ตอนที่ 21 ความช่วยเหลือที่มาพร้อมกับหนี้แค้น (ฟรี)

ท้ายที่สุดพวกเขาก็ยังเป็นเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ ในฐานะมนุษย์ ลู่เฟิง ต้องการช่วยเหลือพวกเขา!

"โฮกก!"

พยัคฆ์ลายดาวได้คำรามออกมามันได้ก้าวไปทีละก้าวไล่ตามกลุ่มคนอีกสามคนของทีมล่าสัตว์อสูร

ใบหน้าของทั้งสามคนกลายเป็นน่าเกลียดมากพวกเขาค่อย ๆ ถอยห่างออกจากพยัคห์ลายดาวด้วยความขลาดกลัว

ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดถึงไม่มีคนรับภารกิจนี้นั่นก็เพราะมันเป็นภารกิจที่อันตราย

เดิมพวกเขาคิดว่าด้วยทีมล่าสัตว์อสูรชองตนเองจะสามารถฆ่าพยัคห์ลายดาวได้แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะดูถูกพยัคฆ์ลายดาวตัวนี้มากเกินไป

พยัคฆ์ลายดาวไม่ใช่ศัตรูที่พวกเขาจะสามารถต่อกรได้

"หัวหน้าตอนนี้พวกเราจะทำยังไงกันดี?"หนึ่งในนั้นได้กล่าวถามชายที่มีพลังระดับ 9 ขั้นสร้างรากฐาน

แสงเย็นวาบได้วิ่งผ่านภายในศีรษะของหัวหน้าคนนั้น"พวกเรา..."

"ทักษะโจมตีหนัก!"

ก่อนที่เขาจะพูดจบเสียงตะโกนก็ได้ดังขึ้นเหนือศีรษะของพวกเขาได้ปรากฏร่างของชายหนุ่มขึ้นเขาได้ง้างดาบยาวฟาดฟันไปบนร่างของพยัคฆ์ลายดาว

"โฮก!"

พยัคฆ์ลายดาวนั้นรวดเร็วมากมันได้เคลื่อนที่หลบการโจมตีของ ลู่เฟิง

แต่ทีมล่าสัตว์อสูรเมื่อพวกเขาเห็น ลู่เฟิง พวกเขาก็ผงะและดีใจกันเป็นอย่างมาก"ขอบคุณน้องชายสำหรับพระคุณที่ช่วยเหลือพวกเรา ในอนาคตพวกเราย่อมตอบแทนอย่างแน่นอน!"

"อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยตอนนี้พวกเรา..."

ปั้ง!

ก่อนที่ ลู่เฟิง จะได้ทันพูดจบ เขาก็เหมือนถูกของแข็งซัดเข้าที่หลัง

อั๊ก!

โลหิตจำนวนนึงได้พุ่งออกมาจากปากของเขา ร่างกายของเขากระเด็นลอยไปข้างหน้า

โชคดีที่พยัคฆ์ลายดาวไม่รู้ว่าพวก ลู่เฟิง ทำอะไร แทนที่จะโจมตี มันกลับถอยหลังด้วยความหวาดระแวง

"อึก!"

ลู่เฟิงได้หันศีรษะไปมองกลุ่มคนทั้งสามคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง"เจ้า..."

"จิ๊จิ๊,น้องชาย เจ้าไม่รู้หรอว่าดินแดนหมื่นหุบเขานั้นสิ่งที่อันตรายที่สุดไม่ใช่สัตว์อสูร แต่เป็น ทีมล่าสัตว์อสูร?"

นักรบระดับ 8 ขั้นสร้างรากฐาน ได้จ้องมองไปที่ ลู่เฟิง และกล่าวพูดด้วยความเย้ยหยัน

"เอาล่ะอย่ามัวแต่พูดเรื่องไร้สาระในเวลานี้ ในขณะที่ไอ้เด็กนี่ถ่วงเวลาให้พวกเรา อย่างน้อยพวกเราก็น่าจะยืดเยื้อเวลาไล่ล่าของพยัคฆ์ลายดาวไปได้สักพัก!"

