บทที่ 230 ทำลายอาคมกั้น

ลำแสงที่ฉินซางและคนอื่นๆ ได้รับก่อนหน้านี้ ไม่เพียงประกอบด้วยวิธีควบคุมแนวอาคมดาวเก้าดวงแม่น้ำดาว แต่ยังมีวิธีย้อนแนวอาคม ทำให้แม่น้ำดาวไหลย้อน

ขณะนี้ แม่น้ำดาวด้านหนึ่งจมเข้าสู่หลุมดำ คนหน้าสุดมีเท้าข้างหนึ่งก้าวเข้าหลุมดำแล้ว ดูเหมือนพวกเขากำลังจะเข้าสู่หลุมดำ สัมผัสกับศิลาจารึก ฉินซางไม่รู้ว่าเหตุใดท่านอาจารย์เฉอจึงสั่งให้พวกเขาถอนออก

แต่ทุกคนไม่กล้าขัดคำสั่ง พอได้ยินคำสั่งก็ไม่ลังเลย้อนแนวอาคมทันที

บนแม่น้ำดาวนั้น ดวงดาวนับไม่ถ้วนแต่เดิมกำลังหมุนวนตามรูปแบบบางอย่าง ทันใดนั้น แม่น้ำดาวพลันหยุดชะงัก จากนั้นดวงดาวทั้งหมดเริ่มหมุนวนย้อนทิศทาง

ท้องฟ้าดาว ดาวตกนับไม่ถ้วนพาดผ่าน เดินทางย้อนเส้นทางที่ผ่านมา ราวกับเวลากำลังถดถอย

'อื้ม!'

แม่น้ำดาวย้อนทิศ ไม่ได้โจมตีหลุมดำ กลับดึงตัวเองออกจากหลุมดำอย่างเด็ดขาด

จากหลุมดำแผ่คลื่นออกมาเป็นระลอกๆ เปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน โชคดีที่ไม่มีแสงสีดำพุ่งออกมา ในที่สุดเมื่อแม่น้ำดาวถอนออกไปแล้ว ก็ค่อยๆ สงบลง

ทุกคนอดผ่อนลมหายใจไม่ได้ ยังคงรักษาแม่น้ำดาว รอคำสั่งต่อไป แต่เห็นท่านอาจารย์เฉอและคนอื่นๆ ไม่สนใจพวกเขา กลับมองไปที่ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยด้วยท่าทางคาดหวัง

ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยลอยกลางอากาศ ไม่แตะแผ่นดิน กลิ่นอายหมดจด ตั้งแต่แม่น้ำดาวสัมผัสหลุมดำ ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยก็หลับตา จิตวิญญาณแผ่ครอบหลุมดำ สำรวจทุกความเปลี่ยนแปลงในหลุมดำ

แม่น้ำดาวถอนออกไป หลุมดำค่อยๆ จางหาย แต่ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยยังไม่ลืมตา ยังคงใช้จิตวิญญาณวิเคราะห์อาคมกั้นหลุมดำอย่างตั้งใจ

ผ่านไปเวลาเท่ากับเผาธูปหนึ่งดอก ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยจู่ๆ ก็ลืมตา ดวงตามีดาวสว่างดับวูบ คิ้วขมวดเล็กน้อย มองหลุมดำอย่างครุ่นคิด แล้วเอ่ยเบาๆ "เข้าไปอีก"

ฉินซางและทุกคนปฏิบัติตามทันที หลังผ่านเหตุการณ์ก่อนหน้า พวกเขาคุ้นเคยแล้ว ไม่เข้าไปนาน ก็ได้ยินคำสั่งย้อนแนวอาคม จึงทำตามทันที

เข้าออกติดต่อกันสามรอบเช่นนี้

รอยหว่างคิ้วของท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยคลายออก ครุ่นคิดชั่วครู่ ปลายนิ้วส่งลำแสงออกไปอีกครั้ง พุ่งไปยังผู้คน

ฉินซางมองเห็นเนื้อหาในลำแสงชัดเจน พบว่ายังคงเป็นแนวอาคมดาวเก้าดวงแม่น้ำดาว แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้ามีความแตกต่างเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยปรับแก้แนวอาคมตามการเปลี่ยนแปลงของอาคมกั้น

ฉินซางอัศจรรย์ใจกับความสามารถอันยิ่งใหญ่ของท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ย ตั้งใจทำความเข้าใจ

