【เรือนจำเซลล์พิศวง】บทที่ 32 สถานีตำรวจ

สิ่งมีชีวิตขั้นสูง

ห้วงมิติแห่งโชคชะตา

นครกลไก

วิชาแปรธาตุ

รวมถึงขั้นตอนต่อไปในการได้มาซึ่งแขนขา การสำรวจวิทยาการลึกลับ และเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย

ฮั่นตงนอนอยู่บนเตียง สมองเต็มไปด้วยเรื่องเหล่านี้ พอคิดอย่างนี้แล้ว เวลาก็ผ่านไปหลายชั่วโมงโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งตี 3 ตี 4 ถึงได้หลับ

ในฐานะนักวิจัย เขาชอบ หรืออาจจะพูดได้ว่าหลงใหล 'สิ่งใหม่ๆ'

หลังจากเข้าใจโครงสร้างของโลกคร่าวๆ แล้ว เขาก็อยากไปสถาบันอัศวินเพื่อทำความเข้าใจเรื่องลึกๆ และสิ่งแปลกใหม่ที่ไม่สามารถสัมผัสได้ในโลกเดิมโดยเร็วที่สุด

เนื่องจากนอนดึกเกินไป คราวนี้เขาจึงหลับยาวไปจนไม่รู้ว่ากี่โมงแล้ว... จนกระทั่งถูกปลุกด้วยเสียงทะเลาะกันนอกประตู

"มีอะไรกัน เสียงดังจัง"

หลังจากฮั่นตงยืดเส้นยืดสาย เขาก็แนบหูกับประตูห้องนอนแอบฟัง

ได้ยินคำสำคัญสองสามคำ 'เกณฑ์ทหารบังคับ' 'เก็บภาษี'

"เกณฑ์ทหารบังคับน่าจะหมายถึงการบังคับให้คนหนุ่มสาวเข้าไปในห้วงมิติแห่งโชคชะตา... ใช้จำนวนคนมากๆ เพื่อแลกกับ 'ผู้กลับมา' จำนวนน้อยนิดสินะ?

เมื่อวานนีน่าเพิ่งบอกว่าเพราะฉันเป็น 'ผู้กลับมา' เธอถึงจะหลีกเลี่ยงการถูกเกณฑ์ทหารบังคับได้ ดูเหมือนว่าผู้ดูแลเขตชุมชนคนจนจะไม่ค่อยรับรู้ข่าวสารเท่าไหร่นะ"

ฮั่นตงผลักประตูออกไป

เห็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนสวมชุดลินินสีเข้ม ติดเข็มกลัดรูปดาวห้าแฉกที่หน้าอก กำลังเรียกร้องให้นีน่าสวมอุปกรณ์ไขลานสำหรับนับถอยหลังที่ประตู

"พวกคุณกำลังทำอะไร?"

เมื่อได้ยินเสียงของฮั่นตง

เจ้าหน้าที่สองคน คนหนึ่งอ้วน อีกคนสูง มองมาด้วยสายตาสงสัย จ้องมองร่างกายผอมแห้งของฮั่นตง คนที่อ้วนกว่าก็หัวเราะลั่นทันที:

"ฮ่าๆ นายนี่นะเป็น 'ผู้กลับมา'?... ร่างกายแบบนี้จะรอดชีวิตในห้วงมิติแห่งโชคชะตาได้ยังไง อย่ามาล้อเล่นน่า!"

อีกคนที่ผอมสูงมีสายตาเจ้าเล่ห์ เห็นอุปกรณ์ไขลานที่ข้อมือของฮั่นตงในทันที

"หืม!? สวมอุปกรณ์จับเวลา... นายกล้าขัดคำสั่งสภาด้วยการไม่เข้าร่วม【ห้วงมิติแห่งโชคชะตา】ครั้งที่แล้วงั้นเหรอ!"

ในสายตาของพวกเขา คนที่จะเป็น 'ผู้กลับมา' ได้ โดยทั่วไปแล้วจะไม่มาจากเขตคนจน ยิ่งไม่มีทางเป็นคนหนุ่มที่ขาดสารอาหารและอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ยากจนแบบนี้

ดังนั้น เมื่อเห็นฮั่นตงสวมอุปกรณ์ไขลาน พวกเขาจึงตัดสินใจทันทีว่าเขาเป็นคนที่หลบหนีเพราะกลัวตายและไม่ยอมเข้าร่วมห้วงมิติแห่งโชคชะตา

ตามกฎหมายที่สภากำหนดไว้ ผู้หลบหนีจะถูกริบสิทธิ์ตลอดชีวิต ถูกขายเป็นทาส หรือใช้เป็นเหยื่อล่อมนุษย์ให้กับกองอัศวิน หรือไม่ก็ถูกประหารชีวิตโดยตรง

ทั้งสองคนผลักนีน่าและแม่ของเธอออกไป หยิบโซ่เหล็กอย่างง่ายออกมา เตรียมจะล่ามฮั่นตงและพาไป

"ปล่อยพี่ชายฉันนะ..."

