ตอนที่ 7: ช่วยชีวิต
ตอนที่ 7: ช่วยชีวิต
ตอนที่ 7: ช่วยชีวิต
“อาจารย์ นี่ นี่”
เมื่อชายหนุ่มสวมแว่นตาเห็นฉากนี้ก็ตื่นตระหนกโดยสิ้นเชิง เมื่อนึกถึงคำพูดของซูไป๋ก่อนหน้านี้ ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่กล้าขยับตัว
ถานปู้อี๋เห็นดังนั้น ในใจก็พลันจมดิ่งลง รีบร้องสั่ง “เร็วเข้า รีบวางท่านผู้เฒ่าถังลงบนพื้น!”
ถานปู้อี๋ขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าแก่ชราแดงสลับขาว ที่แท้ถูกเจ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมผู้นั้นพูดถูกเหรอ?
เขาสูดหายใจเข้าลึก ระงับความกระสับกระส่ายในใจ ไม่กล่าววาจาอะไร หยิบเข็มเงินออกมาทันที แล้วแทงลงบนหน้าอกของถังอันกั๋ว
“เข็มปราณจับวิญญาณ!”
“ใช่ นี่คือวิชาลับอันเลื่องชื่อของท่านหมอเทวดาถาน ท่านผู้เฒ่าถานลงมือฝังเข็มเอง ต้องไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน!”
ภายในไป๋เฉาถัง ผู้คนที่มามุงดูต่างจ้องมองถานปู้อี๋ลงมือด้วยสายตาที่ร้อนแรง
แต่ว่าหลังจากถานปู้อี๋ฝังเข็ม พลังงานสีดำบนใบหน้าของถังอันกั๋วกลับเข้มข้นขึ้น ริมฝีปากของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วง ดูท่าจะหายใจออกมากกว่าหายใจเข้า!
เมื่อเห็นฉากนี้ สีหน้าของถานปู้อี๋ก็ซีดเผือดลง บนใบหน้าแก่ชราเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อละเอียด นี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เข็มปราณของเขาไม่มีผลเลยเหรอ?
เมื่อถังเนี่ยนเวยเห็นดังนั้น ก็เต็มไปด้วยความกังวล ดวงตาแดงก่ำ กล่าวเสียงสั่นว่า “ท่านผู้เฒ่าถาน คุณปู่ของฉันเป็นอะไรไปกันแน่?”
“ความเย็นเยียบเข้าสู่ร่างกายของท่านผู้เฒ่าถังอัน แทรกซึมเข้าสู่เส้นลมปราณหัวใจ สถานการณ์ในตอนนี้เกรงว่าจะไม่สู้ดีเท่าไหร่”
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ ซูไป๋ก็อดส่ายหน้าไม่ได้ ตามวิธีการรักษาของเขา ชายชราสวมชุดถังผู้นั้นจะต้องตายภายในสามนาทีอย่างแน่นอน!
เมื่อเห็นดังนี้ เขาก็ส่ายหน้า แล้วหันหลังเดินไปยังประตูใหญ่
ในเมื่อพวกเขาไม่เชื่อตน เขาก็ย่อมไม่มีความจำเป็นต้องพูดอะไรมาก
เมื่อฟังคำพูดของถานปู้อี๋ ใบหน้าสวยของถังเนี่ยนเวยก็ซีดเผือดลงในทันที ในความว้าวุ่น เธอเห็นซูไป๋ที่กำลังจะจากไป ชั่วพริบตานั้นราวกับคนกำลังจมน้ำที่คว้าได้ฟางเส้นสุดท้ายเพื่อช่วยชีวิต จึงรีบตะโกนว่า “คุณหยุดก่อน!”
ขอบตาของถังเนี่ยนเวยแดงก่ำ เธอก้าวเท้าเดินตรงไปหยุดอยู่ตรงหน้าซูไป๋ แล้วโค้งคำนับกล่าวว่า “ก่อนหน้านี้ฉันเข้าใจคุณผิด ได้โปรดช่วยชีวิตคุณปู่ของฉันด้วย!” ในเวลานี้เธอใช้คำสรรพนามที่แสดงความเคารพแล้ว
“คุณเชื่อฉันแล้วใช่ไหม?” ซูไป๋กล่าวแผ่วเบา
ถังเนี่ยนเวยสูดหายใจเข้าลึก สีหน้าของนางแสดงความเคารพ “ได้โปรดช่วยชีวิตด้วย!”
สิ่งที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเธอ คือซูไป๋กลับส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ทำไมฉันต้องลงมือด้วย?”
ถังเนี่ยนเวยกัดริมฝีปาก เธอหยิบบัตรสีทองออกมาจากตัว แล้วกล่าวว่า “ในนี้มีเงินห้าแสนหยวน ถือเป็นการขออภัยที่ล่วงเกินคุณ หากคุณสามารถลงมือช่วยคุณปู่ของฉันได้ ตระกูลถังแห่งเจียงโจว ย่อมมีสินน้ำใจมากมายตอบแทนแน่นอน!”
