บทที่ 980 ผู้อาวุโสโจ้วยังมีชีวิต

สมาคมเชี่ยนอวี่

ห้องสงบ

ผู้จัดการสกุลหลิวสีหน้าหม่นหมอง นั่งนิ่งไม่เป็นสุข

เขาเดินไปเดินมาในห้อง เหลียวมองออกไปนอกร้านเป็นระยะ ดูเหมือนกำลังรอคอยใครบางคน

ยามแสงอรุณสาดส่อง

ผู้จัดการสกุลหลิวเห็นร่างคนผู้หนึ่งเดินมาแต่ไกล สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบสวมหน้ากากยิ้มแย้ม เดินลงบันไดอย่างเร่งรีบ ออกไปต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

"ท่านนักพรตเชิญเข้ามา!"

ผู้จัดการสกุลหลิวท่าทีสนิทสนม นำฉินซางเข้าห้องสงบ

เขากำลังจะรินชา แต่ฉินซางโบกมือห้าม

"ท่านนักพรตหลิว รวบรวมสมุนไพรวิเศษได้มากน้อยเพียงใดแล้ว?"

ฉินซางเข้าประเด็นทันที เตรียมซื้อสมุนไพรแล้วจากไป

บัดนี้เขาควบคุมธงอำมหิตหกด้ามได้คล่องแคล่วแล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาอยู่ข้างนอกอีก

"เรื่องนี้......"

ผู้จัดการสกุลหลิวชะงักไปครู่หนึ่ง ถือถ้วยชาค้างอยู่กลางอากาศ สีหน้าแสดงความลำบากใจ อ้ำอึ้ง

ฉินซางเห็นเช่นนั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยเสียงเข้ม "ท่านนักพรตหลิวมีปัญหาอันใดหรือ?"

ผู้จัดการสกุลหลิวถอนหายใจเบาๆ วางถ้วยชาลง กล่าวว่า "ข้าน้อยเข้าใจว่าจะซื้อสมุนไพรวิเศษบางส่วนจากสมาคมอื่น รวมกับของในคลังน่าจะรวบรวมได้มากพอสมควร

แต่ไม่คาดคิดว่า เนื่องจากสมุนไพรวิเศษที่ท่านนักพรตต้องการล้วนล้ำค่าหายาก สมาคมหลายแห่งบนเกาะมีของเก็บไว้น้อยนิด

เพื่อไม่ให้เสียเวลาของท่านนักพรต ข้าน้อยได้ส่งข่าวด่วนไปยังเกาะหยิงฮวน ให้พวกเขาเร่งส่งสมุนไพรวิเศษมาให้ คาดว่าอีกสองสามวันจึงจะมาถึง......"

"เกาะหยิงฮวน?"

ฉินซางนึกขึ้นได้ เกาะหยิงฮวนเป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของต้าหยู่โจว แผนที่ภูมิประเทศบันทึกไว้ว่าเกาะนี้เจริญรุ่งเรืองกว่าต้าหยู่โจวเสียอีก

"ใช่แล้ว" ผู้จัดการสกุลหลิวพยักหน้า "ท่านนักพรตอาจไม่ทราบ หลังความวุ่นวายจากสัตว์อสูร สมาคมเราเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้ง เพิ่งจะนิ่งลงในช่วงที่ผ่านมา

ข้าน้อยเป็นเพียงผู้จัดการเล็กๆ ที่ประจำอยู่เกาะต้าหยู่โจว ผู้ที่ดูแลกิจการของสาขาตะวันออกอย่างแท้จริงคือรองผู้บัญชาการฝ่ายซ้าย

เกาะหยิงฮวนได้รับความโปรดปรานจากรองผู้บัญชาการฝ่ายซ้าย ท่านส่งคนสนิทไปดูแล พวกเขาย่อมรวบรวมสมุนไพรวิเศษที่ท่านนักพรตต้องการได้......"

ฉินซางเข้าร่วมสมาคมเชี่ยนอวี่มาตลอด ติดตามผู้อาวุโสโจ้วในทะเลมารพายุ แต่รู้จักสมาชิกในทะเลในไม่มากนัก

นึกย้อนกลับไป เขาจำไม่ได้ว่ารองผู้บัญชาการฝ่ายซ้ายเป็นใคร

อย่างไรก็ตาม ผู้ที่ขึ้นตำแหน่งรองผู้บัญชาการในสมาคมเชี่ยนอวี่ล้วนไม่ธรรมดา ทั้งสมาคมมีสองสามคน ผู้อาวุโสโจ้วก่อนเดินทางสู่ทะเลมารพายุก็เคยดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการ

"ท่านนักพรตหลิวรวบรวมได้กี่ส่วนแล้ว?"

