ทาสแห่งเงา บทที่ 510: เอคโคมนุษย์

ซันนี่มองสำรวจรอบโรงละครที่พังทลาย จากนั้นจึงเสาะหาที่นั่งที่ยังคงสภาพสมบูรณ์และทรุดตัวลง ผ่อนคลายบนเบาะกำมะหยี่อันนุ่มนวล เขาไขว่ห้างและจ้องมองเวทีที่แตกหักด้วยสีหน้าซับซ้อน

เศษกระจกแตกและซองบรรจุสารกระตุ้นที่ว่างเปล่าดึงความสนใจของเขาชั่วครู่ ซันนี่คาดหวังว่าสารกระตุ้นเหล่านั้นจะเป็นชนิดที่ก่อให้เกิดความสุขสม แต่น่าประหลาดใจ พวกมันแทบจะเหมือนกับสิ่งที่เขาเคยใช้เพื่อตื่นตัวตลอดทั้งสัปดาห์หลังจากกลับมาจากชายฝั่งที่ถูกลืม

รอยขมวดคิ้วเล็กน้อยปรากฏบนใบหน้าของเขา

'อย่าบอกนะว่า... ไอ้หมอนี่กลัวการเข้าสู่อาณาจักรแห่งความฝัน?'

...เคิร์ตอาจจะแตกสลายยิ่งกว่าที่เขาสงสัยไว้เสียอีก จากคำบรรยายของมาสเตอร์เจ็ทเกี่ยวกับคนรู้จักเก่าของเธอ ชายผู้นี้เคยเป็นนักสู้ที่ทุ่มเท เป็นผู้เชี่ยวชาญ... แต่ผู้เชี่ยวชาญแบบไหนกันที่กลัวในสิ่งที่ตนเชี่ยวชาญ?

ด้วยสัญญาณการถอนหายใจ ซันนี่จ้องมองไปยังความว่างเปล่าและเรียกอักษรรูนขึ้นมา

และมันปรากฏขึ้น เขียนด้วยสัญลักษณ์โบราณลอยอยู่ในอากาศเบื้องหน้าเขา:

เอคโค: [เงากระบี่เคิร์ต]

ประเภทของเอคโค: สัตว์ร้าย

...มนุษย์ทุกคนถูกมนตร์จัดให้เป็นสัตว์ร้าย เนื่องจากพวกเขามีแก่นวิญญาณเพียงหนึ่งเดียว ดังนั้นจึงไม่น่าประหลาดใจ

เอาล่ะ มนุษย์ทุกคนยกเว้นซันนี่และเนฟฟิส

เมื่อความคิดเรื่องการกลายเป็นปีศาจแวบเข้ามาในจิตใจ ซันนี่ก็อ่านต่อไป

อันดับของเอคโค: อเวคเคนด์

คุณสมบัติของเอคโค: [มือรวดเร็ว], [ผู้สาบานกับเงา], [ตราแห่งความตาย]

คำอธิบายคุณสมบัติ [มือรวดเร็ว]: "คมกระบี่ของท่านฟาดฟันได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ"

คำอธิบายคุณสมบัติ [ผู้สาบานกับเงา]: "ท่านเป็นที่รู้จักแก่เงาทั้งปวง"

คำอธิบายคุณสมบัติ [ตราแห่งความตาย]: "ท่านแบกรับตราแห่งความตาย เพราะเฉกเช่นความตาย ท่านถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นอาวุธ"

ซันนี่เอียงศีรษะเล็กน้อย

ดังนั้น คุณสมบัติที่เพิ่มการรับรู้และความคล่องตัว คุณสมบัติที่มอบความเชื่อมโยงกับเงาให้เคิร์ต — แม้จะน้อยกว่าของเขาเองมาก — และคุณสมบัติที่สาม... จริงๆ แล้ว ซันนี่ไม่รู้ว่าคุณสมบัติที่สามทำอะไร

อย่างไรก็ตาม คำอธิบายของมันน่าสนใจมาก เขารู้ว่าความตายถูกสร้างโดยเทพเจ้าแห่งเงา และตอนนี้ เขาได้เรียนรู้ว่ามันถูกสร้างขึ้นเป็นอาวุธ... แต่เพื่อต่อต้านใคร? ศัตรูแบบไหนที่อาจเรียกร้องให้มีการสร้างสิ่งที่น่ากลัวเช่นนั้น?

