ตอนที่ 2 ปลุกวิญญาณยุทธ์ วิกฤตการณ์ข้ามมิติ!

ตอนที่ 2 ปลุกวิญญาณยุทธ์ วิกฤตการณ์ข้ามมิติ!

ฮาเดสโยนความรู้สึกอ่อนไหวทิ้งไป ก่อนจะกลืนหมั่นโถวสีดำคำสุดท้ายลงคอ แล้วก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป

เขารู้ดีว่าคำพูดของจีปั๋วต๋าไม่ใช่เรื่องล้อเล่น หากวันนี้เกี่ยวข้าวไม่เสร็จ พรุ่งนี้เขาจะไม่มีโอกาสได้ปลุกวิญญาณยุทธ์อย่างแน่นอน

ด้วยนิสัยของจีปั๋วต๋า มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้จริง

ฮาเดสพอจะเข้าใจสภาพความเป็นอยู่ของหมู่บ้านแถบนี้ดี หมู่บ้านยากจนบางแห่งต้องใช้เวลาเก็บหอมรอมริบถึงสองหรือสามปีกว่าจะจ้างอัคราจารย์วิญญาณมาทำพิธีปลุกวิญญาณได้สักครั้ง

นั่นทำให้เด็กบางคนกว่าจะได้ปลุกวิญญาณยุทธ์ก็ปาเข้าไปเจ็ด แปด หรือเก้าขวบ ซึ่งทำให้เสียเวลาในการฝึกฝนไปโดยเปล่าประโยชน์

และนี่คือความเป็นจริงอันโหดร้ายของยุคสมัยนี้

หลังจากก้มหน้าทำงานอย่างเครื่องจักรครั้งแล้วครั้งเล่า...

เมื่อฮาเดสเกี่ยวข้าวในแปลงนี้จนหมดและขนกลับไปที่โกดังของจีปั๋วต๋าเรียบร้อยแล้ว ด้วยความอ่อนล้า เขาจึงผล็อยหลับไปในโกดังนั้นเอง

เช้าวันรุ่งขึ้น ฮาเดสถูกปลุกด้วยเสียงตะคอกอย่างหงุดหงิด

เฮ้ย! เจ้าคนชั้นต่ำ ถ้าอยากจะปลุกวิญญาณยุทธ์ ก็รีบไสหัวลุกขึ้นมาเร็วเข้า

ฮาเดสค่อยๆ ลืมตาขึ้น พบจีปั๋วต๋ายืนอยู่ตรงหน้าด้วยใบหน้าบึ้งตึง

ไอ้คนชั้นต่ำ ถ้าเจ้าทำข้าเสียเวลา เดี๋ยวจะโดนดี

เมื่อเห็นฮาเดสตื่นแล้ว จีปั๋วต๋าก็หันหลังเดินจากไปพลางสบถพึมพำ ฮาเดสเลือกที่จะเมินเฉยต่อคำด่านั้นตามความเคยชิน แล้วลากร่างที่อ่อนล้าจากการกรำงานหนักตลอดทั้งคืนเดินตามไปห่างๆ

แน่นอนว่าที่จีปั๋วต๋ามาตาม ไม่ใช่เพราะเป็นคนรักษาคำพูดอะไรหรอก

แต่เพราะเขารู้ดีว่า โดยปกติแล้วหลังจากเด็กหกขวบได้รับการปลุกวิญญาณยุทธ์...

ต่อให้ได้วิญญาณยุทธ์ที่ไร้ประโยชน์ที่สุด ร่างกายก็จะแข็งแรงขึ้น

และถ้าบังเอิญได้วิญญาณยุทธ์เป็นเคียวหรือจอบ... ประสิทธิภาพในการทำงานย่อมสูงขึ้นแน่นอน

นี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่จีปั๋วต๋ามาปลุกฮาเดสแต่เช้า

ฮาเดสเดินตามจีปั๋วต๋าไปจนถึงทางเข้าหมู่บ้าน

เวลานี้มีเด็กประมาณสิบกว่าคนจับกลุ่มกระจัดกระจายรออยู่

อยู่ให้ห่างๆ เข้าไว้ อย่าให้ความสกปรกของเจ้าไปรกหูรกตาท่านวิญญาณจารย์

จีปั๋วต๋าสั่งอย่างรำคาญ ก่อนจะเดินไปที่ปากทางเข้าหมู่บ้านแล้วชะเง้อมองไปไกลๆ

ฮาเดสเองก็ยืนแยกตัวออกมาไกลจากฝูงชนที่สุด ยืนรออย่างเงียบสงบ

หลังจากรออยู่ประมาณสองชั่วโมง ในที่สุดเงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้า

เมื่อร่างนั้นเดินเข้ามาใกล้ ฮาเดสก็มองเห็นรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายได้ชัดเจน

ชายหนุ่มอายุประมาณสามสิบปี ใบหน้าธรรมดาๆ มีรอยแผลเป็นจากสิวเล็กน้อย สวมชุดดูดีมีราคา แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและเย่อหยิ่ง

การมาถึงของคนผู้นี้ทำให้จีปั๋วต๋ารีบกุลีกุจอเข้าไปต้อนรับด้วยความนอบน้อม

สวัสดีครับท่านมหาวิญญาณจารย์ผู้ทรงเกียรติ เดินทางมาไกลคงเหนื่อยแย่ เชิญดื่มน้ำชาสักหน่อยไหมครับ? หรือว่า...

