เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 22 รหัสเรียกขาน

บทที่ 22 รหัสเรียกขาน

บทที่ 22 รหัสเรียกขาน


หลิวเสี่ยวอวี่เพิ่งจะโมโหใส่ไปได้ไม่นานก็รู้สึกผิดทันที

ภายในห้องรับสาย ชายวัยกลางคนในเครื่องแบบสีหน้าเคร่งขรึมเดินเข้ามาเคาะโต๊ะตรงหน้าเธอทันที “หลิวเสี่ยวอวี่ ควบคุมอารมณ์หน่อย ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเฉพาะ อย่านำอารมณ์ส่วนตัวมาปะปนกับงาน”

“หัวหน้า แต่หมอนี่รู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ยังไงก็ไม่ยอมพูดเลยค่ะ” หลิวเสี่ยวอวี่เอ่ย

“ต่อหน้าเหตุการณ์พิเศษ ผู้คนส่วนใหญ่สภาพจิตใจจะมีปัญหา เธอต้องเข้าใจ ต้องอดทน และต้องปลอบโยนด้วย นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมเจ้าหน้าที่รับสายส่วนใหญ่ถึงเป็นผู้หญิง หากเธอไม่สามารถรับผิดชอบงานนี้ได้ เธอสามารถลาออกได้” หัวหน้าวัยกลางคนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง

“ค่ะ หัวหน้า” หลิวเสี่ยวอวี่ก้มหน้าตอบ

“กลับไปตรวจสอบด้วยตัวเอง อย่าให้มีครั้งต่อไป คน ๆ นี้ฉันจะเป็นคนคุยด้วยเอง เธอยืนดูและเรียนรู้ไปก่อน” หัวหน้าวัยกลางคนกล่าว

“สวัสดีครับ ผมเป็นหัวหน้าของหลิวเสี่ยวอวี่เมื่อสักครู่ จ้าวเจี้ยนกั๋ว เรื่องเมื่อกี้ของหลิวเสี่ยวอวี่ ผมต้องขอโทษแทนเธอด้วย เธอยังทำงานได้ไม่สุขุมพอ ผมได้ตักเตือนแล้ว แต่ยังหวังว่าคุณจะยืนหยัดในสถานการณ์สำคัญแบบนี้ และให้ความร่วมมือในการสอบสวน หากไม่มีปัญหา เราสามารถสนทนาต่อจากเมื่อครู่ได้”

น้ำเสียงของจ้าวเจี้ยนกั๋วสุขุม น่าเชื่อถือ

หัวหน้าสินะ?

บนรถโดยสาร หยางเจี้ยนที่ถือโทรศัพท์ไว้ สายตาเคลื่อนไหวเล็กน้อย นี่น่าจะเป็นระดับบุคลากรสูงที่สุดที่เขาจะดึงมาได้ในตอนนี้

“เรื่องของโจวเจิ้ง ผมจะบอกคุณทั้งหมด ไม่ตกหล่นสักคำ แต่ผมเองก็อยากรู้บางเรื่องที่ผมควรรู้เหมือนกัน” หยางเจี้ยนกล่าว “เมื่อกี้หลิวเสี่ยวอวี่ระดับต่ำเกินไป ตัดสินใจเองไม่ได้ นั่นแหละคือเหตุผลที่ผมไม่อยากคุยกับเธอ”

เสียงฟังดูอายุน้อย แม้วิธีการของเขาจะไม่ค่อยเป็นผู้ใหญ่อยู่บ้าง แต่กลับฉลาดมาก

จ้าวเจี้ยนกั๋วขยับสีหน้าเล็กน้อย หยิบดินสอขึ้นมาเขียนหนึ่งประโยค

ชื่อ: จางเว่ย (ยังไม่ยืนยัน)

อายุ: ยี่สิบ (ประมาณ)

บุคลิก: แม้จะยังไม่ค่อยเป็นผู้ใหญ่นัก แต่มีความระมัดระวังและฉลาดเกินวัย

“ตกลง เรื่องของโจวเจิ้ง เราสามารถบอกคุณได้บางส่วน ตอนนี้รบกวนเล่าเรื่องราวของโจวเจิ้งอีกครั้ง” จ้าวเจี้ยนกั๋วกล่าว

“เมื่อกี้ผมพูดไปแล้ว โจวเจิ้งตายแล้ว” หยางเจี้ยนตอบ

คำพูดสั้น กระชับ ไม่อ้อมค้อม

จ้าวเจี้ยนกั๋วเงียบไปชั่วครู่

ผู้ใช้ผีตายเพราะผีฟื้นคืนชีพ แน่นอนว่าเป็นเพราะการใช้พลังของมัน และโดยทั่วไป การที่ต้องใช้พลังของผี มีเพียงสาเหตุเดียว เกิดเหตุการณ์พิเศษเร่งด่วน