บางทีอาจเป็นผู้อมตะ... ไม่ นั่นไร้เหตุผล หากมีช่วงเวลาก่อนที่ความตายจะถูกสร้างขึ้น ทุกสิ่งในตอนนั้นก็คงเป็นอมตะ นิรันดร์ และไม่มีที่สิ้นสุด... ใช่ไหม?

ซันนี่ไม่แน่ใจว่าเขาเข้าใจแนวคิดของโลกที่ปราศจากความตายหรือไม่ แต่สิ่งที่เขารู้ก็คือสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอย่างความตายคงไม่ถูกสร้างขึ้นโดยไร้เหตุผล

เขาขมวดคิ้ว แล้วหันความสนใจกลับไปที่อักษรรูน:

ความสามารถของเอคโค: [การควบคุมเงา], [การโจมตีด้วยเงา], [อเวคเคนด์]

คําอธิบายความสามารถ [การควบคุมเงา]: "ท่านสามารถส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของเงาและเดินผ่านพวกมันโดยไม่ถูกพบเห็น"

คําอธิบายความสามารถ [การโจมตีด้วยเงา]: "ท่านสามารถโจมตีเงา และเงาของท่านสามารถโจมตีสิ่งมีชีวิตได้"

'...ตามที่คาดไว้'

ซันนี่พอจะคาดเดาได้ว่าธาตุแท้ของเคิร์ตน่าจะเป็นอย่างไร พวกมันแตกต่างแต่ก็คล้ายคลึงกับของเขาเอง อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ยังอเนกประสงค์และทรงพลังน้อยกว่าสิ่งที่เขาสามารถทำได้เอง แม้ว่าความสามารถในการโจมตีโดยตรงด้วยและผ่านเงาของเขาจะเป็นสิ่งที่ซันนี่อยากเข้าถึงได้ก็ตาม

[การควบคุมเงา] โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แทบจะไม่มากกว่าเวอร์ชันที่แตกต่างกันเล็กน้อยของคุณสมบัติแบบพาสซีฟของเขา [บุตรแห่งเงา]

...แต่กระนั้น การมีเงาอย่างเคิร์ตอาจเพิ่มชั้นใหม่ให้กับความสามารถในการต่อสู้ของเขา

ยังมีความสามารถสุดท้ายอีกด้วย:

คําอธิบายความสามารถ [อเวคเคนด์]: "เอคโคนี้มีความสามารถโดยกำเนิดของผู้แบกรับมนตร์"

ดังนั้น... การใช้เมมโมรี่? นั่นเป็นความสามารถที่ดีที่จะมี แม้แต่เซนต์เองก็ถูกจำกัดให้ใช้ได้เพียงอาวุธและเครื่องรางเท่านั้น

เต็มไปด้วยความคิด ซันนี่มองไปที่อักษรรูนสุดท้าย

คำอธิบายเอคโค: [ข้ามอบกระบี่อันงดงามให้เจ้า แต่ทั้งหมดที่เจ้าสร้างคือฝันร้ายอันน่าสยดสยอง]

เขากะพริบตาสองสามครั้ง

'...มีอะไรกับคำอธิบายนั้น? โอ้ พระเจ้า ฉันกำลังจินตนาการไปเองหรือเปล่า หรือว่ามนตร์ฟังดู... ขมขื่น?'

ช่างเป็นความคิดที่ตลกดีแท้

ซันนี่เอนหลังบนเก้าอี้และรอสักพัก จากนั้นเขาก็ทำหน้าเบ้และดำดิ่งเข้าสู่ทะเลแห่งจิตวิญญาณ

'ลองดูกันหน่อย...'

เขาเดินผ่านแถวของเงาเงียบกริบ สังเกตเห็นร่างมืดของเงากระบี่เคิร์ตยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาอย่างไร้การเคลื่อนไหว ชำเลืองมองเขาครู่หนึ่ง ซันนี่เข้าใกล้จุดระหว่างดวงอาทิตย์สีดำของแก่นเงาของเขา พบทรงกลมแสงขนาดใหญ่ที่โคจรรอบหนึ่งในนั้น และเรียกเอคโคลงมา

ทรงกลมนั้นลอยมายังผิวของน้ำนิ่งและค่อยๆ มืดลง เผยให้เห็นร่างชายผอมโซ เปลือยกายยืนอยู่ภายใน

ซันนี่รู้สึกถึงความขนลุกบนผิวหนัง

ตรงหน้าเขาคือมนุษย์... หรือจะพูดให้ถูกคือสำเนาของมนุษย์ที่ไร้วิญญาณ เอคโคเคิร์ตดูเกือบเหมือนคน แต่ความว่างเปล่าไร้ชีวิตในดวงตาของมันกรีดร้องถึงความผิดปกติอันลึกล้ำและน่าขยะแขยง มันช่างสร้างความหวาดหวั่นอย่างเหลือเชื่อ

