ตอนที่ 107 เจี๋ยสวี่เคลื่อนไหว (ฟรี)

ใบหน้าของเหลียนป๋อน่าเกลียดมาก เมื่อเขา รู้ว่า ลู่เว่ย ต้องการใช้เกาทันฑ์ยิงใส่กองทัพของเขา เดิมเขาคิดว่าหากทหารทั้งสองฝ่ายปะทะกันอีกฝ่ายจะไม่โจมตี

อย่างไรก็ตามเขาไม่คิดเลยว่า ลู่เว่ย จะตัดสินใจทิ้งทหารหลายร้อยคนและใช้เกาทันฑ์โจมตีใส่เขา นอกจากนี้ ยังส่งทหารม้าจำนวนนึงออกมา

เขาได้สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และ บินไปทางกลุ่มทหารด้านหน้าและตะโกนขึ้น"อย่าวอกแวกรีบจัดตั้งขบวนใหม่ ให้พลธนูยิงสวนกลับ!"

พลธนูได้ถอยกลับไปเล็กน้อยและง้างยิงศัตรูไม่นานฝนธนูก็เทลงไปใส่ทหารม้าที่พุ่งเข้ามา

ในเวลาเดียวกัน พลโล่,พลหอก และ พลดาบ ก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้งเพื่อต่อต้านทัพทหารม้า

ฝนลูกศรได้คร่าชีวิตทหารม้าไปหลายนาย แต่ก็ยังเป็นจำนวนที่น้อยอยู่ดี

หลังจากการเร่งรีบทำการรบ ทหารของ เหลียนป๋อที่มีมากกว่า 16,000 คน ตอนนี้เหลือเพียง 10,000 คนเท่านั้น

เมื่อ ลู่เฟิง เตรียมจะส่งทหารม้าผู้ภักดีออกไปช่วยเหลือ ทหารม้าที่เหลือของ ลู่เว่ย ก็กลับไปแล้ว

"ฮ่าฮ่า!"

ลู่เว่ย ได้ยืนอยู่บนกำแพงใหญ่ของค่ายทหารเขาได้ตะโกนออกมา"นี่เป็นข้อได้เปรียบของพวกเรา ข้าละอยากจะเห็นว่าลู่เฟิงมันจะทำอะไร!"

ฟ่านจุน มองไปที่ ลู่เว่ย ที่มีความสุขจนพูดอะไรไม่ออก หลังจากคิดคำนวณแล้วเขาก็ถอนหายใจออกมา

เขาได้รายงานผลการรบ เขาสูญเสียทหารราบไปมากกว่า 20,000 นาย และทหารม้ากว่า 3,000 นาย

แต่คนของลู่เฟิง กลับสูญเสียทหารราบไปเพียงแค่ 10,000 นาย ใครแพ้ชนะย่อมรู้ตัวเองอย่างแน่ชัด

"เหลียนป๋อ ทหารผ่านศึกคนนี้ได้รับการไว้วางใจจากจักรพรรดิองค์ก่อน เขามีความสามารถในการเป็นแม่ทัพที่ดี และ มีกลยุทธ์ที่ร้ายกาจมาก!"

ฟ่านจุน มองไปที่เต็นท์กองทัพของเหลียนป๋อแล้วถอนหายใจ

เขาได้เปลี่ยนทหารราบเป็นทหารม้าไม่กี่พันนายบุกทะลวงเข้าไปหวังจะคร่าชีวิตศัตรูให้ได้มากที่สุด แต่ที่กลับออกมากลับหลงเหลือทหารม้าเพียงไม่กี่ร้อยนาย

ภายใต้คำสั่งของ เหลียนป๋อ ไม่เพียงแต่จะทำให้เกิดการสูญเสียน้อยที่สุด ยังทำให้ ทหารม้าสามพันนายเกือบเสียชีวิต ด้วยผลลัพธ์เช่นนี้เขาไม่คิดเลยว่าจะเกิดขึ้นเพียงเพราะโดนทหารราบจู่โจม!

