【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 749 พื้นที่ดำ

เมื่อกองอัศวินมีธุระเร่งด่วนของตัวเอง คนอื่นก็ย่อมเรียกร้องอะไรไม่ได้

ยิ่งเมื่อเป็น 'บุคคลสำคัญ' ระดับนี้ที่มาหาฮั่นตงด้วยตัวเอง... หัวหน้าเดซ ผู้มีความอาวุโสสูงสุดในบรรดาสามทีม รู้ดีถึงความแข็งแกร่งของผู้ใช้หุ่นกลคนนี้และความพิเศษของสถานะของเขา

เมื่อฮั่นตงถูกพาไป ทีมก็ขาดจุดเชื่อมต่อสำคัญไป

ลูเซียสก็ไม่มีความตั้งใจจะร่วมมือกันต่อไป

เนื่องจากพวกเขาสะสมได้ยี่สิบคะแนนในระยะเวลาสั้นๆ คะแนนที่เหลือ เขาก็แค่ต้องพาเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนไปทำภารกิจสืบสวนธรรมดาหรือภารกิจประกาศรางวัลพิเศษก็พอแล้ว

เรื่องราวจึงเป็นไปดังนี้

ฮั่นตงถูกชาลีที่หาตัวได้โดยไม่คาดคิด พาตัวไปยังศูนย์บัญชาการอัศวิน

แม้ฮั่นตงจะเป็นสมาชิกกองอัศวินเสียงกระซิบ

แต่เนื่องจากโครงสร้างอันซับซ้อนของ【หอลับ】และห้องทำงานที่แยกเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์

อีกทั้งฮั่นตงเพิ่งเข้าร่วมกองอัศวินไม่นาน ไม่เคยมีการติดต่อกับอัศวินเสียงกระซิบคนอื่นเลย เมื่อถูกผู้อาวุโสเช่นนี้เรียกตัว ในใจก็อดรู้สึกประหม่าเล็กน้อยไม่ได้

เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องเล็ก นั่นหมายความว่าเรื่องการจัดการ【ท่าเรือ】และการสร้างห้องทดลองคงต้องเลื่อนออกไปก่อน

"คุณชาลี ทำไมคุณถึงมาหาผมที่ศูนย์บัญชาการอัศวินด้วยตัวเอง... จริงๆ แค่ส่งข้อความแจ้งผมสักหน่อยก็พอแล้ว"

"สิบวินาทีก่อนหน้านี้ ฉันกับหัวหน้ากองฮิวโก้กำลังสนทนากันอยู่ในเขตเก็บศิลาจารึกในหอลับ บังเอิญพูดถึงเธอ

พอดีหุ่นตัวหนึ่งของฉันกำลังอยู่ที่อาคารหมายเลขสามของศูนย์บัญชาการอัศวินเพื่อค้นคว้าข้อมูล มันสัมผัสได้ถึงกระแสพลังของเธอจึงมาหาเธอโดยตรง แบบนี้เร็วกว่า"

"ครับ"

หลังจากที่ฮั่นตงกลับมาจากห้วงมิติแห่งโชคชะตา เนื่องจากช่วงก่อนหน้านี้หอลับถูกผนึก เขายังไม่ได้ไปรายงานตัวที่กองอัศวิน... เมื่อนึกดู ช่วงเวลาที่ลาหยุดไปคงสะสมงานไว้เหนือหัวไม่น้อย

"คุณชาลี เรื่องนี้เกี่ยวกับงานของผม หรือว่าเป็นเรื่องอื่น?"

"เป็นเรื่องของ【ศิลาจารึกปีศาจ】 มีส่วนหนึ่งที่ต้องอาศัยความสามารถของเธอ... อีกอย่าง อาจารย์ของเธอก็กำลังช่วยจัดการเรื่องนี้อยู่ด้วย ตอนนี้อยู่ที่หอลับพร้อมกับพวกเรา"

"อะไรนะ!? ท่านแบล็กไวท์อยู่ที่หอลับเหรอ?"

ฮั่นตงเพิ่งพูดว่าช่วงนี้อาจารย์หายไปโดยไม่บอกลา ไม่รู้ว่าไปที่ไหน

ความคิดหนึ่งแวบเข้ามา ฮั่นตงจึงถามทันที "หรือว่า... ข้อมูลบนศิลาจารึกเกี่ยวข้องกับเป้าหมายหลักของการเคลื่อนพลครั้งใหญ่ครั้งนี้?"