หัวหน้าทีมล่าสัตว์อสูรได้กล่าวพูดจบและหันหลังจากไป

ก่อนที่พวกเขาจะจากไปพวกเขาจ้องมองไปที่ ลู่เฟิง ด้วยความดูถูกและเย้ยหยันเขา ถึงกลับกล้าที่จะพุ่งเข้ามาช่วยคนที่ไม่รู้จักในดินแดนหมื่นหุบเขา ช่างเป็นเด็กไร้เดียงสาจริง ๆ

"ไอ้เวรเอ้ย!"

ลู่เฟิง ได้สาปแช่งพวกเขาอยู่ในใจ ทำไมเขาถึงลืมไปได้ ในคู่มือการเอาชีวิตรอดในดินแดนหมื่นหุบเขาได้กล่าวถึง สิ่งที่ต้องระวังไม่ใช่แค่สัตว์อสูรเท่านั้น แต่ยังต้องระวังทีมล่าสัตว์อสูรที่เป็นเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ด้วย

เนื่องเพราะทีมล่าสัตว์อสูรไม่เพียงแต่ล่าสัตว์อสูรที่พวกเขาต้องการเพียงเท่านั้น พวกเขายังล่ามนุษย์ด้วยกันเองเพื่อหวังปล้นชิงสมบัติ

ในตอนนี้ ลู่เฟิง เข้าใจธาตุแท้ของคนเลวแล้วว่ามันเป็นยังไง!

อย่างไรก็ตามเหตุการณ์ครั้งนี้จะทำให้เขาจดจำมันไปอีกยาว!

โฮกกก!

ในเวลานี้พยัคฆ์ลายดาวได้เดินเข้ามาหา ลู่เฟิง ทีละก้าว

ไม่ว่า ลู่เฟิง จะเคลื่อนตัวไปทางไหน พยัคฆ์ลายดาวก็จดจ้องมองไปที่เขาด้วยสายตาที่รุนเเรง

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้เขาอาจจะมีความมั่นใจในการฆ่าพยัคฆ์ลายดาว แต่ตอนนี้ เขาได้รับบาดเจ็บภายใน เขาไม่สามารถดึงพลังชี่ออกมาสนับสนุนได้อย่างเต็มที่

"ฉันจะไม่ยอมตกเป็นอาหารของแกอยู่ที่นี่หรอก!"

ลู่เฟิง จ้องมองไปที่ พยัคฆ์ลายดาว โดยที่ไม่กล้าขยับ เขาจะต้องต่อสู้กับพยัคฆ์ลายดาวด้วยความอดทน ด้วยวิธีนี้ เขาจะต้องมองหาโอกาสในการโจมตีและปิดฉากพยัคฆ์ลายดาวเพียงครั้งเดียว

"โฮก!"

ภายหลังต่อมา ลู่เฟิง ได้ใช้เวลาไล่จับกับพยัคฆ์ลายดาวนานกว่าสี่ชั่วโมง พยัคฆ์ลายดาวที่ไม่สามารถทนได้อีกมันพยายามไล่ล่า ลู่เฟิง อย่างบ้าคลั่ง

ดวงตาของ ลู่เฟิง หรี่ลงเล็กน้อย เขาพยายามหันหลังไปมองพยัคฆ์ลายดาวที่ไล่ตามมา

"ตอนนี้แหละ!"

เมื่อ พยัคฆ์ลายดาวพลาดท่าหลุดเข้ามาในระยะโจมตีของ ลู่เฟิง เขาไม่ลังเลที่จะใช้ดาบฟาดฟันใส่มัน

ฉึบ ฟวั่บ !

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหาร พยัคฆ์ลายดาว สัตว์อสูรระดับ 9 ขั้นสร้างรากฐาน ได้รับค่าประสบการณ์ 1,100 แต้ม"

สำเร็จ!

ลู่เฟิง รู้สึกดีใจมาก เขาคิดว่ามันค่อนข้างคุ้มกับค่าเสียเวลาที่เขาใช้เวลาต่อสู้กับพยัคฆ์ลายดาวอย่างอดทน

นี่เป็นความสำเร็จของเขา

พยัคฆ์ลายดาวถูกฆ่าตาย!

เขาได้รับค่าประสบการณ์มากกว่า 1,100 แต้ม!

ดูเหมือนว่าสัตว์อสูรที่อยู่จุดสูงสุดขอบขั้นสร้างรากฐานจะให้ค่าตอบแทนที่ดีกับเขา

ลู่เฟิง ได้เตรียมจากไปทันที

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับแกนพลังของพยัคฆ์ลายดาว ภายในแกนพลังมีทักษะไล่ล่าของพยัคฆ์ลายดาวซ่อนอยู่!"

