ตอนที่ 274 การกระทำของเซียงรุยหราน

"คนเถื่อนทางตอนเหนือ?"

"ยกทัพโจมตี?"

ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของอาณาจักรอู๋เซียงได้ยินดังนั้นก็ตกใจทันที"นิกายดาบวิญญาณของเจ้าร่วมมือกับพวกคนเถื่อนทางตอนเหนือหรือไม่?"

"ไร้สาระ!"

ฉางหลินได้สั่นศีรษะทันที"พวกคนเถื่อนทางตอนเหนือและอาณาจักรส่วนใหญ่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของหยูโจวล้วนมีความเกลียดชังต่อกัน นิกายดาบวิญญาณ ของข้าเป็นธรรมดาที่จะไม่ร่วมมือกับพวกมัน"

"แล้วเรื่องนี้มันหมายความว่ายังไง?"

ฉางหลิน ได้หัวเราะออกมา"เราก็แค่ปล่อยข่าวให้พวกคนเถื่อนทางตอนเหนือรู้ว่าอาณาจักรหนานหยานกำลังเผชิญหน้ากับกองกำลังพันธมิตรสามอาณาจักรอยู๋"

ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของอาณาจักรอู๋เซียง มองไปที่ ฉางหลิน อย่างระวัง เขาได้เพิ่มความระวังต่อนิกายดาบวิญญาณในใจของเขา

แม้ว่าพวกคนเถื่อนทางตอนเหนือจะถูกเรียกว่าคนเถื่อนแต่พวกเขาก็ไม่ใช่คนโง่เขลา พวกเขาจะยอมละทิ้งโอกาสดี ๆ เช่นนี้ในการโจมตีอาณาจักรหนานหยานได้อย่างไร

คำพูดของนิกายดาบวิญญาณ ได้ผลักดันอาณาจักรหนานหยาน ลงสู่ก้นเหวอย่างสมบูรณ์

"ระหว่างทางที่ ลู่เฟิง จะกลับไปที่เมืองเร้ดเมเปิ้ล พวกเราจะรอที่นี่เพื่อดักฆ่าเขา"ฉางหลิน ได้กล่าวออกมา

ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของอาณาจักรอู๋เซียง ไม่ได้พูดอะไร

บนภูเขาติงจิ้ง หลิวจี๋ ได้รีบมาหา ลู่เฟิง

"อาจารย์หลิว ท่านมาหาข้า ด้วยท่าทีรีบร้อน คิดหาวิธีทำลายเมืองเป็งหยวนได้แล้วใช่หรือไม่?"ลู่เฟิง มองไปที่ หลิวจี๋ ด้วยรอยยิ้ม

ทุกวันนี้ หลิวจี๋ ได้ตรวจสอบภูมิประเทศโดยรอบและคิดหาวิธีทำลายเมืองเป็งหยวน

หลิวจี๋ ได้ปรากฏรอยยิ้มบนใบหน้า"ฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่าอาจจะพอมีหนทางอยู่"

"ลองว่ามา"ลู่เฟิง กล่าวถามด้วยท่าทีดีใจ

"ฝ่าบาท มีเมืองอยู่ข้างหลังเมืองเป็งหยวน ที่นั่นเป็นจุดเสบียงของกองทัพ สถานที่นั้นอย่างน้อยก็น่าจะมีเสบียงลำเลียงกองทัพหนึ่งปี ถ้าเราสามารถเผาเมืองนั้นได้ ไม่เกินหนึ่งเดือน ผู้พิทักษ์เมืองเป็งหยวน ที่รู้ว่าเสบียงกองทัพไม่พอ ย่อมไม่อาจทำใจยอมปกป้องเมืองต่อ จากนั้น คาดว่าน่าจะถอยร่นกลับไป ทำให้พวกเราได้รับชัยชนะ"

ลู่เฟิง ได้มองไปที่แผนที่ และดูมัน เมืองนี้อยู่ห่างจากเมืองเป็งหยวนห้าสิบไมล์ มันไม่ได้ไกลจากที่นี่มากนัก หากกองทัพขนาดใหญ่มุ่งเป้าไปที่เมืองเป็งหยวน น่าจะสามารถช่วยละสายตาของพวกเขาได้"

ลู่เฟิง ได้ขมวดคิ้วและกล่าวถาม"อาจารย์หลิว หากคิดโจมตีที่นี่อย่างน้อยจะต้องใช้กองทัพ 200,000 นาย หาก จิ้งซือหรง พบกองทัพนี้ ไม่ใช่ว่าพวกเราจะเกิดความสูญเสียทั้งหมดหรือไม่?"

