【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 1470 การสับเปลี่ยนตัวตน

"เนื่องจากตอนนี้เจ้าช่วยข้าทำงาน ข้าจึงต้องเสนอข้อกำหนดหนึ่งประการ

ก่อนอื่น ในช่วงแรกของการเข้าเรียน ข้าไม่หวังให้เจ้าได้รับความสนใจมากเกินไป

เนื่องจากเจ้าเป็นผู้ชนะเลิศสูงสุดของ【เกมลอนดอน】 แม้ว่าข้อมูลภายในสถาบันลับจะค่อนข้างปิดกั้น แต่เหตุการณ์สำคัญเช่นนี้ก็จะถูกลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์โรงเรียน

หากเจ้ามีการแสดงที่โดดเด่นอย่างใดอย่างหนึ่ง น่าจะมีอาจารย์และนักเรียนไม่น้อยที่จำเจ้าได้ ยิ่งไปกว่านั้นคือ 'บ๊อป' ผู้ที่เคยมีประสบการณ์ร่วมกับเจ้า

ในระหว่างการสอน จำเป็นต้องให้เจ้าซ่อนตัวตนชั่วคราว

ด้วยคุณสมบัติสีเทาที่เจ้ามีอยู่ ในด้าน 'การอำพราง' น่าจะดีไม่น้อยใช่ไหม......ให้ข้าดูหน่อย"

"ได้ครับ"

'การอำพราง' เป็นสิ่งที่ฮั่นตงถนัดที่สุดมาตลอด หากจะยกระดับ 'ศีรษะของผู้ไร้ใบหน้า' ไปสู่ขั้นถัดไป ผลลัพธ์จะยิ่งดีขึ้นไปอีก

เนื่องจากรองศาสตราจารย์เสนอข้อกำหนดนี้ และในสายตาของฮั่นตงแล้วก็เป็นข้อกำหนดที่ไม่เลวด้วย

เขาจึงตัดสินใจใช้ความสามารถในการอำพรางอย่างเต็มที่ หนวดลายสีเทาได้แพร่กระจายไปทั่วทุกมุมของร่างกาย เพื่อเปลี่ยนแปลงรายละเอียดทั้งหมดของรูปลักษณ์และบุคลิกภาพ

แน่นอนว่าเขาคำนึงถึงการที่ต้องอยู่ร่วมกับซาลลี่ต่อไป จึงไม่เปลี่ยนแปลงรูปหน้าพื้นฐานและรูปร่างแต่อย่างใด

ทรงผม: จากเดิมที่เป็นผมดำแบบทรงสั้น ได้ถูกยืดให้ยาวขึ้นเป็นทรงที่ค่อนข้างฟูและตกลงมาคลุมหูทั้งสองข้าง ที่ใบหูยังแขวนต่างหูรูปอีกาแบบกึ่งมีชีวิตสองข้าง

แว่นตา: ยืมพลังจากรอยสักอีกาที่มือขวาและคุณสมบัติสีดำที่บาทหลวงรัตติกาลให้มา สร้างแว่นตาโลหะสีดำขึ้นมา แว่นตานี้เองแผ่พลังมืดของนครลอนดอน 'ความลึกลับ+1'

เมื่อจำเป็นยังสามารถใช้แว่นตาบดบังการสังเกตใบหน้าของตนเองจากฝ่ายตรงข้ามได้อีกด้วย

การแต่งกาย: ในเรื่องเครื่องแต่งกาย ฮั่นตงเลือกเสื้อโค้ทยาวที่เหมาะสมกับตัวตนครูมาก จับคู่กับเสื้อเชิ้ตสีขาวและเสื้อกั๊กหนังสีน้ำตาลตัวเล็ก

จากนั้นใช้รองเท้าหนังสีน้ำตาลแบบคอสูงที่มีส้นเสริมเพื่อเพิ่มความสูงและบุคลิกภาพ

แน่นอนว่า

การแต่งกายแบบนี้เมื่อผ่าน 'เอฟเฟกต์ปริซึม' อันเป็นเอกลักษณ์ของมหาวิทยาลัยแล้ว ในสายตาของปีศาจต่างๆ จะบิดเบือนเป็นการแต่งกายแบบอื่น

หรืออาจเป็นเสื้อนอกที่เย็บประกอบด้วยปอดรมควันที่เย็บอย่างประณีต

หรืออาจเป็นเสื้อคลุมหนังที่สลักเต็มไปด้วยคาถา

การเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์เช่นนี้ทำให้ฮั่นตงที่ดูเป็นหนุ่ม ดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เหมือนครูของมหาวิทยาลัยปีศาจมากขึ่น

นอกจากรูปลักษณ์แล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือ 'การเลียนแบบกระแสพลัง' กลุ่มปีศาจส่วนใหญ่สามารถเปลี่ยนแปลงรูปร่างภายนอกได้ มักจะใช้กระแสพลังในการพิจารณาตัวตนของบุคคล

เนื่องจากต่อไปต้องทำหน้าที่ครูในสถาบันลับ

ในด้านกระแสพลัง ฮั่นตงหาเป้าหมายที่เหมาะสมมากในการเลียนแบบ คือ 'ท่านแบล็กไวท์'

เพื่อให้ 'จุดเด่น' โดดเด่นยิ่งขึ้น

กา~ อีกาตัวหนึ่งที่สร้างจากศาสตร์เวทมืด มีลูกตาสีดำสนิทนั่งอยู่บนไหล่ของฮั่นตง

"รองศาสตราจารย์ครับ ท่านคิดว่าแบบนี้เป็นไงครับ?"