ขณะที่ ลู่เฟิง กำลังจะจากไป เสียงของระบบก็ได้ดังขึ้น

เขาได้ผงะกับสิ่งนี้?เขาได้รับมันมาได้ยังไง?

"ติ๊ง เมื่อโฮสต์ ฆ่าสัตว์อสูรที่ทรงพลังมีโอกาสที่จะได้รับแกนพลังของสัตว์อสูร แกนพลังของพยัคฆ์ลายดาว มีทักษะไล่ล่า ที่เป็นทักษะของพยัคฆ์ลายดาวอยู่ ความเร็วของพยัคฆ์ลายดาวถือว่าเร็วที่สุดในบรรดาสัตว์อสูรขั้นสร้างรากฐาน และ มันไม่ด้อยไปกว่าสัตว์อสูรขั้นรวมพลังหยวน ด้วยเหตุนี้ โฮสต์ที่ลงมือฆ่ามันจึงได้รับแกนพลังของมัน!"

ลู่เฟิง รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

เขาไม่คิดเลยว่าจะได้รับทักษะที่วิเศษเช่นนี้

"ระบบ แกนพลังของพยัคฆ์ลายดาวอยู่ตรงไหน?"

"ใต้ศพของพยัคฆ์ลายดาว!"

ลู่เฟิงได้รีบยกศพของพยัคฆ์ลายดาวขึ้นเขาเห็นลูกปัดสีเทาอยู่ด้านล่าง

"ติ๊ง ระบบตรวจพบแกนพลังของพยัคฆ์ลายดาว ต้องการตรวจสอบหรือไม่?"

"ตรวจสอบ!"

"ติ๊ง ระบบขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่ตรวจสอบแกนพลังของพยัคฆ์ลายดาว ได้รับความสามารถพิเศษร่างกายของนักล่า"

"ร่างกายของนักล่า : ความสามารถเที่เทียบเท่าทักษะระดับมนุษย์ขั้นสูง สามารถช่วยปรับแต่งร่างกายของโฮสต์ให้มีศักยภาพความเร็วเพิ่มขึ้นสามเท่า"

เมื่อได้รับการแจ้งเตือนจากระบบลู่เฟิงก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ ตอนนี้เขามีทักษะโจมตีหนัก แล้ว ร่างกายของนักล่าเป็นพลังพิเศษติดตัวเขามันช่วยปรับแต่งร่างกายของเขาให้มีความเร็วเพิ่มขึ้นสามเท่า

ในที่สุดเขาก็มีพลังพิเศษเป็นของตัวเอง!

ทั้งยังเป็นพลังที่ช่วยส่งเสริมศักยภาพของร่างกาย!

รอยยิ้มได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ ลู่เฟิง เขาต้องการหาสถานที่ลอง แต่สถานที่แห่งนี้ว่างเปล่าทั้งเขายังได้รับบาดเจ็บ

"หึ่ม,พวกแกสามคนภาวนาไม่ให้เจอฉันอีกรอบไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกแกทั้งหมด!"

ลู่เฟิง รู้สึกโกรธทั้งสามคนที่ทรยศเขา

ตอนนี้เขารู้ว่าสิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่ตามล่าเพื่อการแก้แค้นเเต่เขาต้องหาสถานที่พักฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของเขา

เขาได้มองไปรอบ ๆ และจากไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่เขาจากไปไม่ถึงห้านาทีหมาป่าพิษที่ได้กลิ่นคาวเลือดก็มาที่นี่เเละลากศพของพยัคฆ์ลายดาวไปกิน

ตอนกลางคืน

มีอสรพิษตัวเล็กตัวน้อยเลื้อยพันอยู่ไปทั่วสถานที่เเห่งนี้

ภายในกรอบสายตาของ ลู่เฟิง เขามองเห็นพวกมันคล้ายกับท่อนไม้ที่ไร้ชีวิต

ลู่เฟิงได้ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้"ในหนังสือระบุว่าป่าตอนกลางคืน คือสถานที่ของสัตว์อสูรนักล่า ดูเหมือนว่ามันจะเป็นความจริง"