ในเวลานี้ ใบหน้าของ เหลียนป๋อ กลายเป็นน่าเกลียดมากขึ้น แม้ว่านี่จะเป็นชัยชนะครั้งใหญ่ ที่สามารถฆ่าทหารราบศัตรู 20,000 นาย และ ทหารม้า 3,000 นาย แต่เขาก็สูญเสียทหารราบไปมากกว่า 10,000 นาย

หากเขาตระหนักรู้แผนของลู่เว่ยที่จงใจละทิ้งทหารราบไม่กี่ร้อยนาย บางทีเขาอาจจะหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับทหารม้า

และจัดตั้งกองทัพพลธนูให้โจมตีค่ายของลู่เว่ย บางทีเขาอาจจะได้เปรียบและสร้างสถานการณ์ให้พวกเขามากขึ้น

อย่างไรก็ตามเพียงผิดพลาดเล็กน้อยก็ทำให้โอกาสดี ๆ ต้องหลุดลอยไป

"แม่ทัพเฒ่า นี่ไม่ใช่ความผิดของท่าน เอาล่ะ ตอนนี้จัดเตรียมกองทัพให้พร้อมรอจนกว่าอุปกรณ์ปิดล้อมจากทางด้านเมืองหลวงจะส่งมาถึงพวกเราจะโจมตีค่ายของ ลู่เว่ยอีกครั้ง!"ลู่เฟิง กล่าวพร้อมกับมองไปที่ เหลียนป๋อ

"ขอรับฝ่าบาท ข้าน้อยจะรีบไปจัดการทันที!"เหลียนป๋อได้ตอบตกลงและรีบไปจัดการทันที

"ฝ่าบาท ตอนนี้ ทางลู่เว่ย เองก็ไม่มีอุปกรณ์ป้องกัน เพราะจุดประสงค์ของพวกเขาคือการปิดล้อมเมืองดังนั้นเขาจะต้องใช้อุปกรณ์ปิดล้อมอย่างแน่นอน!"ซุนฮก ได้กล่าวพูดกับ ลู่เฟิง

ลู่เฟิง ได้พยักหน้า"แน่นอน ว่าลู่เว่ย จะต้องรออุปกรณ์เหล่านั้นส่งมาจากทางด้าน"

หลังจากหยุดไปชั่วขณะเขาก็ตอบกลับ"สั่งให้ เจี๋ยสวี่ จัดการเคลียกำลังเสริมด้านหลังซะ อย่าปล่อยให้ อุปกรณ์ป้องกันเมืองข้ามผ่านแม่น้ำงูหยกมาได้!"

"ขอรับ,ข้าน้อยจะรีบไปแจ้งเหวินเหอทันที!"ซุนฮก ได้ตอบกลับ

ลู่เฟิง ได้ยืนอยู่บนค่ายขนาดใหญ่และมองไปที่ค่ายของลู่เว่ยเขาได้ถอนหายใจออกมา"ดูเหมือนว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะไม่สามารถแก้ไขได้ในเร็ว ๆ นี้!"

การปิดล้อมเช่นนี้ ยังยากเสียยิ่งกว่าให้ทหารม้าเหล็กของเขาบุกโจมตีทัพของอาณาจักรซีหยาง!

นี่เป็นเรื่องที่ยากมาก

เพราะว่า ลู่เว่ย ยังมีกองทัพเหลือมากกว่า 300,000 นาย ตราบใดที่เขามีอุปกรณ์ป้องกันเขาสามารถยึดเมืองงูหยกได้เป็นระยะเวลาหลายเดือน!

"เหวินเหอ กองทัพของพวกเราจะจัดการยึดเมืองงูหยกได้หรือไม่ เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว!"

ลู่เฟิง ถอนหายใจออกมา

เจี๋ยสวี่ ได้รับคำสั่งจักรพรรดิจาก ซุนฮก ในเวลานี้

ในเวลานี้ เขาอยู่บนเรือรบที่ล้อมรอบไปด้วยทหารชั้นยอดจาก เมืองเร้ดเมเปิ้ล มีเรือหลายลำอยู่ข้าง ๆ เขา และ มีทหารหลายแสนนาย

งานของเขาคือรอจนกว่า ลู่เว่ย จะหนีออกมาจากสะพานเหล็ก จากนั้นเขาก็จะตัดสะพานเหล็ก และ จับ ลู่เว่ยทันที

แต่คำสั่งตอนนี้ของเขาได้เปลี่ยนไป มันคือการขัดขวางการขนส่งอุปกรณ์และกำลังเสริมของทัพหลัง ลู่เว่ย ไปยังเมืองงูหยก

"ดูเหมือนว่า ฝ่าบาท และ แม่ทัพเฒ่าเหลียนป๋อ กำลังเผชิญหน้ากับปัญหา ด้วยคำสั่งเช่นนี้ แสดงว่าพวกเขาคิดจะบุกโจมตีเมือง!"

