ตอนที่ 275 ที่แท้เป็นเจ้า!

หลิวจี๋ ได้ตอบกลับ แต่เขามองไปที่ ลู่เฟิง อย่างรวดเร็วและกล่าวถาม"ฝ่าบาท พวกเรายังจำเป็นจะต้องยึดครองภูเขาติงจิ้งต่อหรือไม่?"

"ล่าถอยให้หมด!"

ลู่เฟิง ไม่ลังเลที่จะตอบกลับ"ในปัจจุบัน พวกเราต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของพวกคนเถื่อนทางตอนเหนือ เตียวเลี้ยว กับ เตียวอุ๋น ต้องรับหน้าที่รับผิดชอบในการปกป้องเมืองเร้ดเมเปิ้ล ดังนั้น สู้คอยปกป้องเมืองและไม่ปล่อยให้กองทัพอาณาจักรอู๋เซียงผ่านไปได้ดีกว่า!"

"เข้าใจแล้ว!"

หลิวจี๋ ได้ตอบ เขาได้ถอนหายใจเบา ๆ พวกคนถื่อนทางตอนเหนือไม่ได้โจมตีมานานมากแล้ว แต่พวกมันกลับเลือกที่จะโจมตีเวลานี้

หากเป็นหนึ่งเดือนนับจากนี้ หลังจากที่ เมืองเป็งหยวนแตก และ อาณาจักรอู๋เซียง ไม่สามารถส่งกองกำลังมาได้อีก ฝ่าบาท ก็คงสามารถดึงทหารหลายแสนนายไปต่อต้านพวกคนเถื่อนทางตอนเหนือได้

น่าเสียดายที่พวกคนเถื่อนทางตอนเหนือกลับโจมตีเวลานี้

"อาจารย์หลิว ข้าจะไปสักพัก เมืองเร้ดเมเปิ้ล จะต้องฝากท่านดูแลแล้ว!"

ตุบ!

หลิวจี๋ ได้คุกเข่าลงและตอบกลับเสียงดัง"ฝ่าบาทโปรดวางพระทัย!"

"ดี!"

ลู่เฟิง ได้ตะโกนขึ้นเสียงดัง"ทาสดาบทั้งหก ตามข้ากลับเมืองหลวง!"

"ขอรับ!"

ลู่เฟิง ได้นำทาสดาบทั้งหก ออกจากค่ายทหารทันที

พวกคนเถื่อนทางตอนเหนือยกทัพทหารม้า 1.5 ล้านนาย บุก สามมณฑลทางตอนเหนือ ด้วยกำลังของพวกเขาตอนนี้ไม่มีทางต้านทานได้อย่างแน่นอน

ดังนั้น เขาจึงต้องการรีบกลับไปยังเมืองหลวง เพื่อนำเอาทหารองค์รักษ์ที่เหลืออีก 100,000 นาย และ ทหารม้า 300,000 นายของ ลิโป้ ในเมืองว่านเหอ รีบไปยังสามมณฑลทางตอนเหนือ

เขาไม่รู้ว่ากองกำลังเหล่านี้จะสามารถต้านทานการโจมตีของพวกคนเถื่อนทางตอนเหนือได้หรือไม่ มีแต่ต้องทำเช่นนี้เท่านั้น

เขาไม่อาจปล่อยผ่านสามมณฑลทางตอนเหนือได้!

มีผู้คนมากกว่า 6 ล้านคนในสามมณฑลทางตอนเหนือเขาไม่สามารถยอมแพ้ได้!

ลู่เฟิง ได้พาทาสดาบทั้งหก ควบม้าเร็ว รีบกลับไปยังเมืองเร้ดเมเปิ้ล และ กลับไปที่เมืองหลวง เขาต้องการใช้อาคมเคลื่อนย้ายของ เมืองเร้ดเมเปิ้ล

กุบ!

กุบ!

ลู่เฟิง ได้พาทาสดาบทั้งหกควบม้าออกมาอย่างรวดเร็ว

บึ้ม!

หลังจากออกจากค่ายบนภูเขาติงจิ้ง ได้ไม่นาน ก็มีเสียงดังขึ้นบนอากาศ

"ฝ่าบาทระวัง!"

ร่างของต้วนชุย ได้หายไป เขาได้ปรากฏตัวด้านข้าง ลู่เฟิง และ วาดฟันดาบออกไปเพื่อตัดลูกศรหยุดปราณนี้

"นั่นใคร?"

อีกห้าคน ได้มายืนอยู่ตรงหน้าลู่เฟิงและมองไปที่ต้นไม้ใหญ่ข้างทางอย่างเย็นชา

แปะ!

