ตอนที่ 74 พ่ายแพ้ย่อยยับ (ฟรี)

"ทหารม้าผู้ภักดี 60,000 นาย ที่นำโดยลิโป้ได้มาถึงกองทัพหลังของอาณาจักรซีหยางโดยใช้เวลาไม่นาน

เสียงของเกือกม้าจำนวนมากได้ดังราวกับเสียงฟ้าร้องทำให้กองทัพหลังของอาณาจักรซีหยางตื่นตระหนก

แต่พวกเขาพบแล้วจะทำอะไรได้?

ในระยะเวลาสั้น ๆ พวกเขาไม่สามารถหาทางป้องกันได้อย่างแน่นอน นี่เป็นเหตุผลให้ทัพหลังเริ่มสับสนวุ่นวาย

"ฆ่า!"

ง้าวสีเทาฟางเทียนในมือของ ลิโป้ ได้วาดฟันทหารหลายสิบนายจนตกตาย

ทหารม้าผู้ภักดีกว่าหกหมื่นนายเองก็พุ่งเข้าใส่ศัตรูอย่างบ้าคลั่ง

ไม่ว่าพวกเขาจะพุ่งผ่านไปทางไหนก็ล้วนแล้วแต่มีซากศพชิ้นส่วนเศษแขนและขาจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่บนพื้น

ภายในระยะเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงทัพหลังของกองทัพอาณาจักรซีหยางก็แตกพ่าย

"ท่านแม่ทัพ มีทหารม้าจำนวนมากปรากฏขึ้นทางด้านหลังกองทัพของพวกเรา!"

ในที่สุด ซ้งหยูตี้ ก็ได้รับข่าว

"ว่าอะไรนะ มีทหารม้า บุกทางด้านหลังของกองทัพเรา ทำไมข้าถึงไม่ได้รับข่าวอะไรเลย?"ซ้งหยูตี้ ได้กล่าวถามด้วยความโกรธ

"ใครก็ตามที่เด็ดศีรษะแม่ทัพศัตรูได้จะได้รับหนึ่งล้านเหรียญทอง!"

ก่อนที่คนของเขาจะตอบก็มีเสียงนึงดังขึ้น

"เกาชุน!"

ซ้งหยูตี้ รู้สึกโกรธมากเขารีบกล่าวพูดทันที"พลธนูใช้หน้าไม้ยิงมันให้ร่วงซะ!"

พลธนูที่มีหน้าไม้นับร้อยของกองทัพได้บรรจุลูกธนูและเล็งยิงไปที่ตำแหน่งของเกาชุน

"ฝ่าบาทพวกมันเล็งหน้าไม้มาที่ตำแหน่งของพวกเรา ข้าน้อยแนะนำให้พวกเราถอนกำลังกันก่อน!"เกาชุนได้กล่าวบอกลู่เฟิง

"ไม่จำเป็น!"ลู่เฟิงได้กล่าวพูดออกมา

"เอ่อ?"

เกาชุนรู้สึกพูดอะไรไม่ออกแม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งแต่เขาก็ไม่สามารถหยุดหน้าไม้เหล่านี้ได้ยิ่งไปกว่านั้นฝ่าบาทยังอยู่ข้าง ๆ เขา

"ใครมันกล้าที่จะปองร้ายฝ่าบาทของข้า!"

ทันใดนั้นเองก็มีเยงดังตะโกนขึ้น บุรุษที่สวมใส่มงกุฏทองคำสีม่วงพร้อมกับง้าวในมือได้พุ่งเข้าหาศัตรูอย่างรวดเร็ว

ง้าวสีเทาฟางเทียนในมือได้พุ่งเข้าใส่กองทัพจำนวนมากโดยไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้!

"ซ้งหยูตี้ เตรียมตัวตายซะ!"

เสียงคำรามของ ลิโป้ ได้ดังขึ้น พริบตาเดียวเขาก็พุ่งเข้าหาและมีระยะทางห่างจาก ซ้งหยูตี้ อยู่ไม่ไกล

เมื่อเขารู้ว่าเจ้านายของตนเองกำลังตกเป็นเป้านิ่งเขาก็ไม่ลังเลที่จะใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีรีบมาช่วยเหลือในการจัดการศัตรู

"เจ้าเป็นใคร ถึงกล้าบุกโจมตีกองทัพของข้า?"ซ้งหยูตี้ รู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อยและได้กล่าวคำถามโง่ ๆ ออกไป

แม้แต่ แม่ทัพที่อยู่ข้าง ๆ กายเขา ยังตื่นตระหนก อีกฝ่ายบุกโจมตีกองทัพของตนเอง ยังจะมีหน้าไปถามเขาอีกว่าเขาเป็นใคร?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอีกฝ่ายจะต้องเป็นแม่ทัพของอาณาจักรหนานหยานอย่างแน่นอน!

