【เรือนจำเซลล์พิศวง】บทที่ 28 อัศวินฝึกหัด

【สถาบันอัศวินหลวงแห่งชาติ】

ชื่อองค์กรนี้ทำให้ฮั่นตงดีใจ นี่คือสิ่งที่เขาต้องการพอดี

การมีองค์กรที่เน้นเรื่องห้วงมิติแห่งโชคชะตาแบบนี้ จะทำให้เขาสามารถเรียนรู้และทำความเข้าใจความรู้ที่เกี่ยวข้องกับ【วิทยาการลึกลับ】ได้โดยตรงจากภายใน ไม่ต้องเสียเวลาอ้อมคอม

เมื่อเป็นเช่นนี้ ฮั่นตงจึงเริ่ม 'เลือก' ตอบคำถาม

เมื่อพูดถึง "ประเภทวิญญาณร้าย" "ระดับความยาก 4 ดาว" และข้อกำหนด "อยู่รอด 3 วัน" กรรมการสัมภาษณ์ทั้งสามคนต่างแสดงสีหน้าตกใจมากบ้างน้อยบ้าง

พวกเขาไม่เข้าใจว่าฮั่นตงที่มีร่างกายอ่อนแอขนาดนี้ จะรอดชีวิตจากเหตุการณ์ระดับมือใหม่ที่มีความยากสูงขนาดนั้นได้อย่างไร

ตอนแรก พวกเขาคิดว่าฮั่นตงผ่านเหตุการณ์ระดับความยาก 1 ดาวหรือ 2 ดาว

"อธิบายรายละเอียดขั้นตอนการผ่านด่านของคุณ และขยายความในจุดสำคัญๆ ด้วย"

"ตกลง"

เมื่อฮั่นตงพูดถึงประสบการณ์ในเหตุการณ์ เขาลดความสำคัญของ 'เอ็ดเวิร์ด' ลงก่อน

เขาเน้นว่ากุญแจสำคัญของการรอดชีวิตอยู่ที่การมีปฏิสัมพันธ์กับ 'ตัวละครในเหตุการณ์'

เขาเน้นย้ำว่าตัวเองรอดมาได้เพราะสื่อสารกับตัวละครในเหตุการณ์อย่างเหมาะสม จนทำให้เกิดเหตุการณ์เสริม... สร้างความสัมพันธ์กับตัวละครในเหตุการณ์ให้ใกล้ชิดขึ้น และผ่านด่านไปได้ด้วยความช่วยเหลือของพวกเขา

'การดึงตัวละครในเหตุการณ์มาเป็นพวก'

จริงๆ แล้ว นี่เป็นเคล็ดลับสำคัญสำหรับมือใหม่ที่จะผ่านห้วงมิติแห่งโชคชะตาครั้งแรก แต่จำกัดเฉพาะเหตุการณ์ระดับความยาก 2 ดาวลงมาเท่านั้น... ในเหตุการณ์ระดับ 4 ดาว สัตว์ประหลาดสามารถฆ่าตัวละครในเหตุการณ์ได้อย่างง่ายดาย

ฮั่นตงเล่าถึงการวิเคราะห์และแผนการของตัวเองต่อ

ในส่วนนี้ เขาย่อการแทรกแซงของเอ็ดเวิร์ดลง และตัดเรื่องเกี่ยวกับศีรษะของผู้ไร้ใบหน้าออกไปทั้งหมด แต่เปลี่ยนไปเน้นที่แผนการ 'เผาไหม้' แทน

เขาเน้นย้ำว่าตัวเองร่วมมือกับตัวละครในเหตุการณ์อย่างสมบูรณ์แบบ ในช่วงสุดท้ายได้กักขังวิญญาณร้ายที่ 'กลัวไฟ' ไว้ในกับดักเปลวเพลิงที่วางแผนไว้นานแล้ว และต้านทานจนกระทั่งหมดเวลา

ส่วนเรื่องการสังหารวิญญาณร้าย เขาก็ต้องตัดออกไปเช่นกัน

หากคนอย่างฮั่นตงที่ร่างกายอ่อนแอและไม่มีภูมิหลังใดๆ พูดเรื่องนี้ออกมา คนพวกนี้ต้องเดาได้แน่ว่าฮั่นตงมีความลับบางอย่างที่บอกไม่ได้

ถ้าเผลอให้เรื่อง 'ศีรษะของผู้ไร้ใบหน้า' หลุดออกไป ก็จะยุ่งยากแน่

หลังจากเล่าเหตุการณ์จบ

อัศวินหน้าหล่อให้คำประเมินเป็นคนแรก:

"ตัวละครในเหตุการณ์มีความสามารถในการแปรสภาพชั่วร้ายในระดับหนึ่ง คงเป็นเพราะจุดนี้ที่สามารถขัดขวางวิญญาณร้ายได้หลายครั้งสินะ?