พอแล้วๆ หุบปาก เอาเงินมา ข้าปลุกวิญญาณให้เสร็จแล้วต้องรีบไปที่อื่นต่อ อย่าให้เสียเวลา

ชายหนุ่มขัดจังหวะอย่างรำคาญแล้วแบมือขอเงินทันที

จีปั๋วต๋าได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ รีบควักถุงใส่เหรียญทองวิญญาณออกมาจากอกเสื้อแล้วยื่นให้อีกฝ่าย

ชายหนุ่มรับถุงเงินมาชั่งน้ำหนักในมือ ก่อนพยักหน้าอย่างพอใจเล็กน้อย

หลังจากเก็บเงินแล้ว จีปั๋วต๋าก็พาชายหนุ่มไปที่บ้านไม้ที่สร้างไว้สำหรับพิธีนี้โดยเฉพาะ

จากนั้นจีปั๋วต๋าก็ถอยออกมายืนที่ประตู ปล่อยให้เด็กๆ ทยอยเข้าไปทีละคน แต่เมื่อสายตาของเขามาหยุดที่ฮาเดส น้ำเสียงเหยียดหยามก็ยังคงมีอยู่

ไอ้คนชั้นต่ำ หวังว่าเจ้าจะได้เคียวหรือจอบนะ จะได้ทำงานสะดวกขึ้นหน่อย

ฮาเดสไม่สนใจคำเหน็บแนม เดินเข้าไปข้างในเงียบๆ

เหตุผลสำคัญที่จีปั๋วต๋ากล้าล้อเลียนฮาเดส ทั้งที่พ่อของเขาเป็นถึงจ้าวแห่งภูตมาร ก็เพราะวิญญาณยุทธ์ของจ้าวแห่งภูตมารคนนั้นเป็นเพียงจอบที่มีธาตุมืดเจือปนเล็กน้อย และมีพลังวิญญาณโดยกำเนิดไม่ถึงระดับหนึ่ง

คนประเภทนี้ถูกบีบให้เข้าร่วมลัทธิภูตศักดิ์สิทธิ์ และในทวีปนี้ ผู้ที่มีพลังวิญญาณโดยกำเนิดไม่ถึงระดับหนึ่ง ลูกหลานแทบจะไม่มีโอกาสปลุกพลังวิญญาณขึ้นมาได้เลย ไม่ต่างจากชาวบ้านธรรมดา

ด้วยเหตุนี้ฮาเดสจึงรอดชีวิตมาได้ มิฉะนั้นในฐานะลูกของจ้าวแห่งภูตมาร เขาคงถูกกำจัดไปนานแล้ว

เมื่อเด็กอายุหกขวบในหมู่บ้านมากันครบ...

ชายหนุ่มผู้ทำพิธีได้กางค่ายกลปลุกวิญญาณและนำลูกแก้วผลึกสีน้ำเงินเข้มออกมา เขากวาดตามองเด็กๆ สิบกว่าคน แววตาอ่อนลงเล็กน้อย

ข้าชื่อ ถังอู่ เป็นผู้นำทางในการปลุกวิญญาณยุทธ์ครั้งนี้ หัวหน้าหมู่บ้านจีปั๋วต๋าคงอธิบายขั้นตอนให้พวกเจ้าฟังแล้ว ข้าจะไม่พูดพล่ามทำเพลง เข้ามาทีละคนเลย

ที่ถังอู่ใช้น้ำเสียงดีขึ้นกับเด็กๆ ก็เพราะพวกเขายังมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นวิญญาณจารย์

คนแรกที่ก้าวออกไปคือ จีปู้ต๋า ลูกชายหัวหน้าหมู่บ้าน เด็กอ้วนก้าวเข้าไปในค่ายกลด้วยความหวังเต็มเปี่ยม แต่แล้วหน้าก็ถอดสีทันที เมื่อวิญญาณยุทธ์ที่ปรากฏขึ้นคือ เคียว

