกับพลังที่ลดถอยลงไปของตนมากนัก

ข้อได้เปรียบด้านจำนวนที่มหาศาลของพวกมันต่างหากที่เป็นภัยคุกคามที่กดดันกว่า แม้ว่าอุโมงค์ของรังน้ำแข็งจะค่อนข้างแคบ ทว่าซันนี่ก็รู้ดีว่าเขาสามารถถูกรุมทึ้งจนพ่ายแพ้ได้ง่ายๆ ที่นี่

เขามีพวกเงาของตนเอง แน่นอน ทว่าพวกมันย่อมจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ หากเขาปลดปล่อยพวกมันออกมาในทันที — เพราะในยามนี้จำนวนของพวกมันยังน้อยกว่าพวกต่อคริสตัลมาก และพวกมันเองก็ถูกทำให้อ่อนแอลงโดยโดเมนแห่งหิมะเช่นกัน

ถึงกระนั้น ซันนี่ก็อยู่ในสถานการณ์ที่ดีกว่าตอนที่เขาอยู่บนชายฝั่งที่ถูกลืมมากนัก ไม่ใช่เพราะเขาทรงพลังขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด — เพราะศัตรูของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน — ทว่าเพราะยามนี้เขามีเครื่องมือให้เลือกใช้งานได้มากกว่า

เขาจะทำลายรังน้ำแข็งแห่งนี้ด้วยการใช้สติปัญญา ความสามารถที่หลากหลาย และทักษะที่เหนือชั้นกว่า

สัมผัสแห่งเงาของเขาแผ่ขยายเข้าไปในส่วนลึกของภูเขา โอบล้อมทุกซอกทุกมุมของรังขนาดมหึมา เพียงชั่วพริบตาเดียว เขาก็รับรู้และหยั่งรู้ได้ถึงทุกอุโมงค์ ทุกทางแยก และทุกโถงถ้ำที่ซ่อนอยู่ในน้ำแข็ง

เขายังรับรู้ถึงตำแหน่งของต่อคริสตัลทุกตัวที่กำลังคุ้มกันป้อมปราการเยือกแข็งแห่งนี้ด้วย

บางตัวรวมกลุ่มกันอยู่ในโถงถ้ำขนาดใหญ่เพื่อรอคอย บางตัวลาดตระเวนอยู่ในอุโมงค์เพียงลำพังหรือมาเป็นคู่ บางตัวก็กำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมป้อมปราการเพื่อรับมือการโจมตี ซันนี่ไม่สัมผัสได้ถึงกับดักใดๆ ทว่าเขาได้ค้นพบระบบที่ซับซ้อนของระฆังคริสตัลซึ่งจะตอบสนองต่อการเคลื่อนไหวของอากาศแม้เพียงเล็กน้อย และด้วยเหตุนั้นมันจะแจ้งเตือนพวกต่อคริสตัลหากมีผู้บุกรุกมารบกวนที่อยู่อาศัยของพวกมัน

ด้วยเหตุนี้ รังน้ำแข็งจึงเต็มไปด้วยเสียงดังกริ่งๆ ที่ละเอียดอ่อนและไพเราะ

ซันนี่ฉีกยิ้ม

ในวินาทีต่อมา เงาทั่วทั้งเครือข่ายอุโมงค์ก็พลุ่งพล่านและยืดตัวสูงขึ้น พวกเงาไม่ได้พยายามจะสร้างบาดแผลหรือสังหารพวกต่อคริสตัล — ทว่าพวกมันเพียงแค่แปรเปลี่ยนสภาพเป็นกำแพงออบซิเดียนที่แข็งตัว ปิดกั้นอุโมงค์นับไม่ถ้วนเอาไว้

พวกสัตว์น่าสะอิดสะเอียนเริ่มขยับเขยื้อนทันที พยายามจะทำลายสิ่งกีดขวางเหล่านั้น ทว่าต่อให้พวกมันมีพละกำลังมหาศาล การทำลายมวลออบซิเดียนที่แข็งแกร่งและเปี่ยมด้วยอาคมย่อมต้องใช้เวลา... โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันคอยซ่อมแซมตัวเองอยู่ตลอดเวลา

ซันนี่ไม่ได้แค่ปิดกั้นอุโมงค์ไปส่งๆ สิ่งกีดขวางแต่ละจุดถูกวางไว้อย่างมีกลยุทธ์ และเพื่อจุดประสงค์เดียว — เขาต้องการแยกพวกต่อคริสตัลออกจากกัน

เพื่อสังหารพวกมันทีละตัว

เพราะท้ายที่สุดแล้ว แม้ว่าซันนี่จะเสียเปรียบในแง่ของพละกำลัง ทว่าเขาก็ยังครอบครองข้อได้เปรียบอยู่บ้าง ในบรรดาข้อได้เปรียบเหล่านั้น มีสองสิ่งที่โดดเด่นที่สุด — นั่นคือความตระหนักรู้... และความสามารถในการเคลื่อนที่ของเขา

'เริ่มกันเลย'

ในตอนนั้นเอง ต่อคริสตัลที่อยู่ตรงหน้าเขา — ผู้แสวงหาที่อยู่อย่างโดดเดี่ยวของรังน้ำแข็ง — ก็กำลังถลามาข้างหน้าแล้ว

