【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 1030 บุตรแห่งแพะดำ

ทันใดนั้น ปีศาจที่มีกีบแพะ ก้อนเนื้อ หนวดพุ่งขึ้น และมีลักษณะคล้ายร่างสตรีก็ปรากฏขึ้นกลางป่า

จากปฏิกิริยาของกลุ่มคนงานเหมืองจากลอนดอน ดูเหมือนว่าปีศาจร่างสตรีตนนี้จะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่

"ร่างระยะสมบูรณ์งั้นรึ?

รู้สึกแปลกๆ พลังงานที่สะสมอยู่ในร่างนั้นดูเหมือนจะสูงกว่าเอิร์ลคนก่อนถึงเท่าตัว... อีกทั้งยังแผ่กระแสพลังประหลาดออกมาด้วย

ปีศาจแบบนี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย"

โดยปกติแล้ว ฮั่นตงได้รับการเสริมพลังอย่างมหาศาลในโลกโพรมีธีอุส อีกทั้งยังได้ชดเชยส่วน【ขา】ของเขา แม้จะเป็นเพียงอัศวินขั้นสาม... แต่อาศัยพลังจาก≪นักแสดงเดี่ยว≫ก็สามารถปะทะกับร่างย้อนกลับได้โดยตรง

เขาควรจะสามารถกดดันร่างระยะสมบูรณ์ได้ดี

แต่ปีศาจที่ถูกเรียกว่า 'บุตรแห่งแพะดำ' ตรงหน้านี้ กลับทำให้ฮั่นตงรู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง

กระแสพลังการขยายพันธุ์ที่แผ่ออกมาจากมันกำลังกระตุ้นทุกคนในที่นั้น

มาริทิสขณะที่ถูกีบเรียบลื่นของเธอถูกับร่างของฮั่นตง ก็เอาปากเปียกชื้นแนบหูเขา พร้อมกับหายใจหอบถี่ อธิบายข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปีศาจพิเศษตัวนี้

"...บุตรแห่งแพะดำ นี่เป็นลูกหลานโดยตรงของ「ราชาองค์เก่า」ระดับสูงบางตน ต่างจากปีศาจอื่นๆ อย่างมาก

อย่างพวกเราปีศาจคางคก ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เกิดจากบรรพบุรุษคางคกโดยตรง มักจะห่างกันนับสิบชั่วรุ่น

แต่ราชาองค์เก่าระดับสูงที่เรียกว่า【แพะดำ】นั้น มีความสามารถในการให้กำเนิดที่เหนือกว่าพวกเรา【เอนไคอิ】รวมกันเสียอีก ปีศาจในอาณาจักรของเธอล้วนเป็นลูกหลานทั้งสิ้น

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากให้กำเนิดเป็นจำนวนมาก คุณภาพจึงมีความแตกต่างกัน

ตัวที่อยู่ตรงหน้านี้ถือเป็นสายพันธุ์ธรรมดา แต่ก็ควรระวังไว้สักหน่อย... เพราะในร่างมันยังคงมีเลือดของราชาองค์เก่าระดับสูงไหลเวียนอยู่ มีพลังคล้ายแพะดำ แข็งแกร่งกว่าปีศาจระดับเดียวกันมาก"

"แพะดำ? ราชาองค์เก่าระดับสูงพวกนี้มาปรากฏตัวในทวีปยุโรปด้วยรึ?"

"ราชาองค์เก่าระดับสูงทั้งหลาย แก่นแท้ไม่ได้อยู่บนโลกนี้... ดาวเคราะห์ดวงนี้ไม่สามารถรองรับการดำรงอยู่ของพวกเขาได้

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากดาวเคราะห์นี้อยู่ใจกลางจักรวาล และเป็นจุดเชื่อมต่อที่ใกล้กับ【ห้วงมิติแห่งโชคชะตา】มากที่สุด... ราชาองค์เก่าระดับสูงจึงคอยจับตาดูที่นี่ตลอดเวลา

อวตารหรือเงาสะท้อนของพวกเขาอาจปรากฏในที่นี้ได้

อย่างไรก็ตาม ราชาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่อยู่เบื้องหลังลอนดอนคือ【นักเดินสีเทา】ซึ่งสอดคล้องกับศีรษะของเจ้า นิโคลัส

การที่บุตรแห่งแพะดำปรากฏตัวที่นี่ ถือเป็นการละเมิดกฎ... และดูเหมือนมันต้องการโจมตีคนงานเหมืองด้วย"

"สังเกตการณ์ไว้ก่อน หากจำเป็นค่อยลงมือ"

......

