ตอนที่ 16 ชิงตัวปู่เย่

ตอนที่ 16 ชิงตัวปู่เย่

มือคว้าสุริยันจันทรา หยิบฉวยดาราพราว ทั่วหล้าใต้ฟ้าไร้ผู้เทียมทาน!

อีกโลกหนึ่งรึ? ดูเหมือนตาแก่อย่างข้าจะยังไม่ดับสูญไปโดยสมบูรณ์สินะ

กลุ่มก้อนพลังสีเทาที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าค่อยๆ รวมตัวกันเป็นเงาร่างสีเทาเลือนราง

ดวงตาที่ฝ้าฟางของเขาแฝงไว้ด้วยความหยิ่งยโสในแบบของผู้ที่ดูแคลนทั้งโลกา แต่ก็เจือความสับสนยามทอดมองป่าซิงโต้วเบื้องล่าง

ในขณะเดียวกัน นภาฝัน ซึ่งกำลังหลอมรวมกับฮั่วอวี่ฮ่าวอยู่ จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวและเงาร่างลึกลับเหนือป่าซิงโต้ว

ด้วยสัญชาตญาณ มันใช้ดวงตาสีเหลืองเล็กจิ๋วมองขึ้นไป แววตาเต็มไปด้วยความงุนงงและหวาดกลัว

บ้าน่า... พวกนั้นตามข้าเจอเร็วขนาดนี้เชียวรึ? ไม่สิ เจ้านี่ดูเหมือนจะเป็นพวกเดียวกับตัวที่อยู่ในทะเลสาบแห่งชีวิต

นภาฝันพึมพำในใจ เมื่อมองร่างสีเทานั้นอีกครั้ง แววตาของมันยังคงมีความสงสัย แต่ก็มีความโล่งใจเจือปน

แม้ร่างสีเทาที่โผล่มานี้จะอยู่เหนือความเข้าใจของมัน และสัมผัสได้ถึงความน่ากลัว...

...แต่การประเมินคร่าวๆ บอกมันว่าเจ้าสิ่งนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสัตว์ร้ายในทะเลสาบแห่งชีวิต

ยิ่งไปกว่านั้น มันสัมผัสได้ว่าพลังที่ห่อหุ้มร่างสีเทานั้นได้ก้าวข้ามพลังวิญญาณเข้าสู่ขอบเขตแห่งเทพแล้ว

ทว่ากลิ่นอายนั้นกลับไม่เสถียรและไม่ได้ทรงพลังอย่างท่วมท้น

นั่นทำให้มันหายใจทั่วท้องขึ้น

ไม่ไกลนัก แม้แต่ฮาเดสที่มักจะสุขุมเยือกเย็น หัวใจก็เต้นรัวและใบหน้าฉายแววตื่นเต้นทันทีที่เห็นอิไลก์

กระนั้น ฮาเดสก็ไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่ามาที่นี่เพื่ออะไร

เขาจึงถอดชุดคลุมสีดำออก และปิดระบบอำพรางกลิ่นอายของเกราะพิทักษ์ยมโลก เครื่องมือวิญญาณระดับเก้า

จากนั้นก็เปิดใช้งานเขตแดน

เขตแดนหวนคืนจุติ

ภายใต้การเปิดใช้งานอย่างกะทันหันนี้...

นภาฝันที่กำลังหลอมรวมกับฮั่วอวี่ฮ่าวอยู่ใกล้ๆ จ้องมองด้วยความตกตะลึง

เมื่อครู่นี้ ฮาเดสใช้เครื่องมือวิญญาณระดับเก้ากดข่มความผันผวนของพลังวิญญาณ และใช้ชุดคลุมดำปิดบังกลิ่นอาย

นอกจากนี้ นภาฝันยังทุ่มสมาธิทั้งหมดไปที่การเกลี้ยกล่อมและหลอมรวมกับฮั่วอวี่ฮ่าว

ด้วยความมุ่งมั่นที่จะหนีการตามล่าจากสัตว์วิญญาณในทะเลสาบแห่งชีวิต มันจึงแทบไม่สนใจสิ่งรอบข้าง

ดังนั้นการปรากฏตัวกะทันหันของฮาเดสจึงทำให้มันตั้งตัวไม่ติดอย่างสิ้นเชิง

เมื่อเห็นฮาเดสปลดปล่อยเขตแดน นภาฝันถึงกับพูดไม่ออก ชำเลืองมองฮั่วอวี่ฮ่าวที่หมดสติแล้วพึมพำ...