จ้องมองหนุ่มที่เปลี่ยนเป็นคนอีกคนอย่างสมบูรณ์ รองศาสตราจารย์ที่ร่างกายถูกห่อด้วยผ้าพันศพทันทีส่งหนวดจำนวนมากออกมาจากช่องไฟระหว่างผ้าพันธ์ แสดงความพึงพอใจอย่างยิ่ง

"สมควรแก่การเป็นทูตสีเทาจริงๆ ระดับการอำพรางสูงมาก......แต่ยังมีข้อบกพร่องเล็กน้อยอยู่"

พูดแล้ว หนวดทรายเหลืองที่มีอักขระสีดำไหลเวียนอยู่บนผิวได้ยื่นออกมาจากปากของรองศาสตราจารย์

หนวดทรายเหลืองสัมผัสกับอีกาบนไหล่ของฮั่นตง

พร้อมกับพลังเวทโบราณที่ไหลเข้ามา

อีกาเริ่มผอมลงมากขึ้น เนื้อที่ด้านข้างท้องหลุดออกมา เผยให้เห็นกระดูกสีขาวซู่ซ่า เหมือนอีกาผีที่มีประวัติศาสตร์ร้อยปี ไม่ใช่อีกาที่เพิ่งเกิดใหม่เมื่อกี้ เข้ากับบุคลิกของฮั่นตงมากขึ้น

"เกี่ยวกับการใช้ 'ศาสตร์เวทมืด' เจ้าถือว่าเก่งในหมู่วัยเดียวกัน แต่ในสายตาของข้าแล้วยังไม่ผ่านเกณฑ์เลย......เพราะระบบศาสตร์เวทมืดของเจ้ามาจากแขนซ้าย

เนื่องจากเป็นการยืมพลังของผู้อื่น จึงควรจ่ายมากกว่านี้เพื่อควบคุมพลังนี้"

"ครับ"

"อีกอย่างหนึ่งคือปัญหาตัวตนและชื่อของเจ้า

ใน 'การสอบคัดเลือกผู้บรรยาย' ปีนี้ บังเอิญมีอาจารย์พิเศษคนหนึ่งจาก【อูลธาร์】เสียชีวิตระหว่างการสอบ เขาเองก็มีตำแหน่ง【ผู้รอบรู้】

ข่าวการตายของเขายังไม่ได้เปิดเผย

ข้าสามารถให้เจ้าแทนที่ตัวตนของคนนี้โดยตรง กลายเป็นผู้บรรยายในครั้งเดียว วิธีนี้จะช่วยประหยัดเวลาได้ไม่น้อย

เรื่องชื่อ【นามสกุล นิโคลัส】ไม่ต้องเปลี่ยน เพียงแค่เปลี่ยน【วาเลน】เป็น【จอร์ช】ก็เพียงพอ

เมื่อฐานะของเจ้าในโรงเรียนแน่นหนาพอแล้ว สามารถเปิดเผยตัวตนได้ตลอดเวลา เวลานั้นข้าจะให้เจ้าหน้าที่แผนกเอกสารเปลี่ยนแฟ้มข้อมูลให้ จะไม่มีปัญหาใดๆ อย่างแน่นอน"

"ได้ครับ"

แบบนี้ดี

จุดประสงค์ที่ฮั่นตงมาสถาบันลับ ก็คือไปดูที่หอสมุด ไม่อยากสร้างปัญหามากมายอยู่แล้ว......ตอนนี้ยังมีรองศาสตราจารย์คอยดูแล ยิ่งดีไปใหญ่

ซู่ๆๆ!