ตระกูลถังแห่งเจียงโจว!
ดวงตาของซูไป๋ขยับเล็กน้อย ในใจสั่นสะเทือน ไม่แปลกใจที่ใจกว้างถึงเพียงนี้ ที่แท้เป็นคนของตระกูลถังนี่เอง
เขาเรียนหนังสืออยู่ที่เจียงโจว ย่อมทราบดีว่าตระกูลถังแห่งเจียงโจวนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด
หลังจากได้ยินคำพูดของถังเนี่ยนเวย สายตาของผู้คนที่เคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับตระกูลถังในไป๋เฉาถังเต็มไปด้วยความเกรงกลัวเมื่อมองเธออีกครั้ง
ตระกูลถังแห่งเจียงโจว เป็นตระกูลชั้นนำของเจียงโจว ว่ากันว่าเบื้องหลังตระกูลถังคือหน่วยงานทหารของเมืองหลวง
ดวงตาของซูไป๋เปล่งประกาย ในเวลานี้เขากำลังขาดเงิน และเขากำลังเรียนหนังสืออยู่ที่เจียงโจว ตระกูลถังเป็นตระกูลใหญ่ระดับสูงสุดในเจียงโจว ในอนาคตย่อมมีประโยชน์แน่นอน!
เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูไป๋ก็รับบัตรในมือของถังเนี่ยนเวยมา แล้วกล่าวแผ่วเบาว่า “ฉันจะลงมือเพียงครั้งเดียว สำเร็จหรือไม่ ขึ้นอยู่กับวาสนาของท่านผู้เฒ่า!”
สีหน้าของถังเนี่ยนเวยตึงเครียดถึงขีดสุด กล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “ขอบคุณมาก!”
ในเวลานี้ ถานปู้อี๋ที่ใบหน้าซีดเผือดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
“คุณหนูถังหมายความว่ายังไง? เชิญเจ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมผู้นี้มารักษาอาการป่วยของท่านผู้เฒ่าถัง นี่คุณกำลังดูถูกฉันอยู่ใช่หรือเปล่า?”
ชายชุดดำที่อยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้วพลางกล่าวเตือนว่า “คุณหนู”
ถังเนี่ยนเวยสายตาเฉียบคม กล่าวว่า “ฉันไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกท่านผู้เฒ่าถาน เพียงแต่คุณปู่ป่วยหนัก และวิชาเข็มของท่านถานดูเหมือนจะไม่ตรงกับอาการ ฉันถังเนี่ยนเวยไม่กล้าที่จะรีรอ ขอท่านผู้เฒ่าถานโปรดเข้าใจ”
ถานปู้อี๋โกรธจนตัวสั่น ชี้ไปที่ซูไป๋และถังเนี่ยนเวย ใบหน้าแดงก่ำ ครู่หนึ่งจึงพ่นคำพูดออกมาได้สองสามคำ
“ดี ดี ดี! ในเมื่อคุณหนูถังไม่เชื่อฉัน ถ้างั้นฉันขอยุติเพียงเท่านี้! ท่านผู้เฒ่าถังมีปัญหาใดอีก ก็ไม่เกี่ยวข้องกับฉันแล้ว! ฮึ่ม!”
ถังเนี่ยนเวยไม่สนใจเขาอีกต่อไป แต่เธอกลับกล่าวกับซูไป๋อย่างเคารพ “ท่านอาจารย์น้อยโปรดช่วยชีวิตคุณปู่ของฉันด้วย!”
ในตอนนี้ เธอฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ซูไป๋แล้ว!
ภายใต้สายตาของทุกคน ซูไป๋พยักหน้าเล็กน้อย แล้วเดินตรงไปยังข้างกายของถังอันกั๋ว
ถานปู้อี๋เห็นฉากนี้ ในดวงตาของเขายิ่งแสดงความดูถูก
“ฮึ่ม ฉันจะรอดูว่าคุณจะช่วยชีวิตยังไง!”
ภายใต้สายตาที่สงสัยของทุกคน ซูไป๋ทำท่าทางเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง สิ้นเสียง ‘ฉับ ฉับ ฉับ’ เขาพลันดึงเข็มเงินทั้งหมดที่ถานปู้อี๋ปักไว้บนร่างของถังอันกั๋วออกจนหมด!
การเคลื่อนไหวของเขาเร็วมาก จนคนธรรมดาไม่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน แม้แต่ถังเนี่ยนเวยที่ฝึกฝนการต่อสู้กับถังอันกั๋วมานานหลายปี ก็เห็นเพียงภาพซ้อนเท่านั้น
เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของถังเนี่ยนเวยก็พลันเปล่งประกายขึ้น
เพียงแค่มองเห็นทักษะนี้ เธอก็รู้แล้วว่าเด็กหนุ่มหน้าตาดีผู้นี้ไม่ธรรมดา คราวนี้คงจะเสี่ยงทายได้ถูกต้องแล้ว!