ฉินซางครุ่นคิดครู่หนึ่ง ถาม

"ไม่ถึงสามส่วน"

ผู้จัดการสกุลหลิวกล่าวด้วยความละอายใจ

"สามส่วน น้อยเกินไป......"

นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ ฉินซางครุ่นคิดครู่หนึ่ง กล่าวว่า "นักพรตผู้ยากไร้มีธุระเร่งด่วนต้องทำ คงรออีกนานไม่ได้

อย่างนี้ดีหรือไม่ ขอรบกวนท่านนักพรตหลิวส่งข่าวไปยังเกาะหยิงฮวนอีกครั้ง ให้พวกเขาตรงไปทางเหนือ ส่งสมุนไพรวิเศษไปยังเกาะตงเจี่ย

นักพรตผู้ยากไร้จะเดินทางไปทางตะวันตก ผ่านเกาะตงเจี่ย พวกเราจะพบกันที่นั่น น่าจะไปถึงพร้อมกันพอดี"

เกาะตงเจี่ยอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของต้าหยู่โจว ทางเหนือของเกาะหยิงฮวน

สำนักเต๋าแห่งธรรมะอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขา เส้นทางพอดีผ่านเกาะตงเจี่ย ไม่ต้องเสียเวลามากนัก

ผู้จัดการสกุลหลิวตะลึงไปครู่หนึ่ง ไม่คิดว่าฉินซางจะกล่าวเช่นนี้ ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าแสดงความลังเลใจ

ฉินซางเหลือบมองเขา ใจกระจ่างแจ้ง กล่าวเรียบๆ "ท่านนักพรตหลิววางใจได้ ไม่ว่าเราจะแลกเปลี่ยนกันที่ใด นักพรตผู้ยากไร้ทำธุรกิจกับท่าน มิใช่กับเกาะหยิงฮวน"

ผู้จัดการสกุลหลิวยิ้มประจบ ท่าทีเห็นด้วย "แผนของท่านนักพรตยอดเยี่ยม เพียงแต่......"

ผู้จัดการสกุลหลิวหยุดไปเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความยินดีกล่าวว่า "ข้าน้อยเกือบลืมไป เมื่อสามวันก่อนท่านนักพรตขอให้ข้าน้อยสืบข่าวผู้อาวุโสโจ้ว ข้าน้อยได้ถามไปพร้อมกับส่งข่าวไปเกาะหยิงฮวน

ช่างบังเอิญ พวกเขาเพิ่งได้รับข่าวว่าผู้อาวุโสโจ้วปลอดภัยดี และอยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก ได้ยินว่าท่านได้รับของดีจากวังเจ็ดสังหาร ปิดด่านมาตลอด เพิ่งออกด่านไม่นาน

ผู้อาวุโสโจ้วตั้งใจจะกลับเกาะเทียนซิง แต่เมื่อรู้ว่าท่านนักพรตอยู่ที่ต้าหยู่โจว ก็เปลี่ยนใจทันที ตัดสินใจมาเยี่ยมท่านนักพรต เห็นได้ว่าผู้อาวุโสโจ้วให้ความสำคัญกับท่านนักพรตเพียงใด

หากท่านนักพรตจากไปก่อน อาจพลาดกัน......"

ผู้จัดการสกุลหลิวพูดต่อเนื่อง ท่าทีเชื่อมั่น

แต่ไม่ทันสังเกตว่า คนตรงหน้าบรรยากาศเปลี่ยนไป

เมื่อได้ยินผู้จัดการสกุลหลิวกล่าวถึงผู้อาวุโสโจ้ว ดวงตาฉินซางพลันเย็นเยียบ เขาเกร็งทั้งร่าง จ้องผู้จัดการสกุลหลิวเขม็ง ในแววตาวาววับด้วยอันตราย หัวใจเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

ผู้อาวุโสโจ้วล่วงลับแล้ว ร่างถูกเขาเผาด้วยตนเอง

แน่นอนเหลือเกิน!

แต่คนตรงหน้ากลับยืนยันว่าผู้อาวุโสโจ้วยังมีชีวิต และจะมาพบเขาด้วยตัวเอง

ผู้อาวุโสโจ้วกลับมีชีวิตอีกครั้ง เป็นไปได้หรือว่าสิ่งที่เขาประสบในทะเลสาบเซียนดอกไม้เป็นเพียงมายาภาพ เป็นความฝัน!