กลุ่มคนงานเหมือง

คนงานเหมืองถือขวานยักษ์ที่มีลูกตาชื่อว่า【ชิว】เป็นร่างต้นกำเนิด

คนงานเหมืองที่ถือตะเกียงน้ำมันสีดำชื่อว่า【อันหมิง】เป็นร่างต้นกำเนิด

คนงานเหมืองที่ถือดาบสั้นหนวดอ่อนนุ่มชื่อว่า【โหรว】เป็นร่างต้นกำเนิด

คนงานเหมืองที่ถือจี้รูปวงวนชื่อว่า【วอเยี่ยน】เป็นร่างต้นกำเนิด

"แพะดำ... น่าโมโห! มันหวังจะแทรกซึมเข้ามาในลอนดอนด้วยรึ?

พวกเราต้องสังหารมันที่นี่ แล้วนำข่าวความพยายามบุกรุกของแพะดำกลับไปรายงาน ยิ่งกว่านั้น ขาของบุตรแห่งแพะดำเพียงขาเดียวมีค่ามากกว่าแร่ที่พวกเราขนมาหลายคันรถเสียอีก

อาศัยพลังแห่งความมืด พวกเราน่าจะสามารถฆ่ามันได้!

วอเยี่ยน เมื่อเจ้าปล่อยศาสตร์เวทออกไป พวกเราจะแยกย้ายกันทันที จู่โจมจากหลายทิศทางเพื่อสึกกร่อนพลังกายของมันลง"

"ศาสตร์เวทของข้าพร้อมแล้ว!"

คนงานเหมืองที่ถือจี้ ดึงผ้าคลุมที่ห่อร่างออก ปล่อยศาสตร์เวทมืดจากคาถาบนหน้าอก

ลูกธนูไฟสีดำมีหัวเป็นกะโหลกพุ่งตรงไปยังปีศาจ

อย่างไรก็ตาม

เมื่อเห็นลูกธนูไฟพุ่งเข้ามา ร่างสตรีที่ซ่อนอยู่ในหนวดมากมายกลับยิ้มอย่างชั่วร้าย

มันควบคุมหนวดข้างหนึ่งที่มีแสงสีม่วงวาบผ่านผิว ให้ประกายแสงพิเศษ 'การสะท้อนเวทมนตร์'... ปั้ก! ลูกธนูไฟถูกสะท้อนกลับ 100% และกระทบเข้ากับร่าง【วอเยี่ยน】

อาอ~

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดจากการถูกเผายังไม่ทันกระจายออกไป

'การเหยียบย่ำ'

บุตรแห่งแพะดำที่ยืนห่างออกไปเกือบสามสิบเมตร

จู่ๆ ก็ใช้กีบข้างหนึ่งกระทืบพื้น ผลของการเหยียบย่ำกลับส่งผลโดยตรงกับร่างของคนงานเหมืองที่ลุกไหม้ บดขยี้เขาจนแหลกละเอียดในทันที

สังหารในชั่วพริบตา

เหตุการณ์นี้ทำให้คนงานเหมืองที่เหลือตกตะลึง

แม้แต่ฮั่นตงเองก็สะดุ้ง วิเคราะห์สถานการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น "เมื่อครู่... คงเป็นเพราะ 'การสัมผัส'

หนวดเมื่อครู่ไม่เพียงสะท้อนเวทมนตร์เท่านั้น

เพราะผู้อาศัยแห่งความมืดใช้เวทมนตร์โจมตีมัน การที่เวทมนตร์สัมผัสกับหนวดทำให้ผู้ใช้ถูก 'ทำเครื่องหมาย'

การโจมตีแบบเหยียบย่ำสามารถล็อกเป้าผู้ถูกทำเครื่องหมายได้

ดูเหมือนเป็นการโจมตีผ่านมิติ แต่ที่จริงเป็นการโจมตีประเภทคำสาปที่ส่งผลโดยตรงต่อร่างกายเป้าหมาย

พลังทำลายล้างก็น่าตกใจ สามารถสังหารร่างต้นกำเนิดในทันที..."

......

คนงานเหมืองที่เหลืออีกสามคนแม้จะตกใจ แต่ไม่มีทีท่าจะถอย

ปัง!

