【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 719 นักวิทยาศาสตร์

"ราชาองค์เก่า??"

ความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ราชาองค์เก่าเป็นสิ่งที่ฮั่นตงไม่อาจลบเลือนจากสมอง

แม้ว่าในตอนนั้น ราชาองค์เก่าจะถูกยมทูตขับไล่ไป

แต่นั่นก็เป็นเพราะยมทูตอยู่ในสภาพที่แข็งแกร่งที่สุด อีกทั้งเหตุการณ์เกิดขึ้นที่ประตูนครศักดิ์สิทธิ์ ซ้ำยังมีหัวหน้ากองหลายคนที่เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้อยู่ที่ประตู รวมถึงกำลังทั้งหมดของนครศักดิ์สิทธิ์ที่พร้อมส่งออกมาได้ทุกเมื่อ

หากลึกเข้าไปถึงอาณาเขตของราชาองค์เก่า สถานการณ์ก็จะเปลี่ยนไป

"ไม่ใช่ราชาองค์เก่าทั้งหมด แต่เป็นเพียงราชาองค์เก่าเพียงคนเดียวที่อยู่ในระดับต่ำ

แน่นอน... กระบวนการทั้งหมดนี้จะยากลำบากอย่างยิ่ง และจะเป็นการรุกรานอย่างเป็นทางการครั้งแรกของมนุษยชาติต่อราชาองค์เก่า

นี่คือเป้าหมายสูงสุดของแผนการเคลื่อนพลครั้งใหญ่

อย่างไรก็ตาม แผนการเคลื่อนพลครั้งใหญ่ไม่ได้ทำให้เสร็จในคราวเดียว แต่จะดำเนินการเป็นขั้นตอน แต่ละขั้นตอนมีเป้าหมายที่เกี่ยวข้อง

หากดำเนินการตามขั้นตอนแรกเสร็จสิ้น แต่สภาพโดยรวมของกองกำลังไม่เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้สำหรับ 'ขั้นตอนที่สอง' การเคลื่อนพลทั้งหมดจะสิ้นสุดลงทันที

หากสามารถเอาชนะราชาองค์เก่าได้ในคราวเดียว นั่นจะมีความหมายสำคัญอย่างยิ่งทั้งต่อนครศักดิ์สิทธิ์และต่อโลกทั้งใบ

และจะกลายเป็นหลักชัยสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์ เป็นก้าวสำคัญในการเรียกคืนดินแดนที่สูญเสียไป"

"ครับ..." ฮั่นตงเข้าใจ อีกทั้งความหมายของการทำให้ราชาองค์เก่าตกต่ำลงนั้น ไม่จำกัดอยู่เพียงสิ่งที่ท่านแบล็กไวท์ได้กล่าวไว้ แต่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่ออารยธรรมมนุษย์ทั้งหมด

"ตอนนี้เธอเพียงแค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ... ไปเถอะ ถ้าเธอต้องการห้องสังเกตการณ์ดวงดาวสำหรับการฝึกหรือการเรียนรู้ใดๆ เธอสามารถมาได้ตลอดเวลา"

"ได้ครับ"

...

ฮั่นตงไม่ใช่สมาชิกสภาหรือผู้นำของกองอัศวิน เรื่องพวกนี้ไม่ใช่หน้าที่ที่เขาต้องกังวล

เขาแค่ต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี

สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือสิ่งสำคัญมาก

ใช้ประโยชน์จากเวลาที่มีอย่างเพียงพอในวันนี้ ฮั่นตงได้ขึ้นรถของท่านแบล็กไวท์ไปนอกเมืองทันที... เนื่องจากเป็นการไปเช้าเย็นกลับในวันเดียว เขาจึงไม่ได้เรียกเด็มพ์ซี่มาด้วย

เพื่อนกลุ่มเล็กๆ พวกนี้ เขาคิดว่าน่าจะรอให้พวกเขาทั้งหมดผ่าน "โชคชะตาที่แท้จริง" ก่อน แล้วค่อยชวนไปด้วยกัน

ในทันทีที่รถม้าออกจากประตูเมือง

ท้องฟ้าก็มืดลงอย่างรวดเร็ว ถูกแทนที่ด้วย "ราตรีนิรันดร์"

ฮั่นตงถือขวดแก้วไว้ริมหน้าต่างรถ เพื่อให้ศาสตราจารย์ร่างบวมได้เห็นทัศนียภาพที่เขาไม่เคยพบมาก่อน

ต้นไม้ที่มีโครงสร้างจุดดูด สิ่งชั่วร้ายที่หลบซ่อนอยู่ในป่า สัตว์ป่า หรือแม้แต่สาวกที่ทำพิธีประหลาดในป่า

"ช่างน่าพิศวงจริงๆ..."