ไม่นาน ก็มีเสียงปรบมือดังมาจากต้นไม้

ฉางหลิน หัวหน้าผู้พิทักษ์นิกายดาบวิญญาณ ได้เดินออกมาพร้อมกับคนของเขาอีกห้าคน

ฉางหลิน ได้มองไปที่ ต้วนชุย และยิ้มออกมา"สมแล้ว ที่เป็นยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ ที่สามารถเอาชนะ เฟิงฉิวผิง ของหน่วยพิทักษ์นิกายดาบวิญญาณของข้าได้ แข็งแกร่งมากจริง ๆ แม้แต่ลูกศรหยุดปราณระดับปฐพี ที่ข้ายิงออกไปเจ้าก็ยังสกัดมันได้!"

"นิกายดาบวิญญาณ!"

ดวงตาของ ลู่เฟิง ได้แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที เขาจ้องมองไปที่คนทั้งหกและกล่าวพูดอย่างเย็นชา"ฆ่าพวกมัน!"

"ขอรับ!"

ทาสดาบทั้งหก ได้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วพุ่งไปที่กลุ่มคนของนิกายดาบวิญญาณทั้งหกคน

ตอนนี้ ลู่เฟิง กำลังรีบ เขาไม่ต้องการเสียเวลา กับพวกคนของนิกายดาบวิญญาณ

"หึ่ม,สั่งสอนพวกมันให้รู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของพวกเราซะ!"

ฉางหลิน ได้หัวเราะออกมา พลางนำยอดฝีมือหลายคนจากหน่วยพิทักษ์นิกายดาบวิญญาณ เข้าต่อสู้กับทาสดาบทั้งหก

ทางด้าน ลู่เฟิง แม้ว่าเขาจะไม่พอใจกับนิกายดาบวิญญาณ แต่เขาก็ต้องยอมรับว่านิกายดาบวิญญาณเป็นนิกายใหญ่ที่สุดในตะวันตกเฉียงใต้ของหยูโจว และ มียอดฝีมืออยู่จำนวนมาก

ทั้งหกคนนี้ ได้ต่อสู้กับ ทาสดาบทั้งหก ได้อย่างสูสา และ ไม่มีใครมีเวลาว่างถอยออกมา

"ทาสดาบทั้งหก ก็ลงมือแล้ว เช่นนี้ ใครจะปกป้องเจ้า?"

ในเวลานี้ เองก็มีร่างนึงปรากฏตัวต่อหน้าลู่เฟิง

ลู่เฟิง ได้มองไปที่ ชายในชุดคลุมสีดำและตอบกลับเบา ๆ "เหอะ,ข้ากำลังรอเจ้าอยู่พอดี"

"รอข้า?"

ชายชุดดำประหลาดใจเล็กน้อยและตอบกลับ"เจ้ารู้ว่าข้าอยู่ที่นี่หรือไม่?"

"คนของนิกายดาบวิญญาณกล่าวชัดเจนแล้วว่าพวกมันต้องการข้าฆ่า แต่ด้วยความแข็งแกร่งของพวกมัน มีหรือที่จะฆ่าทาสดาบทั้งหกของข้าได้ อย่างมากก็แค่เสมอกัน ดังนั้น โอกาสหายากเช่นนี้ พวกมันย่อมไม่ปล่อยผ่านไป และ ข้ารู้ว่า จะต้องมียอดฝีมือคนอื่น ๆ ซ่อนตัวอยู่แน่"

ลู่เฟิงมองไปที่ชายชุดดำตรงหน้า เขาได้ใช้เทคนิคสำรวจของตนเอง

จิ้งเค่อ : นักฆ่า เลื่องชื่อ ที่เคยลอบสังหาร 'ฉินซือหวง ล้มเหลว'

ระดับพลัง : ระดับ 3 ขั้นจักรพรรดิ (เนื่องจากการปราบปรามของระบบ ระดับพลังในปัจจุบันคือระดับ 9 ขั้นเชื่อมจิตวิญญาณ)

พลังพิเศษ : กระตุ้น

ระเบิดพลัง : ยกระดับพลังของ จิ้งเค่อ ขึ้น สามระดับในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ 5 วินาที ในระหว่างนั้น ประสิทธิภาพการต่อสู้ของ จิ้งเค่อ จะเพิ่มขึ้น สามเท่า

ความภักดี : 0

การตั้งค่าตัวตน : จิ้งเค่อ น้องชายของ จิ้งซือหรง เป็นนักฆ่าทางตะวันตกเฉียงใต้ของหยูโจว เมื่อเขายังเด็กเขาได้พบกับ หนิงหยวนเฉิง และ เข้าร่วมกับอาณาจักรอู๋เซียง กลายเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งที่ได้รับความไว้วางใจจากจักรพรรดิอู๋เซียงหนิงหยวนเฉิง

