บทที่ 449 ว่าด้วยการปรุงศพ

ฉินซางไม่ได้โกหกชายอ้วน

จากหญ้านำวิญญาณสามต้น เขาปรุงยันต์ศพสวรรค์ได้เจ็ดอัน

ก่อนเข้าทะเลสาบอวินสวง ฉินซางใช้ไปห้าอันแล้ว

หนึ่งอันใช้กับอวี๋ไต่เยวี่ย แต่ปรุงศพที่ยังมีชีวิตไม่สำเร็จ หนึ่งอันใช้กับเหลียงเยียน ปรุงศพที่ยังมีชีวิตสำเร็จ แต่น่าเสียดายที่ถูกเหยี่ยหัวทำลายในหุบเขาอู่เหยี่ย

หนึ่งอันมอบให้ถานเจี๋ย เพื่อรักษาจิตวิญญาณไม่ให้ดับสลาย หนึ่งอันฉินซางใช้เองเพื่อปกป้องชีวิต

อีกหนึ่งอันใช้ผนึกปฐมวิญญาณของเหยี่ยหัว แต่ฉินซางไม่กล้าลงมือปรุงศพ จึงเก็บร่างเหยี่ยหัวไว้ในถุงศพตลอดมา

หญ้านำวิญญาณหายาก เพื่อเตรียมรับเหตุไม่คาดฝัน ฉินซางต้องเก็บไว้หนึ่งอัน ดังนั้นสามปีมานี้ จึงปรุงศพที่ยังมีชีวิตเพียงร่างเดียว แล้วขายไป

ผู้จัดการเปาไม่เชื่อคำพูดหลอกลวงของฉินซาง กล่าวด้วยตนเอง "วิชาปรุงศพของท่านนักพรตมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ผีดิบเหล่านี้แข็งแกร่งยิ่งนัก หากมีผีดิบคุณภาพดีกว่านี้ที่ท่านต้องการขาย ร้านเล็กๆ ของเราย่อมเสนอราคาที่น่าพอใจ

อย่างไรก็ตาม แม้ข้าน้อยจะมีประสบการณ์น้อย แต่ทำงานมาหลายปี ก็พอจะคาดเดาได้บ้าง ผีดิบสองประเภทนี้ของท่าน ศพที่ยังมีชีวิตเหนือกว่าผีดิบอาถรรพ์อย่างชัดเจน

ไม่สิ ไม่อาจเปรียบกันได้เลย! ยิ่งพลังสูง ความแตกต่างยิ่งมาก!"

ฉินซางหัวเราะ หันไปมองอีกครั้ง ผีดิบอาถรรพ์เก้าตัวถูกคนประณามต่อหน้า ยังคงงุนงงไม่รู้ตัว

"ผีดิบอาถรรพ์ของข้า ในสายตาผู้จัดการเปา ช่างไร้ค่าถึงเพียงนี้?"

ผู้จัดการเปาส่ายหน้าไม่หยุด "ท่านนักพรตอย่าล้อเล่นกับข้าน้อยเลย

ข้าน้อยไม่ได้พูดเลื่อนเปื่อน สิ่งที่กล่าวไป ท่านนักพรตย่อมเข้าใจ......"

ฉินซางทำท่าอยากฟังคำอธิบาย

"ถ้าเช่นนั้น ข้าน้อยขอพูดตรงๆ ขอท่านนักพรตอย่าได้ถือสา"

ผู้จัดการเปาเหลือบมองผีดิบอาถรรพ์

"เมื่อครู่ได้ยินท่านนักพรตเรียกผีดิบพวกนี้ว่าผีดิบอาถรรพ์

"ผีดิบอาถรรพ์แม้จะแข็งแกร่ง เหนือกว่าผีดิบที่ปรุงด้วยวิชาอื่น แต่มีข้อบกพร่องสองประการ

ประการแรก ผีดิบอาถรรพ์ไม่สามารถพัฒนา!

วิชาปรุงศพอื่นสามารถใช้การบ่มเพาะศพหรือวิธีลับอื่นๆ ยกระดับขั้นของผีดิบ ผู้บำเพ็ญสายผีบางคนถึงขั้นเลี้ยงศพจนเป็นผีดิบเอกเลย ที่เติบโตไปพร้อมกับเจ้าของ มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดในอนาคต

ไม่ปิดบังท่านนักพรต ครั้งก่อนที่ข้าน้อยพบผีดิบอาถรรพ์ของท่าน ด้วยความยินดีที่พบสิ่งล้ำค่า ข้าน้อยได้เก็บหนึ่งตัวไว้ศึกษาอย่างละเอียด จึงตระหนักว่าวิชาปรุงศพของท่านนักพรตช่างพิเศษยิ่ง