ผลึกทรายเม็ดแล้วเม็ดเล่าบนโต๊ะรวมตัวกันเป็นแฟ้มข้อมูลประวัติของฮั่นตง แผนกเอกสารภายในก็ดำเนินการเปลี่ยนแปลงพร้อมกัน

เมื่อฮั่นตงยื่นมือรับเอกสารนี้ ทรายเหลืองประหลาดทันทีซึมผ่านผิวหนัง พุ่งตรงเข้าสู่สมอง

ข้อมูลที่บรรจุอยู่ระหว่างเอกสาร กลับผ่านรูปแบบ 'การจารึกทรายเหลือง' บันทึกเข้าสมองโดยตรง

【จอร์ช นิโคลัส】วิทยาลัยเทคโนโลยีวภาพและวิศวกรรมศาสตร์ - ผู้บรรยาย

แผนที่ภาพรวมของมหาวิทยาลัยความคมชัดสูงถูกเผาไว้ในสมอง ชื่อของอาคารแต่ละหลังและเงื่อนไขการเข้าถึงมีคำอธิบายละเอียด

รวมถึงอาคารที่เรียกว่า 'หอสมุดอันยิ่งใหญ่' นั้นด้วย เงื่อนไขตัวตนพื้นฐานก็คือ 'ผู้บรรยาย'

(นักเรียนที่อยากเข้าหอสมุดต้องบรรลุเงื่อนไขบางประการ เช่น ใช้หน่วยกิตจำนวนมาก หรือได้รับรางวัล 'บัตรยืมหนังสือ' จากภารกิจความยากสูง)

พร้อมกันนั้นยังระบุเขตหอพักครู อาคารเรียนการสอน และอื่นๆ ที่จะต้องติดต่อบ่อยๆ

"พรุงนี้จะเป็นชั่วโมงเรียนแรกของเจ้าในฐานะผู้บรรยาย

ทุกชั่วโมงเรียนในสถาบันลับจะถูกบันทึกตลอดทั้งหมด และส่งไปยังฝ่ายวิชาการเพื่อประเมิน หากคุณภาพการสอนต่ำกว่าเกณฑ์ผ่านหลายครั้ง ตัวตนผู้บรรยายของเจ้าจะถูกริบ

ให้เวลาเจ้าหนึ่งสัปดาห์เพื่อปรับตัวเข้ากับชีวิตในสถาบันลับ

เมื่อจำเป็น ข้าจะหาเจ้าเอง"

"ขอบคุณรองศาสตราจารย์ครับ"

"สุดท้าย ข้ามีคำขออย่างหนึ่งที่เล็กมาก......"

รองศาสตราจารย์ที่มีร่างมัมมี่เกิดช่องเปิดกลมที่ทำจากทรายขึ้นที่หน้าท้อง "ช่วยยื่นแขนซ้ายของเจ้าเข้ามาในนี้ได้ไหม ข้าหวังจะ 'ลิ้มรส' ประวัติศาสตร์ของแขนซ้ายเจ้าสักหน่อย ก็จะเป็นประโยชน์ต่อการแนะแนวในภายหน้าของข้า"

"ไม่มีปัญหาครับ"

ฮั่นตงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยื่นแขนซ้ายเข้าไปในตัวรองศาสตราจารย์โดยตรง

มีความรู้สึกบีบอัดเสียดสีระหว่างเม็ดเนื้อกับทรายเหลือง

ความทรงจำเกี่ยวกับ【มหาปุโรหิตอมตะ-อิมโหเทป】 รวมถึงประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับแขนซ้ายของฮั่นตง เช่น【โพรมีธีอุส-นครเทพเจ้า】 ทั้งหมดถูกรองศาสตราจารย์รับรู้อย่างชัดเจน

"อา......ประวัติศาสตร์ที่ดีจริงๆ! ไม่คิดว่าเจ้าเป็นฟาโรห์ของโลกหนึ่งแล้ว ช่างเข้ากับรสนิยมของข้าจริงๆ

การสนทนาวันนี้จบเพียงเท่านี้ เจ้าไปได้แล้ว"

"ครับ"

เมื่อออกจากเขตสุสานและอาคารบริหารอย่างสมบูรณ์ รอยยิ้มมืออาชีพของฮั่นตงทันทีเปลี่ยนเป็นสีหน้าอึดอัด

เมื่อกี้ ระหว่างที่แขนซ้ายยื่นเข้าไปในตัวรองศาสตราจารย์ ฮั่นตงก็สามารถรับรู้ข้อมูลภายในของฝ่ายตรงข้ามในทิศทางกลับกันได้เช่นกัน

รวมถึง 'ความสนใจแปลกๆ' เหมือนกับว่ารองศาสตราจารย์มีความคิดแปลกๆ เกี่ยวกับตนเอง

"......อย่าคิดมาก น่าจะเป็นเพียงปรากฏการณ์ต้นกำเนิดเดียวกัน

หวังว่าจะยืมความเข้าใจของรองศาสตราจารย์เกี่ยวกับทรายเหลืองและความตาย เพื่อยกระดับคุณภาพแขนซ้ายอีกครั้ง

การกลายเป็นผู้บรรยายโดยตรงก็ประหยัดเวลาของฉันได้มาก เมื่อไรมีเวลาว่างก็จะไปดูที่หอสมุด......ไม่คิดเลยว่าจะมาทำงานเดิมที่เคยทำตอนยังมีชีวิตในโลกแปลกต่างมิติ น่าสนใจทีเดียว

หวังว่านักเรียนที่นี่จะไม่ซุกซนเกินไปนะ"