เอคโคนั้นคล้ายคลึงกับเหยื่อที่กลวงเปล่าของต้นฉบับมันมาก เพียงแต่ว่างเปล่าและปราศจากประกายที่ไม่อาจกำหนดคำนิยามซึ่งสิ่งมีชีวิตทั้งหลายครอบครอง มันเป็นสำเนาประดิษฐ์ของชายคนหนึ่งที่ขาดสิ่งที่ทำให้เขาเป็นมนุษย์

รูปเคารพอันน่าสยดสยอง

...สิ่งนั้นชวนขนพองสยองเกล้าอย่างไม่น่าเชื่อ

ซันนี่ลังเล แล้วพยายามคิดถึงสิ่งต่างๆ อย่างมีเหตุผล

เอคโคนั้นแทบจะไร้ประโยชน์สำหรับเขาในสภาพปัจจุบัน แต่ด้วยความสามารถ [อเวคเคนด์] มันจะมีศักยภาพโดยกำเนิดในการใช้เมมโมรี่... ซึ่งหมายความว่าซันนี่สามารถจัดเกราะและอาวุธให้เอคโคเคิร์ตได้

คำถามคือ... เขาต้องการหรือไม่?

ในเบื้องต้น คำถามนั้นค่อนข้างเรียบง่าย ใครจะไม่อยากมีสิ่งมีชีวิตที่เทียบเท่ากับอเวคเคนด์ผู้ทรงพลังมารับใช้? แต่จริงๆ แล้ว สิ่งต่างๆ ซับซ้อนกว่านั้น

ซันนี่ขมวดคิ้ว แล้วยกมือขึ้นและจิ้มไหล่ของสิ่งมีชีวิตอันน่าสยดสยอง

สตริงใหม่ของอักษรรูนปรากฏขึ้นใกล้ๆ กับมัน:

[เปลี่ยนเอคโคให้เป็นเงาหรือไม่?]

เขาชะงัก ครุ่นคิด

การมีเงามนุษย์แน่นอนว่ามีข้อดีของมัน แต่การมีเงาใดๆ ก็ต้องการการลงทุนทรัพยากรมหาศาล การบำรุงเลี้ยงเซนต์เป็นเรื่องยากมากสำหรับซันนี่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกระเป๋าของเขา ซึ่งมีความสำคัญน้อยกว่า แต่ก็ยังเป็นเรื่องเร่งด่วนอยู่ดี คือความจำเป็นที่จะต้องใช้ชิ้นส่วนเงาหนึ่งร้อยชิ้นเพื่อทำการเปลี่ยนแปลงให้เสร็จสมบูรณ์

ซันนี่ใช้เวลาและความพยายามมากมายเพื่อที่จะสร้างแก่นที่สาม และความคิดที่จะถูกผลักกลับไปด้วยชิ้นส่วนทั้งหมดหนึ่งร้อยชิ้นดูไม่น่าดึงดูดใจเท่าไรนัก

ประเด็นคือ เขารู้สึกลังเลที่จะเปลี่ยนเอคโคใดๆ ให้เป็นเงา

แล้วเคิร์ตเป็นเอคโคที่มีค่าหรือไม่?

แม้ว่าซันนี่จะอยากรู้มากว่าอะไรจะเกิดขึ้นถ้าหนึ่งในเงาเงียบถูกวางลงในเอคโคมนุษย์ คำตอบก็คือ... ไม่

ซันนี่ไม่แน่ใจว่าเขาควรทำเช่นนั้น

มีสองเหตุผล

เหตุผลแรกค่อนข้างเรียบง่าย แต่ก็ไม่น่าเชื่อถือเท่าไร

มาสเตอร์เจ็ทกล่าวว่าพวกเขาทุกคน ที่เป็นอเวคเคนด์ผู้ชำนาญ กำลังเดินห่างจากความบ้าคลั่งเพียงก้าวเดียว ซันนี่รู้สึกว่าการลากสำเนาที่ถูกปลุกชีพขึ้นมาใหม่ของชายที่เขาฆ่าไปรอบๆ จะทำให้เขาเข้าใกล้การก้าวนั้นมากขึ้น ความเป็นมนุษย์ของเขา — และสติสัมปชัญญะ พูดตามตรง — ก็เดินอยู่บนเส้นด้ายอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่เหตุผลหลัก