สำหรับวิญญาณยุทธ์อย่างเคียว โอกาสที่จะมีพลังวิญญาณมีเพียงหนึ่งในหมื่นเท่านั้น

การทดสอบพลังวิญญาณยืนยันความจริงข้อนั้น เขาไม่มีพลังวิญญาณ

ถังอู่ไม่มีอารมณ์จะปลอบใจ เพียงปรายตามองอย่างเย็นชาแล้วโบกมือไล่

จีปู้ต๋าแม้จะไม่ยินยอม แต่ก็ต้องเดินคอตกออกไป

ฮาเดสเห็นเหตุการณ์แล้วอดขำในใจไม่ได้

สมพรปากจีปั๋วต๋าจริงๆ แต่ดันเป็นลูกตัวเองซะงั้นที่ได้เคียว

พิธีดำเนินต่อไป ความอดทนของถังอู่ก็ค่อยๆ หมดลง

กระต่ายอรชร? ไร้พลังวิญญาณ ขยะ

หญ้าเงินคราม วิญญาณยุทธ์ขยะ ไร้พลังวิญญาณ

...

จนถึงตาของฮาเดส ก็ยังไม่มีใครมีพลังวิญญาณเลยสักคน

เมื่อฮาเดสก้าวเข้าไปในค่ายกล

ด้วยพลังวิญญาณของถังอู่ ฮาเดสรู้สึกอบอุ่นไปทั่วร่าง

ทันใดนั้น ท้องฟ้าด้านนอกที่เคยแจ่มใสกลับถูกปกคลุมด้วยเมฆดำทมึน บรรยากาศอึมครึมลงทันตา

พร้อมกับการปรากฏขึ้นของรอยแยกมิติ...

พลังสีเทาและดำที่ถักทอกันพุ่งทะลุหลังคาลงมาตรงใส่ร่างของฮาเดสที่กำลังปลุกวิญญาณยุทธ์

ฮาเดสตกตะลึง และภาพที่เห็นต่อมาคือ...

ถังอู่ที่อยู่ตรงหน้ากลายเป็นเหมือนรูปปั้น ทุกสรรพสิ่งรอบตัวหยุดนิ่งราวกับถูกกดปุ่มหยุดเวลา

ในตอนนั้นเอง เสียงแหบแห้งและเหนื่อยล้าอย่างที่สุดก็ดังขึ้นข้างหูฮาเดส

ข้า... ยังไม่ตาย? แถมดูเหมือนจะย้อนกลับมาเมื่อหมื่นปีก่อน?

...

หึ... ก็ไม่ต่างจากตายเท่าไหร่หรอก

เสียงที่ตามมาดังขึ้นห่างกันเพียงสองสามวินาที เต็มไปด้วยความรู้สึกโล่งอกและสิ้นหวัง

เมื่อเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ฮาเดสสูดหายใจลึก รวบรวมความกล้าถามออกไป

สะ... สวัสดีครับ ท่านเป็นใคร?

ข้า... เป็นใครน่ะรึ? ก็แค่คนที่ล้มเหลวในการเป็นเทพ

สิ้นเสียงนั้น ภาพตรงหน้าฮาเดสก็พร่ามัว

เขาก็มาโผล่ในสถานที่มืดมิดที่มีหมอกปกคลุม เบื้องหน้าคือเงาร่างสีเทาดำเลือนรางที่ดูเหมือนจะสลายไปได้ทุกเมื่อ

ท่านอาวุโส ท่านคือเจ้าของเสียงเมื่อครู่ใช่ไหม?

ถูกต้อง ข้าคือ จักรพรรดิยมโลก จากอนาคตอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า ข้าพ่ายแพ้ในแผนการเพื่อก้าวสู่ระดับเทพ จิตสำนึกสุดท้ายของข้าถูกพลังวิญญาณยุทธ์พาย้อนกลับมาที่นี่ น่าเสียดายที่พลังของนางทำลายแก่นวิญญาณของข้าจนเสียหายหนัก

เจ้าหนู แม้ร่างกายข้าจะยังใช้การได้ แต่เวลาของข้าเหลือไม่มากแล้ว ข้าไม่รู้ว่าทำไมพลังในวิญญาณยุทธ์ของข้าถึงถูกดึงดูดมาหาเจ้า แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะช่วยสานต่อเส้นทางที่ข้าทำไม่สำเร็จ...

เงาร่างสีเทาดำจ้องมองฮาเดส ราวกับกำลังเล่าเรื่องราวที่ไม่ใช่ของตัวเอง

จากนั้น โดยไม่รอให้ฮาเดสถามอะไร ส่วนสีดำของเงาร่างนั้นก็ค่อยๆ สลายไป

เหลือเพียงพลังสีเทาที่พุ่งตรงเข้าสู่หว่างคิ้วของเขา

ภายนอก พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของฮาเดสเช่นกัน

จบตอน