ฉินซางความคิดสับสนวุ่นวาย

ผู้จัดการสกุลหลิวมีเจตนาไม่ดีชัดแจ้ง แต่ฉินซางคาดเดาไม่ออกว่าปัญหาอยู่ตรงไหน

ทั้งสองไม่เคยมีความบาดหมางกันมาก่อน เพียงซื้อสมุนไพรวิเศษเท่านั้น หากสมาคมเชี่ยนอวี่เต็มไปด้วยคนเห็นแก่ได้ คงแตกสลายไปนานแล้ว

"ฮ่ะๆ......"

ฉินซางหัวเราะเย็นชา "ผู้อาวุโสโจ้วอยู่ที่ใดตอนนี้? เมื่อผู้อาวุโสโจ้วจะมา นักพรตผู้ยากไร้รออีกสักสองสามวันก็มิใช่ปัญหา......"

ภายนอกเขาไม่แสดงอาการผิดปกติ แต่มือที่ซ่อนอยู่กำธงอำมหิตแน่น ใช้ตาสวรรค์กวาดตรวจรอบห้องสงบอย่างรวดเร็ว แต่ไม่พบคนซ่อนตัวอยู่

ผู้จัดการสกุลหลิวได้ยินเช่นนั้นก็ดีใจยิ่งนัก รีบกล่าว "ผู้อาวุโสโจ้วคงออกจากเกาะหยิงฮวนแล้ว กำลังเดินทางมา ท่านนักพรต......"

ไม่ทันขาดคำ ฉินซางจู่โจมทันที

'วู้!'

แสงกระบี่ฉีกผ้าคลุมศีรษะ แสงจ้าสว่างไสวทั่วห้องสงบ

ทั้งสองนั่งประจันหน้ากัน ระยะห่างน้อยนิด

ผู้จัดการสกุลหลิวตื่นตระหนก เขาไม่คิดว่าฉินซางจะลงมือโดยปราศจากคำเตือน

ปฏิกิริยาของเขาไม่ช้า กดมือลงอย่างแรง อาคมกั้นในห้องสงบถูกกระตุ้นทันที อักขระมากมายรวมเป็นม่านกั้น พุ่งลงจากบนฟ้า รวดเร็วกดทับกระบี่ไม้เล็ก

ในเวลาเดียวกัน เถาวัลย์ขนาดใหญ่หลายเส้นพุ่งขึ้นรอบกายฉินซางอย่างกะทันหัน บิดตัวราวงูยักษ์ ชั่วพริบตาก็ห่อหุ้มฉินซางเป็นกรงเถาวัลย์

เถาวัลย์บิดรัด บีบเข้าหากัน

"ท่านนักพรตชิงเฟิง ข้าน้อยกับท่านไม่มีความบาดหมางกันมาก่อน ท่าน......"

ผู้จัดการสกุลหลิวโกรธจัด ยังคงแสร้งทำ สีหน้าแสดงความตกใจ สงสัย และโกรธเกรี้ยว ถามเสียงดัง

ฉินซางหัวเราะเย็นชา ไม่ตอบ จิตเพียงแวบเดียว ชี้นิ้วไปที่กระบี่ไม้เล็ก

ผู้จัดการสกุลหลิวเร่งรีบกระตุ้นอาคมกั้นในห้องสงบ อาคมกั้นมีช่องโหว่ในสายตาของตาสวรรค์

กระบี่ไม้เล็กวาบหนึ่ง แสงกระบี่พุ่งพรวด แปรเปลี่ยนเป็นกงล้อกระบี่นับร้อย

"ตูม!"

กงล้อกระบี่ปะทะกับม่านกั้นอักขระ เสียงแหลมหวีดหวิวดังขึ้น น่าอัศจรรย์ที่กระบี่ไม้เล็กทะลุม่านกั้น ฟันลงมาอย่างรวดเร็ว

ผู้จัดการสกุลหลิวร้องตกใจ ร่างถอยหลังไปทางประตูอย่างรวดเร็ว รีบนำเครื่องรางวิเศษแห่งชีวิตออกมา - กระจกสี่เหลี่ยมแผ่นหนึ่ง ตวัดออกไปอย่างแรง พยายามต้านกงล้อกระบี่

ขณะนั้น เสียงฉีกขาดดังมาจากกรงเถาวัลย์

เปลวไฟดำทะลุกรงเถาวัลย์ พุ่งออกมาอย่างรุนแรง แผ่พลังน่าสะพรึงกลัว 'วู้!' พุ่งไปที่ประตูห้องสงบ ตัดเส้นทางหนีของผู้จัดการสกุลหลิว