เหตุผลที่สอง และสำคัญที่สุด คือธรรมชาติของเงา เงาไม่ใช่สำเนาที่ว่างเปล่าไร้วิญญาณของต้นฉบับ พวกมันครอบครองจิตสำนึกบางอย่าง และบุคลิกที่โดดเด่น... เซนต์เป็นหลักฐานที่มีชีวิต

ใช่ เธอถูกสร้างจากสัตว์ในฝันร้ายที่ทรงพลัง แต่คุณสมบัติและความสามารถของเธอไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เธอแข็งแกร่ง เซนต์แข็งแกร่งเพราะเธอคือเซนต์ เจตจำนง สติปัญญา และความมุ่งมั่นอันไม่อาจหักล้ำของเธอคือสิ่งที่ทำให้เธอเป็นผู้ที่น่าเกรงขามบนสนามรบ และเป็นพวกพ้องที่มีค่าสำหรับซันนี่

และนั่นคือเหตุผลที่เขาไม่ต้องการสร้างเงาของเคิร์ต ใช่ เคิร์ตมีความสามารถที่ทรงพลังซึ่งมีความเชื่อมโยงกับธาตุแท้ของซันนี่

แต่ตัวเคิร์ตเอง... อ่อนแอ

ความอ่อนแอของเขาเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาจมดิ่งในเหล้าและงานอดิเรกที่น่ารังเกียจ และในที่สุดก็ยอมแพ้ต่อภาระของมนตร์ฝันร้ายและสังหารมนุษย์ที่ไร้ทางป้องกันในอาการบ้าคลั่งอันวิปลาส

ไม่ว่าจะทรงพลังแค่ไหน ซันนี่ก็ไม่ต้องการครอบครองเงาของเพชฌฆาตที่ไร้เสถียรภาพ... แต่มากกว่าสิ่งใด เขาไม่ต้องการครอบครองเงาของคนที่อ่อนแอ เขาจะพึ่งพาคนแบบนั้นได้อย่างไร?

บนเส้นทางที่เขากำลังเดิน ไม่มีที่ว่างสำหรับความอ่อนแอ... อย่างน้อยก็ไม่ใช่ความอ่อนแอแบบนั้น

ด้วยเสียงถอนหายใจ เขาเรียกเซนต์ และดูเธอปรากฏตัวใกล้ร่างเปลือยของเคิร์ตในเกลียวน้ำวนแห่งเปลวไฟสีดำ

ปีศาจเงียบขรึมจ้องมองเขาด้วยดวงตาสีทับทิมอันเฉยเมย ไม่ให้ความสนใจใดๆ กับเอคโคมนุษย์ การเห็นพวกเขายืนเคียงข้างกันยิ่งทำให้ซันนี่มั่นใจในการตัดสินใจของเขา

เขายังคงเงียบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงชี้ไปที่เคิร์ต:

"เธอไม่อยาก... กินมันหรอก?"

เซนต์ยังคงไม่เคลื่อนไหวอยู่สักพัก แล้วเงียบๆ หันไปหาเอคโคและยกมือข้างหนึ่งขึ้น ถุงมือเกราะของเธอแทงทะลุหน้าอกของฆาตกรผู้ตายแล้วได้อย่างง่ายดาย และสองสามชั่วขณะต่อมา ร่างของเขาก็สลายตัวเป็นกระแสของประกายสีขาว

ประกายเหล่านั้นรวมตัวกันเป็นสายแสงอันเจิดจ้าสามสายและเข้าสู่ความมืดที่ซ่อนอยู่ภายในเงา จากนั้นก็ไหลเข้าสู่เศษแก่นสามส่วนของเธอ

[เอคโคของคุณถูกทำลายแล้ว]

ซันนี่รู้สึกถึงความขมขื่นแผ่ซ่านผ่านหัวใจของเขา แต่ไม่นานนัก มันก็หายไป

เขากำลังเฝ้าดูตัวนับชิ้นส่วนเงาในอักษรรูนที่อธิบายถึงเซนต์

...ดูเหมือนว่าการกินเอคโคจะให้คุณค่าทางโภชนาการมากกว่าสำหรับเงา เธอได้รับชิ้นส่วนมากกว่าที่เธอจะได้รับจากเมมโมรี่อเวคเคนด์ระดับที่หนึ่ง

ตอนนี้ ตัวนับกำลังแสดงตัวเลขธรรมดา:

ชิ้นส่วนเงา: [200/200]

รอยยิ้มแห่งชัยชนะปรากฏบนริมฝีปากของซันนี่