เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 8 ทำให้ข้าราชบริพารทั้งหมดตกใจ

ตอนที่ 8 ทำให้ข้าราชบริพารทั้งหมดตกใจ

ตอนที่ 8 ทำให้ข้าราชบริพารทั้งหมดตกใจ


ฟังการ "สรรเสริญ" ของข้าราชบริพารด้านล่าง ลู่เฟิง ได้หัวเราะเยาะซ้ำแล้วซ้ำอีก ดูเหมือนว่าข้าราชบริพารเหล่านี้ต้องการให้เขาถูกสังหารก่อนหน้านี้จริง ๆ

เห็นได้ชัดว่า บนหัวของเขาได้สวมชื่อ 'ขยะ' เอาไว้ แล้วมันก็มีโทษร้ายแรง

ลู่เฟิงจ้องมองไปที่คนที่เหยียดหยามเขาเขาสัญญาว่าจะชำระบัญชีหนี้แค้นอย่างช้า ๆ ในอนาคต

ตอนนี้เขาได้ยืนขึ้นใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น"เอาล่ะ ข้ายอมรับการท้าทาย บอกให้พวกเขาขึ้นมา!"

ลู่เฟิง ได้กระตุ้นคำพูดของเขา

ฮ่า ๆ ๆ

บรรดาข้าราชบริพารหลายคนกระโดดโลดเต้นด้วยความสุข เขาไม่คิดเลยว่า ลู่เฟิง จะถูกหลอกง่ายขนาดนี้ ในอนาคตพวกเขาย่อมได้รับการตอบแทนจากเสนาบดีโม่เต๋าอย่างแน่นอน

แม้เเต่ โม่เต๋า เองก็เผยรอยยิ้มที่ไม่ธรรมดาออกมา เขาคิดว่า ลู่เฟิง เดิมจะไม่เห็นด้วย แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะกังวลเกินเหตุ

เขาได้สั่งให้ข้าราชบริพารที่อยู่ด้านหลังของเขาออกมาดูเหมือนว่าเขาจะทำการนัดนายกองร้อยเหล่านี้เอาไว้อยู่ก่อนแล้ว

คนสามคนได้เดินออกมาทั้งสามคนเป็นนักรบระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐาน กลิ่นอายสังหารที่ปรากฏออกมาจากพวกเขาเห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นนักรบที่มีฝีมือโชกโชนเเละเป็นถึงทหารองค์รักษ์วังหลวง

อย่างไรก็ตาม ทั้งสามคนจ้องมองไปที่ ลู่เฟิง บนบัลลังก์ สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความดูถูกและไม่ให้ความเคารพแม้เเต่น้อย

ลู่เฟิง ที่เห็นสายตาของทั้งสามคน เขาก็คิดว่า ราชวงศ์ของอาณาจักรหนานหยานตกต่ำลงถึงขนาดนี้เชียวหรือ ? แม้เเต่นายกองเล็ก ๆ ของหน่วยองค์รักษ์พิทักษ์วังหลวงก็ยังกล้าดูหมิ่นเจ้าชายขนาดนี้

"ฝ่าบาท เจ้าพวกมดปลวกเหล่านั้นทำไมท่านไม่ปล่อยให้ข้า..."

ก่อนที่ฮวามู่หลานจะพูดจบ ลู่เฟิงได้ฌบกมือ"ไม่จำเป็น ข้ามีความมั่นใจในการจัดการพวกมดทั้งสามตัวนี้!"

ฮวามู่หลานได้ปิดปากเงียบเเละไม่ได้พูดอะไรเธอเพียงเเค่เตรียมการอย่างลับ ๆ เมื่อลู่เฟิงตกอยู่ในอันตรายเธอก็จะลงมือช่วยเหลือทันที

"ฝ่าบาท พระองค์ จะทรงเริ่มตอนไหน?"

"ตอนนี้!"

ลู่เฟิง ได้ขยับดาบในมือและเดินลงบันไดทีละขั้นไม่นานก็เดินมาถึงด้านหน้าของทั้งสามคน

"เริ่มกันเลย!"

ลู่เฟิง ได้กล่าวเบา ๆ

พวกเขาทั้งสามคนไม่ได้พูดพร่ำอะไรเพียงทะยานร่างล้อมรอบ ลู่เฟิง

"ไปตายซะ!"

