ตอนที่ 11 พบกันอีกครั้งในอีกหนึ่งหมื่นปี

ตอนที่ 11 พบกันอีกครั้งในอีกหนึ่งหมื่นปี

หญ้าเอพริคอตเพลิง หญ้าน้ำแข็งแปดแฉก หญ้าเซียนกระดูกหยกวารี วารีจ้องตานที

สมุนไพรอมตะทั้งสี่ต้นถูกฮั่วอวี่เฮ่ากลืนกินทั้งหมด เขาอยู่ตรงใจกลางของธาราสองขั้ว ถูกห่อหุ้มด้วยพลังต้นกำเนิดแห่งฟ้าดินอันหนาแน่น

ฮั่วอวี่เฮ่ารู้สึกชาหนึบไปทั่วทั้งร่าง เส้นลมปราณขยายตัวภายใต้ฤทธิ์ของหญ้าเซียนกระดูกหยกวารี ความเร็วในการไหลเวียนของพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า หรืออาจจะหลายเท่าตัวเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ราวกับว่าจุดชีพจรทั้งหมดถูกทะลวงเปิดออก ฮั่วอวี่เฮ่าสูดลมปราณเข้าลึกด้วยความผ่อนคลาย ร่างกายค่อยๆ ผ่อนคลายเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงจากสมุนไพรอมตะทั้งสี่และธาราสองขั้วอย่างเต็มที่

ณ จุดกึ่งกลางระหว่างบ่อน้ำร้อนจัดและเย็นจัด ร่างของฮั่วอวี่เฮ่าผลุบๆ โผล่ๆ ก่อนจะจมหายลงไปในที่สุด

บนหน้าผาริมฝั่ง หลังจากกินดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่ แสงสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดออกจากร่างของเสวี่ยชิงเหอ เขาดูราวกับถูกหล่อด้วยทองคำ และกลิ่นอายดูสูงส่งศักดิ์สิทธิ์เป็นพิเศษ

พระราชวังเมืองเทียนโต้ว

ตู๋กู่ป๋อ ในชุดจอมยุทธ์สีเขียวเข้ม ผมยาวสีเขียวเข้มและนัยน์ตาสีเขียวเข้ม รู้สึกลำบากใจที่จะปฏิเสธการต้อนรับของท่านอ๋องเสวี่ยซิงผู้มีพระคุณช่วยชีวิต ท่านอ๋อง ขอบคุณสำหรับการดูแลตลอดหลายวันที่ผ่านมา แต่ข้ามีเรื่องเร่งด่วนทางบ้านที่ต้องกลับไปจัดการ

ท่านตู๋กู่ ท่านพูดอะไรเช่นนั้น เป็นเกียรติของข้าที่ได้รู้จักท่าน ท่านมีเรื่องด่วนอันใดหรือ บางทีข้าอาจจะพอช่วยท่านได้บ้าง

ตู๋กู่ป๋อมีนิสัยประหลาดและชอบอยู่สันโดษ การที่ท่านอ๋องเสวี่ยซิงช่วยชีวิตเขาไว้ครั้งนี้ เขาจึงรู้ดีว่าเป็นหนี้บุญคุณ

เมื่อเผชิญกับคำขอร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้อยู่ต่อ ตู๋กู่ป๋อจึงจำยอมตกลงอยู่ต่ออีกหนึ่งวันและจะเดินทางกลับในวันพรุ่งนี้

คิ้วขวาของตู๋กู่ป๋อกระตุกโดยไม่รู้ตัว ช่วงนี้ท่านอ๋องเสวี่ยซิงทำตัวแปลกๆ และดูกระตือรือร้นจนเกินเหตุ ทำให้ตู๋กู่ป๋อรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก... คืนนั้น เสวี่ยชิงเหอตื่นขึ้นเป็นคนแรก แสงสีทองที่ระเบิดออกจากร่างค่อยๆ จางลง แรงกดดันศักดิ์สิทธิ์ที่มองไม่เห็นแผ่ขยายออกไป ริ้วแสงสีทองไหลเข้าสู่กึ่งกลางหน้าผากของเขาทีละสาย

พลังวิญญาณของข้าเพิ่มขึ้นถึงสี่ระดับในคราวเดียว เสวี่ยชิงเหอแทบไม่อยากจะเชื่อ เขาเพิ่งได้รับวงแหวนวิญญาณวงที่หกเมื่อวานนี้ และตอนนี้ เพียงชั่วข้ามคืน พลังวิญญาณของเขาก็ทะลวงผ่านได้ถึงสี่ระดับ มาอยู่ที่ระดับหกสิบห้าในที่สุด