"เธอฉลาดมาก รีบมากับฉันเถอะ

ตอนนี้การถอดรหัส 'ศิลาจารึกหลัก' เสร็จสิ้นแล้ว

และมันทำให้การผนึกพื้นที่ของหอลับถูกปลดทั้งหมด นครศักดิ์สิทธิ์ได้ก้าวเข้าสู่ช่วงเตรียมรบของการเคลื่อนพลครั้งใหญ่อย่างเป็นทางการ

แต่การถอดรหัส 'ศิลาจารึกรอง' ยังคงดำเนินอยู่ เนื่องจากศิลาจารึกรองครอบคลุมกว้างขวาง มีจำนวนหลายสิบถึงหลายร้อย... พบความเสียหายและสูญหายมากบ้างน้อยบ้าง

หัวหน้ากองฮิวโก้ตั้งใจเชิญท่านแบล็กไวท์มาช่วย 'พยากรณ์'

แต่ตอนนี้ เนื่องจากเหตุผลพิเศษบางประการ งานจึงหยุดชั่วคราว... ต้องการความช่วยเหลือจากเธอ"

ฮั่นตงนั่งรถม้าไม้ที่เป็นของอัศวินชาลีโดยเฉพาะ มาถึงหน้าประตูใหญ่ของหอลับ

"หัวหน้ากองฮิวโก้ ท่านแบล็กไวท์ และ【ผู้ไขความลับ】ระดับสูงที่รับผิดชอบโครงการนี้ ทั้งหมดรวมตัวอยู่ที่เขตเก็บศิลาจารึกรอง

ต้องชี้แจงล่วงหน้าว่า ศิลาจารึกหลักและศิลาจารึกรองที่ถอดรหัสในครั้งนี้ล้วนชี้ไปที่ราชาองค์เก่าคนหนึ่ง

พื้นที่เก็บรักษาอยู่ใน【พื้นที่ดำ (-Zone)】ของหอลับ โดยทฤษฎีแล้ว มีเพียงอัศวินเสียงกระซิบที่ผ่านการตรวจสอบจากสภา และบรรลุระดับ【Ⅳ】เท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้า และยังต้องเข้าเป็นกลุ่มเพื่อสัมผัสกับศิลาจารึก

ครั้งนี้ เหตุที่เธอสามารถสัมผัสศิลาจารึกของราชาองค์เก่าได้ เป็นเพราะได้รับการอนุมัติจากสภา และการค้ำประกันของหัวหน้ากองฮิวโก้ โปรดระมัดระวังความปลอดภัย

แม้แต่ศิลาจารึกรองชิ้นเล็กที่สุดก็เพียงพอที่จะทำให้อัศวินธรรมดาล่มสลายได้ในทันที"

"ครับ"

ในความคิดของฮั่นตง เหตุผลที่เรื่องที่มีความเสี่ยงสูงเช่นนี้ได้รับการอนุมัติจากสภา ก็เพราะในงานประชุมอัศวินใหญ่ สภาได้ยืนยันร่างกาย "ภูมิคุ้มกันต่อมลพิษ" ของฮั่นตงด้วยตัวเอง

มิฉะนั้น คงไม่มีทางที่จะอนุญาตให้อัศวินมือใหม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องประเภทนี้ที่แม้แต่หัวหน้ากองจัดการยังต้องระมัดระวังอย่างมาก

เอี๊ยดดด...

ประตูใหญ่ของหอลับเปิดออก

ร่างหลักของอัศวินชาลียืนโบกมือเรียกอยู่ที่ประตู

ส่วนหุ่นผู้หญิงที่นำฮั่นตงมาที่นี่ก็นั่งรถม้ากลับไปยังศูนย์บัญชาการอัศวิน เพื่อค้นหาภารกิจสืบสวนที่เหมาะสมต่อไป

ชาลี เลอบรอง แบร์มันเชฟ

มีเส้นผมค่อนข้างบาง แต่ยังพอมีโอกาสฟื้นฟู

เขาสวมแว่นตาเข้มข้น สวมเสื้อเชิ้ตลายตารางกับเสื้อกั๊กสีเทาอ่อน ดูเป็นสุภาพบุรุษและค่อนข้างมีมนุษยสัมพันธ์ดี

แท้จริงแล้ว เมื่อสิบปีก่อน ชาลีเคยเป็นอัศวินประเภทคลุ้มคลั่งที่ชนะการประชุมอัศวินใหญ่ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

พอฮั่นตงเดินเข้าไป "ผัวะ..." มือข้างหนึ่งของชาลีวางพาดบนไหล่ เขายิ้ม 'เป็นมิตร'