ศาสตราจารย์เวสเตอร์งอกนิ้วออกมาจากฐานคอ ใช้นิ้วดันกรอบแว่นเบาๆ ด้วยความกระตือรือร้นที่จะทำการค้นคว้าสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

พร้อมกับเสียงร้องของนกอีกา

พวกเขามาถึงอาณาเขตของฮั่นตง คฤหาสน์สจ๊วต

ภายในทุกอย่างเรียบร้อยดี คฤหาสน์แห่งนี้บริหารโดยเผ่ามนุษย์อีกาและศาสตราจารย์ร่างบวม มีความแข็งแกร่งโดยรวมเป็นสิบเท่าของช่วงที่มนุษย์กินศพใหญ่ผู้ปกครองสจ๊วตคุมอยู่ จึงไม่มีคนโง่คนไหนกล้ามาก่อกวนที่นี่

"ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้ปกครองนิโคลัสที่บรรลุถึงระดับใหม่"

ผู้อาวุโสมนุษย์อีกาที่มาต้อนรับ ก็สามารถมองเห็นความแตกต่างของฮั่นตงได้ผ่านดวงตาลับที่ซ่อนอยู่ใต้ขนอีกา

ไม่ว่าจะเป็นร่างกาย สร้อยคอ หรือพลังที่แผ่ออกมาจากศีรษะ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปในเชิงคุณภาพ... มนุษย์อีกาทั้งหลายยิ่งมั่นใจในความเชื่อที่จะติดตามฮั่นตง

"ห้องของท่านผู้ปกครองมีการทำความสะอาดทุกวัน ตอนนี้มีมนุษย์อีกาเพศหญิงคล้ายมนุษย์กำลังรออยู่ที่หน้าประตู พร้อมรับใช้ท่านผู้ปกครองในชีวิตประจำวันอีกสองสามวันข้างหน้า"

ฮั่นตงรีบโบกมือ "ไม่ต้องหรอก... คืนนี้ข้าต้องกลับแล้ว ที่มาครั้งนี้เพื่อมีธุระกับศาสตราจารย์เป็นหลัก"

"ได้ขอรับ ท่านผู้ปกครองต้องการให้เผ่ามนุษย์อีกาทำอะไรหรือไม่?"

ตลอดมา นอกจากการทำสงครามโฉนดที่ดินกับคฤหาสน์แดงเลือดครั้งหนึ่ง ฮั่นตงแทบไม่เคยสั่งการใดๆ ที่สำคัญเลย

"ไม่มีอะไร แต่ในระยะนี้ ขอให้พวกท่านเตรียมพร้อม... นครศักดิ์สิทธิ์กำลังเตรียมแผนการเคลื่อนพลครั้งใหญ่ อาจเตรียมการเสร็จภายในหนึ่งปี

ข้าจะไปร่วมในการเคลื่อนพลด้วย และแน่นอนว่าจะต้องขอความช่วยเหลือจากพวกท่าน

สิ่งเดียวที่ต้องการให้พวกท่านทำคือ หวังว่าเมื่อการเคลื่อนพลครั้งใหญ่เริ่มขึ้น จะมีกองกำลังมนุษย์อีกาชั้นยอดมากขึ้น และมีผู้อาวุโสใหญ่มนุษย์อีกาในสภาวะ 'ระยะสมบูรณ์' ปรากฏตัวด้วย"

"ได้ขอรับ"

หลังจากแจ้งเรื่องจำเป็นบางอย่างแล้ว

ฮั่นตงก็มาถึงเขตทดลองใต้ดินที่คุ้นเคยทันทีผ่านทางลับ พบว่าพื้นที่ทดลองมีการเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย

ระหว่างอุปกรณ์เชื่อมต่อต่างๆ ของถังเพาะเลี้ยงเพิ่มฟันเฟืองและโครงสร้างไอน้ำมากมาย เพื่อปรับปรุงกระบวนการเพาะเลี้ยงตัวอ่อนมนุษย์กินศพให้ดีขึ้น ปรับแต่งค่าพารามิเตอร์ และเพิ่มสัดส่วนของร่างเพาะเลี้ยงคุณภาพสูง

นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นผลจากความร่วมมือกับผู้อุปถัมภ์

ศาสตราจารย์ร่างบวมได้ติดตั้งเครื่องอัตโนมัติเพิ่มเติมในช่วงเวลาที่ฮั่นตงไปยังห้วงมิติแห่งโชคชะตา