“พอจะเล่าได้ไหม?” จ้าวเจี้ยนกั๋วถาม

“ได้ครับ” หยางเจี้ยนเริ่มเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด

จ้าวเจี้ยนกั๋วหันไปพยักหน้าให้หลิวเสี่ยวอวี่ “เตรียมสร้างแฟ้มผีร้ายชุดใหม่”

หลิวเสี่ยวอวี่รีบจดบันทึก เธอไม่ได้ใช้คอมพิวเตอร์ แต่เขียนลงสมุดบันทึก

“เขตแดนภูตผี… เสียงเคาะประตูฆ่าคน… ผีในห้องน้ำบันได… โทรศัพท์ส่งเสียงเคาะประตู…” พอจดครบทุกอย่าง สีหน้าจ้าวเจี้ยนกั๋วยิ่งเคร่งเครียดขึ้นเรื่อย ๆ

หยางเจี้ยนกล่าว “เหตุการณ์ก็ประมาณนี้ ยังมีคำถามอะไรอีกไหมครับ?”

‘ดูเหมือนเด็กคนนี้จะยังมีเรื่องที่ปิดบังอยู่ เขายังไม่ไว้ ก็เข้าใจได้ คนหนุ่มควรมีความระมัดนะวังและคอบอยู่เสมอ’ จ้าวเจี้ยนกั๋วกล่าว “คุณบอกผมได้ไหมว่าคุณออกจากเขตแดนภูตผีได้ยังไง? เมื่อเข้าไปแล้วไม่ใช่ว่าใคร ๆ ก็เดินออกมาได้ง่าย ๆ นะ”

“ก่อนจะตอบคำถามนั้น ผมขอถามคุณหนึ่งข้อ” หยางเจี้ยนกล่าว

“ได้” จ้าวเจี้ยนกั๋วคิดครู่หนึ่งก่อนตอบ

“ผีคืออะไรกันแน่?” หยางเจี้ยนถาม

จ้าวเจี้ยนกั๋วตอบ “หลายห้องทดลองในหลายประเทศเคยทำการทดลอง บ้างก็คิดว่า ‘ผี’ เป็นเพียงพลังงานรูปแบบหนึ่ง เช่น สสารมืด อนุภาคพิเศษบางอย่าง เป็นสิ่งที่วิทยาศาสตร์ยังไม่สามารถให้คำตอบได้ เพียงเพราะมนุษย์ไม่เข้าใจ ไม่สามารถวิเคราะห์ได้ จึงเรียกมันว่าผี เหมือนคนโบราณที่เห็นลม ฝน ฟ้าร้อง แล้วคิดว่าเป็นเทพ ทั้งที่จริงก็เป็นแค่ปรากฏการณ์ธรรมชาติเท่านั้น”

“ผมอยากฟังความจริง”

หยางเจี้ยนกล่าวอย่างจริงจัง “เกี่ยวกับชายชรา ผมยังมีข้อมูลสำคัญอีกอย่างที่ยังไม่ได้บอก ผมคิดว่าเราควรแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน”

จ้าวเจี้ยนกั๋วเคาะโต๊ะเบา ๆ ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนตอบ “ด้วยระดับการทดลองในตอนนี้ ยังไม่สามารถวิเคราะห์การมีอยู่ของผีได้ แม้มีนักวิทยาศาสตร์คาดว่าเป็นการก่อรูปของพลังงานบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณ แต่ความเห็นหลักยังโน้มเอียงไปทางแนวคิดทางอุดมคตินิยม”

“หมายความว่ายีงไง?” หยางเจี้ยนถาม

ใบหน้าหยางเจี้ยนเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิม เขาแทบหวังให้ผีเป็นเพียงพลังงานที่ไม่รู้จักเท่านั้น

แต่เสียดายไม่ใช่

แท้จริงแล้วมีผีอยู่จริง ๆ

“เรากลับไปที่เรื่องเมื่อครู่ได้ไหม?” จ้าวเจี้ยนกั๋วถาม

หยางเจี้ยนกล่าว “เหตุผลที่ผมออกจากเขตแดนภูตผีได้ง่ายมาก ผมกลายเป็นผู้ใช้ผีแล้ว”

“อย่างที่คิดไว้” ดวงตาจ้าวเจี้ยนกั๋วหดรัด

เขาเดาได้ตั้งแต่ตอนที่หยางเจี้ยนออกจากเขตแดนภูตผีแล้ว

“แล้วข้อมูลเกี่ยวกับชายชรานั่น คุณยังมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกอีกไหม?” จ้าวเจี้ยนกั๋วถาม