จากนั้นทั้งสามคนก็ตะโกนออกมา

ร่างของ ลู่เฟิง ได้พริ้วไหวหลบการโจมตีของทั้งสามคนนั้นดาบยาวในมือได้ถูกคว้าออกมาฟาดฟันป้องกันการโจมตีของทั้งสามคน

แม้เเต่องรักษ์ทั้งสามคนนี้ก็ยังประหลาดใจ

มองไปที่ฉากเบื้องหน้านี้โม่เต๋าได้บ่นพึมพัมออกมา"เขามีความแข็งแกร่งในระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐานตั้งแต่เมื่อไหร่ ? หรือว่าเขาจะซ่อนความแข็งแกร่งมาโดยตลอด แต่..."

โม่เต๋า ได้จ้องมองไปที่ ลู่เฟิง"ถ้าเจ้าไม่ได้ตกลงบนแผนการของข้าบางทีเจ้าอาจจะมีชีวิตอยู่ได้อีกสองสามวัน แต่ในเมื่อเจ้าโง่เขลาขนาดนี้วันนี้ก็จะเป็นวันตายของเจ้า!"

"อะเเฮ่ม!"

โม่เต๋าได้ไอเบา ๆ

ได้ยินเสียงสัญญาณจาก โม่เต๋า องค์รักษ์ทั้งสามคนได้พยักหน้าเล็กน้อย

พวกเขาได้เปลี่ยนร่างและโจมตีอีกครั้ง

การโจมตีครั้งนีแตกต่างจากครั้งก่อนอย่างสิ้นเชิง ทุกการโจมตีต่างก็มุ่งหมายเอาชีวิตของ ลู่เฟิง หากลู่เฟิง พลาดถูกการโจมตีหนึ่งครั้งเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

ตอนนี้ทุกคนต่างก็มีเป้าหมายเพื่อฆ่าเขาทั้งสิ้น

ทางด้าน ฮวามู่หลาน ก็รู้สึกกังวล หากไม่ใช่เพราะว่า ลู่เฟิง บอกว่าจะจัดการเอง เธอคงจะรีบพุ่งไปข้างหน้าเพื่อฆ่าคนเหล่านี้แล้ว

"มันจบแล้ว!"

ทั้งสามคนได้กดดันลู่เฟิงจากทิศทางเดียวกัน

ลู่เฟิง ที่ถูกไล่ต้อนตอนนี้เขาแทบไม่มีที่ให้หลบหนีแล้ว

โม่เต๋าและกลุ่มของเขาได้หัวเราะกับฉากนี้พวกเขาคิดว่าผลลัพธ์ที่พวกเขาคาดเดาคงหนีไม่พ้นแล้ว

แต่ทว่าพวกเขาหาได้รู้ไม่ว่า ลู่เฟิง กำลังรอโอกาสอยู่

เขาต้องการใช้โอกาสเหล่านี้ในการกดดันตัวเอง

เนื่องเพราะการเผชิญหน้ากับศัตรูในขอบเขตพลังเดียวกันถึงสามคนนั้นทำให้เขาตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ในตอนนี้เขามีไพ่ตายเพียงอย่างเดียวคือ ทักษะโจมตีหนัก แต่มันก็สามารถใช้ได้ครั้งเดียวเท่านั้น

ตอนนี้ทั้งสามคนได้พุ่งโจมตีเขาจากทิศทางเดียวกันซึ่งมันไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาได้ใช้ทักษะโจมตีหนักออกมา

ทันใดนั้นเอง ลู่เฟิง ที่สบโอกาสเขาได้ตะโกนขึ้นอย่างรุนเเรง"ทักษะโจมตีหนัก!"

พลังชี่ที่อยู่ภายในร่างกายของเขาได้ถูกถ่ายเทลงบนดาบ

ฟุ่บ

พละกำลังมหาศาลได้ฟาดฟันไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว

ปั้ง!

ดาบกานเจียงนั้นคือดาบระดับสวรรค์ขั้นสูงไม่มีทางเลยที่อีกฝ่ายจะสามารถต้านทานการโจมตีของเขาได้

พละกำลังที่ระเบิดออกมาทรงพลานุภาพนับ10เท่ามันได้ทำลายทุกสิ่งทันที

บึ้ม!

บึ้ม!

บึ้ม!