"ฝ่าบาท พวกเราไม่จำเป็นจะต้องใช้กองทัพเพื่อโจมตี เราเพียงแค่ส่งยอดฝีมือไปราดน้ำมันเพลิงพิเศษของอาณาจักรหนานหยาน และ เผาไร่ข้าวและเสบียงของพวกเขา!"หลิวจี๋ ได้ตอบกลับ

"ทาสดาบทั้งหก?"

ดวงตาของ ลู่เฟิง เปล่งประกายมากขึ้น"ท่านต้องการให้ทาสดาบทั้งหกเป็นคนลงมือใช่หรือไม่?"

หลิวจี๋ ได้พยักหน้า"พวกเขาทั้งหกคนนั้นล้วนแข็งแกร่ง ทั้งยังเก่งเรื่องการพรางตัว ดังนั้น กระหม่อมคิดว่ามันไม่น่าจะใช่ปัญหาถ้าส่งพวกเขาไปจัดการ"

ลู่เฟิง ได้ครุ่นคิดในใจเล็กน้อย

ถ้าเสบียงถูกเผาที่นี่จนหมด ยังไงก็ตาม เมืองเป็งหยวน ก็น่าจะเหลือเสบียงอยู่ และเพียงพอใช้ได้อีกนานนับเดือน

มีกองกำลังมากกว่า สองล้านคนในเมืองเป็งหยวน เสบียงที่ใช้อาจจะมากขึ้นกว่าแต่ก่อน นี่อาจทำให้เสบียงหมดเร็วขึ้นก็เป็นได้ ถึงตอนนั้น แม้พวกเขาอยากจะโจมตีก็ยากที่จะเดินทัพแล้ว

ปัญหาที่น่ากังวลที่สุดก็คือ จิ้งซือหรง อาจจะวางแผนการปกป้องสถานที่สำคัญเช่นนี้เอาไว้ แม้จะเป็นความแข็งแกร่งของทาสดาบทั้งหก ก็อาจจะทำไม่สำเร็จ

หากทำไม่สำเร็จ เกรงว่าแม้แต่ทาสดาบทั้งหก อาจจะตกอยู่ในอันตรายไปด้วย

นี่คือการเดิมพันว่าทาสดาบทั้งหกจะสามารถจัดการได้หรือไม่

เขาได้ครุ่นคิดและตอบกลับ"ก็ได้เช่นนั้นข้าจะให้พวกเขา..."

"รายงานฝ่าบาท ทูตจากมณฑลเฮยเสียน ต้องการเข้าเฝ้า"

ก่อนที่ คำพูดของ ลู่เฟิง จะจบลง เสียงของทหารเงาก็ดังมาจากนอกค่าย

คนผู้นึงในชุดเกราะที่มีลูกศรปักอยู่ได้เดินเข้ามาพร้อมกับทหารเงาสองนาย

"ฝ่าบาท,ถวายบังคมฝ่าบาท...ข้าน้อย แม่ทัพ ซ้งลู่เฟย มีเรื่องสำคัญจะมากราบทูลพระองค์ พวกคนเถื่อนทางตอนเหนือ ผู้นำเผ่า ถัวปาหง ได้นำทัพทหารม้า 1.5 ล้านนาย บุกโจมตีสามมณฑลทางตอนเหนือ ตอนนี้ ท่านอ๋อง เซียงรุยหราน ไม่สามารถต้านศึกได้ทำให้ มณฑลเฮยเสียนตอนนี้ กำลังถูกรุกราน"

"อะไรนะ?"

ลู่เฟิง ยืนขึ้นอย่างกระทันหันและกล่าวถามด้วยความโกรธ"พวกคนเถื่อนทางตอนเหนือ ส่งทัพออกศึกในเวลานี้หรือไม่ ? ฤดูใบไม้ผลิเพิ่งผ่านพ้นไป ทำไม พวกมันถึงกล้าส่งทหารออกมา?"

"นี่...ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง ข้าน้อย..."

ก่อนที่ ซ้งลู่เฟย จะพูดจบ เขาก็ตัวสั่นและแทบจะหมดสติเพราะสูญเสียเลือดมากไป

"รีบรักษาเขา!"ลู่เฟิง ได้กล่าวพูดเสียงดัง

ร่างของ ต้วนชุย ได้ปรากฏขึ้น พร้อมกับใช้ปราณแท้จริงในร่างกายเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของ ซ้งลู่เฟย และทำให้เขาตื่นขึ้นมาอย่างช้า ๆ

ลู่เฟิง ได้สูดลมหายใจเข้าลึก และ พยายามระงับโทสะในใจ เขาได้กล่าวถามอย่างเคร่งขรึม"เล่ามา มันเกิดอะไรขึ้น?"