มีพื้นฐานก่อนหน้านี้ ครั้งนี้ทำความเข้าใจจึงง่ายกว่า ไม่ถึงหนึ่งเค่อ ทุกคนเข้าใจแนวอาคม แล้ววางแนวอาคมดาวตามรูปแบบใหม่

แม่น้ำดาวอันเจิดจรัสดูภายนอกไม่แตกต่างจากก่อนหน้านัก มีเพียงผู้อยู่ในแนวอาคมเท่านั้นที่รู้สึกถึงความแตกต่างเล็กน้อย บางตำแหน่งป้องกันแข็งแกร่งขึ้น บางตำแหน่งถูกลดทอนลง

เมื่อทุกคนกำลังจะรวมแม่น้ำดาวสามสายเข้าด้วยกัน ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยพลันกล่าว "ครั้งนี้ไม่ต้องซ้อนแนวอาคม ใช้เพียงเก้าคนเข้าไปก็พอ..."

กล่าวพลาง ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยกวาดตามอง ราวกับเลือกอย่างบังเอิญ

"ให้พวกเจ้าเข้าไปก่อน"

ทิศทางที่นางชี้คือกลุ่มของอวิ๋นเหยาสื่อ นอกจากอวิ๋นเหยาสื่อแล้ว ยังมีศิษย์สำนักไท่อี้ตันอีกสามคน

เมื่อท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยให้ศิษย์ในสังกัดสำรวจทาง คนอื่นย่อมไม่มีข้อสงสัย อวิ๋นเหยาสื่อและคนอื่นๆ ค่อยๆ เคลื่อนไปข้างหน้า เข้าใกล้หลุมดำ

ฉินซางสังเกตว่าเมื่อพวกเขาเข้าใกล้หลุมดำ ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ย ท่านผู้อาวุโสตี้เชวี่ย และท่านอาจารย์เต๋าเสวียนอวี่ริมฝีปากขยับเบาๆ ดูเหมือนกำลังใช้เสียงสื่อใจพูดบางสิ่ง

ดูท่าผู้อาวุโสขั้นสร้างแก่นทองมีความเข้าใจต่อถ้ำบำเพ็ญโบราณพอสมควร เมื่อเข้าไปจะไม่ถึงกับสองตาบอดสนิท

ฉินซางอุ่นใจเล็กน้อย รู้ว่าเมื่อถึงเวลาตนเข้าไป ท่านอาจารย์เฉอย่อมมีคำแนะนำเช่นกัน ไม่ปล่อยให้ศิษย์ในสังกัดเสียชีวิตเปล่า

ในชั่วพริบตา อวิ๋นเหยาสื่อและคนอื่นๆ ก็สัมผัสหลุมดำ ในช่วงเวลาที่แม่น้ำดาวเข้าสู่หลุมดำ ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยสั่งให้พวกเขาย้อนแนวอาคมอีกครั้ง

ไม่คาดคิดว่า แม่น้ำดาวที่ย้อนกลับไม่อาจหลุดพ้นจากการควบคุมของหลุมดำ กลับถูกดูดเข้าไปทันที

หลุมดำเหมือนปากดำใหญ่ กลืนพวกเขาลงไปในคำเดียว อวิ๋นเหยาสื่อและคนอื่นๆ เผชิญแรงดูดมหาศาลลึกลับ ในช่วงเวลาถูกดูดเข้าหลุมดำ แม้แต่แนวอาคมก็รักษาไว้ไม่ได้

แม่น้ำดาวแตกสลายทันใด ทั้งเก้าคนเหมือนเรือเดียวดายในคลื่นยักษ์ ถูกพายุซัด ไร้กำลังต่อต้าน ในความโกลาหลล้วนชนเข้ากับศิลาจารึก

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่สัมผัสศิลาจารึก การปะทะที่คาดไว้กลับไม่เกิดขึ้น บนศิลาจารึกคร่ำคร่าพลันปรากฏกระแสน้ำวนสีดำ ดูดพวกเขาเข้าไปโดยตรง

ชั่วพริบตา ทั้งเก้าคนหายวับไป ในหลุมดำเหลือเพียงศิลาจารึกตั้งตระหง่าน แล้วค่อยๆ จางหายไป

เห็นภาพประหลาดนี้ คนอื่นๆ ภายนอกต่างสีหน้าซีดขาว ไม่มีใครรู้ว่าในศิลาจารึกมีอะไร หลังเข้าไปแล้วจะเจออันตรายอะไรบ้าง