จบกัน... สงสัยข้าจะเลือกเร็วไปหน่อย

ในความรู้สึกของมัน ฮาเดสผู้ครอบครองวิญญาณยุทธ์ดาบยมโลก ก็มีธาตุจิตวิญญาณแฝงอยู่จางๆ เช่นกัน

แม้กลิ่นอายยมโลกบนตัวฮาเดสจะทำให้มันงุนงง แต่ไม่ว่าจะมองมุมไหน ฮาเดสก็เหนือกว่าฮั่วอวี่ฮ่าวในตอนนี้อย่างเทียบไม่ติด

นภาฝันได้แต่ถอนหายใจ การหลอมรวมเริ่มไปแล้ว... มันต้องทำให้จบ

ในขณะเดียวกัน ดวงตาสีเทาของฮาเดสก็จ้องมองอิไลก์กลางอากาศอย่างเงียบงัน

ความสำเร็จหรือล้มเหลวขึ้นอยู่กับช่วงเวลานี้

ความมั่นใจในการแย่งชิงอิไลก์จากฮั่วอวี่ฮ่าวนั้นมาจาก...

...เขตแดนหวนคืนจุติที่ติดตัวมาแต่กำเนิดของเขา

มันแฝงกลิ่นอายแห่งยมโลกและมอบพลังในการสั่งการสิ่งมีชีวิตแห่งความตายให้เขา

เขาเชื่อว่าอิไลก์ ผู้มีพลังคล้ายคลึงกัน ย่อมต้องสังเกตเห็น

ท้ายที่สุด ในแง่ของพรสวรรค์ เขาเหนือกว่าฮั่วอวี่ฮ่าวในปัจจุบันอย่างมาก

บนท้องฟ้า ร่างสีเทา—อิไลก์—ตระหนักว่าเขามาถึงอีกโลกหนึ่งแล้ว

เมื่อรู้ตัวว่าเหลือเพียงเศษเสี้ยวจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ เขาจึงล่องลอยไปทางฮั่วอวี่ฮ่าวตามสัญชาตญาณ...

...ราวกับมีชะตาต้องกันกับเด็กคนนั้น

จนกระทั่งฮาเดสเปิดใช้งานเขตแดนหวนคืนจุติ เขาถึงได้เปลี่ยนจุดสนใจ

หือ? เด็กคนนี้กลับมีพลังเช่นนี้เชียวรึ?

น้ำเสียงของเขาเจือความประหลาดใจ ร่างสีเทาเปลี่ยนเป็นหมอกสีเทาและลอยตรงไปหาฮาเดส

ฮาเดสเฝ้ามองหมอกที่ลอยมาตรงหน้าด้วยความปิติยินดี

เสร็จโจร... เสร็จโจรแน่ๆ!

หมอกสีเทาลอยนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง...

...สัมผัสถึงพลังงานภายในเขตแดนหวนคืนจุติ

คราวนี้ โดยไม่ลังเล มันพุ่งตรงเข้าใส่หว่างคิ้วของฮาเดส

แต่มันไม่ได้สัมผัสผิวหนัง มันแทรกซึมผ่านหน้าผากเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา

ที่นั่น มันควบแน่นเป็นลูกปัดสีเทาเรียบๆ แล้วเงียบสงบลง

เมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งนี้ ฮาเดสก็ยกยิ้มมุมปากบางๆ

เขามองฮั่วอวี่ฮ่าวที่หมดสติเป็นครั้งสุดท้าย...

...แล้วก้าวเท้าเดินจากไป

ภายในทะเลแห่งจิตสำนึกของฮั่วอวี่ฮ่าว นภาฝันถอนหายใจอย่างโล่งอก เพื่อให้เข้ากับร่างกายที่อ่อนแอของฮั่วอวี่ฮ่าว มันจำต้องผนึกพลังส่วนใหญ่ของตนไว้

ถึงกระนั้น มันก็ยังมั่นใจว่าจะต้านทาน—หรือทำให้ฮาเดสมึนงงได้ชั่วขณะ

สิ่งที่ทำให้มันหวาดหวั่นจริงๆ คือหมอกสีเทาที่ตอนนี้เข้าไปอยู่ในตัวฮาเดส

มันเห็นแล้วว่าเจ้าของพลังนั้นน่ากลัวเพียงใด

ในตอนนั้นเอง ฮั่วอวี่ฮ่าวก็เริ่มได้สติ นภาฝันบ่นพึมพำเรื่องความอ่อนแอของเขาพลางเริ่มอธิบายสถานการณ์

ฮั่วอวี่ฮ่าวที่เพิ่งตื่นยังคงงุนงง

เดี๋ยวนะ พี่ชาย...