ในตอนนั้น

คนงานเหมืองหนึ่งคนทุบตะเกียงน้ำมันสีดำแตกทันที

ของเหลวสีดำไหลขึ้นปกคลุมร่างของเพื่อนร่วมทีมอีกสองคน เสริมพลังพิเศษให้พวกเขา

"โอกาสมีเพียงครั้งเดียว... ไปเถอะพวกเจ้า"

หนึ่งคนถือขวานลูกตา อีกคนถือดาบสั้นหนวด แยกกันโจมตีจากทิศทางต่างกัน

คนงานเหมืองชื่อ【ชิว】ระหว่างวิ่งถอดเสื้อออก เผยให้เห็นร่างกายกำยำและศีรษะเกลี้ยงเกลาสีดำ

ดูเหมือนเขาตั้งใจจะดึงความสนใจจากด้านหน้า เพื่อให้【โหรว】เข้าโจมตีด้านในได้

ระหว่างวิ่ง เขาเหวี่ยงขวานออกไป

ขวานลูกตาล็อกเป้าหมายโดยอัตโนมัติ ฝังเข้าไปในก้อนเนื้อ สร้างความเสียหายที่ชัดเจน

เนื่องจากการเสริมพลังจากความมืด ความเสียหายเพิ่มขึ้น 50%... ทำให้บุตรแห่งแพะดำส่งเสียงคำรามต่ำ เลือดเน่าเหม็นพุ่งออกมาจากบาดแผล ร่างเอนไปข้างหลังเล็กน้อย

โอกาสดี!

【ชิว】เปลี่ยนแผนการโจมตีทันที เล็งไปยังช่องว่างด้านล่างของเป้าหมาย

เมื่อการวิ่งถึงความเร็วสูงสุด เขาเปลี่ยนเป็นการพุ่งตัวสไลด์

เขาสไลด์เข้าไปใต้ร่างของบุตรแห่งแพะดำได้สำเร็จ ดึงขวานลูกตากลับมา... กำลังจะฟันก้อนเนื้อที่ดูเหมือนไร้การป้องกันด้านล่างอย่างบ้าคลั่ง

ทว่าในวินาทีที่เขายกขวานขึ้น

ก้อนเนื้อกลับเคลื่อนไหว

กีบแพะที่แข็งแกร่งกว่าปกติงอกออกมาจากช่องว่างของก้อนเนื้อ

ก่อนที่ขวานจะได้ฟัน กีบก็ตกลงมาแล้ว

ก๊อกๆๆ~ เสียงกระดูกและเนื้อที่แตกละเอียด

ลวดลายสลักที่อยู่ใต้กีบทำให้ร่างกายไม่มีทางฟื้นฟูได้อีก

ตามด้วย...

อา!

เสียงกรีดร้องอีกหนึ่งครั้งดังมาจากด้านบน

【โหรว】ที่รับหน้าที่โจมตีร่างสตรีหลัก ถูกหนวดสี่เส้นแทงทะลุร่าง ห้อยร่างอยู่กลางอากาศ... ผ้าคลุมหลุดออกเผยให้เห็นใบหน้าของเอลฟ์ดำ ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวตาย

ในวินาทีต่อมา

ซากศพสีดำที่ถูกดูดแห้ง ถูกโยนลงพื้นอย่างไร้ค่า

ส่วนคนงานเหมืองคนสุดท้ายที่ถือตะเกียงแตก มีสีหน้าตกใจ "เป็นไปไม่ได้..."

ในพริบตา บุตรแห่งแพะดำที่สูงพอๆ กับต้นไม้ก้าวมาอยู่ตรงหน้าเขา

หนวดมากมายบนร่างแยกออก เผยให้เห็นร่างครึ่งบนของสตรีที่มีใบหน้าชั่วร้าย ที่ท้องมีปากใหญ่ไร้ฟัน

แขนทั้งสองข้างกางออกในท่าโอบกอด

ปากที่ท้องเอ่ยถ้อยคำยั่วยวน:

"มาเถิด... มาเพลิดเพลินกับความสุขของการขยายพันธุ์ มาเป็นคู่ครองของข้า!"

ตะเกียงร่วงหล่น

คนงานเหมืองคนสุดท้ายถูกครอบงำจิตใจ สมัครใจเดินเข้าไปในอ้อมกอดของบุตรแห่งแพะดำ

ในตอนนั้น มีเสียงหนึ่งดังมาจากป่า "สวัสดีครับทุกคน... ในที่สุดก็ได้เจอ【มนุษย์】แล้ว... พวกคุณรู้ไหมครับว่าเมืองลอนดอนไปทางไหน? จะพาพวกเราไปด้วยได้ไหม?"

ตามมาด้วย

ชายหนุ่มที่ยิ้มอย่างสุภาพค่อยๆ เดินออกมาจากป่า