เจี๋ยสวี่ ได้คร่ำครวญเล็กน้อยและสั่งให้เรือรบแล่นไปใต้สะพานเหล็กของเมืองงูหยก

สะพานเหล็กแห่งนี้ มีความกว้างไม่กี่ร้อยเมตร!

ดังนั้นถ้ากองทัพของลู่เว่ยต้องการจะล่าถอย พวกเขาก็จะไม่สามารถล่าถอยได้อย่างง่ายดาย และ ถ้าเกิดสะพานเหล็กถูกตัด กองทัพสนับสนุนด้านหลัง ก็จะไม่สามารถมาช่วยเหลือได้

"หืม,ดูเหมือนว่าราชาเมกาทรอนลู่เว่ย จะตระหนักถึงสิ่งนี้อยู่ก่อนแล้ว!"

เจี๋ยสวี่ มองไปที่ด้านหน้าด้วยรอยยิ้มบางอย่าง"แต่น่าเสียดาย เจ้าคงไม่คิดว่าข้าเจี๋ยสวี่จะทำลายสะพานและตัดหนทางช่วยเหลือของเจ้า!"

เมื่อมาถึงต้นสะพาน เจี๋ยสวี่ ก็โดดลงไปบนสะพานเหล็ก เขาได้วาดดาบในมือเพื่อตัดสะพานเหล็ก

"ไอ้เวรเอ้ย!"

ในเวลานี้ เสียงคำราม จากผู้เชี่ยวชาญขั้นเชื่อมจิตวิญญาณได้ดังขึ้น พวกเขาได้ปรากฏตัวออกมาพร้อมกับเข้าโจมตี เจี๋ยสวี่

แต่ว่า...

เจี๋ยสวี่ ได้วาดดาบออกไปและส่งพวกเขาเหล่านี้กลับบ้านเกิด

หลังจากตัดสะพานเหล็กว้าง 100 เมตร เป็นชิ้น ๆ เขาก็มุ่งทัพไปด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อทำลายทัพเสริมของราชาเมกาทรอนลู่เว่ย

เจี๋ยสวี่ ได้ออกคำสั่งให้เรือรบทั้งหมดที่อยู่ใกล้ ๆ เฝ้าระวัง หากใครกล้าที่จะซ่อมสะพานเหล็ก ให้ใช้เรือรบยิงธนูหนัก ขัดขวางไม่ให้ซ่อมสะพาน

หลังจากจัดการทั้งหมดแล้ว เจี๋ยสวี่ ก็กลับไปขึ้นเรือรบของเขา

"รายงาน!"

ในค่ายของราชาเมกาทรอน ลู่เว่ย แม่ทัพ คนนึงได้เข้ามารายงานอย่างรวดเร็ว

"มีอะไร?"

ลู่เว่ย ขมวดคิ้ว

แม่ทัพคนนี้ได้ตอบกลับ"ฝ่าบาท...สะพานเหล็กเมืองงูหยกถูกตัดขาดพะยะค่ะ!"

"ว่าอะไรนะ?"

ลู่เว่ย ดีดตัวลุกขึ้นและคว้าคอเสื้อของแม่ทัพคนนี้ด้วยความโกรธ

"สะพานเหล็กถูกตัดขาด มันถูกทำลายลงแล้วพะยะค่ะ!"

ตึก!

เมื่อได้ยินคำตอบอีกครั้ง จิตใจของ ลู่เว่ย และ ร่างของเขาได้ถอยเซไปหลายก้าว

"ฝ่าบาท!"

แม่ทัพของเขาได้ช่วยเข้ามาพยุงลู่เว่ยทีละคน

ลู่เว่ยได้พึมพัมออกมา"ลู่เฟิง! ลู่เฟิง! ลู่เฟิง!"

เขายังคงพูดประโยคนี้ซ้ำ ๆ เห็นได้ชัดว่าเขาประหลาดใจกับฝีมือของลู่เฟิง