เสวี่ยชิงเหอชกหมัดขึ้นฟ้า พลังอันน่าสะพรึงกลัวรวมตัวอยู่ที่กำปั้น เงาหมัดที่ก่อตัวขึ้นทำให้เมฆดำที่ปกคลุมหุบเขามาเนิ่นนานสลายตัวไปทันที เผยให้เห็นท้องฟ้าสีดำสนิทและดวงดาวระยิบระยับ

ดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ สภาพร่างกายของข้าตอนนี้ดีกว่าที่เคยเป็นมา แม้แต่การโคจรพลังวิญญาณก็เร็วกว่าปกติหลายเท่า เสวี่ยชิงเหอปิติยินดีอย่างยิ่ง ก่อนจะมองลงไปยังพื้นที่ว่างเปล่าเบื้องล่าง

น้องชายฮั่วหายไปไหน เสวี่ยชิงเหอถามสองคนที่อยู่ด้านหลัง

ทูลองค์รัชทายาท ฮั่วอวี่เฮ่ากระโดดลงไปในสระน้ำหลังจากกินสมุนไพรพะยะค่ะ พรหมยุทธ์หอกอสรพิษตอบ

เขากระโดดลงไปในสระน้ำ!

เสวี่ยชิงเหอกระโดดลงจากหน้าผา ลงสู่พื้นห่างจากสระน้ำห้าสิบเมตร แม้จากระยะไกล เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนและความเย็นสุดขั้ว

ตอนนี้ข้าเชื่อสนิทใจแล้ว ฮั่วอวี่เฮ่า เจ้าเป็นคนที่มาจากอนาคตอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้าจริงๆ เสวี่ยชิงเหอกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ภายในสระน้ำมืดมิด ร่างกายและจิตใจของฮั่วอวี่เฮ่าจมดิ่งลงไปอย่างสมบูรณ์ ของเหลวคล้ายโคลนสีดำส่งกลิ่นเหม็นผุดออกมาบนผิวหนังของเขา แต่วินาทีถัดมา มันก็ถูกชะล้างเจือจางไปจนหมดสิ้นโดยธาราสองขั้ว

เส้นลมปราณที่อุดตันในร่างกายของฮั่วอวี่เฮ่า รวมถึงชีพจรพิเศษทั้งแปด ล้วนถูกทะลวงเปิดออก หลังจากกินหญ้าเอพริคอตเพลิงและหญ้าน้ำแข็งแปดแฉก ฮั่วอวี่เฮ่าก็ค่อยๆ คุ้นเคยกับความรู้สึกที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลังต้นกำเนิดแห่งฟ้าดินสองขั้ว คือน้ำแข็งสุดขั้วและไฟสุดขั้ว

วันรุ่งขึ้น ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า

ด้วยการมาส่งของท่านอ๋องเสวี่ยซิง ตู๋กู่ป๋อเดินตรงไปยังเมืองเทียนโต้ว มองดูแผ่นหลังของตู๋กู่ป๋อที่ห่างออกไป ท่านอ๋องเสวี่ยซิงมองไปยังที่ไกลๆ และยิ้มอย่างขมขื่น ชิงเหอ เจ้าวางแผนอะไรอยู่กันแน่ ข้ารั้งเจ้าเฒ่าพิษไว้ได้แค่สามวัน หวังว่าเจ้าจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุดนะ

...ตูม—

เสียงระเบิดดังสนั่น หุบเขาที่เงียบสงบมานานดูเหมือนจะตื่นขึ้น

ฮั่วอวี่เฮ่าพุ่งขึ้นมาจากสระน้ำ เสื้อผ้าที่เปียกโชกแห้งสนิททันทีที่สัมผัสกับพลังต้นกำเนิดแห่งไฟสุดขั้ว

ให้องค์รัชทายาทต้องรอนานเสียแล้ว ฮั่วอวี่เฮ่ากล่าวพร้อมรอยยิ้มขณะร่อนลงสู่พื้น เผชิญหน้ากับเสวี่ยชิงเหอ

แค่คืนเดียว ไม่นานหรอก เป็นยังไงบ้างหลังจากกินสมุนไพรอมตะ เสวี่ยชิงเหอถามอย่างคาดหวัง