"แค่ก..."

ซ้งลู่เฟย ได้ไอออกมาอย่างอ่อนแรง แต่เขาก็ดีขึ้นมากเพราะได้รับการช่วยเหลือจากต้วนชุย"ฝ่าบาท ผู้นำเผ่าคนเถื่อนทางตอนเหนือ ถัวปาหง ได้นำทัพทหารม้า 1.5 ล้านนายบุกตีสามมณฑลทางตอนเหนือโดยไม่ทันได้ตั้งหลัก โดยพวกมัน ยึดครอง มณฑลเฮยเสียน เป็นศูนย์กลางและใช้ทัพทหารม้า 800,000 นาย บุกโจมตี"

"ท่านอ๋องเซียงรุยหราน รู้สึกหวาดกลัว เขาได้นำทหารรักษาเมืองหนึ่งแสนนายหลบหนีไปท้ายที่สุด ก็เหลือทหารอยู่ในเมืองไม่ถึงหมื่น พวกเขาถูกทัพทหารม้าแสนนายบุกโจมตีอย่างสิ้นหวังเมืองได้ถูกยึดครองภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง"

"ทหารรักษาเมือง 10,000 นายภายใต้บัญชาของข้าน้อยเหล่านั้นล้วนถูกสังหารสิ้น มีเพียง ข้าน้อยที่รอดมาได้ แต่ก็บาดเจ็บสาหัส โชคดีที่หลบหนีไปยังที่ตั้งของอาคมเคลื่อนย้ายทางมณฑลเฮยเสียน และ ใช้ที่นั่นโผล่มาที่เมืองเร้ดเมเปิ้ล รีบมากราบทูลฝ่าบาท"

"ติ๊ง,ภารกิจเป้าหมาย : สกัดกั้นกองกำลังทหารม้า 1.5 ล้านนายของชนเผ่าคนเถื่อนทางตอนเหนือ"

"เป้าหมายภารกิจ : ทำลายทัพ 1.5 ล้านนาย และ กอบกู้มณฑลเฮยเสียนคืน"

"รางวัลภารกิจ : โอกาสอัญเชิญแม่ทัพห้าอันดับแรกในประวัติศาสตร์ หนึ่งครั้ง,โอกาสอัญเชิญธรรมดาสามครั้ง,ค่าประสบการณ์ 5 ล้านแต้ม, และ ทักษะปรับแต่งร่างกายแห่งสวรรค์ หนึ่งอัน"

"ภารกิจล้มเหลว : สามมณฑลทางตอนเหนือถูกยึดครองโดยสมบูรณ์ อาณาจักรหนานหยานจะสูญเสียสามมณฑลทางตอนเหนือไป"

ลู่เฟิงขมวดคิ้วแน่น เขาไม่ได้สงสัยอีกต่อไปหลังจากได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ

ใบหน้าของเขามืดลงอย่างมาก"เซียงรุยหราน โทษของมัน สมควรถูกประหารชีวิต!"

ตุบ!

ซ้งลู่เฟย ได้คุกเข่าลงบนพื้นและกล่าวขอร้อง"ฝ่าบาท รีบส่งกองกำลังไปช่วยชีวิตผู้คน 2.3 ล้านชีวิต ในมณฑลเฮยเสียน และ มากกว่า 6 ล้านชีวิตในสามมณฑลทางตอนเหนือ!"

"ข้าจะส่งกองกำลังไปและฆ่าพวกคนเถื่อนทางตอนเหนือทั้งหมด!"

"เจ้าไปได้แล้ว ไปพักรักษาตัวซะ ให้ หมอเข้ามาทำแผล!"

"ข้าน้อย...เข้าใจแล้ว!"

หลังจากนั้น ซ้งลู่เฟย ก็ออกไป

ลู่เฟิง ได้สูดลมหายใจเข้าลึกและกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น"ส่งผ่านคำสั่งของข้าออกไป ให้ เกาชุน กองพันทหารค่ายของเขา เสี่ยวจือ ทัพพยัคฆ์ รวมถึง ทหารองค์รักษ์ เตรียมออกเดินทางในวันนี้ พวกเขาจะต้องรีบไปยังสามมณฑลทางตอนเหนือโดยเร็วที่สุด!"

"ส่วนที่นี่ ให้ เตียวเลี้ยว เป็นแม่ทัพใหญ่ของเมืองเร้ดเมเปิ้ล,เตียวอุ๋น เป็นรองแม่ทัพ และ ให้ อาจารย์หลิว ทำหน้าที่ดูแลบัญชาการแนวหน้าของเมืองเร้ดเมเปิ้ล"

"กระหม่อมรับบัญชา!"