นีน่าพยายามเข้าไปขัดขวางสุดกำลัง

"น่ารำคาญ!" หนึ่งในนั้นรำคาญ กำลังจะตบนีน่า

ในชั่วพริบตา สายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นก็ส่งมา

แขนของฮั่นตงที่บางเหมือนไม้ไผ่ยื่นออกมา หยุดการกระทำนี้ของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ผอมสูง

แม้ว่าพละกำลังของฮั่นตงจะน้อยนิดแค่ไหน แต่กลับมีพลังจิตที่แข็งแกร่งจากสมอง

ผ่านการสบตาและการสัมผัสด้วยมือ ส่งเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่าย ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนนี้รู้สึกกลัวและหยุดมือ

"นีน่า เธออยู่บ้านกับแม่นะ พี่ไปกับพวกเขาแป๊บเดียวแล้วจะกลับมา"

ฮั่นตงยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนกับตอนที่เข้าไปในห้วงมิติแห่งโชคชะตา... ทำให้นีน่าที่กำลังจะร้องไห้ค่อยๆ สงบอารมณ์ที่เดือดดาลลง พยุงแม่ไปพิงอยู่ข้างๆ

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อ้วนกว่าหัวเราะเยาะ:

"นายยังคิดจะกลับมาอีกเหรอ? นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของนายคนเดียวนะ

ถ้านายถูกตัดสินว่าเป็นผู้หลบหนี พวกเขาก็จะถูกตัดสินว่าให้ที่ซ่อนด้วย! น้องสาวของนายคงจะถูกขายไปเป็นทาสผู้หญิงสินะ? น่าเสียดายที่ผิวของเธอไม่ค่อยดี คงขายไม่ได้ราคาเท่าไหร่หรอก ฮ่าๆ"

"ชาร์ลส์ พูดอะไรมากมายทำไม? เอาไอ้หนูนี่กลับไป เราจะได้รางวัลก้อนโตด้วยนะ"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ผอมสูงสลัดหลุดจากการ 'จับ' ของฮั่นตงอย่างง่ายดาย ไม่ได้สนใจความรู้สึกกลัวชั่วขณะเมื่อครู่ รีบล็อคมือทั้งสองข้างของฮั่นตงด้วยโซ่เหล็ก

"ใช่... คืนนี้ว่างๆ ไปเล่นที่ 'โรงเหล้าโมนา' กันไหม! ได้ยินว่ามีของใหม่เข้ามาด้วย"

ทั้งสองคนคุยกันอย่างสนุกสนาน จับฮั่นตงเดินไปที่สถานีตำรวจท้องถิ่นระหว่างการควบคุมตัว เสียงที่เต็มไปด้วยความแค้นดังก้องในสมองของฮั่นตง

"จะให้ฆ่าพวกมันไหม!"

"ไม่... ฉันตั้งใจ จะได้ทำความเข้าใจนโยบายการรักษาความปลอดภัยในท้องถิ่นด้วย คุณเฉินหลี่พักผ่อนให้สบายก็พอ ถ้ามีอันตรายจริงๆ ฉันจะเรียกคุณเอง"

ฮั่นตงรู้สึกอบอุ่นใจ ไม่คิดว่าเฉินหลี่จะคอยเฝ้าดูสถานการณ์ของเขาตลอดเวลา

ระหว่างทาง

เจ้าหน้าที่ผอมสูงที่ถูกฮั่นตงห้ามไว้เมื่อครู่หันมามองเขาเป็นระยะ รู้สึกว่าฮั่นตงมีอะไรแปลกๆ... แต่พวกเขาก็ไม่ได้รับแจ้งอะไรจากเบื้องบนจริงๆ

โดยทั่วไปแล้ว หากมี 'ผู้กลับมา' ปรากฏตัวในเขตถนนนี้ เบื้องบนจะส่งประกาศลงมา ให้นำชื่อผู้กลับมาและครอบครัวเข้าบัญชีพิเศษ เพื่อการปฏิบัติที่พิเศษกว่าคนอื่น

