06 เจ้าเด็กนี่มันอัจฉริยะ

เวลาล่วงเลยไป...

ยามาโตะ หน่วยลับ ภายใต้คำสั่งของ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 เดินทางมาดูว่า ชินจู จะสามารถฝึกฝน คาถาไม้ ได้หรือไม่

กลางดึก

เขาปีนข้ามกำแพงรั้วบ้านของ ชินจู

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ เขาพบว่าในยามวิกาลเช่นนี้ ชินจู ยังคงฝึกขว้าง ดาวกระจาย อยู่...

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 เคยเปรยให้ฟังมาก่อนแล้วว่า เด็กคนนี้มีพรสวรรค์ที่น่าจับตามอง

และตอนนี้ ยามาโตะ ก็ได้ประจักษ์ เด็กคนนี้ไม่ได้มีแค่พรสวรรค์ แต่เขายังมีความมุ่งมั่นอันแรงกล้า!

เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมในใจ

คนที่สวรรค์ประทานพรให้ แถมยังมีความวิริยะอุตสาหะ... คนแบบนี้ย่อมเติบโตไปเป็นเสาหลักของ โคโนฮะงาคุเระ ในอนาคตได้อย่างแน่นอน!

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจเฝ้าดูต่ออีกสักหน่อย

แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เป็นพยานการเรียนรู้ระดับฝืนลิขิตสวรรค์ของ ชินจู!

ทีแรก ดาวกระจาย ของ ชินจู ขว้างไปไม่เฉียดเสาไม้ด้วยซ้ำ!

แต่หลังจากลองผิดลองถูกเพียงไม่กี่ครั้ง เขาก็ขว้างเข้ากลางเป้าอย่างแม่นยำ!

และหลังจากทดลองเพิ่มอีกนิดหน่อย...

การกระโดดขว้างกลางอากาศ การขว้าง ดาวกระจาย ให้กระทบกันเพื่อเปลี่ยนทิศทาง การผสานจังหวะเท้าเข้ากับการขว้าง ไม่มีอะไรเป็นปัญหาสนหรับเขาเลย!

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น...

เจ้าเด็กนั่นยังพยายามผสาน คาถาแยกร่าง เข้ากับการขว้าง ดาวกระจาย อีกด้วย!

และประเด็นสำคัญคือ?

เขาทำสำเร็จ!

ชินจู ผู้เยาว์วัยคนนี้ เรียนรู้ด้วยตัวเองจนเชี่ยวชาญ คาถาแยกเงาดาวกระจาย วิชาที่ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 เป็นผู้คิดค้นขึ้นในอดีต!

และทั้งหมดนี้... เกิดขึ้นภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที!

ยามาโตะ อ้าปากค้างจนกรามแทบจะร่วงถึงพื้น!

ในขณะที่โลกทัศน์ของเขากำลังพังทลาย และเขากำลังจะรีบกลับไปรายงาน โฮคาเงะ...

ชินจู ก็สังเกตเห็นเขาเข้า!

และด้วยเหตุนี้

คืนนั้น ยามาโตะ ไม่เพียงแต่ได้เห็นพรสวรรค์และความเข้าใจที่น่าสะพรึงกลัวของ ชินจู...

แต่เขายังกลายเป็นกระสอบทรายคนแรกของ ชินจู นับตั้งแต่ข้ามมิติมายังโลกนี้!

ทันทีที่ ชินจู สังเกตเห็นเขา เขาก็ระเบิดจักระเรียก ร่างแยกเงา ออกมากว่าร้อยร่างในพริบตา!

ก่อนที่ ยามาโตะ จะทันได้อธิบาย ร่างแยกทั้งหมดก็กรูเข้ามาหาเขา!

แน่นอน ชินจู ยังเป็นแค่นักเรียนโรงเรียนนินจาที่มีประสบการณ์ต่อสู้จริงน้อยนิด ร่างแยกของเขาจึงรับมือได้ง่าย

ยามาโตะ จัดการพวกที่พุ่งเข้ามาล็อคตัวได้อย่างรวดเร็ว

ทว่า...

เมื่อเขาหันกลับไปมอง ชินจู

เจ้าเด็กนั่นกำลังถือ กระสุนวงจักร อยู่ในมือ!

∑(°Д°)

นั่นมัน กระสุนวงจักร!

วิชานินจาระดับ A ที่คิดค้นโดย โฮคาเงะรุ่นที่ 4!

หลักการของมันคือการรวบรวมจักระไว้ในมือ หมุนวนในรูปแบบไร้ทิศทางพร้อมกับบีบอัด สร้างเป็นทรงกลมจักระเพื่อกระแทกใส่คู่ต่อสู้!

และเท่าที่ ยามาโตะ รู้ มีเพียง รุ่นที่ 4 และ ท่านจิไรยะ เท่านั้นที่ใช้ได้!