...ไม่ใช่ท่านหรอกรึที่อยากจะหลอมรวมกับข้า?

นภาฝันไม่มีทางเลือก และฮั่วอวี่ฮ่าวก็ไม่ติดใจสงสัย—เขารู้สภาพอันน่าสมเพชของตัวเองดี

ตอนนี้เขาตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก วงแหวนล้านปีเป็นวงแรกนั้นเกินกว่าที่เขาจะกล้าฝันถึง

ในทะเลแห่งจิตสำนึก ฮั่วอวี่ฮ่าวผงกหัวเหมือนลูกเจี๊ยบ มองนภาฝันด้วยความเลื่อมใสและกล่าวคำเยินยอ

อารมณ์ของนภาฝันดีขึ้น แต่ก็ยังคงระแวงเมื่อนึกถึงฮาเดสและหมอกสีเทานั้น

ไกลออกไป ฮาเดสเหลียวกลับมามองเป็นครั้งสุดท้าย

เขาเห็นร่างสีชมพูและสีฟ้ากำลังเดินตรงไปหาฮั่วอวี่ฮ่าว

อารมณ์ประหลาดวูบผ่านดวงตาของเขา

เขาเข้าใจดี: เมื่อสองคนนั้นเข้ามาใกล้...

...ฮั่วอวี่ฮ่าวก็น่าจะก้าวเข้าสู่กระดานหมากของราชันย์เทพถังเป็นที่เรียบร้อย

แต่หลังจากมองเพียงแวบเดียว เขาก็หันหน้าหนี

ในตอนนี้ เขาและฮั่วอวี่ฮ่าวไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ ต่อกัน

เขาไม่มีหน้าที่ต้องไปเตือน—และไม่มีพลังพอที่จะหยุดยั้งสิ่งที่กำลังจะเกิด

ที่สำคัญกว่านั้น เขาได้ตัวแปรเดียวที่มีอยู่อย่างอิไลก์มาครอบครองแล้ว

ต่อไป เขาจะฝากตัวเป็นศิษย์ของชายชราผู้นี้ ฝึกฝนความสามารถ และ—...

...ในฐานะบุตรแห่งโชคชะตาผู้ได้รับพรและครอบครองพลังแห่งความมืด—เขาจะกุมชะตาชีวิตของตนเอง

สิ่งเดียวที่ทำให้เขาสนใจคือ: การลักพาตัวอิไลก์...

...และพรากอาจารย์ที่ดีที่สุดในชีวิตไปจากฮั่วอวี่ฮ่าว เขาได้เขียนชะตากรรมของเด็กคนนั้นใหม่เสียแล้ว

ในอนาคต ฮั่วอวี่ฮ่าวอาจจะตกลงสู่ความมืดมิดหรือไม่?

ฮาเดสรู้ดีถึงความแค้นฝังลึกที่ฮั่วอวี่ฮ่าวแบกรับ

เมื่อรวมกับปมด้อยและความเก็บกดที่ก่อตัวขึ้นตลอดหลายปีในคฤหาสน์ดยุค...

...หากขาดการชี้แนะ การตกสู่ความมืดก็เป็นไปได้สูง

ประกายขี้เล่นฉายชัดในดวงตาของเขา

แม้การแข็งแกร่งขึ้นจะเป็นวิถีที่ถูกต้อง...

...แต่เขาก็อยากรู้นักว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไปเมื่อชะตากรรมถูกบิดเบือน

ในขณะเดียวกัน ณ แดนเทพ เสียงแห่งความสงสัยก็ดังขึ้นกะทันหัน:

มีบางอย่างผิดปกติ—บนทวีปโต้วหลัว บุตรแห่งโชคชะตาผู้ได้รับพร... ดูเหมือนจะประสบอุบัติเหตุ!

จบตอน