มันเป็นเขาจริง ๆ

ดวงตาของ ลู่เฟิง ขยับเล็กน้อย จิ้งซือหรง มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับยอดฝีมืออันดับหนึ่งของอาณาจักรอู๋เซียง เขาไม่คิดเลยว่ามันจะเป็น จิ้งเค่อ

ท้ายที่สุดแล้ว นามสกุล จิ้ง ก็หาได้ยากมาก จิ้งซือหรง และ จิ้งเค่อ ทั้งสองคนมีแซ่คล้ายกัน

ทั้งตอนนั้นเขาก็หาได้สนใจมัน

แต่พอได้ใช้เทคนิคสำรวจ เขาก็ได้ยืนยันความคิดของเขา

ยอดฝีมือที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ จิ้งซือหรง แท้จริง แล้วก็คือ จิ้งเค่อ

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของ จิ้งเค่อ ในตอนนี้ ก็ค่อนข้างดี ยอดฝีมือระดับ 9 ขั้นเชื่อมจิตวิญญาณ บวกกับพลังพิเศษของเขาระเบิดพลัง เขาสามารถเผชิญหน้าและฆ่ายอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ระดับ 4 ได้

ในความเป็นจริงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงห้าวินาที แต่มันก็เพียงพอที่จะฆ่าคน ๆ นึงและถอนตัวกลับไปได้สำเร็จ

"เจ้าฉลาดมาก!"

จิ้งเค่อ สั่นศีรษะออกมา"น่าเสียดาย ที่ความฉลาดของเจ้าจะต้องสิ้นสุดลง เมื่อเผชิญหน้ากับข้าวันนี้ ผลลัพธ์มีแต่ตายเท่านั้น!"

"จะใช่งั้นเหรอ?"

ลู่เฟิง ได้ดึงดาบเฉียนเจียงออกมา และ จ้องมองไปที่ จิ้งเค่อ อย่างเย็นชา"ชีวิตของเจ้า ข้าต้องการมัน!"

จิ้งเค่อ มองไปที่ ลู่เฟิง อยู่ครู่นึง แต่เขาก็สั่นศีรษะอย่างรวดเร็ว"แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่หาได้สำคัญ ยังไงวันนี้เจ้าก็ต้องตาย!"

ฟุ่บ!

พอสิ้นสุดเสียง จิ้งเค่อ ก็โจมตีทันที

อาวุธของเขาไม่ใช่ดาบยาวแต่เป็นกริช

ความเร็วนั้นรวดเร็วมากพริบตาเดียวเขาก็มาถึงด้านหน้าของลู่เฟิงและพุ่งกริชไปที่ศีรษะของอีกฝ่าย

"ควบแน่นร่างกาย!"

ลู่เฟิง ไม่ลังเลที่จะใช้ทักษะควบแน่นร่างกายของเขาเพื่อหลบการโจมตีของจิ้งเค่อ

"เร็วมากจริง ๆ !"

จิ้งเค่อ ประหลาดใจ เล็กน้อย แต่เขาก็เข้าโจมตีอีกครั้ง

"กระบวนท่าลับ!"

ลู่เฟิง ได้ใช้ทักษะลับ ของทักษะดาบเสิ่นหวู่ โดยไม่ลังเล

ทันใดนั้นความแข็งแกร่งของเขาก็พุ่งขึ้นไปถึงระดับ 2 ขั้นปรมาจารย์

"ทักษะดาบเสิ่นหวู่,กระบวนท่าดาบแรก!"

ร่างของ ลู่เฟิง ได้พริ้วไหวพร้อมกับขยับดาบในมือวาดตัดออกไปตามแนวนอน

ดาบที่หุ้มด้วยปราณในร่างกายของเขาได้ล็อคไปที่ร่างของ จิ้งเค่อ โดยสมบูรณ์

"ทักษะลับ!"

ใบหน้าของ จิ้งเค่อ เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาได้หลบเลี่ยงการโจมตีดาบของ ลู่เฟิง

อย่างไรก็ตาม การโจมตีของ ลู่เฟิง ได้ล็อคเขาเอาไว้แล้ว มันไม่สามารถหลบได้เลย

"เชี่ย!"

จิ้งเค่อ ได้สาปแช่งอย่างลับ ๆ เขาไม่มีเวลาให้ลังเลในตอนนี้

เพร้ง!

ดาบและกริชได้เข้าปะทะกัน

ตู้ม!

เสียงระเบิดได้ดังมาจากการปะทะของอาวุธทั้งสอง

อั๊ก!

หลังจากนั้นก็เป็น จิ้งเค่อ ที่ถูกซัดจนลอยออกไป เขากระอักโลหิตออกมาและร่างโซเซเล็กน้อย