รุ่นที่ 4 ตายไปนานแล้ว และ ท่านจิไรยะ ก็ออกเดินทางท่องโลกอยู่เสมอ...

แล้วเจ้าเด็กนี่ไปเรียน กระสุนวงจักร มาจากไหนกันแน่?!

ยามาโตะ ยังไม่มีเวลาแม้แต่จะประมวลความตกใจ ชินจู ก็พุ่งเข้ามาหาเขา พร้อม กระสุนวงจักร ที่หมุนวนรุนแรงในมือ!

โชคยังดี...

เขาเป็น หน่วยลับ เป็นผู้ผ่านศึกมานับไม่ถ้วน สัญชาตญาณการต่อสู้ถูกขัดเกลามาอย่างเฉียบคม ด้วยฟุตเวิร์คที่คล่องแคล่ว เขาหลบการโจมตีของ ชินจู ไปได้

...

"ตูม!—"

กระสุนวงจักร กระแทกพื้นห่างจาก ยามาโตะ ไปไม่ไกล!

แรงจักระที่รุนแรงคว้านพื้นดินจนเกิดหลุมขนาดมหึมากว้างกว่าสิบเมตร กลางลานบ้านของ ชินจู!

และนี่ขนาด ชินจู พยายามยั้งมือคุมแรงระเบิดไว้แล้วตอนที่เห็นว่าโจมตีพลาด!

กระสุนวงจักร พลาดเป้า ชินจู กัดฟันแน่น

เขานึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้อีกแล้ว

จะเป็นยังไงนะ... ถ้าเขาผสาน กระสุนวงจักร เข้ากับรูปแบบของ ดาวกระจาย?

นั่นจะช่วยเพิ่มพลังทำลายและระยะโจมตี เพิ่มโอกาสในการโจมตีให้มากที่สุด!

แต่ด้วยจักระบริสุทธิ์ที่ไร้ธาตุ มันยากที่จะทำแบบนั้นได้

เขาต้องผสานมันเข้ากับคุณสมบัติของธาตุ...

ลอง คาถาลม ก่อนแล้วกัน!

ชินจู เป็นคนประเภทคิดแล้วทำทันที พอนึกได้ เขาก็ลงมือ

ชูมือขวาขึ้นสูง เขารวบรวมจักระไว้ในฝ่ามือ!

เขาปั้นแต่งมันให้เป็นรูปร่างของ ดาวกระจาย พร้อมอัดแน่นด้วยจักระ คาถาลม!

"วูบ วูบ วูบ—"

ในชั่วอึดใจ มวลจักระมหาศาลที่ส่งเสียงคำรามกึกก้องก็ก่อตัวเป็นรูปร่าง ดาวกระจายฟูมะ ขนาดยักษ์ในมือที่ชูขึ้นของเขา!

จากระยะห่างสิบกว่าเมตร ยามาโตะ เห็นทุกรายละเอียดอย่างชัดเจน

เจ้าเด็กนี่มันกำลังจะทำบ้าอะไรอีก?!

ปริมาณจักระที่ท่วมท้นนั่น... ความปั่นป่วนของจักระที่ชวนขนลุกนั่น...

นี่กะจะฆ่าแกงกันให้ตายเลยหรือไง?!

"เข้าใจผิดแล้ว ฉันมาจากท่านรุ่นสา—"

ยามาโตะ พยายามจะอธิบายอย่างรวดเร็ว

แต่ด้วยเสียงคำรามของจักระที่ดังสนั่นหู ชินจู ไม่ได้ยินอะไรเลย

วินาทีถัดมา ชินจู ขว้าง ดาวกระจายคาถาลม ออกไป!

"ฟุ่บ!—"

มันพุ่งไปด้วยความเร็วสูง ถึงจุดที่ ยามาโตะ เคยยืนอยู่ในชั่วพริบตา!

โชคดีที่ ยามาโตะ ระแวงเจ้าเด็กบ้านี่ตั้งแต่แรก ทันทีที่เห็นวิชาของ ชินจู กำลังจะสมบูรณ์ เขาก็รีบดีดตัวหนีไปไกลแล้ว

ดาวกระจาย กระแทกพื้น

"บึ้ม!!!—"

จักระธาตุลมอันรุนแรงระเบิดออกทันที!

แม้ว่า ชินจู จะพยายามควบคุมมันไว้แล้ว แต่แรงระเบิดก็ยังเป่าบ้านของเขาหายไปทั้งหลัง!

และทิ้งหลุมกว้างกว่าร้อยเมตรไว้แทนที่!!

อีกด้านหนึ่ง...

ตอนที่ระเบิดทำงาน ยามาโตะ วิ่งหนีออกมาได้กว่าร้อยเมตรแล้ว!