"ซ้งหยูตี้!"

ลิโป้ไม่ได้ตอบ เขาได้พุ่งเข้าหาซ้งหยูตี้ ด้วยม้าคู่ใจของเขา

"ใช้หน้าไม้เกาทัณฑ์ยิงมันให้ร่วง!"

ซ้งหยูตี้ ไม่สนใจสิ่งใด เขาสั่งให้คนของเขาฆ่า ลิโป้ ในทันที เขารู้สึกว่าถ้าปล่อยให้อีกฝ่ายเข้าประชิดตัวเองได้เขาคงไม่พ้นถูกฆ่าตายเป็นแน่

ตามคำสั่งของแม่ทัพพวกเขา พลธนูที่เล็งไปที่ตำแหน่งของลู่เฟิงและเกาชุน ได้หันกลับมายังตำแหน่งลิโป้ที่อยู่ไม่ไกลจากพวกเขา

ลูกศรจำนวนมากได้พุ่งตกลงมาจากบนท้องฟ้าในตำแหน่งที่ลิโป้อยู่

แม้ว่า ลิโป้ จะแข็งแกร่ง แต่ลูกศรเกาทันฑ์เหล่านี้ก็ถูกสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษ หากเขาพลาดท่าโดนห่าฝนเกาทันฑ์ก็คงไม่พ้นถูกฆ่าตาย

"หึ่ม คิดว่าของแค่นี้จะสามารถจัดการกับข้าได้หรือไม่?"

"การร่ายรำของปีศาจ!"

ลิโป้ ได้กระโดดขึ้นไปบนฟ้าพร้อมกับง้าวฟางเทียนในมือเขาได้ควงมันเพื่อปัดป้องเกาทันฑ์จำนวนมาก"หายไปซะ!"

คลื่นพลังสีดำได้ปลดปล่อยออกมาจากง้าวของเขาก่อนที่จะกระแทกใส่เกาทันฑ์เหล่านั้นจนแตกหักกระทั่งทำให้ทหารของอาณาจักรซีหยางที่อยู่โดยรอบได้รับบาดเจ็บหนั

"ยิงมันซะ อย่าปล่อยให้มันเข้ามาได้!"

ซ้งหยูตี้ ได้ตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ

ทหารเหล่านี้ได้ติดตั้งลูกธนูอีกครั้ง

"เกาชุน"

"ขอรับ!"

"เจ้าไม่จำเป็นจะต้องอยู่ข้างกายเพื่อปกป้องข้า ไปฆ่าศัตรูของเรา และ เด็ดศีรษะของซ้งหยูตี้ มาซะ!"

"ข้าน้อยรับค่ำสั่ง!"

เกาชุน ที่ได้รับคำสั่งจากลู่เฟิง เขาก็ไม่ได้ลังเลอีกต่อไป เขาได้ควบม้าและพุ่งเข้าใส่ทิศทางของซ้งหยูตี้

"ซ้งหยูตี้ ข้าเกาชุน มาเพื่อเอาชีวิตของเจ้า!"

ความแข็งแกร่งของเกาชุน ได้มาถึง ระดับ 7 ขั้นเชื่อมจิตวิญญาณ ดังนั้นเขาจึงทรงพลังมาก ในขณะที่เขาสังหารศัตรูโดยรอบเขาก็พุ่งเข้าหา ซ้งหยูตี้ ด้วยดาบขนาดใหญ่ในมือของเขา

เมื่อ ซ้งหยูตี้ เห็นเช่นนั้น ใบหน้าของเขาก็ซีดลงเรื่อย ๆ

เบื้องหลังของเขาก็คือ ลิโป้ และ กองทัพม้าเหล็กจำนวนมาก เบื้องหน้าของเขาก็คือ เกาชุน ตอนนี้เขารู้สึกได้ว่าประตูนรกกำลังเปิดรอเขาอยู่

หลังจากส่งหน้าที่ให้กับเกาชุน แล้ว ลู่เฟิง ก็ไม่ได้ตั้งใจจะนิ่งเฉย

"กองทหารม้าผู้ภักดีที่เหลือ ตามข้ามา!"