ดวงตาของฮั่วอวี่เฮ่าใสกระจ่างยิ่งขึ้น นัยน์ตาดำขาวตัดกันชัดเจน หากมองใกล้ๆ จะเห็นว่าฮั่วอวี่เฮ่ามีนัยน์ตาซ้อน และอีกนัยน์ตาหนึ่งนั้นเป็นสีเทา

พลังจิตอันทรงพลังแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว ครอบคลุมทุกมุมของหุบเขา ฮั่วอวี่เฮ่าสัมผัสได้ด้วยสัญชาตญาณ เขาประเมินว่าหลังจากกินวารีจ้องตานที ขอบเขตพลังจิตสูงสุดของเขาขยายไปถึงห้าร้อยเมตร และทะเลแห่งจิตสำนึกขยายใหญ่ขึ้นเป็นสามเท่า

พลังจิตที่เพิ่มขึ้นจากสมุนไพรอมตะไม่ใช่สิ่งเดียว ร่างกายของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์ หญ้าเซียนกระดูกหยกวารีได้ขจัดสิ่งอุดตันในเส้นลมปราณทั้งหมด และพลังวิญญาณของเขาก็ทะลวงผ่านถึงเก้าระดับรวด

ปัจจุบัน ฮั่วอวี่เฮ่ามาถึงคอขวดระดับยี่สิบ ซึ่งตรงตามเงื่อนไขของหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภา

อวี่เฮ่าน้อย! ถ้าข้าเป็นผู้หญิง ข้าจะแต่งงานกับเจ้า! เจ้ามันยอดเยี่ยมจริงๆ! เสียงตื่นเต้นของหนอนไหมน้ำแข็งฝันนภาดังก้องในหัวของฮั่วอวี่เฮ่า

ฮั่วอวี่เฮ่ายิ้มและส่ายหน้า มองไปที่เสวี่ยชิงเหอ พลังวิญญาณของข้าเพิ่มขึ้นเก้าระดับรวด ตอนนี้อยู่ที่ระดับยี่สิบแล้ว

เมื่อเทียบกับการเพิ่มขึ้นสี่ระดับของเสวี่ยชิงเหอจากดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่ การก้าวกระโดดเก้าระดับของฮั่วอวี่เฮ่าจนถึงคอขวดระดับยี่สิบก็อยู่ในความคาดหมายของเสวี่ยชิงเหอ

เพราะท้ายที่สุดแล้ว การเปลี่ยนจากวิญญาณจารย์สู่อัคราจารย์วิญญาณ คือกระบวนการสะสมพลังวิญญาณ

เจ้ามีแผนจะทำอะไรต่อ เสวี่ยชิงเหอถาม

ก็ต้องกวาดสมุนไพรอมตะที่นี่ให้เรียบสิครับ ฮั่วอวี่เฮ่าเสริมต่อว่า เพียงแต่ข้าไม่มีอุปกรณ์วิญญาณเก็บของ และสมุนไพรอมตะเหล่านี้ใส่ในอุปกรณ์วิญญาณทั่วไปไม่ได้ ถ้ามีอุปกรณ์วิญญาณที่เก็บสิ่งมีชีวิตได้ก็คงดี

เอานี่ไป

ทันใดนั้น พรหมยุทธ์หอกอสรพิษก็ยื่นถุงสีเขียวเข้มใบหนึ่งมาให้

ท่านผู้อาวุโส นี่คือ? ฮั่วอวี่เฮ่าตกใจ เขาแค่พูดเปรยๆ แต่ท่านดันให้มาจริงๆ!

ถุงสมบัติสารพัดนึก ข้าบังเอิญได้มาจากโรงประมูลใหญ่เทียนโต้วตอนเบื่อๆ เจ้าช่วยองค์รัชทายาทได้มาก ข้าขอมอบของเล็กน้อยชิ้นนี้ให้เจ้า

ขอบคุณครับ ท่านผู้อาวุโส!

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่ปฏิเสธ หลังจากรับถุงสมบัติสารพัดนึกจากพรหมยุทธ์หอกอสรพิษ เขาก็กลายร่างเป็นจอมมารกวาดสมุนไพรในบริเวณนั้นจนเกลี้ยง ทันทีหลังจากนั้น เขาก็ฝังเมล็ดของสมุนไพรอมตะลงในดิน

ฮั่วอวี่เฮ่าตบดินเบาๆ แล้วยิ้ม เจ้าหนูทั้งหลาย อีกหนึ่งหมื่นปีเจอกันนะ!

จบตอน