【สถานีตำรวจถนนซาเม่ย】

"รอหัวหน้าตำรวจกลับมาก่อน เขาออกไปธุระด่วน... ร่างกายแบบนายในห้องขังต้องระวังหน่อยนะ อย่าตายล่ะ"

ต่างจากสถานกักขังทั่วไป ห้องกักขังใต้ดินของสถานีตำรวจนี้ไม่ได้แบ่งเป็นห้องๆ แต่โยนคนที่ทำผิดทั้งหมดไว้ด้วยกัน

แค่แยกชายหญิงเท่านั้น

แม้จะไม่ถึงขั้นเสียชีวิต แต่ก็มีหลายกรณีที่ผู้ถูกกักขังถูกหามออกมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส โดยเฉพาะ 'บาดเจ็บที่ก้น' เป็นส่วนใหญ่

ร่างกายแบบฮั่นตงไม่ว่าไปที่ไหนก็อ่อนแอที่สุด

พอเดินเข้าไปในห้องกักขัง ก็มี 'พี่ใหญ่' สนใจฮั่นตงผมน้ำตาลร่างผอมทันที

แบบนี้ วันเวลาในการถูกกักขังคงไม่เหงาแน่

...

ภายในสถานีตำรวจ

เจ้าหน้าที่ผอมสูงพูดว่า:

"ชาร์ลส์ หัวหน้าไปไหนน่ะ?

ทำไมยังไม่กลับมาอีก ฉันกลัวว่าไอ้หนูนั่นร่างกายไม่ไหว เดี๋ยวโดนพวกลูกครึ่งยักษ์รุมโทรมแล้วเกิดเรื่อง เราก็จะไม่ได้รางวัลนะ"

"ไม่ต้องห่วง พวกข้างล่างนั่นก็ไม่ใช่พวกโง่ พวกเขาแค่ขโมยของราคาถูกๆ... ถ้าทำให้คนตายมันก็ไม่เหมือนกันแล้ว ไม่มีอะไรหรอก

ได้ยินว่าหัวหน้าถูกเรียกตัวไป 'เบื้องบน' ตั้งแต่เช้าตรู่ พอเสร็จธุระก็คงกลับมาแหละ"

พวกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านี้ไม่ใช่คนมีความสามารถพิเศษอะไร

พวกเขาเป็นแค่คนธรรมดาๆ จากครอบครัวชนชั้นกลาง

เพราะมีญาติห่างๆ คนหนึ่งเป็น 'ผู้กลับมา' พวกเขาจึงได้รับผลประโยชน์ และตัวเองก็มีร่างกายที่ค่อนข้างดี จึงสอบผ่านการคัดเลือกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยระดับล่าง ได้งานที่ถูกต้องตามกฎหมายนี้

มีรายได้ที่มั่นคงและไม่ต้องถูกเกณฑ์ทหารแบบบังคับ

พูดถึงความกล้าหาญ พวกเขากลับขี้ขลาดกว่า ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับห้วงมิติแห่งโชคชะตาเลย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

พร้อมกับเสียงฝีเท้าม้าที่มาถึงหน้าสถานีตำรวจ

ชายวัยกลางคนสวมหมวกสูง เสื้อโค้ทสีดำ และมีเหรียญเงินติดอยู่ที่หน้าอก เดินเข้ามาในสถานี

"หัวหน้าตำรวจเดส! วันนี้ตอนที่เราค้นบ้านประชาชน เราพบ 'ผู้หลบหนี' คนหนึ่ง ตอนนี้กักตัวไว้ข้างล่างแล้วครับ"

พอหัวหน้าตำรวจได้ยิน ก็โกรธขึ้นมาทันที!

สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดคือคนที่กล้าฝ่าฝืนรัฐธรรมนูญสูงสุดที่สภากำหนด หลบหนีไม่เข้าร่วมห้วงมิติแห่งโชคชะตาตามกำหนดเวลาเพราะความขี้ขลาดของตัวเอง

ปกติแล้ว เขาจะต้องรีบไปที่ห้องกักขังทันที ทุบตีคนผู้นั้นสักยกใหญ่แล้วค่อยส่งไปศาลท้องถิ่น

แต่วันนี้สถานการณ์พิเศษหน่อย

หัวหน้าตำรวจเข้ามาด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า... วันนี้เขาถูกเรียกตัวไปอย่างเร่งด่วนเพราะเรื่องเดียว

ในเขตชุมชนคนจนที่เขาดูแลอยู่ มี 'ผู้กลับมา' ปรากฏตัวขึ้น