ดูเหมือนว่าในขณะที่ปรุงเสร็จ ผีดิบอาถรรพ์ก็จะมีรูปแบบถาวรแล้ว

ข้าน้อยนำวิธีปรุงศพหลายแบบมาใช้กับมัน ไม่สามารถเพิ่มพลังแม้แต่น้อย

แม้จะวางไว้ในสุสานบ่มเพาะศพ ก็คงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

แรกเริ่มข้าน้อยคิดว่าเป็นเพราะพลังอาถรรพ์ จึงลงทุนลงแรงหาพลังอาถรรพ์มา แต่ก็ไม่อาจทำได้

ผู้บำเพ็ญย่อมเพิ่มพลังทีละขั้น แต่ผีดิบอาถรรพ์กลับย่ำอยู่กับที่ ไม่อาจตามทันเจ้าของ กลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์ นี่ไม่ใช่จุดอ่อนใหญ่หลวงหรอกหรือ?"

ผู้จัดการเปาสบตาฉินซางอย่างมั่นใจ ถามกลับ

ภายใต้เสื้อคลุมดำ สายตาฉินซางวาววาบ ได้ยินคำพูดนี้ หัวใจสั่นไหวด้วยความประหลาดใจ

ไม่คาดคิดว่า คนผู้นี้ก็เป็นผู้เชี่ยวชาญวิถีแห่งศพ คำคาดเดาของเขาล้วนถูกต้อง

ในตำรับซากศพแห่งฟากฟ้า วิธีปรุงผีดิบอาถรรพ์เป็นดังที่ผู้จัดการเปากล่าว ขึ้นอยู่กับพลังเมื่อยังมีชีวิต เมื่อปรุงเสร็จก็ถึงขีดสุดแล้ว ไม่อาจพัฒนาต่อ จนกว่าจะถูกทำลาย

ศพที่ยังมีชีวิตก็เช่นกัน เพียงแต่จากบันทึกของอู่ถง ฉินซางจึงรู้วิธีลับในการยกระดับศพที่ยังมีชีวิตเป็นยักษาบินกลางคืน

แต่ตำรับซากศพแห่งฟากฟ้าได้เปรียบตรงที่ปรุงผีดิบได้เร็ว ไม่ต้องใช้เวลาบ่มเพาะยาวนาน

แน่นอน สำนักศพสวรรค์ก็มีวิธีบ่มเพาะศพปกติเช่นกัน

วิธีปรุงผีดิบธรรมดา ก็เหมือนกับวิชาปรุงศพของสำนักอื่น สามารถยกระดับตามผู้บำเพ็ญไปทีละขั้น และยังสามารถนำพลังอาถรรพ์เข้าสู่ร่าง หล่อหลอมร่างกาย ยังคงเหนือกว่าวิชาปรุงศพอื่น

อย่างไรก็ตาม ฉินซางไม่อาจอยู่ในพื้นที่พลังอาถรรพ์ตลอดเวลา ไม่อาจใช้ชีวิตอยู่กับผีดิบวันคืน เขาไม่มีความตั้งใจเสียเวลาบ่มเพาะผีดิบเอกเลย เพียงใช้ผีดิบเป็นเครื่องมือในการต่อสู้และป้องกันตัว

เห็นฉินซางเงียบครุ่นคิด ผู้จัดการเปาไม่ถือสา กล่าวต่อ

"ข้าน้อยก็ได้รับประโยชน์บ้าง ข้าพบว่าต่านเถียนของผีดิบอาถรรพ์แตกต่างจากผีดิบอื่นอย่างชัดเจน คงผ่านการเสกของท่านนักพรตมาแล้ว

ต่านเถียน ก็คือจุดอ่อนที่สองที่ข้าน้อยกล่าวถึง!

นอกจากจุดอ่อนเดียวกับผีดิบอื่นแล้ว ผีดิบอาถรรพ์ยังมีต่านเถียนเพิ่มมา นี่คือจุดอันตรายที่สุด!

ข้าน้อยไม่ทราบว่าท่านนักพรตใช้วิธีลับใดเสริมความแข็งแกร่งให้ต่านเถียนของผีดิบอาถรรพ์ เพื่อรับมือการกระทบของพลังอาถรรพ์

แต่พลังอาถรรพ์ไม่ใช่สิ่งที่ง่ายต่อการควบคุม หากต่านเถียนถูกทำลาย พลังอาถรรพ์จะพลุ่งพล่าน ดุจดั่งเส้นด้ายขาดแล้วลูกปัดหล่น ผีดิบอาถรรพ์จะสลาย ไม่อาจแก้ไขได้

ผีดิบอาถรรพ์มีสัญชาตญาณต่ำยิ่ง มีเพียงสัญชาตญาณการสังหาร

สนามรบเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา หากเจ้าของไม่อาจแบ่งใจควบคุม เพียงฝ่ายตรงข้ามจับจุดอ่อนได้ ก็สามารถทำลายผีดิบอาถรรพ์ได้โดยง่าย

หากระดับพลังต่ำ อาจหลบสายตาคู่ต่อสู้ได้

แต่ยิ่งคู่ต่อสู้มีพลังสูง ตาก็ยิ่งแหลมคม หากพบผู้ชำนาญการรบ มองทะลุจุดอ่อนของผีดิบอาถรรพ์ในแวบเดียว ข้าน้อยก็ไม่แปลกใจ

ส่วนศพที่ยังมีชีวิตนั้นแตกต่าง!