ภายใต้การโจมตีที่น่าสะพรึงของ ลู่เฟิง ร่างขององค์รักษ์ทั้งสามคนได้ระเบิดโดยตรง

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหารนักรบระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐานได้รับแต้มประสบการณ์ 1,500 แต้ม"

"ติ๊ง...ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ได้รับการยกระดับค่าพลัง ย่อย1 ระดับ สถานะในปัจจุบันคือ ระดับ 7 ขั้นสร้างรากฐาน"

การเพิ่มขึ้นของระดับพลังนั้นทำให้พลังชี่ที่เเห้งเเล้งของ ลู่เฟิง เพิ่มขึ้นในทันทีเขาได้กลับสู่สถานะจุดสูงสุดอีกครั้ง

รอยยิ้มได้ปรากฏบนใบหน้าของเขา

ในขณะเดียวกันเขาก็ไม่ลังเลที่จะสังเกตุสายตาของ โม่เต๋า และ คนอื่น ๆ

ลู่เฟิง ที่ถูกมองว่าเป็นขยะมาโดยตลอดสามารถสังหารองค์รักษ์พิทักษ์วังหลวงทั้งสามคนได้พร้อมกัน!

นี่...เป็นไปได้อย่างไร?

แม้เเต่โม่เต๋าก็ยังไม่เชื่อในสายตาของตัวเอง

เขาสัมผัสได้ว่าความแข็งแกร่งของลู่เฟิงมาถึงระดับ 6 ขั้นสร้างรากฐาน แต่นายกองร้อยทั้งสามคนแต่ละคนต่างก็มีประสบการณ์ในการต่อสู้จริง ทั้งยังมีจำนวนมากกว่า

แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขากลับถูกจัดการในทีเดียว ลู่เฟิงต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?

ลู่เฟิงไม่ได้สนใจคนเหล่านี้ เขาได้เดินขึ้นบันไดไปอีกครั้งท่ามกลางสายตาที่จับจ้องของทุกคน จากนั้นเขาก็หยิบมงกุฏที่แสดงสถานะขององค์จักรพรรดิสวมไว้บนศีรษะของตนเอง เขาหมุนตัวไปรอบ ๆ เเละนั่งลงบนบัลลังก์มังกรทอง

"ตั้งแต่วันนี้ไปข้าคือจักรพรรดิองค์ใหม่ของอาณาจักรหนานหยาน!"

ลู่เฟิง ได้นั่งลงบนบัลลังก์มังกรทองเขาได้จ้องมองไปที่ข้าราชบริพารด้านล่างเเละกล่าวพูดด้วยเสียงดัง

ข้าราชบริพารจำนวนมากต่างก็หันไปหา โม่เต๋า ตอนนี้ พวกเขาไม่สามารถกีดกั้นการขึ้นครองราชย์ของลู่เฟิงได้แล้ว

พวกเขาไม่คิดเลยว่าองค์ชายขยะ จะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้

ลู่เฟิง ก็จ้องมองไปที่ โม่เต๋าเช่นเดียวกัน เห็นได้ชัดว่า โม่เต๋าในตอนนี้ไม่กล้าที่จะทำอะไรสีหน้าของอีกฝ่ายน่าเกลียดอย่างมาก

ในเมื่อโม่เต๋าไม่ได้เคลื่อนไหวบรรดาข้าราชบริพารต่างก็ไม่กล้าที่จะทำตัวหยาบคาย

โม่เต๋าพยายามครุ่นคิดหาวิธีที่จะทำให้ ลู่เฟิง ไม่สามารถขึ้นครองราชย์ในฐานะจักรพรรดิได้

แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตะลึงทหารองค์รักษ์คนนึงก็ได้เดินเข้ามาเขาได้คุกเข่าลงบนพื้นในตำเเหน่งที่เหมาะสมซึ่งอยู่เบื้องหน้าของ ลู่เฟิง

เขาได้กล่าวพูดเสียงดัง"ข้าแม่ทัพเกาชุน รองผู้บัญชาการทหารองค์รักษ์ ขอแสดงความเคารพต่อองค์จักรพรรดิ ขอให้ฝ่าบาททรงพระเจริญอายุยิ่งยืนยาว!"

"อะไรนะเกาชุน !!!"

จบบทที่ ตอนที่ 8 ทำให้ข้าราชบริพารทั้งหมดตกใจ

คัดลอกลิงก์แล้ว