"รุ่นน้องนิโคลัส เรียกแบบนี้ได้ใช่ไหม? เพราะว่าเราต่างก็จบมาจากคณะวิทยาการลึกลับ... แล้วท่านแบล็กไวท์ก็เคยดูแลฉันเหมือนกัน"

"ได้แน่นอนครับ คุณมีอะไรหรือเปล่า?" ไม่รู้ว่าทำไม ฮั่นตงรู้สึกแปลกๆ

"นอกจากการถอดรหัสศิลาจารึกแล้ว... ฉันยังมีเรื่องส่วนตัวอีกเรื่อง"

พูดถึงตรงนี้ นิ้วของชาลีเคาะเบาๆ เส้นใยบางละเอียดที่มองไม่เห็นหลายเส้นกระเพื่อมอย่างรวดเร็วในทางเดินนี้ ปิดกั้นอุปกรณ์ตรวจจับทั้งหมด

ตามด้วย

เอกสารหนาเท่ากำปั้นถูกนำออกมา

"ก็คือเรื่องงานน่ะ

ฉันนัดกับคนหนึ่งไว้ ต้องออกจากหอลับสักระยะ... แต่เธอรู้อยู่แล้ว หัวหน้ากองนี่ขี้ระแวง

รุ่นน้องนิโคลัสช่วยจัดการเอกสารพวกนี้ให้หน่อยได้ไหม?"

ตอนนี้ฮั่นตงได้รับยี่สิบคะแนนมาแล้ว ประกอบกับคะแนนพื้นฐานอีกสามสิบของตัวเอง เพียงแค่ในสองเดือนข้างหน้านี้ทำเหตุการณ์สืบสวนสักงานให้เสร็จก็จะครบเกณฑ์แล้ว เรียกได้ว่ามีเวลาค่อนข้างเหลือเฟือ

อีกอย่าง ฮั่นตงก็เป็นคนบ้างานอยู่แล้ว งานประเภทเอกสารเช่นนี้ไม่มีแรงกดดันเลยสักนิด

"ไม่มีปัญหาครับ"

ฮั่นตงรับเอกสารมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

การกระทำเช่นนี้สัมผัสถึงหัวใจและ 'เส้นผม' ของอัศวินชาลีเล็กน้อย มีช่วงเวลาหนึ่งที่เขารู้สึกว่าผมของตัวเองอาจจะงอกกลับมาได้บ้างจากการช่วยเหลือของฮั่นตง

"ขอบคุณจริงๆ... เรื่องนี้ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ

พอถึงเวลาเคลื่อนพลครั้งใหญ่ ฉันจะช่วยดูแลเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้"

ฮั่นตงทำสัญญาณ OK "ไว้ใจเถอะครับ ขอแค่จัดการเรื่องศิลาจารึกให้เรียบร้อย... ภายในหนึ่งวันผมจะจัดการกับเอกสารเหล่านี้ให้คุณเอง"

อัศวินชาลียิ้มกว้างอย่างสดใส ยกมือลูบผมที่ค่อนข้างบาง "ตามฉันมา"

เลี้ยวซ้าย ขวา ผ่านทางเดินสิบกว่าที่ติดต่อกัน

【พื้นที่ดำ】

ทางเดินทั้งหมดทำจากวัสดุหินสีดำที่มีคุณสมบัติแม่เหล็กแรงมาก

อัศวินชาลีสวมแว่นป้องกันและที่อุดหูในเวลานี้

หัวหน้ากองฮิวโก้ ท่านแบล็กไวท์ และเหล่าผู้บริหารระดับสูงของกองอัศวินเสียงกระซิบอีกหลายคนกำลังอภิปรายปัญหาที่ค่อนข้างยุ่งยากอยู่ที่นี่ กำลังปรึกษาหาวิธีแก้ไข

ทุกคนยกเว้นหัวหน้ากองฮิวโก้ต่างสวมชุดป้องกันมลพิษที่มีความปิดผนึกสูงมาก

"หัวหน้ากอง อาจารย์!"

หัวหน้ากองฮิวโก้หันใบหน้าที่เต็มไปด้วยเครารุงรัง พยักหน้ายิ้มให้ฮั่นตง

ส่วนท่านแบล็กไวท์เดินเข้ามาหาโดยตรง

เขาจับมือขวาของฮั่นตงเบาๆ จ้องมองหลังมือ จนกระทั่งหยดน้ำหนึ่งหยดซึมออกมาจากใต้ผิวหนัง

"นิโคลัส ดูเหมือนเธอได้ไปที่ท่าเรือมาแล้ว... เวลาพอดีเลย ตามฉันมา"