เมื่อพิจารณาถึง 'ข้อจำกัดด้านเวลา' และ 'คุณสมบัติที่กลัวไฟ' ของวิญญาณร้าย การเพิ่มความสนิทสนมกับตัวละครในเหตุการณ์และใช้แผนการที่ละเอียดรอบคอบเพื่อหนีรอดออกมา

ไม่เลวเลย มีพรสวรรค์มาก"

หลังพูดจบ เขาให้คะแนน '80 คะแนน' ในแบบประเมิน ซึ่งถือว่าดี

กรรมการผู้หญิงที่แผ่รัศมีศักดิ์สิทธิ์ยิ้มพยักหน้า ให้คะแนน '73 คะแนน'

ส่วนนักเวทเคราครึ้มที่เป็นผู้รับผิดชอบ จ้องตาฮั่นตง

"เป็นเด็กหนุ่มที่โกหกเก่งจริงๆ... ถ้าฉันเดาไม่ผิด คุณคงใช้ประโยชน์จาก 'ความตายของเพื่อนร่วมทีม' อย่างเต็มที่ เพื่อให้ตัวเองมีเวลาปลอดภัยมากพอสินะ?

คำอธิบายของคุณดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบ แต่จริงๆ แล้วกลับมีจุดบกพร่องเล็กๆ อยู่

นั่นก็คือปัญหาเรื่องระดับความยาก! ตามที่คุณพูดมา น่าจะผ่านเหตุการณ์โชคชะตาระดับ 3 ดาวได้อย่างยากลำบาก แต่ในระดับ 4 ดาว ก็ยังมีแต่หนทางตายเท่านั้น

แต่... ทุกคนต่างก็มีความลับของตัวเอง ฉันจะไม่ซักไซ้รายละเอียดตรงนี้ โดยรวมแล้ว ก็ยังถือว่าไม่เลวนะ"

นักเวทเคราครึ้มให้คะแนน '71 คะแนน'

แม้ฮั่นตงจะไม่รู้ว่าคะแนนนี้สูงหรือต่ำ แต่ก็อยู่เหนือเกณฑ์... คงไม่แย่เท่าไหร่

"ตอนสรุปรางวัล คุณได้รับการ์ดโชคชะตาหรือไม่?"

"ไม่ได้รับ"

เรื่องของ 'การ์ดโชคชะตา' ก็ไม่สามารถพูดได้เช่นกัน

เพราะฮั่นตงนำรางวัลที่ได้จากการ์ดไปเสริมพลังให้เฉินหลี่ ไม่ใช่ตัวเอง... หากพูดออกไป เรื่องของคุกก็จะถูกเปิดเผยด้วย

นักเวทเคราครึ้มถอนหายใจ:

"น่าเสียดายจริงๆ... เหตุการณ์วิญญาณร้ายระดับ 4 ดาว

แต่ได้แค่【คะแนนโชคชะตา】นิดหน่อย บอกอาชีพหลักที่คุณเลือกมาสิ นี่จะเป็นตัวกำหนดการจัดการเรียนการสอนของคุณในสถาบัน"

"วิทยาการลึกลับ"

ทันใดนั้น ทั้งสามคนต่างแสดงสีหน้าผิดหวัง

แน่นอนว่านี่เกี่ยวข้องกับอาชีพหลักของทั้งสามคน!

ในสายตาของพวกเขา ฮั่นตงถือว่าเป็นคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์ค่อนข้างสูงในบรรดาผู้กลับมารุ่นนี้ น่าเสียดายที่อาชีพหลักที่เลือกไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา

"น่าเสียดาย ถ้าคุณเลือก【ห้องสมุด】 ฉันยังพอจะสอนพิเศษให้คุณได้"

นักเวทเคราครึ้มโบกมือ คลื่นความร้อนซัดมาปะทะ

เมือประกายไฟจางหายไป

บัตรโลหะที่ยังร้อนระอุตกลงมาในมือของฮั่นตง

ด้านหน้าของบัตรสลักภาพ "ดาบคู่ไขว้กันเหนือหัวม้า" อันเป็นตราสัญลักษณ์ของอัศวิน ด้านหลังยังมีภาพดวงอาทิตย์และดวงจันทร์สอดประสานกัน...