ความไม่รู้ย่อมน่าหวาดกลัวที่สุด

นึกไม่ถึงว่า ท่านอาจารย์เฉอและคนอื่นๆ กลับสีหน้ายินดี โค้งคำนับท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ย ชื่นชมว่า "ทักษะด้านอาคมกั้นของท่านผู้อาวุโสซือคงล้ำเลิศจริงๆ เพียงปรับแก้แนวอาคมเล็กน้อยก็เกิดผลถึงเพียงนี้"

ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยหน้าไม่แสดงความยินดีแม้แต่น้อย ถอนหายใจกล่าว "ก็เพราะความสามารถของข้านี่แหละที่ไม่พอ... หากเปลี่ยนเป็นมิตรจากสำนักเอวี๋ยนเฉิน ย่อมไม่ต้องใช้เวลานานขนาดนี้ และเก้าคนเป็นแนวอาคม ย่อมดึงตัวออกมาได้"

ท่านอาจารย์เฉอได้ยินแล้วยิ้ม "สำนักเอวี๋ยนเฉินสืบทอดวิชาด้านแนวอาคม ย่อมมีความพิเศษ ท่านผู้อาวุโสซือคงไม่ต้องถ่อมตน ใช้เวลาสั้นๆ ก็หยั่งรู้ความเปลี่ยนแปลงของอาคมกั้น ยากยิ่งนัก... ให้สามคนนั้นลองต่อไปหรือ?"

"รอก่อน!"

ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยส่ายหน้าเบาๆ "ให้อีกเก้าคนลองก่อน ข้ามีความเข้าใจแล้ว ต้องการพิสูจน์"

ท่านอาจารย์เฉอพยักหน้า หันมามองทุกคน เห็นแต่ละคนดวงตาไหววูบ สีหน้าไม่สงบ จึงหัวเราะด่า "ศิลาจารึกคือทางเข้าถ้ำบำเพ็ญโบราณ คนอื่นอยากเข้าแต่ไม่ได้ พวกเจ้ากลับกลัวอะไร?"

ทุกคนจึงวางใจ ต่อมาอีกเก้าคนเข้าสู่หลุมดำ เหมือนกลุ่มแรก ไม่อาจหลุดพ้นจากแรงดึงดูด ถูกศิลาจารึกดูดเข้าไป

เหลือเพียงฉินซางและอีกแปดคน ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยส่งลำแสงออกมาอีกครั้ง ปรับปรุงแนวอาคม

ในที่สุด ฉินซางและคนอื่นๆ กลายเป็นแม่น้ำดาวสัมผัสหลุมดำ เมื่อย้อนแนวอาคม แม้ทำให้แนวอาคมเกือบแตกสลาย กลับดึงพ้นจากแรงดูดของหลุมดำได้

"ดี!"

ดวงตาของท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยวาบ "บัดนี้ลองสามคนดู"

ขณะนี้ ในจิตใจของฉินซางและคนอื่นๆ ปรากฏแนวอาคมใหม่ ปรับปรุงจากแนวอาคมดาวเก้าดวงแม่น้ำดาวเช่นกัน แต่ใช้เพียงสามคน แต่ละคนครองสามตำแหน่งในแนวอาคม ก็สามารถสร้างแนวอาคมได้

อย่างไรก็ตาม พลังของแนวอาคมใหม่อ่อนแอลงมาก กลุ่มแรกสามคนเพิ่งสัมผัสหลุมดำ แนวอาคมก็สลายทันที เกือบถูกพลังอาคมกั้นอันรุนแรงบดให้แบนราบ โชคดีที่ผู้อาวุโสขั้นสร้างแก่นทองร่วมมือช่วยเหลือไว้ทัน

ฉินซางเองก็ได้สัมผัสพลังของอาคมกั้นเป็นครั้งแรก ใจสะท้านเกรงกลัว เข้าใจว่าเหตุใดผู้อาวุโสขั้นสร้างแก่นทองเหล่านี้จึงระมัดระวังถึงเพียงนี้

ลองหลายวิธีไม่สำเร็จ ท่านผู้อาวุโสซือคงหมู่เยวี่ยสีหน้าไม่เปลี่ยน ทุ้มเสียงว่า "ให้ข้าเวลาอีกสักระยะ ก็จะปรับปรุงได้อีก สามคนก็สามารถทำลายอาคมกั้นได้ แต่ตอนนี้ไม่ทัน และสำหรับพวกเราก็เพียงพอแล้ว ให้รุ่นเยาว์เหล่านี้เข้าไปเถิด"