หยางเจี้ยนกล่าว “ผมอยากรู้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับผีร้าย”

“ได้”

หยางเจี้ยนกล่าว “งั้นผมก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง ชายชรานั่นระบุตำแหน่งผ่านเสียงเคาะประตูที่คนอื่นได้ยิน แล้วจึงใช้การเคาะประตูนั้นฆ่าคน ต้นตอมาจากโพสต์ที่มีคนลงไว้ คุณสามารถเริ่มสืบจากตรงนั้น แต่ต้องระวังเสียงเคาะประตู นั่นเป็นคำสาป ใครได้ยินก็จะถูกชายชราตามไปถึงหน้าประตู”

หลังจากนั้นเขาก็เล่าข้อมูลและที่อยู่ของเว็บบอร์ดนั้นคร่าว ๆ

“ดี ฉันจดแล้ว เดี๋ยวจะส่งคนไปตรวจสอบ”

จ้าวเจี้ยนกั๋วกล่าว “โทรศัพท์ของโจวเจิ้งรบกวนให้คุณเก็บรักษาไว้ก่อน โทรศัพท์เครื่องนั้นสร้างขึ้นเป็นพิเศษ ไม่ถูกพลังของผีกัดกร่อน และแบตเตอรี่ใช้ได้หนึ่งปี หากไม่เจอเหตุการณ์รุนแรงมาก ต่อให้เจอเหตุผิดปกติอื่น ๆ โทรศัพท์ก็ยังคงสนทนาได้ต่อเนื่อง”

“อย่างนั้นเหรอ? งั้นก็ขอบคุณมากครับ”

หยางเจี้ยนกล่าว “แต่สิ่งที่ผมควรพูดก็พูดหมดแล้ว ตอนนี้เอาไว้เท่านี้ก่อน ว่างแล้วเราค่อยติดต่อกันใหม่”

“ตกลง ตั้งแต่นี้ไป เจ้าหน้าที่รับสายประจำตัวของคุณคือหลิวเสี่ยวอวี่ ผมขอโทษแทนเธอ สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้” จ้าวเจี้ยนกั๋วกล่าว

“ไม่เป็นไร ผมเป็นคนเริ่มเอง” หยางเจี้ยนว่าจบก็กดวางสาย

“หัวหน้า โทรศัพท์ของโจวเจิ้งควรเก็บคืนไม่ใช่เหรอคะ? บนนั้นต้องมีข้อมูลสำคัญมาก ตามระเบียบไม่ควรถูกคนอื่นเก็บไว้” หลิวเสี่ยวอวี่กล่าวข้าง ๆ

จ้าวเจี้ยนกั๋วเคาะโต๊ะเบา ๆ “สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมแล้ว คนนี้กลายเป็นผู้ใช้ผีแล้ว ต้องปฏิบัติพิเศษ ฉันว่าหมอนี่มีศักยภาพมาก หลิวเสี่ยวอวี่ นี่คืองานของเธอ ต่อไปต้องติดตามเขาอย่างใกล้ชิด”

“เขาพึ่งเป็นผู้ใช้ผี แบบนี้จะไหวเหรอคะ?” หลิวเสี่ยวอวี่ตกใจ “เขายังไม่ผ่านการฝึกเลยนะ?”

“ฉันรู้ ทำงานชั่วคราวก่อนก็ได้ ถ้าไม่ไหวก็ฝึกหลังเริ่มงานได้ เรื่องนี้ฉันจะรายงานต่อ ว่าแต่ งานบันทึกแฟ้มเมื่อกี้เป็นยังไงบ้าง?” จ้าวเจี้ยนกั๋วถาม

“บันทึกเสร็จหมดแล้วค่ะ เดี๋ยวจัดระเบียบแล้วเก็บเข้าคลัง แต่อยากทราบว่า รหัสเรียกขานคืออะไรคะ?” หลิวเสี่ยวอวี่มองสมุดที่เต็มไปด้วยตัวหนังสือแน่นขนัด

“รหัสเรียกขาน ผีเคาะประตู ระดับความน่ากลัว A ระดับภัยพิบัติ”

จ้าวเจี้ยนกั๋วพูดจบยังเสริมอีกว่า

“ให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบเอกสาร ตรวจทานอีกครั้ง ให้บอกว่าเป็นคำแนะนำของฉัน”

“ค่ะ” หลิวเสี่ยวอวี่ถึงกับตกใจ

ผีร้ายระดับภัยพิบัติอีกตนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นในเอเชีย

จบบทที่ บทที่ 22 รหัสเรียกขาน

คัดลอกลิงก์แล้ว