"นี่คือบัตรประจำตัวอัศวินฝึกหัด... อีกสามวัน ให้นำบัตรนี้มารายงานตัวที่สถาบัน"

"ตกลง"

ฮั่นตงเดินทางกลับตามเส้นทางเดิม อัศวินกุหลาบดำที่พาเขามาก่อนหน้านี้ยังคงรออยู่ที่นั่น

แต่ครั้งนี้ อัศวินคนนั้นพูดขึ้น

เสียงชายที่มีเสน่ห์ดังมาจากใต้หน้ากาก: "ยินดีต้อนรับสู่【สถาบันอัศวินหลวงแห่งชาติ】... คุณอาศัยอยู่ที่ไหน?"

ดูเหมือนว่าถ้าไม่ผ่านการสัมภาษณ์ อาจจะไม่ได้กลับตามเส้นทางเดิม...

อัศวินคนนี้รู้ว่าฮั่นตงผ่านการสัมภาษณ์แล้ว จึงตั้งใจจะส่งเขากลับบ้าน

แต่คำถามนี้ค่อนข้างยาก... อาจจะเป็นคำถามที่ยากที่สุดที่ฮั่นตงเคยเจอมา

เพราะหลังจากฮั่นตงเข้าสิงร่างของชายหนุ่มนิโคลัสคนนี้ เขาไม่เคยกลับบ้านเลย พอเดินออกมาถึงถนนก็ถูกน้องสาวเจอ และด้วยปัญหาเรื่องเวลาจึงไปที่ลานเทศกาลโดยตรง

"อืม... ขอรบกวนท่านอัศวิน ส่งฉันไปที่ใกล้ๆ ลานเทศกาลก็พอ น้องสาวของฉันน่าจะยังรออยู่แถวนั้น"

ครั้งนี้ฮั่นตงใช้แรงทั้งหมดปีนขึ้นหลังม้า

ระหว่างทางกลับ ท่าทีของอัศวินคนนี้เปลี่ยนไปจากก่อนหน้า เขาเริ่มพูดคุยก่อน:

"นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่มีร่างกายแบบคุณจะผ่าน 'เหตุการณ์มือใหม่' ได้ ขอถามหน่อยว่า ระดับความยากเป็นดาวเดียวหรือสองดาว?"

"เหตุการณ์ระดับสี่ดาว"

ฮั่นตงคิดว่า อัศวินพวกนี้คงมีองค์กรใหญ่คอยดูแล

ข้อมูลเกี่ยวกับวิญญาณร้ายระดับสี่ดาวได้ถูกเปิดเผยในระหว่างการ 'สัมภาษณ์' แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องปิดบัง

ม้าศึกสีดำหยุดกะทันหัน

อัศวินหันหลังกลับทันที ถอดหน้ากากเหล็กดำออก

ผมสั้นสีดำแบบเม่นหนาม ดวงตาสีน้ำตาลคู่กับผิวขาว พร้อมด้วยสันจมูกโด่ง ให้ความรู้สึกเหมือนลูกครึ่งตะวันตก-ตะวันออก...

เมื่อเทียบกับหัวหน้ากองอัศวินผมทองที่สัมภาษณ์ก่อนหน้านี้ สมาชิกกองอัศวินกุหลาบดำคนนี้ดูอ่อนกว่า อายุราว 27 ปี แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นตลอดเวลา

"ผมชื่อบาร์ตัน ฟอกัส จบจากสถาบันอัศวินเมื่อปีที่แล้ว ตอนนี้สังกัดกองอัศวินกุหลาบดำ

การผ่านเหตุการณ์มือใหม่ระดับสี่ดาวได้ ถ้าคุณไม่ตาย อนาคตข้างหน้าต้องไม่ธรรมดาแน่ ถ้าสนใจ คุณอาจพิจารณาเข้าร่วม 'กองอัศวินกุหลาบดำ' ของเราหลังจบการศึกษา"

"ฉันวาเลน นิโคลัส... ยินดีอย่างยิ่ง!" ฮั่นตงรู้สึกตื่นเต้นอย่างกะทันหัน รีบแนะนำตัวเอง

จากปฏิกิริยาของอัศวินคนนี้ การผ่านเหตุการณ์มือใหม่ระดับสี่ดาวคงเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมาก

ไม่นาน ก็มาถึงลานเทศกาล

หลังลงจากม้า ฮั่นตงก็พบนีน่าที่นั่งอยู่บนม้านั่งยาวในบริเวณนอกลานอย่างรวดเร็ว... ไม่คิดว่า 'น้องสาว' ของเขาจะมาที่ลานเทศกาลทุกวันเพื่อรอเขากลับมาจริงๆ