แต่เขาก็ยังไม่รอด จักระลมที่คมกริบเหมือนเข็มเฉี่ยวเขาไป บาดผิวหนังจนเจ็บแสบ!

ยามาโตะ: (*꒦ິ⌓꒦ີ)

สมัยนี้ การจะรับศิษย์สักคนมันยากขนาดนี้เลยเหรอ ยังไม่ทันได้แนะนำตัว ก็โดนอัดซะน่วมแล้ว!

ความโกลาหลครั้งใหญ่ดึงดูด หน่วยลาดตระเวนโคโนฮะ มาอย่างรวดเร็ว

และมันยังปลุก โฮคาเงะรุ่นที่ 3 จากการหลับใหล

เมื่อ ท่านรุ่นสาม มาถึงที่เกิดเหตุ สิ่งแรกที่เห็นคือหลุมยักษ์ขนาดร้อยเมตรตรงที่ที่เคยเป็นบ้านของ ชินจู!

"ฝีมือเธอเรอะ?"

สายตาตำหนิของ ท่านรุ่นสาม จับจ้องไปที่ ยามาโตะ ซึ่งนอนอยู่บนเปลหามใกล้ๆ

ยามาโตะ: ꈨຶꎁꈨຶ

เพิ่งจะโดนอัดมาน่วม แล้วตอนนี้ตาแก่ยังมาสงสัยผมอีก...

"ไม่ใช่ผมครับ" ยามาโตะ พูดด้วยความน้อยใจสุดๆ

"แล้วฝีมือใครกัน?!"

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ที่ปกติใจดีและอ่อนโยนกำลังโกรธจัด เรื่องนี้มันเกินขอบเขตไปแล้ว!

ใครกันที่กล้าใช้วิชาทำลายล้างรุนแรงขนาดนี้ ภายในหมู่บ้าน?!

โชคดีที่บ้านของ ชินจู อยู่ในเขตที่ประชากรเบาบาง ไม่อย่างนั้นผลที่ตามมาคงเกินจะจินตนาการ!

หน่วยลาดตระเวน เงียบกริบภายใต้คำถามเกรี้ยวกราดของ ท่านรุ่นสาม

ยามาโตะ เอามือปิดหน้าอยู่บนเปล อยากจะมุดดินหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด

ตัวต้นเหตุ ชินจู ก้มหน้าแล้วก้าวออกมา

"ผม..."

เขาพูดเสียงอ่อย

แล้วเขาก็ยืนนิ่ง พร้อมรับชะตากรรมที่จะตามมา

ด้วยความที่รู้ถึงความใจดีตามปกติของ ท่านรุ่นสาม ชินจู บอกได้เลยว่า ครั้งนี้ เขาทำเรื่องใหญ่เข้าให้แล้ว!

"อย่าพูดเป็นเล่นไปน่า ชินจู"

ท่านรุ่นสาม โบกมือปฏิเสธ

"ฉันรู้ว่าเธอเสียใจที่บ้านพัง ไม่ต้องห่วง ฉันโฮคาเงะ จะจับตัวคนร้ายตัวจริงมารับโทษให้ได้!"

"ที่ผมหมายถึงคือ... ผม คือ คนร้ายครับ ผมเป็นคนทำหลุมนั่นเอง"

ชินจู พูดตามตรง แม้จะยังดูรู้สึกผิดอยู่

โฮคาเงะรุ่นที่ 3: ヽ( ຶ▮ ຶ)ﾉ!!!

"เมื่อกี้เธอว่าไงนะ?!"

ชินจู สังเกตเห็นทันทีว่าเสียงของ ปู่โฮคาเงะ สูงปรี๊ดขึ้นมา เขาโกรธ จริงๆ แล้ว!

เขาจึงก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิมแล้วพึมพำว่า "ผม... ผมบอกว่า ผมเป็นคนทำหลุมนั่นเองครับ"

ความเงียบเข้าปกคลุม

อึก

ท่านรุ่นสาม กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

สายตาอันเฉียบคมของเขากวาดมองไปที่ หน่วยลาดตระเวน ก่อนจะไปหยุดที่ ยามาโตะ ในที่สุด

ยามาโตะ เข้าใจข้อสงสัยของ โฮคาเงะ จึงเอามือปิดหน้าแล้วพยักหน้าเบาๆ

โดนเด็กที่ยังไม่จบจากโรงเรียนนินจาอัดจนมีสภาพแบบนี้...

ไม่เหลือหน้าไปพบใครแล้ว

ท่านรุ่นสาม เมินเฉยต่อความอับอายของ ยามาโตะ เมื่อได้รับการยืนยัน ความสนใจทั้งหมดของเขาก็พุ่งเป้าไปที่ ชินจู ทันที

เจ้าเด็กนี่มันอัจฉริยะ!

อัจฉริยะแบบโคตรพ่อโคตรแม่เลย!

[จบตอน]