"ขอรับ!"

"ฆ่าศัตรูทั้งหมดเพื่อช่วยเหลือพี่น้องของเราให้ได้มากที่สุด!"

"ขอรับ!"

ความแข็งแกร่งของ ลู่เฟิง เองก็ไม่ได้อ่อนเเอ เขาได้มาถึง ระดับ 5 ขั้นสร้างรากฐานพลังหยวน ด้านหลังของเขาเต็มไปด้วยทหารม้าผู้ภักดีกว่าพันนาย พวกเขาพุ่งใส่พลธนูของฝ่ายศัตรูและเริ่มการสังหารหมู่ทันที

ทหารทุกคนที่ทำหน้าที่เป็นพลธนูได้ตกเป็นเป้าสังหารและตกตายอย่างรวดเร็ว

เมื่อไม่มีการสกัดสกั้นจากพลธนู ลิโป้ ย่อมสามารถพุ่งเข้าไปถึงตัวของ ซ้งหยูตี้ ได้เร็วขึ้น"ศีรษะของ ซ้งหยูตี้ จะต้องเป็นของข้า!"

"ผิดแล้ว มันต้องเป็นของข้าเท่านั้น!"

เกาชุน และ ลิโป้ ได้พุ่งเข้าใส่ ซ้งหยูตี้ ในเวลาเดียวกัน

"ท่านแม่ทัพ รีบสั่งถอนกำลังเร็วเข้า!"

แม่ทัพที่อยู่ข้าง ๆ ซ้งหยูตี้ ได้ตะโกนขึ้นอย่างหวาดกลัว

ใบหน้าของซ้งหยูตี้ ซีดเผือกก่อนที่จะรีบตะโกน"ถอนทัพ...ถอนกำลังทั้งหมด!"

กองกำลังหลายแสนนายหาก ซ้งหยูตี้ ไม่ถอนกำลังพวกเขาก็ยังสามารถต้านทานได้ชั่วระยะเวลาหนึ่งแต่คำสั่งถอนทัพนั้นทำให้จิตวิญญาณต่อสู้ของพวเขาหมดไปหลายคนได้ทิ้งอาวุธและเริ่มวิ่งหนีเอาตัวรอด

อย่างไรก็ตามพวกเขาจะสามารถหลบหนีการตามล่าของกองทหารม้ากว่า 90,000 นายพ้น?

ศีรษะนับไม่ถ้วนได้ปลิวว่อนไปทั่วสนามรบ ร่างจำนวนมากได้ล้มลงกับพื้นและกลายเป็นซากศพ

ทหารม้ากว่า 90,000 นาย เต็มไปด้วยดวงตาสีแดงฉาน เพียงแค่พวกเขาโบกการโจมตีเดียวก็สามารถฆ่าทหารของอาณาจักรซีหยางที่สูญเสียกำลังใจในการต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย

การต่อสู้ครั้งนี้กินเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง การล่าสังหารได้ดำเนินการต่อไปจนพระอาทิตย์เริ่มจะตกดิน

ลู่เฟิง ไม่ได้มีส่วนร่วมในการสังหารหมู่ที่เหลืออยู่นี้ จากการยืนยันของเขา อาณาจักรซีหยางครั้งนี้ได้พ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์ ลู่เฟิง ได้นำทหารม้าผู้ภักดี 637 นาย ที่เหลือจาก 1,000 นาย ไปยังสถานที่ที่ก่อนหน้านี้ ซ้งหยูตี้ ยืนบัญชาการอยู่

นี่คือตำแหน่งที่ราบสูงที่สามารถมองเห็นสนามรบได้ทั้งหมด

"ข้าน้อยเกาชุน ถวายบังคมฝ่าบาท!"

"ข้าน้อยลิโป้ ถวายบังคมฝ่าบาท!"

"ขอให้ฝ่าบาททรงพระเจริญอายุยิ่งยืนนาน!"

"ไม่จำเป็นต้องสุภาพ!"

ลู่เฟิงได้โบกมือพร้อมกับกล่าวถาม"กองทัพของพวกเราสูญเสียไปเท่าไหร่?"