ซันนี่อาจจะไม่ได้รวดเร็วไปกว่าสัตว์อสูรเกรทที่ได้รับการสนับสนุนจากโดเมนแห่งหิมะ ทว่าเขาคือนักรบ ขณะที่ต่อคริสตัลตัวนั้น... เป็นเพียงแค่แมลงที่น่ารำคาญตัวหนึ่งเท่านั้น

โอดาชิสีดำแปรเปลี่ยนสภาพเป็นหอกยาวเรียบร้อยแล้ว ซันนี่กระแทกด้ามของมันลงกับพื้นและใช้ขาค้ำยันไว้ ทำตัวให้หนักแน่นเสียจนน้ำแข็งใต้เท้าของเขาเริ่มแตกร้าว เขาถ่ายทอดเจตจำนงของตนลงไปในคมหอก บัญชาให้มันเสียบทะลุศัตรู และถ่ายทอดลงไปในด้ามหอก บัญชาให้มันคงสภาพเดิมไว้อย่างมั่นคง

จากนั้น เขาก็บัญชาให้ตนเองยืนหยัดไว้อย่างมั่นคง

สัตว์อสูรเกรทพุ่งทะยานเข้าหาเขาด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง ดังนั้นมันจึงไม่มีเวลาหยุดยั้ง แรงส่งของตัวมันเองทำให้สิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายถูกเสียบติดเข้ากับหอก เกราะคริสตัลที่ไม่อาจเจาะทะลุได้แตกสลายลงยามที่คมดาบสีดำเสียบทะลุหน้าอกและทะลุออกทางรอยแยกระหว่างส่วนอกและส่วนท้อง

แน่นอนว่าต่อที่เปี่ยมด้วยความอาฆาตมาดร้ายตัวนั้นยังไม่ตาย มันพยายามตะเกียกตะกายดันร่างกายไปตามความยาวของหอกเพื่อจะฉีกทึ้งซันนี่ให้ขาดใจ

เขาเกร็งกล้ามเนื้อ ยกอาวุธขึ้น... พร้อมกับร่างของสัตว์น่าสะอิดสะเอียนขนาดมหึมาที่เสียบติดอยู่นั้น จากนั้น ด้วยเสียงขู่ฟ่อ ซันนี่ก็แทงหอกขึ้นด้านบนด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี และปักสิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายตัวนั้นไว้กับเพดานอุโมงค์

ก่อนที่เจ้าต่อตัวนั้นจะทันได้ทำลายด้ามของอาวุธที่ถูกทำให้ปรากฏเป็นรูปร่างเพื่อดิ้นรนให้หลุดพ้น ขวากหนามสีดำเจ็ดอันก็พุ่งออกมาจากพื้นประหนึ่งเสาหิน บดขยี้ร่างกายของมันจนแหลกลาญและทำให้อุโมงค์พังทลายลง

[ท่านได้สังหารศัตรูแล้ว]

...ทว่าซันนี่ไปปรากฏตัวอยู่ที่อื่นเรียบร้อยแล้ว

เขาก้าวข้ามผ่านเงาไปโผล่อีกด้านหนึ่งของรังน้ำแข็ง ลึกเข้าไปในภูเขา ภายในถ้ำขนาดเล็กที่ซึ่งต่อคริสตัลผู้โดดเดี่ยวอีกตัวกำลังกัดกินซากศพของพวกพ้องที่ล่วงลับ สัตว์น่าสะอิดสะเอียนตัวที่หนีรอดมาจากการต่อสู้ครั้งก่อนพร้อมบาดแผลฉกรรจ์ถูกพวกสัตว์อสูรที่มีความเสียหายน้อยกว่ารุมทึ้งกัดกินอย่างไร้ความปรานีเพื่อรักษาบาดแผลของตนเอง

รังน้ำแข็งดูเหมือนจะดำเนินงานตามหลักการของความเป็นจริงที่ไร้ความปรานี

ซันนี่ไม่มีเวลามานั่งเฝ้าสังเกตว่าพวกต่อคริสตัลเปลี่ยนอาหารของพวกมันให้กลายเป็นของเหลวคริสตัลได้อย่างไร และพวกมันใช้ของเหลวนั้นเพื่อรักษาและเสริมกำลังตนเองแบบไหน — เขาเนรมิตดาบเล่มหนึ่งขึ้นมาจากเงา ตัดขาข้างหนึ่งของสิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายตรงข้อต่อ และเต้นรำหลบหลีกจากการโต้ตอบของมันไปรอบๆ

ส่วนที่เหลือก็เป็นเพียงเรื่องของเทคนิคและเพลงดาบเท่านั้น

แม้สัตว์อสูรเกรทจะมีขนาดที่ใหญ่กว่าและมีพละกำลังทางกายภาพที่เหนือกว่า ทว่าซันนี่ก็จัดการทำให้มันพิการได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นการลดความคล่องแคล่วของมันลง และจากนั้นจึงตัดหัวของมันด้วยการโจมตีที่แม่นยำเพียงครั้งเดียว

[ท่านได้สังหาร...]

'นั่นสองตัวแล้ว'

เขาหายไปตั้งแต่ตอนที่ซากศพของสิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายตกลงถึงพื้น

'เหลืออีกสี่สิบเก้าตัว'