ถานปู้อี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจยังคงหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา
ถังอันกั๋วในตอนนี้เส้นชีพจรหัวใจเสียหายอย่างรุนแรง เลือดลมจับตัวเป็นก้อน ใกล้จะถึงแก่ชีวิตแล้ว แม้เขาจะลงมือช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ความเป็นไปได้ที่จะช่วยให้ฟื้นคืนสติก็มีน้อยมาก เขาอยากดูว่าเจ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมผู้นี้จะจบลงอย่างไร
“ฉัวะ”
ทุกคนมองไม่เห็นการเคลื่อนไหวของซูไป๋ เพียงรู้สึกว่ามีลมพัดผ่าน เข็มเงินเล่มหนึ่งก็ได้ปักลงบนหน้าอกตรงจุดถันจงของถานปู้อี๋แล้ว!
“ฉันก็นึกว่าวิชาลับเฉพาะอะไร ที่ไหนได้ ก็ยังคงเป็นเข็มเงินไม่ใช่เหรอ?”
การเย้ยหยันในดวงตาของถานปู้อี๋เข้มข้นขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น
ซูไป๋ค่อยคลึงเข็มเงิน พลังปราณสีเขียวอ่อนที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของถังอันกั๋วพร้อมกับเข็มเงิน เขาหันกลับไปมองถานปู้อี๋แวบหนึ่ง แล้วกล่าวแผ่วเบาว่า
“เป็นเข็มเงินเหมือนกัน แต่เข็มเงินของฉันสามารถ ‘ทำให้กระดูกที่ตายกลับมีเนื้อ ทำให้คนตายกลับมีชีวิต’ ได้ จะเทียบกับวิชาเข็มชั้นสามของคุณได้ยังไง?”
แม้จะเป็นเข็มเงินธรรมดาที่สุด หากอยู่ในมือของผู้บำเพ็ญเซียนอย่างเขา ก็สามารถกลายเป็นเข็มเทวดาที่ช่วยชีวิตผู้คน ทำให้กระดูกที่ตายกลับมีเนื้อ และทำให้คนตายกลับมีชีวิตได้!
“คุณ” ถานปู้อี๋โกรธจนใบหน้าซีดเผือด ชี้ไปที่ซูไป๋อยู่นานก็พูดอะไรไม่ออก
วิชา “เคล็ดวิชาเข็มจับปราณ” ของตระกูลถานสืบทอดมาหลายร้อยปี แต่เมื่อออกมาจากปากของซูไป๋ กลับกลายเป็นวิชาเข็มชั้นสาม นี่มันอวดดีเกินไปแล้ว!
“เจ้าเด็กไร้เดียงสา วิชา ‘เคล็ดวิชาเข็มจับปราณ’ ของตระกูลถานนั้นถูกสร้างขึ้นโดยบรรพบุรุษในราชวงศ์หมิง โด่งดังไปทั่วเจียงหนาน คุณกล้าดูหมิ่นมันถึงเพียงนี้เลยเหรอ”
ซูไป๋เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาฉายแววเย็นเยือก เมื่อหันกลับมา เขาก็พลันตวาดเสียงดัง “หนวกหู!”
เสียงของเขาราวกับฟ้าร้อง มันดังกึกก้องภายในห้อง ทุกคนต่างพากันเอามือปิดหู
ถังเนี่ยนเวยสายตาเฉียบคมเล็กน้อยขณะมองซูไป๋ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ ในตอนนี้ เธอมั่นใจแล้วว่าเด็กหนุ่มหน้าตาธรรมดาผู้นี้เป็นยอดฝีมือที่แท้จริง!
ข้างกายเธอ เมื่อบอดี้การ์ดชุดดำหลายคนมองไปที่ซูไป๋ สายตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความเกรงกลัว
ถานปู้อี๋หนักยิ่งกว่า เขาตกใจจนใบหน้าซีดเผือดด้วยเสียงของซูไป๋ เมื่อมองซูไป๋อีกครั้ง ในดวงตาของเขาก็ปรากฏความหวาดกลัวเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย
เมื่อซูไป๋ใช้เข็มถ่ายพลังปราณ พลังงานสีดำบนใบหน้าของถังอันกั๋วก็จางหายไปราวกับน้ำทะเลที่ลดระดับลง เมื่อสีแดงสดใสที่อบอุ่นและมีสุขภาพดีปรากฏขึ้น การหายใจของเขาก็ค่อยสงบลง และในที่สุดเขาก็ฟื้นคืนสติทีละน้อย!
“ฟื้นแล้ว!”
“ฟื้นจริงด้วย!”
“คนที่กำลังจะตาย กลับดีขึ้นอย่างนี้เหรอ?! หมอเทวดา นี่สิคือหมอเทวดาที่แท้จริง!”
เมื่อทุกคนในไป๋เฉาถังตกตะลึง สายตาที่มองซูไป๋ก็เปลี่ยนเป็นความตกใจและความชื่นชมทั้งหมด