เจ้าของศพที่ยังมีชีวิตนั้นมาเร็วไปเร็ว ข้าน้อยไม่ได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วน ไม่ทราบว่าศพที่ยังมีชีวิตสามารถพัฒนาผ่านการบ่มเพาะหรือไม่ หรือมีความสามารถพิเศษอื่นใด

แต่ข้าน้อยมั่นใจในข้อหนึ่ง ศพที่ยังมีชีวิตมีสัญชาตญาณสมบูรณ์ รู้จักหลบหลีกอันตราย ปกป้องจุดอ่อน

แม้ในการต่อสู้ระดับสูง ก็ยังสามารถแสดงพลังอันยิ่งใหญ่ได้!"

ผู้จัดการเปาพูดยาวเป็นพรวด ดื่มน้ำชาบนโต๊ะจนหมด ยังคงหลงใหลในเรื่องราว "ท่านนักพรต ข้าน้อยพูดมามีข้อผิดพลาดหรือไม่?"

ฉินซางลุกขึ้นยืน ประสานมือคารวะ "ผู้จัดการเปาสายตาเฉียบคม เพียงดูผีดิบอาถรรพ์ตัวเดียว ก็เห็นมากมายเพียงนี้ ความลับของข้าแทบถูกผู้จัดการเปาเห็นทะลุปรุโปร่ง น่าเลื่อมใสยิ่งนัก! แต่ข้าไม่ได้หลอกลวงผู้จัดการเปา ศพที่ยังมีชีวิตแม้จะแข็งแกร่ง แต่ยากยิ่งนักที่จะปรุง มีข้อจำกัดสูงลิบ ข้าอยากช่วยแต่ไม่มีกำลัง

หากผู้จัดการเปาไม่มีธุระอื่น ช่วยประเมินราคาให้ข้าด้วย ข้าต้องกลับไปบำเพ็ญเพียร ไม่อยากรบกวนผู้จัดการเปาต่อไป"

ผู้จัดการเปาเห็นว่าฉินซางไม่ได้พูดเล่น สีหน้าผิดหวัง แต่ยังไม่ยอมแพ้ ถามติดตาม "ท่านนักพรตอย่าเพิ่งรีบร้อน! ตอนนี้ไม่มีศพที่ยังมีชีวิต ไม่ได้หมายความว่าภายหน้าจะไม่มี

ข้าน้อยขอถามท่านเพียงหนึ่งประโยค หากให้เวลาที่เพียงพอ ท่านสามารถปรุงศพที่ยังมีชีวิตที่เทียบเคียงกับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นปลอมได้หรือไม่?"

ฉินซางจ้องผู้จัดการเปาลึกๆ ลังเลครู่หนึ่ง ตอบว่า "ไม่อาจเทียบเคียงขั้นแก่นปลอม...... ศพที่ยังมีชีวิตขั้นสร้างฐานระดับปลาย อาจมีโอกาส

อย่างไรก็ตาม ผู้จัดการเปาอย่าเปรียบผีดิบอื่นกับศพที่ยังมีชีวิต ความสามารถของศพที่ยังมีชีวิต แข็งแกร่งเกินกว่าที่ผู้จัดการเปาจินตนาการ"

ผู้จัดการเปาได้ยินดังนั้นก็ดีใจยิ่ง ถามอย่างร้อนรน "ท่านนักพรตจะขายศพที่ยังมีชีวิตด้วยเงื่อนไขใด? ข้าน้อยซื้อเองไม่ไหว แต่สามารถช่วยแนะนำผู้ซื้อให้ท่านได้"

ฉินซางสะท้อนใจ กล่าวอย่างมีนัยยะ "หากผู้จัดการเปาช่วยข้าหาผู้ซื้อได้จริง ข้าต้องการเพียงสามสิ่ง

หนึ่ง วัตถุวิเศษที่ช่วยในการสร้างแก่นทอง สอง สมุนไพรวิเศษที่ซ่อมแซมรากฐาน สาม แก่นมารที่ออกจากร่างไม่เกินสิบปี หรือว่า......"

ฉินซางพูดได้ครึ่งหนึ่งก็หยุดลง

สีหน้าผู้จัดการเปาเปลี่ยนเป็นยากจะบรรยาย