เมื่อฮั่นตงมาถึงห้องทดลองหลัก

เขาพบว่าศาสตราจารย์ใช้เวลาว่างนอนพักผ่อนบนเตียงโลหะในห้องทดลอง

ส่วนที่หัวเตียง หัวหน้าพยาบาลที่นำออกมาจากเรื่องสยองกำลังใช้ปืนฉีดน้ำความแม่นยำสูงระดับไมโครเมตร ช่วยทำความสะอาดร่องสมองและวงรอบสมองของศาสตราจารย์

หัวหน้าพยาบาลเห็นฮั่นตงมาถึง รีบอธิบาย

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ช่วงก่อนหน้านี้มีอัศวินแปลกๆ ที่ใช้กลไกเป็นหลักมาที่นี่ นำวัสดุชั้นสูงมามากมาย ศาสตราจารย์ใช้เวลาสี่วันสี่คืนเต็มๆ ในการปรับปรุงห้องทดลอง

ตอนนี้เขาอยู่ในสภาวะการนอนหลับลึก ข้ากำลังช่วยทำความสะอาดของเสียที่เกิดขึ้นระหว่างสมอง"

"ไม่เป็นไร"

ฮั่นตงเกือบจะบอกให้ศาสตราจารย์ร่างบวมนอนต่อสักหน่อย และจะพาศาสตราจารย์เวสเตอร์ชมโดยรอบก่อน

แต่ใครจะคิด เพียงแค่ร่างแท้ของฮั่นตงเข้าใกล้

ในทันทีที่ได้กลิ่น ศาสตราจารย์ร่างบวมก็ตื่นจากการนอนหลับลึก ใส่กะโหลกของตนทันที แล้วคุกเข่าด้วยเข่าข้างเดียวต่อหน้าฮั่นตง

"ศาสตราจารย์ไม่ต้องมากพิธีขนาดนั้น... ข้าเห็นการปรับปรุงห้องทดลองแล้วทั้งหมด ช่วงนี้ต้องเหนื่อยมากสินะ กองอัศวินไอน้ำไม่ได้ก้าวก่ายโครงการทดลองใดๆ ที่นี่ใช่ไหม?"

"ไม่มีขอรับ

คนที่มาส่งวัสดุล้วนเป็นมนุษย์ที่มีกลไกระดับลึก สวมเสื้อคลุมประหลาด... พวกเขาแทบจะไม่นับเป็นมนุษย์ หลังจากส่งวัสดุแล้ว พวกเขายังทำการล้างความทรงจำต่อหน้าข้าด้วย

เป็นผู้ร่วมงานที่น่าเชื่อถือมาก"

"อืม ดูเหมือนต้องหาเวลาไปพบนิวตันและผู้อุปถัมภ์สักครั้ง รับเงินเปล่าโดยไม่ทำอะไรก็ไม่ดี... ศาสตราจารย์ ครั้งนี้ที่ข้ามาก็เพราะเรื่องหนึ่ง"

พูดจบ ฮั่นตงก็หยิบศีรษะของศาสตราจารย์เวสเตอร์ออกมาจากกระเป๋า

"นี่คือศาสตราจารย์เฮอร์เบิร์ต เวสเตอร์ ที่ข้ารู้จักในห้วงมิติแห่งโชคชะตา เขามีความเข้าใจลึกซึ้งในด้านเคมีของร่างกายมนุษย์... ข้าหวังว่าพวกท่านทั้งสองจะสามารถร่วมมือกันบริหารห้องทดลองมนุษย์กินศพของคฤหาสน์สจ๊วต รวมถึงห้องทดลองผสมพันธุ์ในคฤหาสน์แดงเลือด

แน่นอน พวกท่านมีหัวข้อวิจัยต่างกัน

ศาสตราจารย์เวสเตอร์จะเป็นผู้ช่วยของท่านในช่วงแรก ฝึกงานเป็นเวลาหนึ่งเดือน

หลังจากหนึ่งเดือน ข้าจะพยายามขยายขนาดห้องทดลองให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และลองทำการทดลองสิ่งมีชีวิตในระดับที่ลึกขึ้น"

"ยินดีที่ได้รู้จัก"

ผู้ที่มีความคล้ายคลึงกันย่อมดึงดูดกัน

เมื่อศาสตราจารย์เวสเตอร์สบตากับศาสตราจารย์ร่างบวม ประกายแห่งการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ก็ปรากฏขึ้นทันที

ยิ่งไปกว่านั้น ศาสตราจารย์เวสเตอร์มีบุคลิกค่อนข้างอ่อนโยน และฮั่นตงได้ระบุช่วงฝึกงานและตำแหน่งผู้ช่วยไว้ล่วงหน้า จึงคิดว่าทั้งสองคนน่าจะสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างกลมกลืน